In september 1998 hebben we twee weken rondgetrokken door Thailand
Dag 1
Het vliegtuig vertrekt mooi op tijd. Na ongeveer 2,5 uur maken we een tussenlanding in Wenen. Daar moeten we toch iets langer dan gepland wachten op de nieuwe passagiers. Eén van de nieuwe passagiers is een dame met drie of vier kinderen en ze is helemaal in het zwart gekleed. Haar ogen kunnen maar nauwelijks tussen de sluier en hoofddoek ontdekt worden. Na nog 1,5 uur vliegen zijn we in Sofia. Het kost nog enige geduld om onze plaatsen voor het restant van de vlucht om te laten zetten van rokers naar niet-rokers (op Schiphol konden ze dat niet voor ons regelen). En dan moeten we nog enkele uren wachten voor we naar Bangkok vertrekken. We spelen maar een potje Magic om de tijd te doden. Natuurlijk weet Michael het potje aan het eind in zijn voordeel te beslissen. Omdat we toch wat dorst krijgen, wisselen we wat Nederlands geld in Bulgaars geld en gaan we in een café wat drinken. Michael wil graag wat sterks en vraagt de serveerster om 'a whiskey'. Haar reactie hierop is: 'Passport'? Waarop Michael door de zaak brult: Geja, geef me m'n paspoort eens. Dat doe ik, waarop zij reageert: 'No, no, passport that's a whiskey'. Enfin, Michael dus aan de passport en Geja aan de witte wijn. We spelen nog een paar potjes Magic en deze keer win ik wel. Een overduidelijk dronken man begint op een gegeven moment andere Nederlanders (ze zaten naast Michael in het vliegtuig) lastig te vallen. Ze moeten twee keer gaan verzitten om van 'm af te komen. Uiteindelijk wordt de dronkelap door de beveiliging opgehaald om zijn vlucht naar Dubai (Koeweit) te halen. Ons vliegtuig vertrekt zelfs iets te vroeg. Het toestel is groter en luxer en het lukt ons om een beetje te slapen. Het is wel grappig om de zon zo snel weer op te zien komen. Als ik 's ochtends naar het toilet ga, wil iemand niet geloven dat het toilet bezet is. Terwijl ik met één hand m'n broek dichtmaak, moet ik met de andere hand de deur met geweld tegenhouden. Aan de andere kant staat iemand er als een gek tegen te duwen. Verbaasd gezicht als ik de deur open laat gaan. Ik mopper een beetje en weet nu al 100 % zeker dat deze vrouw ook wel bij Kras geboekt zal hebben en ik d'r de komende weken dus nog wel vaker tegen zal komen.
Dag 2
Het vliegtuig komt rond 14.15 uur aan in Bangkok. Het is hier 5 uur later dan in Nederland. Na een lange wachtrij bij de douane kunnen we op zoek naar de reisleiding. Tot onze verbazing zijn we niet eens de allerlaatsten. Nog snel een travellercheque wisselen voor Thaise Baht en dan kunnen we naar de bus. We worden verwelkomd met een bloemenslinger en moeten met een lieftallige Thaise op de foto. Dan in de airco bus naar het Menam Riverside Hotel. Flinke rit waarbij wel al een voorproefje krijgen van de "armoede" die hier aanwezig is. Eénkamerflats voor hele gezinnen maar ook een gezin wat in een in aanbouw zijnde flat woont.
Het hotel is prachtig. Airco verwelkomt ons opnieuw. We krijgen een welkomstdrankje, soort koude smaakjesthee en wat uitleg over het programma en de hotelfaciliteiten. De kamer blijkt netjes verzorgd en als eerste zetten we de airco aan die al snel voor een aangename temperatuur zorgt. Even een lekkere snelle douche (we zitten op de 11e en daar is de waterdruk blijkbaar extra hoog) en dan een wandeling. Over de grote weg richting centrum. We verbazen ons opnieuw over de manier waarop tuk tuk's en brommers zich door de rest van het drukke verkeer manoeuvreren.
Onderweg de eerste voorproefjes kunnen aanschouwen van de tempels (Wat's) die we nog zullen gaan zien. Iedere keer als we even op de kaart kijken om te bepalen waar we zijn en wat we willen doen, komen er diverse Thais om ons heen staan die vragen waar we heen willen. Eén man raad ons het Thai Export Center aan, daar zou je leuke handicraft kunnen kopen. Uiteindelijk belanden we in een shopping center aan de rivier (River City Shopping). Vanwege mijn inmiddels beurse voeten besluiten we meteen een restaurant in te duiken. We gaan buiten zitten en de serveerster vraagt wat we willen drinken. We nemen Singha beer. Dan moeten we met haar meelopen om ons eten uit te kiezen. We weten niet wat we moeten nemen, dus wijzen we uiteindelijk maar een flinke rode vis aan. Ze lijkt te willen zeggen dat we z'n grijze soortgenoot moeten nemen, maar we houden het op de rode vis. Ook de salade wordt in een plastic zak gedaan en bij de kok ingeleverd. Na enig wachten krijgen we de salade geserveerd en ik kan me niet bedwingen en moet echt alles opmaken (is niet netjes volgens de Thais). Ook de vis smaakt prima al moet wel op de graden gelet worden.
Met de tuk tuk gaan we terug naar het hotel. Er wordt 300 Baht gevraagd. Michael biedt 200. Dat kan maar dan moeten we wel langs de sponsor. Dat moet dan maar. De volgende dagen zullen we zien dat 200 Baht nog veel te veel was! We nemen nog een biertje op de hotelkamer en gaan dan slapen. We worden al vroeg gewekt door blaffende honden, maar daarna slapen we nog wel even. Om half 7 gaat de telefoon: de wekservice. Aankleden, ontbijten en om 8 uur op weg.
Dag 3
We gaan eerst naar China Town oftewel Sampeng. In deze straatjes worden allerlei verschillende goederen verkocht, zoals juwelen, hardware, voedsel, antiek en kleding. In het algemeen zijn de prijzen hier lager dan in de rest van Bangkok. Wij lopen alleen rond en kijken onze ogen uit. We lopen vervolgens over een prachtige bloemen- en fruit-/groentemarkt.
Van 90% van de fruitsoorten weten we niet wat het is. Wel herkenden we het fruit wat we de vorige avond hebben gegeten en daarvan kopen we een kilo voor 35 Baht (een kleinere hoeveelheid ging niet). Michael slaagt er in om bij geen enkele kraam zijn hoofd te stoten. Op naar Wat Po waar we zo'n 300 foto's maken.
Wat Pho oftewel Wat Phra Chetuphon is de oudste en grootste tempel in Bangkok. In deze tempel bevindt zich de grootste liggende boeddha in Thailand. Het beeld is 46 meter lang en 15 meter hoog en illustreert de overgang van boeddha naar het nirvana. Het beeld is gepleisterd over een stenen basis, afgewerkt met bladgoud. Met behulp van parels zijn de ogen gevormd en de voeten tonen 108 verschillende karakteristieken van boeddha.
Naast de grootste liggende boeddha bevat de tempel tevens de grootste collectie boeddha-beelden in Thailand. Al in de 16e eeuw was Wat Pho een tempel, maar zijn huidige geschiedenis begint eigenlijk in 1781 met de complete herbouw van het oorspronkelijke klooster.
Het terrein van Wat Pho wordt in tweëen gedeeld door de smalle Cheptuphong Road. Beide delen hebben hoge witgepleisterde muren.
Wat Pho is het nationale hoofdkwartier voor het onderwijzen en behouden van traditionele Thaise geneeskunde, inclusief Thaise massage.
We stappen opnieuw in de aircobus om naar het 50 meter verderop gelegen Grand Palace met Wat Pra Kaew te gaan.
Wat Phra Kaew wordt ook wel de tempel van de Emerald (=jade) Boeddha (Wat Phra Si Ratana Satsadaram) genoemd. De Emerald Boeddha is 60 tot 75 centimeter hoog, afhankelijk van de manier waarop gemeten wordt. Het is onbekend waar het beeldje vandaan komt en wie het gemaakt heeft, maar er het werd voor het eerst vermeld Chiang Rai in de 15de eeuw. Het beeldje heeft in diverse tempels gestaan (zelfs in Laos), voordat Rama I het beeldje naar Bangkok verplaatste. Het beeldje bevindt zich in een glazen kistje en is derhalve niet echt van dichtbij bewonderd worden. De gebouwen van de tempel zijn buitengewoon kleurrijk en bevatten glinsterende vergulde chedis (stupas), gepolijste oranje en gele daken en met mozaïek bewerkte pilaren.
Met uitzondering van een enkele kamer wordt het Grand Palace tegenwoordig slechts voor ceremoniële doeleinden door de koning gebruikt. Het grootste deel van het paleis is gesloten voor het publiek. Het is echter toch de moeite waard om de buitenkant van de vier gebouwen te bewonderen, alleen om een indruk te krijgen van de grootte.
We maken ook bij deze tempel en het paleis weer veel foto's.
We lunchen in het hotel aan de rivier. Er staat een buffet klaar, dus dat is weer lekker zelf kiezen. Michael moet van elke Thais sweet er één proberen. Vervolgens varen we in een bootje door de Klongs en over de grote rivier. Het is onduidelijk of we nu rechts of links moeten houden en dat levert wat spannende momenten op als er bootjes van de andere kant komen? Enorme hoeveelheden vis worden gevoerd bij een tempel (daar mag niet gevist worden). Sommige paalwoningen staan er akelig bij, andere zijn van teakhout en werkelijk prachtig.
De boot legt uiteindelijk aan bij ons hotel en we nemen de tijd voor een douche en middagslaapje. Om kwart over zeven verzamelen we opnieuw. Na een lange busrit komen we bij het teakhouten restaurant. We zitten op de verhoogde vloer met de benen in een kelder aan een lage tafel. De serveersters bedienen op de knieën.
De traditionele dansers voeren een voorstelling op. Er wordt wel erg vals bij gezongen. Na afloop moeten we snel vertrekken. De eersten worden door de bediening zelfs weer in z'n schoenen geholpen. Terug naar het hotel en lekker slapen.
Dag 4
Geen vast programma vandaag. We worden toch om half zeven gewekt, dus om zeven uur staan we maar eens op. Meteen na het ontbijt in het hotel gaan we op pad. We hebben meteen een taxi die ons naar het Noordelijke busstation brengt. Daar nemen we de bus naar Ayuthaya. Nog even een oogje dichtknijpen onderweg.
De oude stad Ayuthaya of "Phra Nakhon si Ayuthaya" was 417 jaar de hoofdstad van Thailand. De stad is gesticht in 1350 door koning U-thong, doordat de Thai werd terug gedrongen door noordelijke buurlanden. In de tijd dat Ayuthaya de hoofdstad van Thailand was regeerde er 33 koningen. Tot dat het in 1767 werd verwoest door de Birmezen. Het is een van Thailand's belangrijkste attracties. In deze stad vind je veel kunst en ruines.
Ayuthaya ligt 76 kilometer ten noorden van Bangkok en bestrijkt bijna 2600 km2. De stad heeft zoveel ruines dat mag worden aangenomen dat het een zeer welvarende stad was. Dit blijkt ook uit het feit dat de stad was opgedeeld in 16 wijken. De stad is gemakkelijk te bereiken van uit Bangkok vanwege de goede wegen. Het historische gedeelte van de stad werd op 13 December 1991 toegevoegd op de erf lijst van monumenten door de Unesco.
In het historische centrum van de stad vind je de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad waaronder: de "Viharn Phra Mongkol Bophit" die grootste met brons beklede boeddha beeld van Thailand bevat. Verder vind je er het koninklijk paleis en de "Wat Muhathat"
Het koninklijk paleis werd oorspronkelijk gebouwd door koning U-Thong in de 14e eeuw en werd in de loop der jaren steeds verder uit gebouwd. Van deze gebouwen zijn na de vernietiging in 1767 alleen nog funderingen en poorten overgebleven. Het "tri muk" gebouw is in 1907 opnieuw opgebouwd in originele stijl door koning Chulalongkorn.
Meteen als we aankomen in Ayuthaya worden we aangesproken door een tuk tuk chauffeur, die wil ons voor 150 Baht per persoon per uur door Ayuthaya rondleiden. Dat doen we dan maar. Meteen krijgen we van hem twee flessen water uit een vrieskist aangeboden. Onderweg stopt hij ook nog bij een ander kraampje en krijgen we van hem gebakken banaan en iets anders lekkers. We voelen ons wel gediscrimineerd als we de tempels gaan bekijken. Alleen buitenlanders moeten entree betalen. Binnen drie uur bezoeken we diverse tempels.
In Wat Phanan Choeng bevindt zich Thailand's grootste antieke Boeddha beeld, genaamd Luang Po To. Dit vergulde beeld zou rond 1344 na Christus gemaakt zijn, nog voordat Ayuthaya hoofdstad van Thailand werd. Oorspronkelijk bevond dit beeld zich in de open lucht, conform de Thaise traditie om geen gebouwen over grote beelden te bouwen, zodat ze vanuit de verte goed zichtbaar waren. Chinese volgelingen noemen het beeld hun "Sum Po Hud Kong", ofwel de god die de zeelieden beschermt. Dit omdat de chinezen destijds veel zeilden voor de handel en immigratie. Wat Phanan Choeng is een oude tempel die regelmatig renovaties heeft ondergaan. De Thaise architectuur is gedecoreerd met motieven uit verschillende periodes. Deze bestaan naast elkaar. Het interieur en de faciliteiten zijn steeds aangepast om te kunnen voldoen aan het proces van aanbidding en studie. Er wordt ook wel gezegd dat het begin van deze tempel te maken had met de liefde tussen een Thaise prins en een Chinese prinses lang geleden.
Wat Yai Chai Monghon - The Great Tempel of Auspicious Victory was de zetel van de boeddhistische patriarch en monniken van de Aranyavasi School. Toen Ayuthaya in 1350 de hoofdstad werd, wees Koning U-Tong Wat Yai Chai Monghon aan als de Koninlijke tempel. De tempel dankt zijn naam aan de herovering van het gebied door Koning Naresuan de Grote na de grote Birmese invasie van 1593.
Dit grote complex bevat o.a. een grote liggende Boeddha en rijen aangeklede Boeddha's.
Wat Phra Mahathat stamt uit de 14e eeuw en is gebouwd tijdens de regering van Koning Ramesuan. Het heeft een prachtige Khmer-stijl toren en vooral het Boeddha-hoofd dat helemaal vergroeid is met de boom is prachtig.
Wat Monghon Bophit bevat één van Thailand's grootste zittende Boeddha's. Het beeld is gemaakt in de 15e eeuw en heeft een bronzen buitenlaag.
Wat Phra Si Somphet was destijds de grootste tempel in Ayuthaya en het is door diverse koningen als paleis gebruikt. Het is gebouwd in de 14e eeuw en is bekend vanwege z'n drie grote chedis in de typische stijl van Ayuthaya.
Wat Chai Wattanaram
Michael vindt het wel een hele uitdaging op de trappen van Wat Chai Wattanaram te beklimmen.
Daarna brengt de tuk tuk ons naar een pinautomaat. Dat levert een spannend moment op, want we zijn naar de verkeerde bank gebracht en daar werkt onze pinpas niet. Na drie uur rondkijken in Ayuthaya stappen we opnieuw in de bus naar Bangkok. Op het station nemen we weer een taxi, de chauffeur weet niet precies waar ons hotel is, waardoor we goed op moeten letten. Dan eindelijk onze eerste duik in het zwembad. Het is een groot zwembad en het water heeft de goede temperatuur. Nog even douchen en dan alweer inpakken en vervolgens gaan we naar het centrum om te eten. Als het gaat regenen wachten we nog even met vertrekken, maar al gauw gaan we toch weer op zoek naar een taxi. We laten ons naar Siam Square brengen. Aan de overkant zit een enorm shoppingcenter waar we wat rondwandelen. We gaan eten bij een soort fast food restaurant KM. We mogen van de kaart allerlei dingen uitzoeken (geholpen door de ober) die we kunnen koken in een grote pan op tafel.
Wat een lawaai maken die Thais bij het eten. Voor nog geen 15 gulden eten we allebei onze buik rond. We willen koek als toetje nemen, maar de rij bij S&F is ons te lang. Opnieuw een taxi in en in het hotel kopen we nog een biertje met wat zoetigheid.
Dag 5
Vanmorgen weer om half 7 gewekt. Om 7 uur moet de bagage op de gang staan, dus een beetje opschieten. Ik zet de eerste koffer op de gang, Michael de tweede. Dan omdraaien en ... een dichte deur. Om 8 uur gaan we op weg. Na een lange rit (ik slaap nog wat bij) komen we bij het JEATH museum, een museum over de inzet van met name Europeanen voor de bouw van een spoorlijn tijdens de Tweede Wereldoorlog. In het Jeath museum vind je onder andere drie bamboe vlotten die dienst deden tijdens de aanleg van de brug. In de hutten hangen teksten, tekeningen en foto’s uit die tijd. Michael houdt niet zo van dit soort museums, dus we lopen er vrij snel doorheen. Onverwacht staan we dan aan de river Kwai.
Daar liggen allemaal vlotten die door de inwoners van Bangkok in het weekend voor feesten gebruikt worden.
De volgende plaats die we bezoeken is het kerkhof van de POW's.
Er ligt ook een van den Akker, zou het verre familie zijn?
Voor de lunch gaan we vervolgens van de grote weg af. We gaan naar een restaurant dat aan een pad bij de rivier ligt.
Het eten smaakt heerlijk. Diverse Chinese schotels met veel groenten. Voor de ingang van het restaurant bevindt zich een geesteshuisje. Deze huisjes zijn bedoeld om de geesten goed gestemd te houden.
Na de lunch gaan we naar Nam Tok, waar we op een stoomtrein stappen.
We maken een tochtje van Nam Tok naar Thahikilen. De afgronden langs de rivier zijn behoorlijk diep! Men zegt dat er per spoorbiels één POW gestorven zou zijn!
Na het treintochtje gaan we per bus terug naar Kanchanaburi om de Death Railway Bridge over de river Kwai te bekijken.
Tussen de rails kun je over smalle planken lopen. Je moet wel oppassen dat je niet struikelt, want het is nogal hoog.
We hebben de tijd om even te shoppen in het dorp. Dan brengt de bus ons naar het nieuwe hotel. Het is opnieuw een mooi hotel, met zelfs iets grotere kamers. We gaan 's avonds niet mee met het 'feestje' op het vlot en besluiten in het restaurant te gaan eten. Als de enige andere klant vertrekt, balen we toch wel een beetje. Het is moeilijk om wat te kiezen maar dat lukt met wat hulp toch wel. Tot onze schrik gaat een Thai live zingen en muziek spelen. Nu kunnen we natuurlijk helemaal niet meer weg! Het eten is erg lekker al is de soep iets te heet voor ons. We nemen een uitgebreid toetje (Banana Split en Fruit) en kunnen uiteindelijk toch vertrekken omdat anderen het restaurant binnenkomen.
Dag 6
De volgende ochtend mogen we uitslapen, we worden pas om zeven uur gewekt en om half negen vertrekt de bus. Allereerst stopt de bus bij de Bohploi edelsteenslijperij. Nu worden er alleen nog stenen voor tuinen gesorteerd, niet echt de moeite om voor te stoppen dus. Dan maken we een korte stop bij een kraampje langs de weg, waar gefrituurde ratten, vogels en een levende slang te koop aangeboden worden.
Deze beesten worden gevangen in de rijstvelden waar we nu langsrijden. We kijken ook nog even snel in een graanfabriek. Daarna stoppen we voor de lunch bij een restaurant op een vlot. Opnieuw heerlijk eten. Dan opnieuw een stop bij the Lopburi Monkey. Honderden apen zitten bij de Phraprang Sam Yod, een 13e eeuwse tempel.
De laatste en belangrijkste bezienswaardigheid van vandaag betreft de Wat Phra Sri Rattana Mahathat in Phitsanulok. Een mooie gouden toren en binnen the Chinnarat Buddha met draken aan zijn zij. Nog even wat geshopped en toch lekkere koekjes gevonden. Dan naar het hotel. Weer groter met mooie kamers. Gauw een duik in het zwembad, maar het is al donker dus ik zie niet veel meer. Met de taxi van het hotel naar Phitsanulok. Hij haalt ons om 10 uur weer op.
De restaurants uit Lonely Planet zijn niet te vinden dus gaan we maar ergens anders zitten. De soep is verschrikkelijk maar de rest is lekker. Geen fruit na te bestellen. Nog even op de markt maar al snel valt de stroom uit.
Dag 7
Om half zeven is er weer een morning call, en om acht uur vertrekken we. We gaan eerst langs een bronsgieterij waar Boeddhabeelden gemaakt worden.
Dan rijden we verder naar Utaradit. Vlak voor middagpauze bezoeken we een bezemmakerij. Met de hand worden hier ouderwetse bezems in elkaar gezet. Er gaan er diverse mee de bus in. Onderweg stoppen we nog even om wat te drinken, bij een mooi uitzichtpunt. We lunchen in een luxe hotel in Phrae. Daar bezoeken we ook een oud theehuis.
Dan rijden we door naar Nam. Onderweg stoppen we even om een ouderwetse kar getrokken door ossen te fotograferen.
Een eindje buiten Nam overnachten we in een eenvoudig maar prachtig gelegen hotel.
We doen meteen een blouse en lange broek aan en wandelen naar het uitzichtpunt tegenover het hotel. Vervolgens lopen we achter het hotel langs, waar Michael probeert vlinders op de gevoelige plaat vast te leggen maar die vinden dat maar niets. Het eerste pad veranderd in een modderpoel, dus we keren terug. Het tweede is ook wat vochtig, maar wel iets beter beloopbaar. We komen een enorme spin tegen die z'n web over het pad heeft gespannen. We durven er niet langs. Als we teruglopen komen we Sum Yot tegen en die zegt "Nature", wappert met z'n handen en loopt er langs. De spin rent naar een ander deel van z'n web, maar blijft dan toch stil zitten. Wij gaan er langs maar wel zo ver mogelijk bij de spin uit de buurt. Sum Yot heeft een stevig tempo omdat iedereen weer voor het donker beneden moeten zijn. Wij rennen achter 'm aan. Op een gegeven moment moeten we van het grote pas af en door de bush bush nog verder naar boven. Het uitzichtpunt is mooi, maar ook weer niet super spectaculair. We haasten ons naar beneden, want het begint al te schemeren. We eten in het hotel, waar de bediening geen Engels spreekt. De Wantan als voorafje wordt als 3e opgediend, maar is heerlijk. De cocanut soup is vies, dus nemen we nog een andere schaal als Wim en Caroline ook bijschuiven. We blijken een aantal gemeenschappelijke kennissen te hebben. Peter is erg dronken als hij naar bed gaat, Sum Yot loopt ook niet recht meer en wij hebben z'n vieren negen flessen Shangia bier weggewerkt. Onze rekening van vanavond is maar liefst 1030 Baht.
Dag 8
De volgende ochtend moeten we weer om half zeven op. Een kwartier na vertrek stoppen we in een dorpje waar graan gepeld wordt met een ouderwetse machine en bezoeken we een katoenweverij. Overal lopen kippen met kuikens op straat. Wat een pitoresk en fotogeniek dorpje, jammer dat we de mensen niet zo goed durven fotograferen!
Iedereen klaagt maar wij genieten. De stam bestaat uit zo'n 20 mensen met relatief veel vrouwen en kinderen. We hebben het gevoel dat we aapjes kijken. Het is wel grappig dat ze ons net zo nieuwsgierig bekijken als wij hen. De pijproker uit onze groep biedt de stamoudste wat tabak aan en uit het gebaar dat de man vervolgens maakt, blijkt dat zij het principe aansteker al wel kennen!
Twee mannen van de stam hebben het varken op z'n kop aan een paal gebonden en daar komen ze op een gegeven moment mee aandragen. Het lijkt er even op dat ze het varken voor onze ogen ritueel willen gaan slachten, maar daar steekt Peter een stokje voor. De weg omhoog lijkt een stuk korter dan de weg omlaag. Gelukkig klaagt men niet meer zo als men begrijpt dat de reisleiding ook niet wist dat ze zover van de weg zouden zitten. We lunchen in de bus met supersandwiches en kippenpoten. Op de weg naar Lampang bezoeken we nog een ananaskwekerij. De ananas groeit als een soort Clivia in een droge sprietenplant. Eén keer in de anderhalf jaar komt er maar een ananas aan de plant!
Er loopt een heel lief kindje op het terrein rond, ze lijkt erg op haar moeder die ananas aan ons uitdeelt. In een klein huisje zit een aapje aan een ketting. Zielig! We voeren 'm wat ananas en dat vindt hij wel lekker.
In het hotel in Lampang hebben we een grote kamer, met dito badkamers en er is weer een zwembad aanwezig.
Maar het putje van het bad is gewoon goor. Eerst maar even lekker zwemmen. Michael wil leren drijven en dan douchen. We gaan met Wim en Caroline eerst naar de Big C en dan eten. Net als eerder moeten we bakjes met diverse dingen bestellen, die we kunnen koken in een pan met water die op tafel staat. Er staat 10 man personeel om ons heen. Om 10 uur sluiten ze de traliehekken maar wij blijven nog gewoon zitten. Om half elf vertrekken we naar 't hotel.
Dag 9
We mogen weer uitslapen. Om zeven uur morning call, half negen vertrek. Eerst langs een zwarte markt waar ze o.a. foetussen van kalfjes verkopen en gebraden sprinkhaan, torren op een stokje, zakjes met krioelende beesten etc. Ik koop nog een sarong. Dan naar het olifantentrainingscentrum. Dit is het eerste olifantentrainingscentrum ter wereld. Eerst wassen ze zich in een meertje, dan geven ze een show. Het regent nu wel hard. Erg leuk allemaal. Vlak voor we weer vertrekken kunnen we nog even bananen voeren aan een jonge olifant met haar moeder.
Vervolgens rijden we door naar Chiang Mai dat ongeveer 750 km ten noorden van Bangkok ligt. Bij Chiang Mai bezoeken we nog weer een tempel. Het grasveld rondom de tempel kan wel wat onderhoud gebruiken.
Wat Phra Doi Suthep.
Prachtige tempel met schitterend uitzicht op de stad (jammer van het weer). Het is gelukkig wel droog. We moeten zo'n 300 treden lopen voor we bij de tempel zijn. De mannen krijgen een enorme broek aan, omdat shorts in de tempel niet toegestaan zijn.
Terug in het hotel gaan we snel zwemmen. Na een poosje komen Wim en Caroline ook dus we blijven even zitten. Wij gaan later met Joop en Angeline bij een kraampje langs de weg eten. Voor 40 Baht per tuk tuk worden we naar de stad gebracht. Wat scheuren ze met die dingen! We lopen eerst over de markt. We kopen van alles. Enorme grote markt en erg leuk. Maar restaurantjes? Uiteindelijk vinden we iets en daar gaan we maar zitten. We moeten aanwijzen wat voor noodles we willen en dan krijgen we een soep met van alles erin. Het is heerlijk, we weten alleen niet wat er in zit. Als we afrekenen blijken we 230 Baht kwijt te zijn. Dat is dus 3 gulden per persoon! We wandelen nog wat en vinden eindelijk een kaart van Thailand die we allebei graag wilden hebben. Dan gaan we met de pick-uptruck taxi terug. Nu betalen we 40 Baht met z'n vieren.
Dag 10
Vijf voor half zeven worden we wakker gebeld. Om kwart voor acht zitten we in de bus, want we moeten om 9 uur op de olifant zitten. Twee mensen komen te laat, waardoor de chauffeur als een idioot gaat scheuren door de ochtendspit van Chiang Mai. Net een videospelletje: want we zitten vandaag mooi eerste rij in de bus, links, rechts, dubbele doorgetrokken streep vlak voor een onoverzichtelijke bocht, hop gewoon inhalen en komt er wat aan, dan gewoon met de lichten seinen, ze gaan maar aan de kant en als dat niet kan vanwege al die vervelende brommers, dan moeten ze maar gewoon remmen, bussen gaan voor! We halen echt alles en iedereen met een bloedvaart in. Vreemd genoeg doet de kilometerteller het ook niet. Heelhuids aangekomen rennen we achter Sum Yot aan over de touwbrug. Michael lukt het om over te steken zonder z'n handen uit z'n broekzakken te halen. Halverwege merken we dat de rest niet volgt. Waar blijven ze nou? Het is al over negenen en dit gaat allemaal van de tijd op de olifant af. Afijn iets na negenen zitten wij op de leidende olifant met een bestuurder op z'n schedel en een paar voeten tegen z'n oorklieren. Eerste indruk: best wel stabiel, alleen wat vreemd lomp om met je schoenen in dat beest z'n nek te gaan staan. Dan in slowmotion omlaag richting modderpoel, dat is toch best wel vasthouden aan dat bakje anders val je voorover van de olifant in de blubber.
Olifantenschool bij Chang Mai, ritje op een olifantenrug. Het fototoestel was kapot gedaan door de regen, waardoor onze hoofden er niet opgekomen zijn. We hebben wat leedvermaak over de mensen die na ons gaan en wel erg angstig kijken! Vervolgens maken we een tocht van een uurtje door de rimboe. Ergens onderweg wil de bereider omkeren om om 10 uur terug te zijn, maar dat is de olifant niet gewend dus die wil niet. Na wat gesjor keren we toch weer terug, door het beekje omhoog en een pirouette want een andere begeleider stuurt ons gelukkig toch weer op de lange route. Tussen de andere olifanten door slalommen want wij moeten voorop komen we bij een heel klein glibberig stijl modderpaadje, vraagt die bestuurder: up? Michael: ja?! Kan dat beestje toch nooit denkt Michael. Doet dat mannetje ook nog een schijnaanloop op dat paadje af ook (had waarschijnlijk nooit gedacht dat ik ja zou zeggen). Maar nee dat kan ie toch niet, wel lachen en dan terug volledig door de rivier. Stroomopwaarts, tot z'n oksels in het water, dat moet zwaar zijn voor dat arme beest. Maar dit hadden we door ons later arriveren dus bijna gemist. Eenmaal terug, koffie en thee (terwijl Wim tevergeefs op zoek gaan naar z'n zonnebril). En hup op een bamboo vlotje met z'n vieren. Lekker rustig die rivier afzakken tot een uur of elf.
Het tochtje op een vlot.
We gaan lunchen bij een orchideeënfarm maar eerst kunnen we er een half uur rondkijken. De vlindertuin bevat nauwelijks vlinders en dat is niet zo vreemd want er zitten allemaal gaten in het gaas. Wat groeien orchideeën langzaam, drie jaar voordat er voor het eerst een bloem aankomt. Ze hebben ook geen grond nodig. In de kas groeien ze in houten lijstjes op een meter hoogte.
We hebben bij binnenkomst allemaal een orchidee opgespeld gekregen. De lunch is weer heerlijk. Diverse Thaise schotels en lekkere soep. Vervolgens gaan we ambachten bekijken. Wat een commerciële business. De parasol/waaier makerij en de zijdemakerij zijn nog leuk maar de goud en zilversmederij zijn erg.
In de goudsmederij is een enorme shop met kroonjuwelen en haaien. Ieder koppel krijgt zo'n vrouwtje achter zich aan die je maar lastig blijft vallen. Wel gratis wat drinken. In de zilversmederij zijn ze minder opvallend aanwezig en daar koop ik dan ook een zilveren armband met saffieren en briljanten. We zijn blij als we terug gaan naar het hotel. We spreken af met Wim en Caroline te gaan eten. Maar eerst koffers inpakken, want de bus gaat vanavond al terug. Dan lekker zwemmen in het zwembad op het dak en dan een douche. We nemen weer een tuk tuk naar de stad en gaan naar het plein dat Peter ons aangeraden heeft. Allemaal restaurantjes op één plein. We kiezen er één uit waar veel Thai zitten te eten en bestellen allerlei lekkere schotels. Heerlijk weer allemaal, we vreten ons goed vol. De rekening is wel even schrikken: 990 Baht voor z'n vieren! f 25 per koppel dus. We gaan met de pickup taxi terug naar het hotel.
Dag 11
De volgende dag lekker uitslapen tot kwart over acht. Ontbijt en dan aan het zwembad even in de zon bakken. Na de middag gaan we nog even naar het centrum met de tuk tuk. Wat is het warm vandaag!! We laten ons afzetten bij de bookshop en ik koop weer eens twee boeken. Aanschaf van een rugzak betekent dat we ook weer travellercheques moeten wisselen. We willen wel even ergens binnen wat drinken dus we zoeken een restaurant met airco. Het biertje slaat aan met deze hitte en zo lang na het ontbijt. Omdat ze bij de MAC geen donuts hebben, gaan we bij de pizzazaak ernaast een lekkere pizza eten. Dat is het eerste niet Thaise eten in anderhalve week. Dan nemen we maar weer een tuk tuk terug naar het hotel. Voor het eerst is er een tuk tuk chauffeur die niet wil onderhandelen over de prijs, dus gaan we met een andere tuk tuk. We gaan maar weer zwemmen en zonnen en lezen aan het zwembad. We vermaken ons nog een paar uur. Nog even douchen op onze kamer, die vandaag voor 10 personen beschikbaar is voor douchen en omkleden. Om zes uur gebruiken we het buffetdiner in het hotel en om zeven uur vertrekken we naar het station. We gebruiken de bus van de Kras groep die een dag later is aangekomen. De bus is wel een stukje luxer dan de onze. Volgens Peter is deze chauffeur echter minder omdat hij veel gevaarlijker in zou halen. En wij vonden onze chauffeur af en toe al eng! Dan in de trein: O nee, de laatste vrije plaatsen zijn tussen en voor de 6 meest irritante mensen uit de groep. We vragen Peter of hij wil ruilen, zodat wij bij Wim en Caroline kunnen zitten. Gelukkig vindt hij dat geen probleem. De eerste stop die de trein maakt, duurt al meer dan een kwartier. Geen wonder dat de totale rit twaalf uur gaat duren. Rond half twaalf laten we ons bed opmaken, nadat we onder een spelletje Klaverjassen een fles Whisky met cola weggewerkt hebben. Het is even wennen, maar we slapen toch prima.
Dag 12
Rond zeven uur laten we ons bed weer ombouwen tot bank. Dan blijkt dat de trein onderweg een uur vertraging opgelopen heeft. Ondertussen verveeld de reis ons wel, dus we zouden wel willen dat het wat meer opschoot. We passeren Ayutha, waar we een week geleden met de bus naartoe zijn gegaan. Om half tien kunnen we eindelijk in de bus stappen. Er is wat consternatie over de souvenirs want we zitten nu in een andere bus en de gekochte souvenirs liggen niet meer in de rekken. Volgens Peter moeten ze echter onderin de bus liggen. We rijden naar een hotel voor het ontbijt en dat valt voor het eerst een beetje tegen. Holland International schijnt veel in dit hotel te boeken en daar horen we van diverse mensen negatieve reacties over. Na het ontbijt rijden we naar Pattaya. Onderweg wordt Peter afgezet, hij moet onverwacht een andere groep gaan begeleiden. Er wordt veel geslapen tijdens de busrit. Het hotel in Pattaya heeft iets minder klasse dan het hotel in Chiang Mai maar is toch heel redelijk. Pattaya zelf is een grote beerput waar eindelijk riolering aangelegd wordt, nu het strand volledig verontreinigd is. We boeken toch maar een boottocht voor morgen naar één van de eilanden voor de kust. 's Middags bekijken we Pattaya, shoppen wat en eten Franse broodjes. 's Avonds eten we in het hotel omdat Michael geen zin heeft om naar buiten te gaan. Ik weet weer eens iets met een rare smaak te bestellen. Gelukkig heeft Michael iets dat beter smaakt en hebben we soep vooraf gegeten. 's Nachts heeft Michael een gigantische nachtmerrie over elektriciteitskabels waar hij aan vast zou zitten en hij schreeuwt het hele hotel bij elkaar.
Dag 13
Om half acht staan we op en hebben het beste ontbijt van onze reis. Wat een keuze! Om negen uur vertrekken we met de boot naar het eiland. We gaan naar een strand waar het nog erg rustig is. Voor zo'n 20 Baht huren we een strandstoel met parasol. We zwemmen, snorkelen en genieten tot we om vijf uur terug moeten.
Tussen de middag een seafood lunch, niet zo smakelijk. De terugtocht is iets rustiger dan de heenweg toen we over het water jumpten. Vanavond uit eten met Caroline en Wim.
Dag 14
's Morgens een beetje uitgeslapen en dan met de pick-up truck naar de Krokodillenfarm.
Saaie beesten die helemaal tot leven komen als je een visje gooit. Emmertje met vis gekocht. Zelfde pick-up terug. Naar luchthaven en naar huis.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid-Oost Azië een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan