Reisverslag Zimbabwe 2001
Dit verslag betreft een deel van de reis door Zuid-West Afrika in 2001, daarbij hebben we Zambia, Zimbabwe, Botswana, Namibië en Zuid-Afrika aangedaan.
Zaterdag 16-6-2001 Zondag 17-6-2001 Maandag 18-6-2001 Zo'n 370 kilometer en men denkt dat dat hier in vier uur te doen is?! Het landschap waar de doorheen rijden bestaat uit bergen en grasvlaktes (met daarop Baobab bomen), afgewisseld met bos. Al om half 6 zien we de zon ondergaan, dat is even wennen want in Nederland is het in deze tijd tot een uur of tien licht. Dinsdag 19-6-2001 Eerst zien we geen hippo's, maar dan spot ik er toch één op de kop van het eiland. De hippo staat in het water rustig te grazen. We vinden het erg spannend, maar ook geweldig. Als we net weer aan boord zijn gegaan, zie ik de reuzenhagedis weer. Het lijkt eerst een slang, maar als hij aan de kant komt, zitten er toch poten aan. We volgen 'm een tijdje als hij af en toe verplaatst door het hoge gras of een stukje open vlakte. De zon gaat langzaam onder achter de bergen aan de andere kant van het meer.
De avondmaaltijd brengt opnieuw beef curry. De inkopers hebben de hoeveelheid niet best ingeschat want er is maar voor 14 personen rijst. Wij zijn de laatsten en krijgen dus niets van de rijst. Er is nog wel genoeg beef en een paar witte bolletjes en wat sla maken de maaltijd compleet. Het is erg fris geworden, dus we gaan binnen zitten. Voordat we gaan slapen gaan we nog een tijdje op het achterdek staan in de hoop hippo's te horen. Er wordt echter te veel gepraak op de boot om iets te horen. We hebben wel contact met een vleermuis die steeds dichter voor ons langs zoeft.
Woensdag 20-6-2001 Zaterdag 23-6-2001 Enkele auto's passeren de olifant die rustig bladeren van een boom blijft trekken. We zien nu dat hij onder de grote baobab staat waar we naartoe gingen fietsen! Door de bush gaan we uiteindelijk om de olifant heen. Op de grote weg gaan we rechts en zien al snel een groep van zo'n 12 buffels langs de kant van de weg.
We komen langs het helikopterplatform en we fietsen tot aan het Nationaal park. Als we weer teruggaan ontdekken we dat we automatisch aan de verkeerde kant van de weg gaan fietsen. Ver weg zie ik een blue velvet monkey en later dichterbij een impala. Dan zien we vlak langs de weg een groepje van drie impala's. Ik worstel me nog door een doornstruik om dichterbij te komen, waarbij ik mezelf en m'n T-shirt openhaal. Als we nog langs de kant staan horen we geluid in het struikgewas waar ik net langsgelopen ben. Als ik nog wat dichter nader, kruipen een stel kwartels naar een volgende struik. Iets verder horen we weer een enorm lawaai in de struiken. We stoppen en Michael loopt op het geluid af. In een rioolbuis zit een wharthog te wroeten. Michael maakt 'm aan het schrikken door op 1 meter afstand boven 'm te gaan staan.
Hij kijkt Michael boos aan en gaat dan iets verderop staan. Nog een kort rondje door het dorp en dan leveren we de fietsen weer in. Op de camping worden verhalen uitgewisseld en dan gaan we nog wat drinken in de lokale bar. Om zeven uur eten we. Daarna volgen we Janni, Lana en Natasja naar een groot chique hotel, het Kingdom, aan het begin van de stad. We sjouwen wat achter de anderen aan. In een restaurant/bar waar een groep acrobaten een leuke show geeft, blijven we even hangen. Tot slot drinken we een biertje in de lokale bar met de groep van de groep en blijven we wat langer zitten dan we van plan waren.
Zondag 24-6-2001 Maandag 25-6-2001 Ook zien we een go-away bird, veel parelhoenders en een paar buffels. De buffels komen iets te dichtbij. Ineens staat we voor een buffel die zich onder een struik schuilhoudt. Hij doet een stap onze richting op, dus gaan wij gauw achteruit en met een omtrekkende beweging eromheen. Later zien we nog een groepje op iets grotere afstand en weer gaan we eromheen. We gaan na de 'wandelsafari' nog even over de markt. Veel houten en stenen beelden en vervelende aanhoudende verkopers. Bij de tent staat een heerlijke lunch met tonijnsalade op ons te wachten. Doordat een aantal mensen te laat is, vertrekken we rond kwart over één. Al snel gaan we over de grens Botswana binnen.
De treintaxi is een kwartier te laat. Natuurlijk hebben we al na vijf minuten ongeduldig gebeld. "Hij kan elk moment bij u zijn" is het antwoord. Zou dit een standaardantwoord zijn? De trein van half 6 rechtstreeks naar Schiphol rijdt voor onze neus weg. Dan maar de sneltrein naar Amsterdam CS van 17.44 uur en overstappen in Weesp. Die aansluiting is gelukkig perfect, dus het is iets voor half 7 als we op Schiphol zijn. Op zoek naar de GWK om dollars te halen. Dat is een hele speurtocht. Ze blijken echt in een uithoek te zitten. Gelukkig geen lange wachtrij, want het is intussen wel 7 uur. Ook geen lange wachtrij bij het inchecken gelukkig. Helaas zitten we het eerste deel van de reis niet naast elkaar. Vanaf Nairobi zitten we wel bij elkaar, maar dat is nog maar 2 uurtjes vliegen naar Harare. De vlucht naar Nairobi duurt echter acht uur. We vliegen over de Alpen, maar het wordt al donker en er is ook veel te veel bewolking om de bergen goed te kunnen zien. Op het filmprogramma staan Miss Congeniality en What Woman Want.
Vanaf 4 uur Nederlandse tijd, 5 uur Keniaanse tijd, begint het langzaam licht te worden. We hebben een prachtig zicht op Mount Kenia (5100m) voor we landen op Nairobi airport. Er lopen allemaal reigers op de luchthaven. We vinden een plekje in de KLM lounge en brengen daar de volgende acht uur door. We vertrekken netjes op tijd en nu zien we al snel de Kilimanjaro (5600 m) boven de wolken uitsteken. We kunnen 'm nog heel lang zien liggen. Gaan we 'm ooit nog beklimmen? Er ligt sneeuw op de top, waar ik best in zou willen staan. Rond half vijf zijn we in Harare. In de hal ontmoeten we Emmy, de reisleidster, die ons de weg naar de truck wijst. De truck is echt enorm. Heel hoog op de wielen. We stellen ons aan diverse reisgenoten voor en laden de bagage in de truck. Onder onze zitplaatsen zijn aparte bagagevakken. Het is een half uurtje rijden naar de camping (1375m). Na een korte uitleg van Emmy, laat Janni (de chauffeur) ons zien hoe je de tent opzet. Vervolgens mogen we allemaal zelf ons tentje opzetten en kunnen we de matjes en slaapzakken uitleggen. Daarna gaan we wat drinken aan de bar en rond acht uur staat het eten klaar. We zitten aan tafel bij de twee Zuid-Afrikaanse meiden, Lana en Natasja, die de komende vier weken onze koks zullen zijn. Het is heel gezellig en we kletsen wat af. Rond negen uur gaan we naar bed. 's Nachts blijkt het zelfs gevroren te hebben, iemand heeft 's ochtends rijp op de tenten zien staan! In de tent is alles een beetje klam omdat we geen ventilatie hadden.
Vanacht is gebleken dat één van de matjes lek is. Na het douchen dompelt Michael 'm in het zwembad en ontdekt diverse gaten bij het ventiel. Plakken lijkt niet echt nuttig. We hopen maar dat we straks een nieuw matje kunnen kopen, als er boodschappen gedaan gaan worden. We maken met z'n tweetjes een wandeling van anderhalf uur rondom de camping. Ik vind het nog wel een beetje eng om door het hoge gras te lopen, maar de koks hebben ons gisteren verteld dat slangen in de winter nauwelijks actief zijn, dus daar reken ik dan maar op. We zien een soort van mongoose voor ons langs over het pad schieten, maar verder zien we geen beesten. Rond 12 uur vertrekken we naar het vliegveld. Ruim drie uur wachten we daar, maar de missende bagage is niet aangekomen en het lukt ook niet om geld te krijgen voor de schade. Hopelijk komt de bagage nu morgen wel naar Kariba. Na een flinke rit door de chique buitenwijken van Harare, doen we inkopen bij een enorm dure shoppingmall. Wij halen een extra matje en de koks kopen voor iedereen een broodje gezond. Eindelijk gaan we dan echt op weg. In de komende dagen zullen we de op de kaart in het groen aangegeven route rijden:
Zoals al verwacht duurt de rit veel langer dan vier uur en is het kwart over acht voordat we op de camping in Kariba zijn. Binnen een paar minuten staan alle tenten en ligt de bagage erin. We zijn al bij aankomst gewaarschuwd dat er op de camping regelmatig een hippo met jong rondloopt, die je niet moet uitdagen. Omdat het al zo laat is, gaan we maar uit eten. We moeten erg lachen om de eigenaren die beiden enorm dronken zijn. De vrouw komt regelmatig langs om wat te vertellen, waarbij ze al lallend over ons heen komt hangen. Minder grappig vinden we het als ze uiteindelijk vlak voor ons vertrekt en we een auto met slippende banden horen wegrijden. Waarschijnlijk doen ze hier niet aan alcoholcontroles. Rond elf uur gaan we terug naar de camping. Ik slaap goed en hoef geluk niet naar het toilet 's nachts. Michael wel, maar de hippo ziet hij nergens.
Om kwart voor acht staan we op. Daarna is het inpakken wat meer werk dan gisteren, omdat we moeten bedenken wat we op de boot mee willen nemen. Dan ontbijten (voor het eerst werk voor de koks), paar stokbroodjes met beetje thee en op naar de boot. Terwijl we zitten te wachten tot het eten en drinken aan boord geladen wordt, zien we door de verrekijker onze eerste visarend. Rond half elf varen we dan eindelijk het meer op. We varen naar het oosten, enigzins langs de kust. Rond half twaalf zien we voor het eerst beesten, hippo's en kort daarna ontdekken we ook twee olifanten. Ook zien we af en toe een visarend vliegen of in een boom zitten. Trouwens leuk verhaal over de prijs van de boot. Er moest een vast bedrag voor de boothuur betaald worden. Aanvankelijk werd gezegd f 500, maar dat was eigenlijk iets van een kwart daarvan en dat bedrag is uit de etenspot betaald. Verder moesten we echter het eten (lunch, diner, ontbijt) apart betalen ad 15 US$ per persoon. Dat vonden we wel veel nadat we gisteravond met z'n 23-en voor 40 US$ gegeten hadden! In Zimbabwe dollar koste het echter maar 15 x 56 (wisselkoers volgens bootverhuurder) = 840 Zim dollar. Maar in Kariba kun je de US$ inwisselen voor 120 of 130 Zim dollar. En dan kost het eten dus nog maar 7 … 8 US$ per persoon. Als echte Hollanders rekenen dus af in Zim dollar!
Na een flinke tijd varen zien we weer een olifant die zich verstopt in de bosjes. We begrijpen niet hoe de roerganger de olifant gezien kan hebben, want we voeren erg ver van de kant. Als we later weer dichter naar de kant gaan, zien we een steenbokje op een rots staan. Hij verdwijnt even maar komt ook weer tevoorschijn om dan voorgoed te verdwijnen. We zien hier ook twee mooie hagedissen op de rotsen vlakbij, één met een prachtige lange blauwe staart. Vervolgens keert de boot om en gaat tegen de wind in terug. We hadden gehoopt dat we naar het natuurpark zouden varen, maar dat gebeurt niet. De roerganger legt uit dat er hier helemaal geen wild zit, we varen terug richtig de plek waar we eerder de olifanten en de hippo's gezien hebben. Daar zien we opnieuw hippo's, een krokodil en impala's. Na een tijdje legt de boot aan op een schiereiland. We zien nog net een enorme hagedis wegschieten onder water. We mogen hier zelfs van boord, maar we moeten wel oppassen want dit is hippo eiland.


Iets na zessen begint de eerste activiteit op de boot. We wachten tot we echt opsta-geluiden horen en gaan dan ook opstaan. Al snel gaan we varen, opnieuw midden op het meer! De kok is druk bezig met het ontbijt en we ruiken de hele ochtend al eieren en spek. Rond negen uur zijn we terug in de haven. Alles wordt weer in de truck geladen. Er is nog tijd voor een toilet en dan gaan we op weg. Bij het eerste dorpje wat we tegenkomen maken we een korte stop voor wat inkopen. We genieten van de mensen die in dit dorpje langs de weg zitten, zoals deze kinderen in hun winterkleren. Daar lopen wij dan tussen in onze kortebroek en t-shirtje.

Al snel zijn we bij de dam waar Lake Kariba in de Zambezi valt en passeren we de grens met Zambia.
Na een paar dagen in Zambia doorgebracht te hebben, keren we op 23 juni terug naar Zimbabwe.
Nadat we aan het eind van de ochtend aangekomen zijn op de camping in het dorpje Victoria Falls, zetten we snel de tenten op. We lunchen en doen de was. Ik blijf bij de was omdat er allemaal apen op de camping zitten. De rest gaat diverse activiteiten boeken. Ik moet de afwas beschermen tegen de apen die er met wat bekers vandoor willen gaan. Als Michael terug is, huren we twee mountainbikes bij de camping. Eerst fietsen we richting de Zambezi. We nemen de verkeerde zijweg en komen op een markt vol souvenirs uit. We gaan maar terug en proberen een de laatste zijweg voor de rivier. Het gaat hard heuvel af. Al snel komen we een soort parkwachter tegen die verteld dat we voorzichtig moeten zijn omdat verderop een olifant op de weg staat. We fietsen rustig verder terwijl hij door de bush loopt. Als we vlakbij zijn, komt hij weer naar ons toe en samen lopen we tot een afstand van minder dan 20 meter van de olifant.



Halfzeven opgestaan. We horen bij het ontbijt dat er om twee uur vlakbij onze tent een olifant heeft gestaan. Kwart voor acht zijn we in het Kingdom hotel voor uitleg over het raften. Met een oude bus gaan we vervolgens naar de startplek. We krijgen nog wat extra uitleg en krijgen dan allemaal een wetsuite, zwemvest en helm. Na een lange afdaling zijn we bij boot. Eerst krijgen we een uitgebreide uitleg van Clement en moeten we oefenen, forward, stop, backrow, leftturn, richtturn. Dan moeten we voor de video onze kunsten laten zien met als laatste een jump uit de boot. Twee mensen weten weer aan boord te klimmen, de rest moet geholpen worden. Eerst wordt je onder water gedrukt en dan omhoog op de boot getrokken, waarbij je vast wordt gehouden aan de schouderbanden van je reddingsvest. Dan gaan we eindelijk echt raften! We gaan vanaf rapid 11 t/m 24 de Zambezi af. Steeds legt Clement uit wat voor rapid er komt en wat we moeten doen. Eén rapid is te gevaarlijk en daar moeten wij lopen terwijl Clement de boot over de rapid brengt. We klauteren over vrij steile rotsen met de peddel in de hand. Vlak voor het einde moeten we een steenkoude poel over zwemmen. Vervolgens moeten we hard peddelen om de boot weer uit de inham te krijgen. De washing machine is de enige echt heftige rapid. We gaan één keer steil tegen een golf op en ineens zit ik midden in de boot. Verder is het allemaal leuk hoor, prachtige view op de canyons. Maar echt spectaculair is het toch niet. We lunchen op een zandstrand, waarna we volleybal spelen en daarna stappen we weer in de boot. Nog een paar eenvoudige stroomversnellingen en dan zijn we bij het einde. De klim omhoog is ellendig. We hebben veel te weinig gedronken en ik word een beetje duizelig van de steile klim in een wetsuite en zwemvest met helm en peddel in de hand. We rusten af en toe en komen bijna als laatste boven. Net voor de top staat nog een bak water en ik neem dankbaar twee glazen. Boven volgt daarbij nog een cola. Ik ben nog steeds een beetje zanderig en verlang wel naar een lekkere douche. We stappen weer in de bus voor de terugweg naar Victoria Falls. Al snel stopt de bus omdat de versnelling niet meer werkt. Het is hier gloeiend heet, maar gelukkig hebben ze e.e.a. heel snel gefixed. We stappen weer uit bij het Kingdom en lopen terug naar de camping. Daar neem ik eerst een douche. De eerste geeft alleen heet (bijna kokend) water de ander of heet of koud maar mengen lukt niet echt. Toch was ik m'n haar maar even want dat is wel nodig. Na het douchen lopen we een rondje door de stad en drinken en biertje. Om zeven uur bekijken we de video van het raften in het Kingdom. We gaan met de groep uit eten. We nemen een traditional plate als voorgerecht, met wormen! We proberen er allebei één. Ze smaken naar aarde, maar dan gefrituurd. Als hoofdgerecht krijgen we heerlijke struisvogelbiefstuk. We zijn erg moe en willen wel naar bed als we horen dat er een olifant rondloopt. Er staat inderdaad een enorme olifant bij de ingang van de camping. Hij lijkt niet echt blij met al die mensen die in zijn buurt staan en komt flapperend met z'n oren onze kant op en gaat dan weer takken van een boom staan rammen. Dan loopt hij wat verder weg richting spoorlijn en kunnen wij naar de camping. We poetsen de tanden en gaan naar bed. Het is helemaal niet koud en we slapen goed. Ik word alleen rond één uur een keer wakker van een knappende boomtak en wat gegraas. De olifant is blijkbaar weer in de buurt. Ik ga naar het toilet maar zie 'm nergens. Later horen we van een stel dat hij zo dicht bij hun stond dat ze de tent moesten verplaatsen en hun tent staat een paar meter van de onze! De olifant heeft goed huisgehouden, want overal liggen omgekapte bomen.
Iets over zevenen staan we op, nemen ontbijt en gaan naar de boekshop. Boekjes van dieren zijn hier nog duurder dan elders, dus we besluiten niets te kopen. Dan gaan we maar wandelen. We lopen richting het helikopterplatform en zien al gauw een paar impala's. Iets verder gaan we van de asfaltweg af op een smal paadje. Michael ontdekt de voetafdruk van een katachtige. Vlak erna denk ik eerst een warthog te zien, maar het beest heeft een lange donkere staart. Hoewel we het beest niet goed kunnen zien, concluderen we dat het waarschijnlijk een hyena was . We wandelen twee uur door de savanne en bosjes en zien nog veel groepen impala's.
Prachtige Baobabs staan hier af en toe tussen het struikgewas.

Klik op de foto om via de kaart van Afrika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan