Michael gaat in het water zitten maar kan ook niet echt aan de kou wennen. De kids lopen door het water maar durven ook niet echt te gaan zwemmen. Alleen Ruben durft nog wel zijn haren te dippen. Even relaxen in de kamer en dan gaan we weer op pad. Eerst naar de taxfreezone. Jeetje wat is het groot. Allemaal hele kleine kraampjes naast elkaar in een grote "hal". Vooral textiel, wat kinderspeelgoed, schoenen en horloges. In het tweede deel zie ik ineens sandaaltjes. Ik laat een paar halen van maatje 26 en die zitten Ruben precies goed. We kopen ze maar eens niet op de groei, want dan slijten de schoenen alleen maar harder. Voor 18 sol (4,50 euro) hebben we mooie stevige sandaaltjes voor de kleine man. Het is eigenlijk wel erg fris geworden en ik wil graag wat warmers aan. Dus we gaan nog even naar het hotel zodat ik me kan omkleden en we truitjes mee kunnen nemen. Dan gaan we op pad om te gaan eten. Vlak bij zit een bakkerij waar ze ook pizza's verkopen. Het heet Castilo en is eigenlijk vrij chique. Alles is heel netjes schoon en elke keer als Ruben zijn vork laat vallen, wordt er meteen een nieuwe gebracht (gebeurt maar een keer of drie..). We nemen uienbrood en een grote pizza met allerlei soorten vlees en die smaken heerlijk. Ook de kindjes eten er goed van. Michael en de kids nemen nog een toetje, wat Michael en ik vervolgens grotendeels moeten opeten.
Vooral Michael had een goede keus gedaan. Dan gaan we weer terug naar het hotel en al snel gaat Ruben naar bed. Emma blijft nog op tot na Mr. Maker. Het is hier weer een uurtje vroeger, dus Mr. Maker is hier gelukkig wel al om negen uur afgelopen. Michael leest nog tot half tien, maar hij heeft kennelijk ook een jetlag, want hij kan zijn ogen niet meer open houden. Ik zit nog een flinke tijd te computeren.
Dinsdag 2 juni 2009
Kids hebben geen boodschap aan nieuwe tijdzone, dus ze zijn om zeven uur wakker. Wij proberen ze nog een beetje te negeren maar dat lukt nooit lang. Ontbijt in hotel is ok. Lekkere verse broodjes met boter en jam en verse sap en koffie. Niet heel bijzonder, maar prima. 's Morgens gaan we naar het centrum. Eerst via andere taxfree zone. Ik koop een horloge voor 12 sol. Centrum is niet echt veel bijzonders. wel grote kathedraal. Veel politie op de been. Wel fijn want ook veel schoenenpoetsers die gaan bedelen als je je schoenen niet wilt laten poetsen.
De boog met daarnaast de twee grote standbeelden van heren die belangrijk zijn geweest voor de geschiedenis van Tacna.
Op het plein staat een grote fontein, met ernaast een politie-agente die op haar fluitje blaast als je probeert wat water uit de vijver aan te raken.
De kathedraal van buiten en van binnen.
Ruben en Emma proberen de duiven nootjes te voeren, maar die hebben daar helemaal geen zin in. We blijven niet zolang in het centrum, maar lopen al snel weer terug richting hotel. We willen eigelijk bij een bakker broodjes gaan halen, maar de kinderen willen liever rijst eten. Daarom gaan we bij een leuk zaakje in onze straat eten. Als we net binnen zijn gekomen, zien we de ober een bord rijst naar een stel gasten brengen. Rijst in de vorm van een hartje. Dat wil Emma dan natuurlijk ook! Michael bestelt een plaatselijke specialiteit (kip met rijst en zeedieren en pittige saus) en ik ga voor de bistec met frites en rijst en salade. De kids eten vrijwel alle rijst op (zowel die van Emma als die van mij), terwijl vooral die van Emma toch een flinke portie is. De limoensap valt helaas niet zo goed in de smaak en het bier wat we zelf hebben genomen, slaat stevig aan.. Als we nog maar net terug zijn in het hotel horen we een plons in het zwembad. Dat wekt de interesse van de kinderen natuurlijk ook weer op. Ok, badpakken weer aan, insmeren en naar het zwembad. Er zijn al drie jongens bij het zwembad die ons meteen de luxe strandstoelen aanbieden. We geven aan dat dat niet nodig is en de kids gaan pootjebaden, terwijl Michael aan de kant verder gaat lezen in zijn spannende boek. Ik ben deze keer moedig en duik het diepe in en zwem een paar baantjes. Als je er eenmaal door bent, went het wel, maar lekker is toch anders! Ruben dipt zijn haar nog weer een paar keer in het water, waarna hij het natuurlijk koud heeft. Hij gaat dan ook al snel samen met Michael terug naar de kamer. Emma wil nog iets langer blijven, maar na een paar minuten heeft zij het ook wel gezien.
De kinderen blijven 's middags lekker op de kamer spelen en tv kijken, terwijl ik naar het taxfree center ga om te shoppen. Ik moet even zoeken maar slaag toch voor een paar leuke dingen voor de kids: voor allebei een truitje, een dora etui voor hun samen en 3 DVD'tjes voor zowel de kinderen als onszelf. Terug op de kamer zijn de kamer blij met de kadootjes. Ik probeer de dvd's maar daar blijk in andere software voor nodig te hebben. Handig die wifi, want ik kan het zo downloaden. Daarna doen in ieder geval 2 van de 3 DVD's het. Ik heb niet voldoende tijd om de derde ook nog te proberen. We gaan 's avonds weer uit eten. Vlak bij het centrum hebben we een pleintje gezien, waarop we een paar restaurantjes gezien hebben. Daar aangekomen blijken het er minder te zijn dan verwacht. Maar we vinden er één die ons wel aanstaat. We nemen twee menu's en een portie frites. De menu's bestaan uit soep, een hoofdgerecht en thee en smaken prima. En dat voor 7,50 sol (nog geen 2 euro). Ruben wil al snel niet meer eten en hij gaat tegen mij aanhangen en valt al snel in slaap. Michael moet 'm weer helemaal terugdragen naar het hotel! We leggen 'm lekker in bed en Emma gaat ook naar bed zodra Mr. Maker is afgelopen. Michael houdt het weer niet veel langer uit dan Emma, deze keer ga ik ook maar wat eerder slapen.
Woensdag 3 juni 2009
's Morgens doen we eigenlijk weinig. De kids kleuren en kleien en spelen in de kamer. Ik pak de spullen in en Michael leest zijn boek. We skypen nog even met de ouders van Michael die toevallig ook net online zijn. De kinderen moeten de nieuwe aankopen natuurlijk weer laten bewonderen. Om half twaalf nemen we een taxi naar de luchthaven. We zijn al ingecheckt dus we hoeven alleen de bagage af te leveren. We moeten nog wel even verklaren wat we in Tacna gekocht hebben. Ik zeg dat we de truitjes van de kids gekocht hebben en verder niets belangrijks. Dat is voldoende. Vervolgens blijken we nog airporttax te moeten betalen. Niet al te veel gelukkig. Daarna door de douane en even wachten op het vliegtuig. Ruben maakt ons nog even aan het schrikken door met zijn hoofd tegen een ruit te lopen. Hij had helemaal niet gezien dat hij daar niet doorheen kon!
Voor het eerst deze vakantie stappen we in via een losse trap in en niet via een slurf. Dat levert natuurlijk meteen een gelegenheid voor een foto. De vlucht gaat voorspoedig en het uitzicht op de Andes is prachtig. Schitterende sneeuwbergen, zoutvlakten en meren!
Lees verder over onze reis door Peru op vervolg.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan