Portugal 2007!

Vrijdag 21 december 2007

Al om half vier op en om vier uur in de auto. Luchthaven Eindhoven is zelfs nog gesloten als we daar kwart over vijf aankomen. Rond kwart voro zes kunnen we naar binnen. Gelukkig maar, want buiten vriest het minstens vijf graden en de kids hebben al flinke rode neuzen.
Inchecken en dan ontbijten in het restaurant en de kids kunnen nog even lekker spelen in de kidscorner. Vlucht vertrekt redelijk op tijd nadat wij als laatsten ingestapt zijn. Vleugels moeten nog wel even ijsvrij gemaakt worden.
De kids zijn vrijwel de hele vlucht wakker. Emma zit veel bij oma op schoot en Ruben wisselt tussen ons. Vlak voor de landing komt Emma weer bij mij en als ze in haar eigen stoel in de gordel moet, valt ze vrijwel meteen in slaap. Ook Ruben wordt ineens door vermoeidheid overmand. Dat zijn natuurlijk maar korte slaapjes want een kwartier later moeten we uitstappen. De buggy komt als eerste van de band, de nog steeds slapende Emma gaat daar in en Ruben in de meteen erna arriverende rugdrager. Met alle bagage richting uitgang en dan toch Emma nog maar even wakker maken voor een toiletbezoek. Erna wil ze nog wel even lekker in de buggy en Ruben kijkt al weer om zich heen in de rugdrager. We blijken buiten naar het kantoor van Guirrien te moeten voor de huurauot van Holiday Cars. Wat een pokkeweer is het zeg! We zijn zeker in Europa op vakantie. We rennen van overdekte plek naar overdekte plek. Bij de autoverhuur een flinke rij wachtenden. Een Duits stel heeft problemen rond de extra verzekeringen en dat duurt echt heel lang. Ik blijf binnen wachten terwijl Michael en mama buiten staan met de kids. Af en toe hoost het echt en moeten ze verder achteruit vanwege de hevige windvlagen met regen. De huurauto is een Ford Focus station. Emma vindt 'm niet mooi omdat hij zwart is! Alles past er gelukkig makkelijk in. Wel absurd dat we 100€ moeten betalen voor de huur van deze totaal versleten autostoeltjes. Voor Emma is eht alleen een booster, voor hetzelfde bedrag hadden we die in zowel Nederland als Portugal kunnen kopen!
De Garmin navigator brengt ons met wat omwegen naar het Balaia Golf Village waar we de accommodatie geboekt hebben. Inchecken gaat supersnel en dan rijden we al naar de accommodatie. Het appartement is prima. Ruime woonkamer en keuken, 2 slaapkammers en 2 badkamers. Alleen die elektrische kachels zijn wat eng met Ruben, maar dat lossen we wel op.
We gaan lunchen bij een pizzaria in Albufeira.

Het regent weer enorm hard op dat moment, waardoor we nogal nat binnen komen vallen. Heerlijke pizza's, pasta en salade voor iedereen. En ook nog lekkere cappuchino na. Ruben zit in een stoeltje wat aan de tafel gehangen kan worden. Die raakt vrijwel meteen half los, dus we laten er voor de veiligheid maar een stoel onder staan. Ruben laat zien dat hij al heel goed kan stapelen met vijf pakjes boter en een stukje toast. Op het laatst mag hij nog eventjes spelen en ja hoor, hij gooit een bak water die in de "serre" staat omdat er water door het dak drupt, over zijn broek! Die gaat dus maar uit. Vijftig euro armer gaan we terug naar het hotel met Ruben met blote benen.
Michael past 's middags op Ruben die een slaapje gaat doen en ik wandel met mama en Emma wat over het terrein van de resort. Zeker ook leuk voor een zomervakantie dit resort, want het heeft meerdere buitenzwembaden op diverse plekken. Het binnenzwembad is dicht (vanwege lunch?) en we gaan daarom maar bij de receptie navragen of het klopt dat kinderen onder de vier niet in het binnenzwembad mogen! Gelukkig blijkt dat alleen voor drukke momenten te gelden. De kleinsten moeten wel een speciale luier om. Die heb ik bij me dus wat dat betreft kan het in ieder geval.
Terug in het huisje dut ik ook wat op de bank, terwijl Emma vol energie blijft spelen. Mama rust ook een beetje terwijl ze wel antwoord blijft geven op de vragen van Emma en Michael leest een boek en maakt een Sudoku.
Rond zes uur halen we Ruben er maar eens uit en gaan Emma en hij nog even lekker samen in bad. En erna kunnen we gaan eten.

Nog voor het eerste gerecht gebracht is, ligt Emma op de stoel te slapen en we krijgen haar zelfs niet wakker voor spaghetti of frites. Ruben blijft daarentegen wakker en zit echt heerlijk te smikkelen. Soep, spaghetti, ijs het gaat er in als koek. Wij laten het ons ook goed smaken. We mochten eerst de bestellijst voor alle gangen invullen en uit deze lijst zullen we de komende dagen bijna elke dag moeten kiezen. Geen straf want er staan lekkere dingen op! Voor Emma nemen we nog een alufolie met frites mee naar het huisje, maar omdat ze blijft slapen, leggen we haar maar meteen in bed. Ruben krijgt nog wel een flesje melk en gaat dan ook naar bed en rond tien uur volgen wij ook. 's Nachts heb ik het koud dus gaat de kachel toch maar aan. Die moet ik natuurlijk een paar keer bijstellen totdat de temperatuur een beetje aangenaam is. Ruben is tussen vier en zes uur nogal wakker. Hij zingt "lang zal ze leven" en speelt met zijn knuffels en trekt het nijntje lampje uit het stopcontact. Gelukkig valt hij weer in slaap en om negen uur ga ik maar eens bij mama en Emma kijken. Emma blijkt om zes uur haar hoofd gestoten te hebben tegen de bovenkant van het bed en is toen bij haar oma in bed gekropen. Na een poosje wakker te zijn geweest, zijn ze beiden toch weer in slaap gevallen. Mijn moeder is nu al wel weer wakker, maar Emma slaapt nog. We staan toch maar eens op.

Zaterdag 22 december 2007
Na het opstaan meteen de tas gepakt en ontbijt in het clubhuis van de golfclub. Het loopt een beetje raar qua bediening. We denken net dat het ontbijt toch echt erg karig is als de serveerster komt vragen of we nog eieren en spek willen! En later vraagt ze ook nog 2x of we koffie willen. Dat smaakt allemaal weer goed! Voor morgen weten we nu in ieder geval hoe de gang van zaken hier is.
Na het ontbijt rijden we voor de markt naar Loulé. We parkeren een klein stukje buiten het echte centrum en lopen door de leuke straatjes naar de markt zodat we het stadje een beetje kunnen verkennen.

      

Bij de ingang van de markt allemaal vogelnestjes onder de poort. De markt valt een beetje tegen, ze verkopen eigenlijk alleen groente en fruit. Emma wil liever naar het zwembad.

 

We kopen een klein kadootje voor Emma en daarna is ze weer helemaal blij. Na het marktje lopen we nog langs de ruïne waar een enorme kerstman tegen de muur op lijkt te klimmen.

  

De klimmende kerstmannen zie je hier trouwens erg veel!

  

We lopen weer door de mooie straatjes terug naar de auto en maken vervolgens per auto een dorpsrondrit. De kids slapen een deel van de tijd, wij genieten van het heerlijke weer. Wat zijn we blij dat het nu zonnig en droog is! De omgeving is mooi en de Garmin leidt ons soms over erg bijzondere weggetjes. Af en toe volgen we maar wel de op de borden aangegeven route en dan raakt de Garmin ons soms helemaal kwijt. Ik maak foto's van het witte kerkje in Querenca terwijl ik juist het uitzicht bij het dorpje in Salir fotografeer.

  

Daar is juist een uitvaartdienst in het kerkje aan de gang en de klokken worden net geluid als we wegrijden. Van de kasteelruine is hier weinig te zien. In Alte rijden we langs het picknickterrein bij het water, maar maken we geen foto's. In Paderne gaan we via een ongeasfalteerde weg naar het 12de eeuwse Moorse kasteel. Houdt hier eerst links en vervolgens rechts na de onderdoorgang van de snelweg! Je rijdt op de GPS wel van de weg af!

Het kasteel is nog maar zeer beperkt toegankelijk en er zijn eigenlijk nog maar een paar stukjes muur over.

 

Het ligt echter zeker prachtig en is dus toch de moeite van een bezoek waard.

            

De kids genieten van het gooien met steentjes samen met oma en papa en we spelen ook nog met z'n allen verstoppertje. Heerlijk in het zonnetje zo! Op de terugweg stoppen we nog even bij twee ooievaars in een weiland.

  

Ik probeer ze even wat dichterbij te benaderen voor een leuke foto maar ze vliegen al snel op. Ik breek een steen van een muurtje als ik terug op de weg wil stappen en beland gelukkig niet op m'n kont in het weiland. Terug in het appartement geef ik Ruben een fruithap waarna hij naar bed gaat terwijl Emma met oma en papa gaat zwemmen. Ruben blijft nog lang spelen in bed, maar valt uiteindelijk toch in slaap. In het zwembad hebben ze badmutsen moeten kopen, waarna ze even lekker gezwommen hebben in het heerljik warme water van de jacuzzi en het gewone bad. Als ze weer terugkomen speelt Emma nog wat terwijl wij lezen en Sudoku's maken en dan halen we Ruben uit bed voor het avondeten. Dat vindt hij niet leuk! Gelukkig is hij bij het eten wel weer wakker en eten hij en Emma allebei heel goed. Deze keer buffet i.p.v. de vanochtend bestelde gerechten. Op zich prima, mag alleen iets warmer zijn. Na het eten gaan de kids vlot naar bed en wij niet al teveel later. Weer de hele nacht de verwarming kan ondanks de extra dekens die we over hebben. We slapen wel goed.

Zondag 23 december 2007
Ruben staat om 7 uur "lang zal ze leven" te zingen in bed. Nou ja, alleen "hiep, hiep, hoera", de rest kan hij nog niet. We laten hem nog wat spelen in bed en staan rond acht uur op. Ruben krijgt vast pap en als we helemaal aangekleed zijn, gaan we naar het clubhuis om te eten. Er staat een buffet klaar met van alles en gekookte eieren dus we verwachten niet ook nog bacon en eggs te kunnen krijgen. We dus en weer lekkere koffie! Smaakt echt goed hoor!
Rustig ontbijten en weer terug wandelen. Wat een lekker weer is het vandaag. Eerst nog even koffie drinken bij het huisje.

     

We willen eigenlijk naar het natuurpark bij Faro maar omdat dat tussen half 1 en 2 dicht schijnt te zijn, gaan we eerst naar Faro zelf. We parkeren vlak bij de haven en wandelen wat door het oude centrum. Eerst even oriënteren met onze gids en op de kaart en dan op pad.

         

We kijken even snel in de cathedraal, maar omdat een dienst aan de gang is, kunnen we niet rustig rondkijken. De stadsmuur is nog prominend aanwezig in Faro. Halverwege de wandeling komen we een grappig "treintje" tegen.

   

Leuk die ooievaars op de torens! Ik schiet diverse leuke plaatjes!

 

Verder veel steigers ivm restauratiewerkzaamheden en bij de cathedraal een bedelende familie.

 

 

  

Leuke wandeling terug richting auto.

 

 

  

Terug bij het grote plein "Largo de Sao Francisco" blijkt Ruben ongemerkt gespuugd te hebben. Dat wordt dus even allemaal schone kleren aandoen. Aan de overkant blijken ook weer ooievaars op het dak te zitten.

  

En erna in de auto naar Tavira omdat het nationaal park nog niet open is. In Tavira gaan we eerst op een terras bij een soort bakker zitten. We nemen taart met koffie en Emma een roze ijsje. Smaakt en vult goed!! Vervolgens lopen we een rondje door het dorp.

  

De bakker ligt aan het marktplein met een vijvertje.

Flinke klim naar de torens van de kasteelruïne.

  

Michael loopt met Emma over de muur. Dat vindt Emma wel leuk en spannend. Zeker als papa vertelt dat de toren kapot is gegaan door wind en onweer.

 

 

 

 

 

We wandelen via een andere route weer rustig naar beneden.

 

Bij de auto blijken we geluk te hebben dat de Garmin niet gestolen is want die blijkt nog gewoon aan de ruit te zitten. Stom dat is vragen om ellende!! Omdat het intussen bewolkt en frisser is geworden en rond drie uur besluiten we terug te gaan naar het appartement. Ruben valt lekker in slaap in de auto en ook Emma doet een dutje en ik suf wat weg. In het appartement gaat Ruben meteen door naar bed terwijl Emma lekker gaat spelen. Op een gegeven moment is ze heel zoet in de slaapkamer. Later blijkt ze de dekens gewisseld te hebben. Ze wil zelf de roze deken!! Om twintig voor zeven halen we Ruben weer uit bed voor het eten. Weer vindt hij dat niet leuk. Toch eet hij weer goed. Emma heeft er geen zin in en werkt alleen wat brood en een paar frites weg. Wij laten ons het buffet weer goed smaken. En de rose die Michael heeft gekozen is iets beter dan de rode en witte huiswijn die we eerder geprobeerd hebben. Terug in het appartement gaat Emma meteen onder de roze deken, natuurlijk gebracht door oma!

 

Terwijl Ruben ons erna nog wat vermaakt met pogingen in de rugdrager te klimmen en het van de bank gooien van alle kussens waarna hij er een eigen kussengevecht mee houdt. Erna nog even Sudoku, schrijven en lezen en dan bedtijd.

Maandag 24 december 2007
Ruben is al om zes uur wakker. Ik houd 'm nog tot kwart voor acht bij me in bed, flink vastgeklemd onder een arm. Af en toe lijkt hij bijna in slaap te vallen. Even snurkt hij er zelfs op los, maar zodra ik hem loslaat kruipt hij bovenop zijn papa. Als ik vraag of papa nu even op hem wil letten ligt bij binnen één minuut weer in zijn bedje. En twe minuten later trappelt hij alweer tegen de spijlen. Om kwart voor 8 staat Ruben op. Even later is Emma er ook uit en rennen ze samen door de gang. Om half negen hoor ik mama ook en sta ik ook maar op. Eerst weer eten op de golfclub. Emma wil wel gebakken ei met worstjes, maar net als haar papa houdt ze niet van het eigeel. Michael rent in het begin nog wat achter Ruben aan maar zet hem toch al snel in de buggy. Dat is tegenwoordig ook gevaarlijk want Ruben trekt zijn armen steeds onder de gordeltjes uit en klimt dan omhoog. Dan kan de buggy ook maar zo omkiepen zeker als er nog een tas aanhangt!
Terug in het appartement ga ik zwemmen met Emma en mama terwijl Mcihael Ruben naar bed brengt. Het zwembadwater is inderdaad heerlijk warm en Emma doet helemaal niet moeilijk over de badmuts die ze op moet. En wat is ze al vrij met de zwembandjes. Je hoeft haar dan echt niet de hele tijd vast te houden. We blijven niet zo lang, douchen even lekker na en gaan dan terug naar het huisje. We maken pannenkoeken in een pan die verschrikkelijk aanbakt, maar Emma smult er toch van en daar ging het om. Eindelijk wordt Ruben ook wakker. Hij krijgt gezond fruithap. We zitten al de hele tijd heerlijk buiten in de buurt van het appartement.

 

 

De kindern kunnen hier ook heerlijk spelen. Verstoppertje spelen tussen de huizen achter de struiken en bomen etc. Emma maakt een trein van tuinstoelen en daar moeten Ruben, mama en oma ook in mee. Wat is het zalig zo buiten! We willen nog wel wat doen, maar vinden het te laat voor het natuurpark dus gaan we naar een winkelcentrum in Albufeira. Dat blijkt niet echt veel te zijn.

Emma vindt alle auto's/paarden etc. voor de kids wel erg leuk. We gaan vervolgens naar het strand. Even zoeken naar een plek waar we in de buurt van het strand kunnen komen. De keuze valt op Praia de Oura (Gouden Strand). Een klein strand eigenlijk tussen de rotsen met op de achtergrond een enorm gebouw wat gerestaureerd wordt.

 

  

 

  

Een kindje zwemt in zee en bouwt een zandkasteel op het strand. Emma wil ook graag op blote voeten en ze voelt even de zee. Ruben mag ook op blote voeten en die zit binnen de korste keren helemaal onder het zand. Die enorme zandbak is natuurlijk geweldig. We laten de kids een poosje lekker spelen in het hogere droge zand en dragen ze dan naar de auto. Michael heeft aan de rand van het water een klein plastic schildpadje gevonden en die mag thuis samen met Dora, Diego en Boots en Emma en Ruben in bad. Erna gaat Ruben nog even naar bed, terwijl wij wat relaxen. Om even voor zessen halen we Ruben weer uit bed, oei wat is hij weer humeurig. Hij heeft echt even nodig om bij te kte komen. Gelukkig eet hij wel goed. Ook Emma doet goed haar best met "bob de bouwer"-soep van oma, frites, pasta en ijs. Thuis gaan Emma en Ruben meteen naar bed. Ik ben ook erg moe en ga al om 9 uur naar m'n bed. Michael volgt om half tien en mama blijft nog wat langer op.

Dinsdag 25 december 2007
Vanmorgen probeer ik Ruben te negeren door oordoppen in te doen. Ook Michael doet net of hij Ruben niet hoort. Volgens mij gaat Ruben niet meer slapen, maar hij is wel redelijk rustig. Rond negen uur staan we maar op want dan wordt hij toch echt vervelend. Emma slaapt nog. Die blijkt vannacht uit bed gevallen te zijn! Het ontbijt is weer goed. Emma probeert zelfs voor het eerst een croissant en vindt het nog lekker ook. Ze wil met het meisje van een Engels gezin spelen. Het meisje heeft een grote pop bij zich. Haar moeder probeert haar wel aan te sporen om de pop aan Emma te laten zien, maar verder komt het niet. Dan gaat Emma maar alleen verder spelen. Helaas merken we bij het weggaan niet dat Emma haar Diddle tas met 2 kleine barbie popjes ergens in de zaal op de grond heeft gezet. We wandelen terug naar het appartement en pakken de spullen voor een autorondrit. Pas dan ontdek ik dat de Diddletas ontbreekt. We rijden dan ook eerst naar het restaurant terug, maar helaas is de tas weg en niet door het personeel gezien. Ik heb weinig hoop dat we de tas dan nog terug zullen vinden. We rijden eerst naar Sagres en Cabo de São Vicente, terwijl Ruben lekker slaapt. Prachtig zicht op de Atlantische Oceaan aan beide kanten.