Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.Tijdens onze reis van 4 maanden door Zuid-Amerika hebben we Chile, Argentinië, Peru en Ecuador bezocht.
Dinsdag 23 juni 2009
De vlucht van Arequipa naar Lima gaat ook weer voorspoedig. Tien minuten eerder dan gepland (vijf over half drie) landen we in Lima. Daar duurt het wel vrij lang voordat we al onze koffers hebben. Dan nog even naar het toilet en dan kunnen we naar het kantoor van Avis. Daar blijkt de reservering niet bekend. Bij navraag op het kantoor, blijkt de reservering toch wel ergens geregistreerd. Het type auto wat we gereserveerd hebben (Toyota Corolla) hebben ze echter niet en volgens hen is de Honda Accent dezelfde categorie. Ik vind het echter verdacht dat deze auto in de folder nog voor de Toyota Yaris zit en vraag me zeer af of alle bagage er wel in past. Omdat er kennelijk echt geen alternatief is, gaat Michael met één van de mannen mee om te kijken of het past. Het blijkt net te kunnen. Ik probeer intussen de rest te regelen, maar het gaat niet zo soepel. Ik heb wat discussie met de dame van het hoofdkantoor omdat ik het er niet mee eens ben dat ik dezelfde prijs moet betalen voor een auto die volgens mij veel kleiner is. Bovendien begrijp ik niet waarom we maar 150 kilometer per dag gratis krijgen, terwijl we in Arequipa 300 kilometer per dag mochten rijden. Volgens haar is het beleidsverschil. Nou ja, we hebben nu niet echt meer een optie om naar een andere verhuurder te gaan, dus het moet maar. Maar dan duurt het nog extra lang omdat de mannen het blaadje met het adres van het hotel kwijt hebben gemaakt. Na tien minuten zoeken (en ontkennen dat ze het hebben gezien!) vinden ze het dan toch terug. Dan hebben we nog discussie over de opmerking die ze op ons contract zetten. In eerste instantie zetten ze er neer dat we alleen op de asfaltweg mogen rijden. Daar ga ik natuurlijk niet mee accoord. Dan komen we nergens. Ze veranderen het vervolgens in een opmerking dat we op de onverharde weg rustig moeten rijden. Ok, dat vinden we normaal. Dan kunnen we eindelijk op weg. Zo snel mogelijk de stad uit en naar de Pan American Norte. Het is nog ruim 150 kilometer naar Huaro waar we een hotel gereserveerd hebben. Eerst is het erg druk en rijdt het erg langzaam, maar na een poosje laten we het verkeer achter ons en schieten we lekker op. We rijden weer in de woestijn met af en toe een oase als een rivier richting de zee loopt. De zon is net onder gegaan achter de laaghangende bewolking als we Huaro binnenrijden. Hoewel het onderweg steeds helderder werd, hangt in de buurt van Huaro flink wat bewolking. We hadden gehoopt op mooi zonnig weer aan de kust, maar zo te zien hebben we net als bij Mollendo geen geluk met het weer. Gelukkig vinden we het hotel door toevallig heel eenvoudig. We nemen de rechterweg naar Huaro en daar zien we vrijwel meteen een bord van het hotel en blijkt het hotel in de eerste zijstraat te zitten. We kloppen op de poort en dan kunnen we naar binnen om de auto te parkeren. Ik kan nog kiezen tussen een triple en een cuadruple. Ik vind de triple een aangenamere kamer dus ik kies voor die kamer. We brengen de spullen naar boven en gaan dan vrijwel meteen naar het restaurant om te eten. Ik heb al gezien dat er achter het restaurant nog een speeltuin is en heb besloten dit niet bij de kids te melden omdat het er erg donker is. Emma loopt echter een stukje die kant op en dan herkent ze het natuurlijk alweer. Blij komt ze binnen om te vertellen dat ze een speeltuin heeft gezien. We zeggen dat ze er morgen na het ontbijt inmogen en dat wordt nog geaccepteerd ook. Nadeel hier is trouwens dat er een groot zwembad is, waar de kids graag omheen rennen. Hoewel we afspraken proberen te maken over de hoeveelheid afstand die ze moeten houden, blijkt dat met name voor Ruben nog moeilijk. We moeten ze dus continu in de gaten blijven houden. Ik neem een lekkere biefstuk met frites en rijst en groente en Michael neemt kipschnitzel met rijst en een bord soep. De kids eten goed mee vanavond. Fijn. Mr Maker is al begonnen als we terugkomen in de kamer. Ruben ziet het einde niet meer omdat hij te moe is. Emma kijkt erna ook nog het volgende programma. Dan wil ze nog niet, maar moet ze van ons. Ze valt als een blok in slaap. Ik neem nog een lekkere warme douche en Michael kijkt nog even op internet en dan gaan we ook slapen.
Woensdag 24 juni 2009
Het is nog steeds bewolkt als we wakker worden. We gaan ontbijten in het restaurant. Helaas zit het ontbijt niet in de prijs van 160 sol voor de kamer. Waarom krijgen we drie pannekoeken terwijl we er maar 2 besteld hebben. Vreemd. Er staat op de rekening ook: 2 pannekoeken en 1 pannekoek! Geen tip vandaag. Helaas blijkt er dulce de leche op de pannekoeken te zitten. Daarom willen de kids ze bijna niet eten. Ik schraap bijna alles eraf en doe er suiker op om te zorgen dat ze toch wat weten. Gelukkig hebben ze allebei al wel een toast gegeten. Na het ontbijt gaan de kinderen in de speeltuin spelen. De speeltuin is leuk en redelijk uitgebreid. Alles is van hout en hoewel het een verfje kan gebruiken is het verder in redelijke staat. De kids vermaken zich er goed. Na een poosje ga ik de spullen inpakken terwijl Michael bij de kids blijft. Als ik klaar ben met inpakken, is Michael net van plan met de kids naar de kamer te komen. Mooi we pakken alles in de auto, rekenen af en gaan weer op pad. We weten nog niet precies wat we willen doen. Bij Barranca is het nog steeds bewolkt, dus besluiten we door te rijden richting Huaraz.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan