Puerto Rico 2008!

Zaterdag 14 juni 2008

Iets over twaalf moet de vlucht naar Madrid vertrekken. Maar omdat het vliegtuig wat laat is, vertrekken we wat later. Ruben en Emma zijn de hele vlucht super wakker. Emma wil gaan slapen tegen de tijd dat we gaan landen! Ik heb een aantal Dora filmpjes omgezet naar Mp4 en op m'n ipod gezet en dat komt nu al goed van pas. In Madrid moeten we op het uiterste hoekje van de luchthaven zijn voor de vlucht naar Puerto Rico. We vertrekken op tijd en dankzij vriendelike stewardessen ruilen we van rij zodat we 4 ipv 3 stoelen hebben. Luxe! Na de maaltijd gaan de kids heerlijk slapen. Emma met haar hoofd half op mijn stoel, Ruben tegen Michael aan. Ik zit op het puntje nogal ongemakkelijk, maar kan ook niet echt bewegen. Beetje afzien dus en van slapen komt het weinig. Rond half 8 arriveren we in Puerto Rico. We komen als laatsten bij de douane en dan begint het wachten. Zo’n 50 man voor ons in de rij en 3 minuten per persoon voor de check! We raken in gesprek met de Nederlandse vrouw bij ons in de rij. Ze is in Puerto Rico voor een congres. We kletsen even gezellig terwijl Michael Ruben nog een schone luier geeft en de kids achterna rent. Ze weten na een tijd de aandacht van een controlleur (met eigen kids) te trekken en dan mogen we voor. Bij de customs moeten we ook nog onze koffer openmaken. Nadat ze gezien hebben dat we echt alleen cookies en Candy bij ons hebben, mogen we naar buiten. Het is al donker dus we moeten even zoeken voordat we door hebben dat we met de bus van Avis mee moeten. Het is wel warm buiten!! We krijgen vlot de huurauto mee, alleen blijkt dan het stoeltje voor Ruben te ontbreken. Een zeer aardige meneer komt het stoeltje alsnog brengen en hij zorgt ervoor dat het ook goed geïnstalleerd is voordat we op weg gaan. We hebben Borinquen Beach Inn gereserveerd op Isla Verde Avenue. We vinden het hotel vrij vlot en inchecken gaat ook soepel. Auto kan achter het hotel geparkeerd dus dat is ook goed geregeld. Recenties van hotel waren nogal wisselend onze 1e indruk is goed kamer eenvoudig maar prima en idem voor badkamer. We installeren snel de tent van Ruben, ruimen even wat op en gaan dan nog even wat drinken kopen op aanraden van de receptioniste bij Walgreens, dat is een enorme farmacia. Veel meer dan alleen drogist dus! We halen water en fris en dan is het bedtijd.

Zondag 15-6-2008

  

Na de wandeling door de straatjes wil Emma wel even lekker op een bankje poseren voor een foto. Die zonnebril zit niet helemaal recht..

 

Een bezoek aan het ford is ook zeker de moeite waard. Een mooi geplaveid pad brengt ons er.

De entree is 3$ voor de volwassenen. We lopen uitgebreid rond, alleen de onderste verdieping met de vertrekken van het garnizoen slaan we over.

  

De trap naar het uitzichtpunt is wel een groot genoege uitdaging voor de buggy met Ruben. We proberen nog een paar leuke foto’s van Emma en Ruben bij een kanon te maken, maar Emma omhelst Ruben iets te innig.

  

Emma is moe en wil zitten dus we besluiten maar eens verder te gaan. Oei, die trap weer op is een nog groter avontuur

Het is nog even flink stappen naar het dichtstbij gelegen restaurant. Emma moppert dat haar benen zeer doen, maar ze stapt toch goed verder. Onderweg zien we nog wat leuke pleintjes en beelden die natuurlijk nog even op de gevoelige plaat vastgelegd moeten worden.

Bij de eerste de beste zaak nemen we wat te drinken. Appelsap kennen ze hier eigenlijk niet in de restaurants, gelukkig drinken onze boeven ook graag water. De volgende stap is bij de buren, want daar kunnen we ook eten. We nemen hamburgers met frites en een chocoladetaartje. Smaakt prima allemaal. Emma geniet vooral van de frites, terwijl Ruben van de chocoladetaart smikkelt. Na het lekkere maal wandelen we wat door de stad. Leuk centrum!

Mooie huizen en aantrekkelijk grote en kleine winkels. Met de kids kun je niet echt lekker shoppen maar anders had ik wel even willen zoeken. Ik koop al wel vast 3 t-shirtjes voor de kids (15$ totaal) en we gaan bij de Walgreens op zoek naar wasmiddel. Jeetje wat een enorme winkel. Ik weet niet waar ik moet zoeken en slaag dan ook niet. Emma klaagt nog steeds over zere benen en ik heb ook niet zo heel veel zin meer, dus we besluiten terug te gaan. Het kost ons bijna 2 uur om het hotel terug te vinden! Jeetje wat is alles slecht aangegeven. We rijden zelfs een hele poos op een speciale busbaan zonder het door te hebben. De kids slapen intussen lekker achterin de auto en merken niets van onze speurtocht. In het hotel leggen we Ruben meteen in bed zodat hij nog even kan slapen en ik ga ook op bed om slaap in te halen. Michael gaat met Emma in de woonkamer zitten en ze nemen allerlei speelgoed mee. Van half 3 tot 6 kan ik heerlijk bijslapen en Ruben snurkt ook lekker door. Als Michael binnenkomt ben ik net wakker. We halen Ruben uit bed en maken ons klaar om te gaan eten. Ruben was liever blijven slapen, hij is toch chagerijnig! We gaan bij de pizzahut eten. Ik neem een pizza met kaas en Ruben smikkelt daar heerlijk van mee, ook Emma neemt een puntje maar als haar kale spaghetti komt, stapt ze snel over. Michael heeft een lekker pasta die niemand wil delen. Onbeperkt coladrinken hier. Burb! Na het eten terug naar het hotel en na nog even kleuren gaan de kids naar bed. Michael gaat gelijk met Emma slapen en ik schrijf nog even wat over de reis.

Maandag 16-6-2008

De kids zijn vannacht weer wakker geweest. Ruben heeft zeker een uur liggen mopperen in z’n bed. Zacht genoeg voor Michael om er doorheen te slapen, maar ik ben natuurlijk wel wakker en Emma ook. Die wil drinken, valt uit bed en wil opstaan. Als ik beloof dat ze morgen het kadootje van oma mag als ze nu gaat slapen, gaat ze er toch weer voor liggen. Na een poos kan ik zelfs weer naar m’n eigen bed en het is rond half acht als we allemaal wakker zijn. We gaan eerst even bij Walgreens een stekker halen want onze meegebrachte wereldstekker past niet en mijn mobiel is al leeg. We ontbijten weer bij dezelfde. Subway met omelet, pannenkoek en koffie. De kids hebben iets minder trek dan gisteren maar laten de pannenkoeken toch weer goed smaken. Na het ontbijt rustig naar het hotel en de auto inpakken en rond half elf op pad. De omgeving wordt al snel erg mooi.

We willen eigenlijk eerst naar de Petite Chalet, maar we rijden de hele 186 af maar zien ‘m nergens. Dan maar naar de Ecolodge. Daar rijden we ook voorbij maar gelukkig hebben ze hier meer “hectopalen” waardoor we snel om kunnen draaien en ja hoor vanaf de andere kant staat het wel heel goed aangegeven. Het duurt even voordat er iemand komt en intussen zijn de kids al helemaal geobsedeerd door het zwembad hier. Een vriendelijke mevrouw vertelt ons dat we kunnen kiezen voor een villa à 150 ex tax per nacht of een gewone kamer voor 125 ex tax. We vinden 150 wel veel dus willen we eerst wel even de kamer zien. We moeten even om het complex heenrijden en dan staat de dame ons aan de andere kant weer op te wachten. De dochter van de eerste mevrouw komt de kamersleutel brengen. De kamer is meteen goedgekeurd. Lekker ruim met ook een ruime badkamer met douche. En redelijk dicht bij de kamers een enorm zwembad. Ruben wil er wel meteen induiken Emma wil op het bed blijven spelen met het nieuwe prinsessenboek dat ze van oma heeft gekregen en ik neem Ruben mee naar de receptie boven terwijl Michael de auto uitpakt. Als ik terugkom (betaling met creditcard nog niet gelukt) heeft Michael alles al uitgepakt. We zijn een poosje in de kamer aan het rommelen en dan besluiten we naar de supermarkt te gaan en ontbijt en lunch voor de komende dagen in te slaan. Er worden in het hotel namelijk geen maaltijden aangeboden! In de supermarkt zijn we wel even zoet voor we een beetje hebben wat we zochten en het is 2 uur als we terugkomen bij het hotel. Ik ga op zoek naar de zwemspullen en dan nemen we met z’n alleen een duik. Heerlijke temperatuur heeft het water! Ruben en Emma drijven en spartelen heerlijk met hun armbandjes en de zwemband van Ernie. Ruben wil intussen ook nog met de ballen spelen die in het zwembad drijven. De zon staat nog op het grootste deel van het zwembad en daar is het ook heerlijk. In de schaduw is het flink frisser. Na een poosje gaan we er maar eens uit. Nog even douchen (met de kids) en dan Ruben in bed. Als ik ook gedoucht ben, blijkt het vijf uur/half zes te zijn. Eigenlijk wilden we vroeg gaan eten! Om 6 uur halen we Ruben weer uit bed. Die wordt slapend aangekleed want hij weigert ook maar een oog open te doen. In de auto slaapt hij ook gewoon verder en als we bij de Pizzahut (ja alweer) aankomen, slaapt Emma ook. Allebei weer uit hun slaap halen dus. We bestellen weer kale pasta, lekkere pasta en een pizza en laten het weer goed smaken. Ruben wil steeds naar de maan gaan kijken en papa moet steeds mee. O wee als de maan achter de wolken verdwijnt!! We pakken meteen in als we het eten op hebben en gaan terug naar het hotel. Zo’n smal weggetje is in het donker best lastig en achter je zitten vaak mensen te “duwen”. Emma wil meteen gaan slapen dat mag natuurlijk. Ruben is nog superwakker.

 

Michael laat ‘m nog even spelen maar legt ‘m dan rond negen uur toch ook in bed. Bij de kamer zit een koffiezetapparaatje en daar maken we lekker gebruik van. Niet veel later gaan wij ook maar pitten.

Dinsdag 17-06-2008

De kids zijn alweer vroeg wakker (rond vijf uur) en deze keer stuur ik Michael om Emma stil te houden. Dat betekent oordoppen en laken over het hoofd, want stil blijft het niet. Een Dora filmpje op de Ipod houdt haar nog een soort van stil, maar natuurlijk wil ze te graag meedoen om echt stil te zijn. Rond zeven uur staan we op ons gemak op, maken we pannenkoeken en french toast in de magnetron. Rond half tien gaan we maar eens op pad. We gaan naar El Jungle. Eerst naar het visitorcentre waar Ruben als een idioot rondrent. Weinig tijd om rustig rond te kijken.

We gaan een ijsje eten, wat natuurlijk een smeerboel oplevert, maar dat mag de pret niet drukken. Dan rijden we een eindje omdat Emma aangeeft niet te willen wandelen. Uiteindelijk stoppen we bij Mt Britton en krijgen we Emma toch zover dat ze omhoog wil wandelen. En tot onze verbazing stapt ze als een raket door. We moeten haar steeds vragen niet te hard gaan omdat Ruben anders achter haar aan gaat rennen. Het is een mooi geplaveid paadje maar natuurlijk wel een flinke afgrond ernaast Ruben loopt ook zeker de helft van de route zelf omhoog. Dan is hij toch echt moe en gaat hij lekker in de rugdrager. Het bos is mooi en redelijk gevarieerd. Vlak voor de toren komen we op een asfaltweg en na een steile bocht weer op een geplaveid pad naar de toren. Wat druk is het hier ineens. We komen een hele buslading mensen tegen en tot onze verbazing kan de bus ze hier zelfs oppikken! Emma wil ook nog meteen door met de beklimming van toren. Wat een energie!

 

Boven drinken we wat en nemen we snoepjes en koekjes. Flinke wind staat hierboven.

 

En het uitzicht is prachtig. Je kunt de Noord- en Ooskust erg goed zien, maar ook een stukje Zuidkust en ver naar het Westen. Emma wil weer als eerste beneden zijn.

 

Na een paar fotootjes van haar voor de toren gaat ze een rondje om de toren. Als ze besluit nog een rondje te doen, ziet ze de trap over het hoofd. Au, een geschaafde knie is het gevolg en een hard huilende Emma. Er komen aardig wat snoepjes, bemoedigende woorden en liedjes aan te pas om Emma toch zelf naar beneden te laten lopen. Zeker als we even willen stilstaan om iets goed te bekijken of een foto te maken zet ze het weer op een brullen. Ik zie een kleine mongoose voor ons over het pad schieten en probeer hem aan Emma en Michael aan te wijzen, maar hoewel hij me uitdagend aankijkt, zien zij hem niet snel genoeg en dan besluit hij er toch maar vandoor te gaan. Ook bijzonder hier zijn de slakken met hun ronde platte deksels. Michael ziet er wee een paar in een “put” zitten. In de palmen zitten verder af en toe prachtige witte bloemen.

 

Michael wijst er één aan die in prachtig licht hangt dus dat levert vast een leuke foto. En we zien nu de toren waar we naartoe gelopen zijn ook tussen de bladeren opduiken. Eenmaal beneden krijgen Emma en Ruben de beloofde Engelse dropjes en natuurlijk weer wat drinken. Ruben begint pas met drinken als Michael net gaat rijden en als Michael ietwat onsubtiel achteruit gaat, zit de appelsap in Rubens neus! Arme ziel! We gaan voor een late lunch (het is over tweeën) bij de Burger King. Emma en Ruben willen meteen in de klimstellage, maar ze moeten al snel naar binnen omdat Emma moet plassen. Ik heb intussen eten gehaald dus gaan we eerst eten. O nee, eerst gooi ik nog onhandig een halve beker Pepsi over mezelf heen, wat een “o mama” aan Ruben ontlokt! De kids knabbelen wel lekker aan de frites en de kipstukjes en de burgers smaken ons prima. Dan moet er natuurlijk weer gespeeld worden. Emma is op zoek naar de ingang van de roze/paarse glijbaan. Die blijkt nog lastig te vinden. Een Spaanstalig meisje komt me iets vragen wat ik niet begrijp. Dan probeer ik haar uit te leggen wat Emma wil en of ze haar wil helpen. Dat begrijpt ze half: ze gaat achter Ruben aan! Uiteindelijk vindt Emma de glijbaan en niet veel later laat Ruben zien dat je ook boven kunt komen door er gewoon tegenop te lopen! Met veel moeite willen de kids uiteindelijk mee naar het hotel, de belofte van het zwembad doet een hoop. In de kamer leg ik Ruben op bed terwijl Michael met Emma gaat zwemmen. Het duurt lang voordat Ruben in slaap valt. Om te voorkomen dat hij meteen weer wakker wordt door Michael en Emma, ga ik ook maar zwemmen. Lekker toch dat enorme zwembad en helemaal voor onszelf! Als Emma eruit wil, gaat Michael vast met haar naar de kamer om te douchen terwijl ik nog even van het zonnetje geniet. Terug op de kamer ga ik ook lekker douchen (gelukkig is er weer water, vanochtend was de druk weggevallen en e.e.a. is pas net gerepareerd). Rond vijf uur maken we Ruben wakker. Die weigert weer wakker te worden, zelfs met een snoepje half in de mond slaapt hij gewoon door.

Met veel moeite lukt het dan toch en dan gaan we een wandelingetje over het terrein maken. Leuk al die hagedissen die overal wegschieten.

 

De kids vinden het erg leuk om er achteraan te rennen!! Na een poosje geeft Emma aan trek te hebben dus we gaan terug richting kamer. Tot onze verbazing zitten er zo’n 8 schildpadden in de poel met waterlelies! Leuk zeg!

Ze komen naar ons toe als we op de brug blijven staan. In de kamer maken we pannenkoeken, burritos en instant noodles en het smaakt ons prima en de kids ook. Dan kijken de kids nog twee Dora’s op de Ipod.

Als ze bijna omtollen rond 8 uur gaan ze lekker naar bed. Emma slaapt vrijwel meteen, Ruben ook vrij snel. Michael gaat nog even buiten kijken en roept mij ook. Prachtige volle maan en de kikkers die hun “el coqui” roepen. Ik spot vrijwel meteen zo’n kikker. Ze zijn veel kleiner dan Michael verwacht had. Terug in de kamer zit Ruben rechtop in bed te huilen. Hij sliep dus nog niet toen we naar buiten gingen… Blij dat we niet lang zijn weggebleven! We lezen nog wat maar al snel blijven onze ogen ook niet echt meer open, dus we gaan ook maar slapen.

Woensdag 18-06-2008

 

In het hotel snel de boodschappen opruimen en pannenkoekjes en wafels maken. Dan gaat Ruben naar bed terwijl ik met Emma ga zwemmen.

 

 

Ze wordt steeds vrijer en durft al een beetje van een randje te springen.

 

Leuk om te zien. Zou mooi zijn als ze snel op zwemles kan om het echt te leren. Na een poos komt Michael om nog even wat foto’s te maken van Emma in het zwembad. Dan heeft Emma eindelijk genoeg gezwommen. Ze gaat naar Michael om te douchen, terwijl ik nog even in de zon opdroog en wat in mijn studieboek lees. Dan komt Emma me alweer halen. Ik ga dan ook maar even douchen. Maar vervolgens ga ik nog even met de was en mijn studieboek in de zon zitten. Na een half uurtje komt Emma om te vertellen dat Ruben wakker is en ook komt zwemmen. Zij wil haar bikini ook weer aan! Michael zwemt nog een hele poos met de kids. Ruben is super vrij in het water. Hij wil de grote zwemband niet eens om maar springt gewoon van het muurtje, gaat onder etc.

 

 

Hij vindt het allemaal prachtig. En je moet goed op ‘m letten want hij is er zo vandoor! We laten de kids heel even in de zon opdrogen, terwijl Michael z’n zwembroek voor een korte broek verwisseld. Terug in de kamer ruimen we nog wat op en maken we ons dan klaar om te gaan eten. Emma slaapt als we bij de snelweg zijn dus kunnen we vrijuit kiezen. Het wordt weer de pizzahut! We nemen pizza en voor Emma bestellen we flan. We verwachten dat dat een pannenkoek is, maar het is meer een soort caramelpudding. Gelukkig heeft Emma toch een punt van mijn pizza gegeten, anders was het wel erg karig, want die flan hoeft ze natuurlijk niet. Ruben eet ook lekker van de pizza. Twee pizza’s medium is ook echt veel te veel voor ons! Ruben is alweer geobsedeerd door de maan. We moeten steeds de maan tekenen en hij wil ‘m ook steeds buiten aanwijzen. Beetje fobie! Rond negen uur slapen de kids en heb ik het grootste deel van de koffer gepakt. Morgen tijd voor een nieuw avontuur.

Donderdag 19-06-2008

De kids zijn al vroeg wakker. We maken nog pannenkoeken en een burrito en toetjes.

Als alles ingepakt is brengt Michael de koffers naar de auto en om 8 uur zijn we klaar om te gaan. Er is niemand bij de receptie dus ik leg de sleutel maar gewoon op de balie en dan vertrekken we. We rijden via Fajardo, Naguabo en Yabucoa naar Reserva Forestal Carite. Zeker na Naguabo is het erg rustig op de weg.

 

Het uitzicht is vaak mooi. De kids slapen een heel groot deel van de route, met name Emma.

Het laatste stuk nemen we de ruta panorámica die ons deels door het Nationaal Park Carite voert.

 

In Albonito willen we eigenlijk Las Casitas Hotel even checken maar dat kunnen we helemaal niet vinden, daarom rijden we door naar Barranquitas waar we met 3x vragen (ik begin steeds in het Spaans, maar krijg steeds in het Engels antwoord!) Hacienda Margarita weten te vinden. Daar is het erg rustig, we blijken zelfs de enige gasten te zijn op dat moment! De kamer kost 84 dollar per nacht. Het zijn een soort bungalowtjes met klein balkon. Prima dus we boeken voor 2 nachten. Nadat we de spullen naar de kamer hebben gebracht gaan we in Barranquitas lunchen, alleen de snackbar blijkt open, dus het wordt minder gezond dan gehoopt. Weer allemaal politiemensen binnen.

  

Het is ons al opgevallen dat er in Puerto Rico zeer veel politie op straat is en vooral in de restaurants! Na de lunch gaan we even in de plaatselijke modezaak kijken en ik slaag zowaar voor twee leuke shirtjes. Die kan ik wel gebruiken! Weer “thuisgekomen” gaat Michael met Emma naar het zwembad terwijl ik Ruben in bed leg. Helaas gaat de kleine man niet slapen. Ik doe wel even wat leeswerk op het balkon. Het zwembad is wat kleiner en heeft kouder water dan het vorige maar Michael en Emma houden het toch aardig lang uit. Als ze terugkomen haal ik Ruben er ook maar weer uit en gaan we nog even gezamenlijk rondwandelen.

Wat is Emma slecht te genieten vanmiddag. Ruben heeft een Diego hemdje aan en nu wil Emma een Dora shirt zonder mouw. En daar houdt ze maar niet over op. We worden er zo moe van! Het liefst zouden we haar terstond al haar Dora spullen afpakken.

 

Als we terugkomen zitten we op het balkon tot er muggen komen dan ga ik met de kids douchen. Ruben vindt dat maar niets, dus die gaat er meteen weer uit. Emma blijft wat langer en ik heb met de elektrische douche aardig de tijd nodig om mijn haar uit te spoelen. Emma wil erna al haar “veel te warme” Dora spullen aan: vooruit dan maar. We gaan op zoek naar een restaurant om te eten. Eén of andere kidsplaza blijkt alleen een meubelleverancier te zijn, dus we gaan voor de Chinees vlakbij. Dat blijkt een goede keuze. We nemen groentesoep, gebakken rijst, kip met broccoli en groente met zeevruchten en het smaakt allemaal prima. De kids eten goed van zowel de soep als de rijst. Na het eten mogen de kids nog eventjes spelen en tekenen en dan is het bedtijd. Omdat Emma op het bed tegenover de badkamer ligt, hebben we op ons bed bijna geen licht. We doen nog even een poging maar al snel trekken onze ogen dat niet en gaan we dus ook maar slapen.

Vrijdag 20-06-2008

De kids slapen zowaar een keer uit. Pas rond 8 uur worden we wakker. We staan rustig aan op. Het is flink bewolkt en we weten eigenlijk niet zo goed wat we willen doen. We besluiten naar Reserva Forestal Toro Negro te gaan nadat we in Aibonito hebben ontbeten. Dat ontbijt wordt een ontbijtje bij Wendy’s met veel te veel eten. We proberen de meest gezonde dingen te vinden, maar de kids gaan vooral voor de rösti helaas.

Na het ontbijt stoppen we onderweg nog even voor uitzicht op de cañon. Omdat Michael moeilijk kan stoppen, loop ik een eindje terug voor de foto's. Daarnarijden we naar de Mirador La Piedra Degetau.

  

Uitzicht valt eigenlijk een beetje tegen, maar wel leuk speelterreintje voor de kids dus we blijven nog een aardig tijdje. Dan begint het te druppen en gaan we toch maar naar de auto. We moeten de kids snel in de auto zetten anders worden we echt nat! Het wordt al snel iets droger, dus gaan we toch naar Toro Negro. We kiezen vrijwel meteen de verkeerde weg. Maakt niet uit. Rijden we langs de zuidkant heen en noordelijker terug. We komen door Coamo en hebben vervolgens een prachtig uitzicht op Lago Guayabal. Ook het uitzicht op de kust is af en toe prachtig. Terwijl we door Coamo rijden komt de regen met bakken uit de lucht. Vlak voor het natuurpark stoppen we om chips te eten, lekker ongezonde lunch vandaag! In het natuurpark Toro Negro rijden we twee keer een zijweg in in een poging op de hoogste top van Puerto Rico te komen. De eerste brengt ons bij de herdenktekens op Cerro Maravilla. Hier zijn in 1978 twee activisten onder verdachte omstandigheden door politieagenten doodgeschoten. De tweede brengt ons wel bij alle schotels op Cerro de Punta op 4389 foot. Het uitzicht is niet aanwezig helaas. Later hebben we als we terugrijden over de 143 wel een mooi uitzicht naar zowel het zuiden als het noorden. Jammer van de dikke bewolking! Onvoorstelbaar dat Ruben gewoon niet wil slapen. Hij blijft maar Emma, maan, papa, mama roepen. Emma ligt intussen lekker met haar hoofd op de fototas te pitten. Terug op de kamer gaan we snel de zwemkleding aandoen, nog even met zijn allen naar het zwembad.

En ja hoor, eindelijk moet Emma plassen. De hele dag is ze nog niet geweest. Tenminste de pogingen die ze op ons verzoek doet niet meetellend. Op die momenten blijft ze het gewoon ophouden! Michael gaat met haar terug naar de kamer terwijl Ruben en ik vast gaan zwemmen. Als we met z’n vieren in het zwembad zijn is het veel “papa!” want Michael duikt steeds onder om de kinderen een beetje te kunnen plagen. Wat kunnen ze al goed drijven, vooral Ruben!

 

We maken nog wat foto's van het hotel en de omgeving. Na het zwemmen gaan we in de kamer een poosje relaxen.

  

En Ruben gaat nog een poos naar bed. Net als ik van plan ben Ruben er uit te halen omdat hij niet wil, valt hij toch in slaap. We laten ‘m een poosje slapen terwijl Emma tekent en dan zit hij weer in de bekende “ik wil niet wakker worden” modus en is hij als hij eenmaal wakker is heel huilerig en aanhankelijk. We gaan maar snel eten. Weer bij de Chinees. Emma eet goed van de rijst terwijl Ruben bijna alle soep (ei-soep deze keer) opeet. Na het eten mogen ze nog tot bijna negen uur spelen, dan is het echt bedtijd. Het licht moet uit, dus ik moet echt stoppen met schrijven.

Zaterdag 21-06-2008

We slapen tot half acht uit, dan staan we op, pakken de laatste spullen in en checken uit. Op naar Ponce. Via een mooie route rijden we naar Ponce. Onderweg ontbijten we in Villaba. We vinden een leuke bakker war we lekker dognuts en ei met ham en kaas kunnen eten. Waarom zijn die dognuts met de suikerlaag het lekkerst? De kids zitten er vervolgens helemaal onder! We rijden door naar Ponce en vinden het hotel el Melía zonder enig probleem. Het hotel ligt in een zijstraat van het centrale plein tegenover de brandweerkazerne.

Het hotel is nu nog vol, maar als we om 13.00 uur terugkomen moet er wel een kamer voor ons zijn. We gaan daarom lekker winkelen. Er valt nog veel meer te shoppen dan verwacht! Diverse souvenirshops maar ook heel veel kledingwinkels en winkels met van alles en nog wat aan Dora/Diego/Prinsessedingen etc. We kopen uiteindelijk voor beide kids een klein rugzakje van Dora cq Diego en een kleurboekje van Diego voor Ruben. Rond half één willen we wat eten maar we kunnen in dit deel niks vinden, dus we gaan terug naar het centrale plein en in een souvenirshop zit een café waar we koffie en toast/donuts halen. Rond tien voor één proberen we het opnieuw in het hotel en nu krijgen we wel een kamer. Michael haalt de bagage terwijl ik met de kids op de kamer blijf. ’s Middags gaan we lekker naar het zwembad. Wat een wind staat er om het zwembad. Het is helemaal ommuurd, maar de wind blaast er recht doorheen. Het water is fris maar wel lekker. En grappig die waterval erin. Ik ga met Emma het hotel bekijken als Ruben gaat slapen. Ik ontdek daarbij 2 pc’s in de Executive Business Room. Emma kijkt Dora op www.nickjr.com terwijl ik de email lees. Michael gaat ook nog even douchen en ’s avonds gaan we op zoek naar de restaurants uit de LP. Die blijken allemaal dicht (later blijkt argentino wel open). We eindigen daarom weer bij een fast food keten, deze keer Church’s. We nemen salade voor onszelf en frites voor de kids en eten op het plein nog een lekker ijsje. Prachtig de fontein hier met het mooie licht!

  

Daar maak ik flink wat foto’s van. Na het ijsje weer naar de kamer. Ik ga nog even verder internetten. Als ik terugkom op de kamer zijn de kids nog op. Het is al half 10 dus ze moeten snel naar bed. Te weinig licht voor ons om goed te lezen, dus we gaan ook snel slapen.

Zondag 22-06-2008

Ruben is al om 6 uur wakker. Tot half 8 ligt hij te kletsen in zijn tentje, terwijl wij ‘m proberen te negeren. Dan staan we ook maar op. Eerst ontbijten on the rooftop: leuk, lekker fris windje, kleine vogeltjes binnen het gaas, dikke duiven erbuiten en leuk uitzicht op de bergen.

Ontbijt bevat weer gesuikerde donuts dus kids gelukkig. Wij eten andere broodjes en genieten van de koffie. Na het ontbijt willen we gaan shoppen. We zin echter vergeten dat het zondag is. Vrijwel alles is dicht en als het open gaat dan na 10-en en het is nu nog maar 9.15 uur.

   

We lopen nog wat rond bij de fontein en de cathedraal en maken veel foto’s. Ruben vindt het leuk om achter de duiven aan te jagen en de kids vinden de fontein ook erg mooi.

   

De kids zijn ook erg fotogeniek vandaag. Ze zitten samen op een bankje, gaan mooi poseren etc. Emma zit op een zeker moment hard te zingen op een bankje en dan komen er zo’n 6 dames om haar heen staan. Daar wordt ze wel stil van!

We drinken koffie bij een café aan het plein en dan halen we nog een ijsje voor de kids.

   

De souvenirshops zijn nu open dus we kopen nog wat voor de oma’s en opa en een t-shirt voor Michael. In de souvenirshops kun je ook mooie maskers kopen voor een speciaal festival wat hier altijd wordt gehouden.

Vandaag zou de stroom er van 8 tot 3 uur afgaan maar als we in het hotel komen is dat verschoven naar 12-5 uur. Het is half twaalf en we gaan eerst maar zwemmen. Er staat weer een koele bries. Ruben is druk met over een randje klimmen en emma en hij willen af en toe even in het diepe.

  

Ik ga nog eventjes zonnen en Michael vraagt bezorgd of ik niet verbrand. Later blijken juist Ruben en hij verbrand op rug/schouders. Vooral Ruben helaas. We hadden ‘m ’s morgens gesmeerd maar niet voor het zwemmen en Ruben had bij het smeren nog een t-shirt aan. Ruben verrast michael op het laatst nog door zomaar het diepe in te springen. Michael er snel achteraan. Ruben ging kopje onder maar gelukkig brachten de (nieuwe) zwembandjes hem wel meteen weer boven. Erg geschrokken lijkt hij niet! Terug op de kamer kan ik nog net douchen terwijl ik het bad vol laat lopen en Emma en Ruben erbij komen. Die genieten nog even lekker van het bad. Erna gaat Ruben een poosje slapen terwijl ik met Emma buiten de kamer op de bankjes ga zitten met kleur- en leesboek. Ik wissel nog even met Michael en zo komen we de middag door. Als Ruben weer wakker is gemaakt (deze keer niet chagerijnig wakker geworden) gaan we aankleden en vragen we bij de lobby tips voor het eten. Argentino blijkt toch open alleen zit de ingang aan de andere kant van het gebouw. Patio met ook deel binnen. Wij gaan op de patio zitten. Ik neem steak, michael zalm, Emma kale pasta en Ruben kleine pizza’s en rijst van michael, ‘m lekker!!! Snel afrekenen (65 $) want Emma moet poepen. Gelukkig halen we het hotel nog! Michael gaat koffie voor ons halen bij coffiehuis. De kids nog even lekker spelen. Ik zoek nog even op internet info voor volgend hotel en dan is het weer bedtijd.

Maandag 23-06-2008

Rond zeven uur zijn de kindjes wakker en staan we rustig op. De koffers zijn al zo goed als gepakt. Eerst rustig ontbijten en dan gaan we “shoppen”. Een favoriete bezigheid van Emma hier, omdat ze vaak iets los weet te troggelen. Vandaag wil ze op zoek naar roze spullen. En dat terwijl bijna al haar spullen al roze zijn. We slagen nog wel voor wat spulletjes voor de tractatie zakjes en een Diego en dora spelletje. Na het shoppen gaan we de spullen naar de auto brengen en dan vertrekken we naar La Parguera. Geen al te lange rit met onderweg een stop bij Yuaco waar zich een enorm centrum van vooral fast food ketens bevindt. Wij gaan eten bij de Subways en de kids eten zowaar weer een beetje brood met vleeswaren. Het houdt niet over, maar ala. Het is rond half twee als we aankomen in La Parguera. Het eerste hotel wat we tegenkomen is Parador Villa Parguera. Hoewel de kamers er wat klein uitzagen op internet gaan we toch even vragen of er ruimte is en hoeveel de kamers kosten. Een kamer met partial seaview is beschikbaar voor 2 nachten is ruim genoeg en kost totaal 192,80$ die nemen we dus maar. Michael brengt de spullen naar de kamer en na een beetje geaclomatiseerd te zijn en chips te hebben genoept, gaan we naar het zwembad. Een recht toe recht aan bad met een zeer diep deel met waterval deze keer. Die kids vermaken zich weer prima. Ruben moet een t-shirt aanhouden vanwege zijn verbrande rug, maar dat hindert hem niet. Eerst schijnt de zon fel, maar na een poosje komt de donkere bewolking uit het binnenland toch echt onze kant op.

En dat terwijl de harde wind bij ons toch de andere kant op waait. We blijven vrij lang in de pool.

 

Erna leg ik Ruben in zijn tent, terwijl Michael en Emma gaan douchen. Ik wissel later met Michael terwijl Emma er nog lekker onder blijft. Ok als ik eruit ga blijft Emma nog even in de douche. Ruben wil intussen echt niet gaan slpae en na een poosje besluiten we wat te gaan doen. We zijn helemaal klaar om in Bosque estatal de Guánica te gaan wandelen, maar als we in de auto zitten blijkt het al 4,20 uur te zijn. Misschien toch een beetje te laat om te gaan wandelen. We gaan dus maar niet wandelen, maar tijden een beetje door het dorp en maken wat foto’s. emma valt al snel in slaap. Zijn kan zo goed in de auto slapen. Ruben zit intussen wakker om zich heen te kijken en hij wil steeds “kijken” al sik een foto heb gemaakt. We zien een grote iguana waar ik natuurlijk foto’s van maak.

Deze beesten komen van oorsprong uit Cuba maar werden op Isla de Magueyes gehouden toen het eiland een dierentuin was. Veel van de iguanas zijn naar het vaste land ontsnapt (deels tijdens hurricanes). Ook leuk die brievenbussen op een rijtje.

Ook zie je hier heel veel Tsunami borden. wanneer zouden die hier geplaatst zijn?

 

En ook de af en toe prachtig bloemende bomen zijn niet over het hooft te zien.

We stoppen rond vijf uur bij de supermarkt waar ik weer flink wat drinken en wat “goodies” insla (en rozijntjes en toetjes) en dan gaan we terug naar de kamer. De goodies en rozijntjes en het drinken wordt meteen aangebroken.

Ik werk het reisverslag bij terwijl Michael nieuws kijkt. We wandelen wat rond op zoek naar een restaurant maar de keuze van open restaurants blijkt beperkt. We eindigen daardoor bij de BBQ en Grill van Parguera schuin tegenover het restaurant. De kipfilet die ik gekozen heb, wordt halfgaar geleverd. Die gaat dus terug naar de keuken! Na enige overtuiging wil Emma de vis van michael toch proeven (soort lekkerbekje) en uiteindelijk zegt ze dat hij bijna net zo lekker is als die bij oma kleine huisje! De kinderen krijgen een lollie mee waar ze erg gelukkig mee zijn. Ik ga nog een met emma langs het speeltuintje terwijl Michael Ruben vast naar bed gaat brengen. Emma is snel uitgespeeld (ze is hier eigenlijk al te oud voor). Op de kamer mag ze nog eventjes spelen en kleuren en dan is het ook voor haar bedtijd. Tijd voor ons om nog even rustig te lezen en beetje tv te kijken en dan ook te gaan slapen. Rond één uur hebben we de airco uit en dan wordt ik echt gek van “buren” twee kwamers verder die op hun balkon hard aan het discussiëren zijn. Ik ga naar buiten en vrag in zowel engels als spaans om aandacht maar wordt volkomen genegeerd. Dan maar weer naar binnen en de airco weer op vol, zodat we ze bijna niet meer horen.

Dinsdag 24-06-2008

Ruben weet vanmorgen zelf zijn tent open te maken! Emma heeft vannacht onrustig geslapen en Michael is bij haar gaan liggen om haar rustig te houden. Ruben komt eerst bij hem en dan bij mij staan roepen om aandacht. Even knuffelen en dan opstaan! We ontbijten in het restaurant van het hotel met sap, toast, ei, koffie en pannekoeken voor de kids. Die laten het zich goed smaken! Vervolgens gaan we de wandeling in Bosque Estatal de Guánica maken die we gisteren al wilden doen. Lange broeken aan tegen de muggen en de kids ook een trui met lange mouwen. Dat blijkt wat overdreven. Alleen bij het toiletgebouw zitten flink wat muggen.

 

Het gevolg is wel dat we de hele wandeling als een idioot lopen te zweten. De wandeling valt een beetje tegen. We zien weinig vogels, de vegetatie is laag en wel wat afwisselend maar niet supermooi en erg droog en het pas is stenig en soms wat lastig begaanbaar. Emma heeft eigenlijk geen zin om te wandelen, maar ze stapt toch weer goed mee onder de belofte van een ijsje straks en het zingen van liedjes over Roodkapje nu.

 

We lopen overigens de camino Julio Velez, aka camino los Granados een 3,2 kilometer lange wandeling vertrekkend vanuit het informatiecentrum. Ruben wi l ook niet en gaat al snel in de rugdrager. Daar valt hij al snel in slaap.

De lookuit van de LP zien we alleen niet. Terug bij de auto blijkt Ruben gepoept te hebben, hij is een beetje aan de diarree, helaas heb ik geen zalf bij me voor z’n billen. De kids krijgen in de auto een schoon t-shirt en rokje /kort broekje aan zodat ze wat kunnen afkoelen. We lunchen bij een McDonalds, waar de kids vooral van de Sundays ijsjes genieten en wij een menu wegwerken. O jee, wat zal de weegschaal straks wel niet aangeven! Leuke speeltuin met hoge treden waar Emma Ruben moet helpen. O jee, weer een poepbroek voor Ruben. Door naar het hotel waar de zwemkleding aangaat en we even lekker gaan afkoelen. Lekker hoor. En zo leuk om te zien hoe de kids elke dag wat beter leren zwemmen. Ruben gaat wel een keer kopje onder als hij het trapje op wil klimmen en per ongeluk los laat maar ook daar is hij snel van bijgekomen. Hij vindt het heerlijk om stoer te doen. Terug in de kamer gaat Michael douchen met de kids Ruben houdt daar niet zo van, dus die gaat er snel onderuit en dan leg ik hem lekker in z’n bed. Ik ga nog even buiten in de zon zitten terwijl Michael nog met Emma onder de douche staat. Als ik terugkom is Ruben ook weer uit bed. Hij was er gewoon zelf weer uitgeklommen! We blijven een poos met de kids op de kamer en gaan dan nog even samen naar de pier en de mini speeltuin.

  

Bij de mini speeltuin zitten leuke vogeltjes en lizzards, waar ik wat fotootjes van maak.

   

Dan weer even terug naar de kamer om wat te drinken en een snoepje te nemen en rond zes uur gaan we eten bij de Chinees naast de supermarkt. We halen ook nog even wat appels, appelsap en luiers bij de supermarkt. Emma wil graag frites en die blijken ze ook te hebben. Gelukkig eet ze vervolgens ook heel wat rijst, wat ik al wel gehoopt had. Thuis zal er weer hard aan de groente supply gewerkt moeten worden. Terug op de kamer nog even Bob de Bouwer aan en dan slaaptijd voor de bengels! We gaan nog even Wipe Out kijken, een show aarbij men een moeilijk parcour moet afleggen. Blijkt ook Endemol te zijn.

Woensdag 25-06-2008

We boeken nog voor het ontbijt een nachtje bij en genieten vervolgens weer van het gebruikelijke ontbijt. Na het ontbijt pakken we de spullen in en gaan we met de auto op pad. Eerst naar Cabo Rojo, de uiterste Zuid-West punt van Puerto Rico. Hier liggen zoutpannen en een vogel reservaat. Bij de vuurtoren zou je een mooi uitzicht op de kliffen moeten hebben. We gaan er echter niet uit, want het is erg warm en we hebben weinig zin in een wandeling in de volle zon met deze hitte. Ik stap wel af en toe uit om o.a. een foto van een pelikaan te maken en van nog wat andere vogels en uitzichtpunten.

     

Vervolgens rijden we naar Boquirón Beach. Daar rijdt Michael heel sullig over een paaltje met de linkervoorkant van de auto. Hij weet het weer terug te deuken, nu maar hopen dat ze er verder geen punt van maken! Michael wandelt even over het strand om foto’s te maken van o.a. de fregatvogels die hier aan het vissen zijn en ik blijf in de schaduw.

 

De kids gaan al snel toch het strand op, waar ze in het zand gaan spelen. We blijven niet lang, maar gaan verder naar San Germán. Daar willen we in het centrum wat winkelen en lunchen. Nou dat valt tegen. Het centrum bevat wel een leuk plein maar vrijwel alles is dicht en de “hoofdstraat” ziet er ontzettend vervallen uit. De Hello Kitty winkel heeft alleen ongeprijsde artikelen en ik heb geen zin om de prijzen te gaan vragen. Bij de schoolspullenwinkel kopen we uiteindelijk maar een boekje met Dora stickertjes. Verder vinden we niets leuks ook niets om te lunchen, dus weer in de auto en dan blijkt aan de Highway 2 een groot winkelcentrum te zitten. We gaan eerst even bij de McDonalds eten terwijl de kids zich vermaken op de glijbaan etc. Geen goed idee om buiten te zitten met het eten: Ruben is niet te houden! Vervolgens gaan we shoppen. Voor $19,95 lopen we mooie sandelen voor Ruben en Emma krijgt een paar Dora sandalen met lampjes voor $8,95 excl. Vervolgens koop ik bij de Kmart nog een extra setje stiften, dezelfde als die ik aan het begin van de vakantie heb gekocht en waar we al heel veel plezier van hebben. Michael gaat intussen met Ruben naar de auto want de jongeman heeft weer een poepbroek en met de diarree moet je er snel bij zijn. Tijd om terug te gaan naar het hotel. Ruben is uitgeteld, dus Michael brengt hem naar bed terwijl ik Emma meeneem naar het zwembad. We zwemmen een paar baantjes. Emma op haar rug met haar voeten op mijn schouders en ik duw haar voort, of Emma zittend op mijn buik of mijn rug. Ze houdt het aardig vol! Terug op de kamer is Ruben inderdaad gaan slapen. Ik ga even douchen met Emma en zij blijft er vervolgens nog tijden onder, luid kletsend, zingend etc. met de poppetjes van Dora, Diego en Boots. Uiteindelijk moet ze er van ons onderuit komen, want het is tijd om te gaan eten. We maken Ruben ook voorzichtig wakker. Even sputtert hij nog, maar al snel is hij toch vrolijk. We gaan naar het restaurant van het naastgelegen hotel. Van buiten lijkt het weinig, maar het blijkt heel geschikt en goed te zijn. Goede kidsmenu’s met lekkere lekkerbekjes en frites en de rijst met camarones en de plantain met kip zijn erg goed. Er hangt ook een plezierige relaxed sfeer in het restaurant. Het heeft aardig wat tafeltjes, maar je hebt niet snel last van elkaar. Terug in de kamer de kids naar bed en de laatste spulletjes inpakken, nog wat lezen en dan ook voor ons bedtijd.

Donderdag 26-6-2008

We zijn redelijk bijtijds op en het is dan ook nog rustig in het restaurant. De kids laten zich de pancakes weer goed smaken en wij genieten weer van de menu’s. Bagage in de auto en op weg. Het hele eiland doorkruizen naar Arecibo aan de Noordkust. We gaan eerst de bekende route naar Lajas en San German en nemen dan de 119 en 105 naar Maricao. Daar volgen we de route panoramica tot Adjuntas. Wat een gekronkel! Af en toe is het echt bocht na bocht zonder enig uitzicht. We stijgen en dalen ook steeds flink. Heel erg Panoramica is de route echter niet want vaak heb je aan twee kanten hoge begroeiing. In het begin is de route ook goed aangegeven maar na een poos is het beduidend minder. Af en toe kiezen we op goed geluk een weg, meestal wel de goede. Alleen bij de aansluiting op de 10 gaan we even fout en volgen we de 10 naar het Zuiden. De 10 naar het Noorden is hier ook nog lang niet af. Dus eerst nog flink zigzaggen waarbij we veel “groot” vrachtverkeer tegenkomen en dan zijn we op de highway. Het laatste stuk naar arecibo gaat vlot. En de Karstgebertes geven mooie uitzichten. Het doet een beetje denken aan de foto’s die we van Guilin in China geien hebben. Hopelijk kunnen we er morgen meer van zien! In arecibo gaan we bij de Mcdonalds lunchen (weer 2 besten van een Happy meal voor de kids). Geen glijbaan etc hier dus dat scheelt. Het door ons gewenste hotel aan de twee blijkt voor vrijdagnacht al volgeboekt. Jammer het zag er wel erg mooi uit. Dan maar op zoek naar het hotel aan de 119. Nou dat lukt dus niet. Eerst zijn we de 119 al kwijt maar dan blijkt km 0,5 ook echt onvindbaar voor ons. Ik heb op de 2 ook nog iets anders gezien in de buurt van het ander hotel en we besluiten daar te gaan kijken, in Hatillo. Nou dat blijkt een goede keuze. Prijs is wel 136$ per nacht maar dat is incl tax en ontbijt en de kamer is groot, met balcon en op het dak bevinden zich 2 zwembaden. Als je van uitgaan houdt, is dit hotel ook zeer geschikt, want er is ’s avonds vaak muziek. Wij blijven lieven bij de kids op onze kamer (met de airco aan heb je geen last van de muziek). We hebben trouwens ook nog eens prachtige seaview vanaf de 3e verdieping.

Nadat we alle bagage boven hebben, gaan we eerst de badkleding aandoen voor een lekkere duik. Beide zwembaden zijn ondiep genoeg voor emma om te kunnen staan (2 ft en 3 ft). Prima om even te badderen. Ruben wil graag tussen de zwembaden wisselen.

 

Vinden wij minder vanwege de gladheid, maar ach. Ik ga nog even in de zon liggen terwijl Michael met de kids een waar waterballet maakt! De wind is fris dus tijd om af te drogen en de kids op de kamer te laten badderen. Lekker toch wel een bad op de kamer, net even relaxter met de kids! Erna zelf allebei even douchen en dan naar de supermarkt. Met de auto want we weten niet hoever het is, nou dat hadden we ook wel kunnen lopen. We halen nog wat eten voor de laatste dagen en eten erna op de kamer. We hebben namelijk koelkast en magnetron (en koffiezetapparaat). Eerst eten de kids champignonsoep (vooral Ruben), dan noodles (vooral emma) en dan ook nog 6 pannekoeken (alllemaal) en pasta met kaassaus (Michael). Dan is het bedtijd voor de kids.

We maken nog wat plannen voor morgen, schrijven en lezen wat. De muziek in de bar is wel hoorbaar maar met de airco aan levert het weinig overlast.

Vrijdag 27-06-2008

Ruben is al vroeg wakker door Michael. Die is al heel vroeg wakker en op het moment dat hij in een stoel gaat zitten lezen, hoort Ruben hem en gaat hij “papa papa” roepen. Michael staat maar snel op met hem, op het moment dat hij de deur dichttrekt, gaat Emma echter ook rechtop in bed zitten. Even komt ze lekker bij mij liggen, maar als ze doorheeft dat Ruben ook al op is, wil zij ook opstaan. Ok dan maar. Ontbijt bij kamer. Lekkere wafels, dognuts, croissants, muesli, koffie, sap etc. We gaan vandaag naar de grotten. Althans dat is de bedoeling, maar de grot “Clara?” blijkt dicht vanwege een dodelijk ongeval en we kunnen alleen de pitholes bezoeken. Wel leuk hoor. Zeker voor de kids, maar 12 $ pp voor volwassenen is wel wat veel. Gelukkig mogen de kids nog gratis! We gaan 2 x een flink stuk met een trolleytrein wat de kids heel leuk vinden en we gaan 2 x naar een hoog uitzichtpunt en 1 x dalen we een stuk in zo’n hole af om in een grot te kunnen kijken.

     

Dat is duidelijk het leukste stuk voor ons. We gaan maar niet naar de film, maar rijden verder naar de Observatory. Hier is de film Contact met Jody Foster deels opgenomen.

   

Een hele grote schotel ligt hier in zo’n pithole, met erboven allerlei stelapparatuur. Het schijnt de grootste schotel ter wereld te zijn en stamt al uit de jaren 60. Verder is er een expositie en een leuke film over het leven op de Observatory (die we niet helemaal kijken omdat Ruben te vervelend doet). We hadden de schotel eigenlijk nog iets groter verwacht. Entree 6$ pp is wel ok, zeker als je een beetje in dit soort dingen geïnteresseerd bent, maar dat zijn wij niet echt. Terug naar het hotel, slapen beide kids lekker in de auto. Gelukkig want het is haf twee en dus wel lunchtijd maar dus geen gegil over “honger”. In de kamer maak ik meteen pannenkoeken en noodles en pasta. Dat gaat er allemaal goed in, er wordt echt gebunkerd. Vervolgens gaan we naar het zwembad. Oei de wind is wel erg fris hier. Ik ga er maar niet in, maar kijk vanaf de rand hoe Michael en de kids zich vermaken. Ruben geeft het signaal dat het genoeg is geweest. Snel afdrogen en naar de kamer en daar lekker in bad. Daar houden de kids het wel even uit. Languit liggen ze naast elkaar in het bad! Dat vraagt om een foto. ’s Avonds gaan we alleen nog even bij de Burger King om de hoek eten, zodat de kids nog even lekker op de glijbanen kunnen. Dat vinden ze allebei echt heerlijk. Ik zal blij zijn als we thuis weer normaal kunnen eten, want de geur van Fast Food komt me de neus uit! ’s Avonds alles klaarmaken voor de laatste dag en de terugreis, nog even douchen en na wat lezen lekker slapen.

Zaterdag 28-06-2008

Michael heeft niet goed geslapen. Ik gelukkig wel redelijk en de kids goed. Ruben weet zijn tent weer zelf open te maken en dat is het signaal om op te staan. Alles lekker op het gemak vandaag. Eerst maar eens rustig ontbijten. Daarna gaan we naar het zwembad. Alleen de kids gaan in het kleine bad, wij blijven op de kant zitten. Het water is ons te koud en we willen liever geen natte spullen inpakken. Ruben vindt het ook al redelijk snel welletjes dus gaan we weer naar beneden. Ruben en Emma gaan weer lekker in bad. Ruben krijgt een klein handdoekje als washand als we zijn haar willen afspoelen (vanmorgen bleek er een mashmellow in zijn haar te zitten) en dan wil Emma er ook in. Tijden spelen ze zoet met hun “water handdoek”. Daarna tv-kijken, beetje zonnen op balkon, spullen inpakken en laatste noodles en pasta opmaken en om half twaalf uitchecken. We rijden naar San Juan waar we naar het grootste shoppingcenter gaan om de laatste dollars op te maken. Ik koop met Emma’s medeweten een Barbie prins voor Emma’s verjaardag en zonder haar medeweten een roze Dora telefoon. Verder valt het een beetje tegen. We eten wel ijsjes en pizza en frites en het is best ok. Wel superdruk, al op de parkeerplaats!! Bij de boekshop koop ik nog 2 boeken van Robin Hopp en Dora en Diego boekjes voor kids. Wat een rommeltje in de boekhandel en ontzettend veel beschadigde boeken! Omdat ik hoop nog een prinsessedekbed voor Emma te vinden gaan we op zoek naar het andere grote winkelcentrum. Dat vinden we niet. Wel een walgreens waar we een paar leuke boekjes/tijdschriften vinden voor mezelf en de kids. Nog een ijsje bij de Mcdonalds omdat de andere zaken er te dubieus uitzien en dan op naar de luchthaven.

Auto inleveren zonder problemen, omkleden en opfrissen, inchecken (gevraagd om extra stroel maar is dat nou wel of niet gelukt?) en nog even drinken en eten opmaken. Door douane. Mijn schoenen moeten uit. Ok, maar de shcoenen van de kids ook. Dat meen je toch niet!! Echt absurd. Bij de gate kan ik verslag nog even bijwerken terwijl Michael achter de kids aanrent. In het vliegtuig blijken de stoelen toch niet goed geregeld. Er zit iemand bij ons op de rij. Ik reageer assertief en vraag een stewardess of die meneer niet naar één van de andere vrije plekken kan. De stewardess regelt dat voor ons en de heer in kwestie is er ook tevreden mee. Door de extra stoel komen we de vlucht weer goed door. In Madrid moeten we naar de andere kant van de vluchthaven, dus dat is nog redelijk tempo maken. Bij de douane hebben we echter een bijzonder vervelende ervaring. Ruben mag van de beambte niet op de arm gedragen worden. De poortjes gaan echter bij zowel mij als Michael af en terwijl wij onze zakken legen, laat de beambte Ruben weglopen. Gelukkig zie ik ‘m voordat hij met vreemden de lift in stapt. Ik negeer de beambten verder en ren achter hem aan. Als ik terugben met Ruben ga ik flink tekeer tegen de beambte en geef aan dat het toch onacceptabel is dat ze een kind laten weglopen. Maar ineens begrijpt de beambte geen engels meer! Wat een eikel!! Gelukkig gaat de vlucht naar Amsterdam ook voorspoedig en zo zijn we al met al best vlot weer thuis.

 Klik op de foto om via de kaart van Midden Amerika een ander land te kunnen selecten.

 Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.

 Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan