Reisverslag Zuid-Afrika 2001

Woensdag 11-7-2001
Vanmorgen om half 6 op en om 7 uur vertrokken voor de langste rijdag van de reis. We zitten weer op de achterbank, dus ik kan weer slapen. Na 2 uur zijn we bij de grens van Namibië en Zuid-Afrika. De klok gaat weer een uur vooruit. We lunchen met pizza in het dorpje Springbok samen met Jos en Sophia. Als we terug zijn bij de truck zijn Jay en Jasperine niet op de afgesproken tijd aanwezig. We moeten erg lachen als Igor weer ongeduldig naar ze op zoek gaat. Een kwartier te laat kunnen we toch verder. Als het al een tijdje donker is komen we aan op de camping in Citrusdal. We zetten snel onze tent op en gaan dan op zoek naar de hotsprings. We moeten een flink stuk omhoog lopen, maar dat is zeker de moeite waard. Er is een groot bijzonder warm zwembad en een kleiner koud bad. Een uur lang genieten we van het heerlijke bad en af en toe nemen we een korte duik in het koude bad. Als we terugkomen bij de truck blijkt het eten al klaar te zijn. Opnieuw braai, deze keer lam en punch, heel veel punch. We laten vooral de punch goed smaken.

Donderdag 12-7-2001
We mogen vandaag een beetje uitslapen omdat we gisteren de klok een uur vooruit hebben moeten zetten. Na het ontbijt moet alles worden afgewassen en de boxen worden schoongemaakt en dan vertrekken we (iets later dan gepland) naar Kaapstad. Janni stopt eerst bij een strand waar we een mooi uitzicht op de tafelberg hebben.

 

Dan rijdt hij naar Signal Hill en wijst de belangrijkste wijken en gebouwen in de stad aan. En dan naar het hotel, de Lion's Heas Lodge in Sea Point. We hebben een mooie kamer op de begane grond met een lekkere badkamer. We gaan eerst even e-mail bekijken en als er nog geen bericht van Michael's oom Arthur is, gaan we maar bellen. Michael krijg Loes aan de telefoon en zij raadt Michael aan om Arthur op z'n werk te bellen. Arthur is niet op z'n plek en we besluiten het later opnieuw te proberen. We gaan nog even naar het hotel en lopen dan richting Waterfront. Omdat de telefooncellen waar we net gebeld hebben erg dicht aan de straat staan (en erg stinken) gaan we op zoek naar een andere telefoon. Er staan wel heel veel palen, maar overal zijn de telefoons weggehaald. En de enkele die er wel hangt is alleen voor munten en wij hebben een kaart gekocht. Pas bij het winkelcentrum op Waterfront vinden we eindelijk een telefoon. Arthur is weer niet op zijn plek, dus we gaan eerst maar een beetje winkelen. Dan proberen we het weer. Nu hebben we wel geluk. We spreken met Arthur af dat wij wat gaan drinken bij Quay 4 en dat Arthur daar zo snel mogelijk naar toe komt. We bellen ook nog even naar mijn ouders en Michael's familie in de winkel en dan gaan we bij Quay4 op het terras een biertje drinken. Niet veel later komt Arthur daar aan. We drinken met z'n drie-en een biertje en gaan dan met Arthur mee naar z'n huis in Houtbaai. Daar blijven we de hele avond. Loes maakt een lekkere maaltijd en we drinken wijn en kletsen en ze laten ons wat Afrikaanse muziek horen. Iets na negen uur brengen ze ons terug naar het hotel. Daar treffen we een deel van de groep en gezamenlijk gaan we wat drinken in een lokale bar op Main Street. Tot drie uur 's nachts blijven we daar. We moeten erg lachen om de vaste klanten, één is een blonde snol die continu om iedereen heen hangt. Willemijn en Jos hebben allebei hun APS camera bij zich en er worden heel wat komische foto's gemaakt. Als de kroeg sluit gaan we met z'n allen naar onze kamer om daar nog wat bier en Cape Velvet te drinkenhouden we het nog een uurtje uit. Het is vier uur voordat iedereen vertrekt en we naar bed gaan. Dat wordt een korte nacht!

Vrijdag 13-7-2001
Ik heb me vergist bij het zetten van de wekker, want ik ben vergeten dat die nog op Namibische tijd stond. Gelukkig kijkt Michael op z'n eigen horloge en staan we toch nog enigszins op tijd op. We hebben wel tijd voor een douche maar niet meer voor het ontbijt, want we hebben afgesproken dat Loes ons tussen 9 en kwart over 9 op komt halen voor het hotel. Er staan hier trouwens erg veel zwervers op de hoek van de straat! Loes is er inderdaad rond kwart over 9. Ze laat ons wat wijken van de stad zien terwijl we naar Stellenbosch rijden. Daar gaan we naar de winkel van Ome Sjanie. Een echte Afrikaanse winkel. Ik voel me echter de hele rit al niet zo lekker en word echt misselijk als de geuren uit de winkel in mijn neus komen. Ik ga snel weer naar buiten. Loes stelt voor op een terras te gaan zitten en dat lijkt me een goed idee. Ik bestel een toast omdat ik alleen nog maar 2 biscuitjes gegeten heb. Als ik me weer wat beter voel gaan we alsnog de winkel bekijken en daarna rijden we naar een Vinegard. Helaas werkt het rijden niet echt goed op m'n maag, dus ik heb niet echt veel zin om wijn te gaan proeven. Ook Michael heeft daar niet echt behoefte aan dus kijken we alleen wat rond. We gaan naar de volgende Vinegard en dat levert een aardige zoektocht op. Al het gedraai met de auto brengt mijn maag echt van streek en als we net zijn uitgestapt om te lunchen, moet ik overgeven. Dit is me in jaren niet gebeurd! Een glas fris geeft me weer een beetje een frisse smaak in m'n mond en ik voel me gelukkig al snel wat beter. Ik bestel dan ook maar wat te eten en dat smaakt beter dan verwacht. Na de lunch gaan we naar een laatste Vinegard waar Loes een aantal flessen wijn inslaat. Dan brengt ze ons naar de cabinelift bij de Tafelberg. We moten maar bellen al we weer opgehaald willen worden. We gaan met de lift omhoog en besluiten lopend naar beneden te gaan. We lopen eerst wat rond en zoeken dan het pad naar beneden. Het is een steil pad naar beneden en we zijn blij dat we niet besloten hadden omhoog te lopen! Zo'n anderhalf uur lopen we over het steile pad en dan nog een half uur over een vlak pad langs de afgrond. Het is nog net licht als we weer bij de cabinelift zijn. Van daaruit heb je een mooi uitzicht op de stad.

 

Daar bellen we Loes weer op en een half uurtje later komt ze ons samen met Arthur ophalen. Arthur rijdt nog wat rond om ons de vallei een beetje te laten zien en dan gaan we naar een restaurant. Omdat we wel vis willen eten gaan we naar de Ocean Basket. We eten met z'n allen een Griekse salade en een vispan met allerlei soorten vis. We laten het ons goed smaken. Wel ben ik zo verstandig vandaag geen wijn te drinken. Na de koffie gaan we nog even naar Long Street in het centrum. We kijken even bij Mama Africa maar we moeten 10 rand betalen om binnen te mogen in het café en daar is Arthur principieel tegen. We lopen dus alleen een rondje, gaan terug naar de auto en rijden naar de Waterfront. We gaan wat drinken in een Belgische pub en eindelijk mogen wij een keer betalen. We zijn rond 10 uur terug in het hotel. We pakken onze spullen in en liggen rond 11 uur in bed. Onze laatste nacht in Afrika.

Zaterdag 14-7-2001
Iets voor 8-en staat Michael onder de douche, terwijl de wekker nog niet eens gegaan is. Ik sta ook op en we ontbijten in het hotel. We horen van Emmy dat we om 10 uur uit onze kamer moeten zijn en onze bagage mogen we van Janni in de truck zetten. Dat doen we en rond kwart over 9 lopen we zonder enige bagage richting boulevard. Daar wachten we op een bus bij de bushalte. Die komt na een minuut of 10 en brengt ons voor 2,50 rand naar de Waterfront. Daar besteden we onze laatste randen aan boeken, billtong en koffie en een salade. Om half 12 lopen we dan over de boulevard terug naar het hotel. We hebben nog wat tijd om op een bankje te zitten en te lezen in m'n Afrikaanse Harry Potter. Om kwart voor 1 zijn we dan terug bij het hotel. Bij de ingang komen we Lana en Natasja tegen. Het gaat wat beter met Natasja's oma en dat is goed om te horen. Janni brengt ons naar het vliegveld. Allereerst gaan we naar de VAT refund balie waar we de betaalde VAT terugvragen. Jeroen z'n spullen gaan bij ons op de declaratie zodat we met z'n drieen 54 rand terugkrijgen. We nemen afscheid van Emmy en gaan naar de Check In. We krijgen gelukkig twee stoelen naast elkaar. Dan kunnen we na de paspoortcontrole de VAT cheque innen en van de laatste randen halen we sandwiches en koffie. Al snel wordt onze vlucht omgeroepen voor boarden. Het gaat wel snel vandaag! Het vliegtuig blijft tot Johannesburg bijna leeg en we kunnen zelfs tot die tijd bij het raam gaan zitten voor een laatste uitzicht op Kaapstad.

Het vliegtuig maakt het beloofde rondje over de stad en dan gaan we echt op weg. We zijn om half vier vertrokken. Om kwart over vijf landen we op Johannesburg waar we ruim anderhalf uur stilstaan. De crew wordt gewisseld en het vliegtuig komt hier helemaal vol. Naast Michael komt een beer van een vent te zitten en voor ons twee moeders met drie kinderen! Eén van de kinderen brult echt de hele nacht door, dus we slapen nauwelijks. Ik ga stiekum nog een tijdje in Business Class zitten. Daar slaap ik een klein beetje tot ik gewekt wordt door een stewardess. Ik had daar niet mogen gaan zitten. Ik ga dan maar terug naar m'n eigen plaats.

Zondag 15-7-2001
Om vijf uur landen we op Schiphol. We moeten vrij lang op onze bagage wachten en komen rond kwart voor 6 door de controle. We nemen afscheid van Jos en Sophia, Igor en Daphne en Chris en Bianca en spreken af snel te mailen voor een reunië. Er blijken zo vroeg nog geen treinen naar Amersfoort te gaan. We gaan bij de koffiebar wat drinken. Na een uur werp ik nog een blik op de dienstregeling en dan blijkt de eerste trein op zondag nog een uur later te gaan. Om 8 uur zitten we eindelijk in de trein, rond 9 uur zijn we thuis. Eerst maar even slapen, want we zijn nog erg moe van de reis. Een soort jetlag terwijl er helemaal geen tijdsverschil is met Zuid-Afrika.

 Klik op de foto om via de kaart van Afrika een ander land te kunnen selecten.

 Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.

 Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan