Terwijl wij staan te wachten op een tweede kinderzwemvestje, zien we het eerste wildlife. Een paar zeevogels en twee sealions die op en onder de bankjes bij de "halte" van de boot liggen te slapen. En net als we in willen gaan stappen komt er een vrij grote zeeleguaan onze kant op lopen. Het is een klein stukje varen naar de Santa Cruz. We worden aan boord geholpen en daar krijgen we meteen een welkomstdrankje. Vervolgens moeten we ons bij Antoon, de Nederlandse manager van de boot melden om te horen welke hut we hebben gekregen. We slapen "on the maindek " in M2 en M4. We gaan de hut bekijken en besluiten dat de kids samen in één hut mogen, terwijl wij de andere nemen. Daarna gaan we de rest van de boot bekijken. Als de kids de jacuzzi op het bovendek hebben gezien, willen ze nog maar éen ding: zwemmen. Er staan echter nog allerlei activiteiten op het programma. Allereerst de zeer goed verzorgde buffetlunch. We nemen een tafel voor ons viertjes. Vervolgens worden er wat formaliteiten afgehandeld. Ramiro, de leider van de groep gidsen, houdt een praatje over de natural guides en zijn rol en de regeles van het park etc. Zijn praatje is zeker entertainent. Hij maakt nogal wat grapjes. Vervolgens vertelt Alex (de faciliteymanager) e.e.a. over de boot. Daarna moeten we naar de boatdek (waar de reddingsboten hangen) voor de safetydrill. Mensen die daar niet bij zijn geweest, mogen niet mee met de excursie 's middags, dus we gaan erheen. Intussen zeuren de kids over het zwembad. Erna laat Michael de kids vijf minuten in het zwembad, terwijl ik de tas inpak voor de excursie. De kids snel douchen en dan moeten de zwemvesten aan voor de eerste excursie. We blijken in de groep te zitten die de mooie naam Boobies heeft. Dat vinden we wel een leuke naam voor onze groep. We hebben een vrij klein groepje van 12 man, bestaande uit drie families. Twee Amerikaanse families en wij. Eén van een moeder met zoon en dochter en één van ouders met twee dochters en grootvader. Hieronder het grootste deel van de groep, op de linkerfoto de moeder met zoon en dochter met ervoor de oudste dochter van de andere familie. Op de tweede foto de rest van de andere familie en Michael in de panga/zodiac.
Onze guide is een dame die Grace heet. De zodiac brengt ons als tweede groep naar Bartolomé-eiland waar we om Dragon Hill gaan lopen op zoek naar lang iguana's. Het eerste wat opvalt bij het aan land gaan is de enorme hoeveelheid krabben op de rotsen. Die zijn als ze jong zijn zwart en worden later rood van kleur. Helaas hebben we dan nog geen tijd om ze te fotograferen. We moeten doorlopen omdat de andere groepen achter ons aankomen. Ietsje verder zien we een aantal mockingbirds. We hadden al gezien en gelezen dat deze vogels helemaal niet schuw zijn en dat blijkt inderdaad het geval. Ze blijven vlak bij ons zitten. Helaas lukt het me niet een leuke foto van ze te maken, doordat er continu mensen in beeld gaan staan.
Op het volgende stukje strand zien we opnieuw mooie krabben en we krijgen wat uitleg over de vegetatie op het eiland. O.a. deze mooie cactussen groeien hier.
Ietsje verder komen we bij een prachtige lagoon. Daar zien we zeven verschillende soorten vogels: greater flamingo's, american oystercatcher, galápagos pintail (soort eend), galápagos storm petrel, black-necked stilt (zie foto), lava heron en least sandpiper. Een aantal van deze vogels komen alleen op de Galapagos eilanden voor.
Vervolgens gaat de wandeling verder en aan de voet van de heuvel vertelt Grace dat er vanaf nu kans is iguana's te zien. Michael zegt tegen me dat hij wat hoort en ja hoor, er zit er één vlakbij ons in de struiken. Grace is daar al voorbij gelopen. We zien tijdens de wandeling een stuk of 10 iguana's, een paar keer vlak langs het pad, zodat we er mooi foto's van kunnen maken.
Er is ons goed duidelijk gemaakt dat je niet van het pad af mag, ook niet voor het maken van een foto. De wandeling over het vulkaangesteente is voor Emma erg lastig en en helaas wacht Grace onze guide niet echt op ons. Hierdoor raakt Emma gedemotiveerd (we zien Michael en de anderen niet eens meer) en ik heb erg moeite om haar dan op een gegeven moment nog mee te krijgen. Ze wil zwemmen. Gelukkig vindt ze het weer leuker als we weer eenmaal naar beneden lopen. Daar zien we ook redelijk wat van de beroemde Darwin vinkjes (waar Darwin zijn evolutietheorie op heeft gebaseerd) en een mockingbird.
Onderweg praat ik wat met Pauline, één van de Amerikaanse vrouwen. Ze vertelt dat haar man het afgelopen jaar is overleden na een hersenoperatie. Ze is nu op vakantie met haar twee jongste kinderen. Ze maakt veel foto's van zowel de natuur als de dieren. We pauzeren nog weer even bij de lagoon, waar ik nogmaals wat foto's maak van de vogels die hier zitten.
Terwijl we al een poosje bij de lagoon staan ontdekken we ineens op nog geen twee meter afstand een stuk of vijf marine iguanas. Die lijken erg veel op rotsen!
Dan kunnen de kids nog weer eventjes tekenen in het zand op het strand.
Nog even twee fotootjes van de boot en de heuvel op het eiland.
Dan gaan we terug in de zodiac, richting de grote boot.
Daar willen de kids meteen in het zwembad en daar geven we maar gehoor aan en ik ga mee. Lekker warm water in de jacuzzi.
Ze hebben ongeveer een half uurtje om te zwemmen en het begint al donker te worden. Ruben is heel dwars en wil niet uit het bad komen terwijl Emma al kou staat te lijden naast het bad. Ze komen dan ook terug in de hut met een huilende Ruben die van Michael morgen niet meer in het zwembad mag. Ze gaan nog weer even lekker douchen en dan is het tijd voor de briefing over het programma van morgen en voor het voorstellen van de bemanning. Dat neemt nogal wat tijd in beslag en nadat Ruben wat popcorn heeft gegeten kan ik hem echt niet meer wakker houden. Als we naar de eetzaal mogen, ga ik hem dan ook eerst in bed stoppen. Als ik in de eetzaal kom is Michael met Emma bij een stel Spanjaarden aan tafel gaan zitten (zie foto).
Ik stel me netjes voor en probeer de hele avond een beetje een gesprek met ze te voeren. Oef, dat is best vermoeiend. Ze doen wel hun best om niet al te snel te praten, maar mede ook door het geroezemoes in de zaal heb ik er af en toe toch moeite mee alles te volgen. Emma begint ook steeds meer in te storten en nadat ze haar frites heeft opgegeten brengt Michael haar lekker naar bed. Ook bij haar lukt tandenpoetsen niet meer. We nemen na de koffie afscheid van de Spanjaarden en gaan ook niet te laat slapen.
Dinsdag 14 juli 2009
's morgens al om 6.30 uur de wake up call. Maar kwartier om aan te kleden en dan al naar boven om de snorkeluitrusting uit te kiezen. Ontbijten aan tafel bij twee duitsers die ook beetje nederlands blijken te kunnen omdat ze vlak bij de grens wonen (in Kleef) (zie foto).
Ik doe mijn best om duits te spreken. Oei dat gaat lastig. Dat Duits is toch wel ver weggezakt. Achteraf gezien hadden we misschien beter voor kunnen stellen om Nederlands te praten, want dat spraken ze allebei wel een beetje. Zij had zelfs echt Nederlandse les gevolgd. Het is in ieder geval een heel leuk stel en ze zullen net als ons de volle week op de boot blijven. Vandaag gaat de eerste excursie naar Isla Bartolomé. Daaraan klimmen we naar de viewpoint. Onze gids is niet zo op kids gesteld. De kids vinden dat ze veel te lang moeten wachten op haar verhaal over vulkanen. Die zijn best interessant hoor, maar ze had voor de kids beter in iets kleinere stukken kunnen opbreken.
De kids vinden het ook leuker als er wat beesten te zien zijn en dat is tijdens deze wandeling helaas niet zo. We zien alleen kleine lizards, een pelikaan en meteen aan de kust krabben. De wandeling is wel goed te doen. Op de steile stukken en de meeste vlakke stukken zijn houten trappen aangelegd en op een paar vlakke stukjes moet je even door wat zand lopen. Enige nadeel is dat het zand flink tussen je sandalen gaat zitten wat niet zo aangenaam loopt, want het is niet echt fijn zand.
Op het hoogste punt heb je een mooi uitzicht op twee stranden en de pinacle rock die aan de rand van één van de stranden in zee staat.
Op het rechterstrand gaan we dadelijk zwemmen. Op de wandeling naar beneden komen we alle andere groepen van de boot ook weer tegen. Een drukte van jewelste dus, want er zijn ruim 80 passagiers aan boord. Bij de pier zitten twee marine iguana's op de rotsen boven het water.
Zodra we in de zodiac van de pier wegvaren zien we blue footed boobies. Die zijn leuk!! Als de booby je recht aankijkt, zie je goed hoe gek zijn ogen staan.
Ook zien we een lava heron die de boobies een beetje op zit te jagen. We gaan eerst even naar de grote boot om iemand op te pikken. Dan varen we langs de rotsen. We varen vlak langs seelions.
Dan zien we al vrij snel zien we een galapagos pinguin. De gids is echter te druk in gesprek die ziet 'm zo'n beetje als laatste!
Daarna zien we nog wat seelions en een paar vogels, maar daar varen we nogal hard langs. De gids is alleen maar aan het babbelen en ziet helemaal niets. Ze wijst alleen nog een keer de noddy (een bruin vogeltje aan). Dan gaan we snorkelen. En dat is geweldig! Michael vermaakt de kids eerst en ik ga snorkelen. Net als ik het water in wil gaan, zie ik aan de rand van het strand een kleine seelion verschijnen. Ik zwem meteen een beetje die richting op. Als ik onderwater kijk denk ik eerst de seelion gevonden te hebben, maar dan blijk ik vlakbij twee pinguins te zwemmen. Ik roep naar Michael dat er pinguins zijn en die wijst de kids er ook op. Terwijl ik verder zwem, genieten zij van het schouwspel van de pinguins die nog een poosje in de buurt van het strand blijven zwemmen. Ik kom echter al gauw de seelion tegen. Ik schrik toch nog een beetje als hij vlak voor me langs zwemt. Dit is prachtig! Ik zwem vervolgens nog een stuk over de koraalrotsen langs de kust waar je prachtige vissen kunt zien. Terug bij het strand wissel ik met Michael. De seelion heeft Ruben intussen ontdekt en hij zwemt steeds heel dicht naar 'm toe om dan vlak om 'm heen te zwemmen.
Daarbij spattert hij met een vin steeds water op, waardoor Ruben nat wordt. Ruben vindt het niet leuk als hij natgespetterd wordt, maar verder vindt hij de seelion niet eng. Hij loopt er dan ook een keer vlak langs als Michael hem roept terwijl de sea lion tussen Michael en Ruben in zit (zie foto's).
Emma vermaakt zich zowel in als naast het water. Ze gaat net als Ruben af en toe een beetje zwemmen en is verder druk met het bouwen van zandkastelen.
We gaan terug naar de boot om te lunchen (we zitten met z'n viertjes aan een tafel). 's Middags opnieuw snorkelen op Isla San Salvador beter bekend als Santiago bij Puerto Egas. Ik ga eerst. Er zit heel veel vis, heel veel verschillende soorten waarvan een paar vrij grote. Daarna gaat Michael snorkelen. Hij schrikt zich kapot van pelikaan die vlak achter hem in zee duikt. Eén seelion zwemt in de buurt maar die is te schuw en wil niet in de buurt van Michael zwemmen. Daarna ga ik weer snorkelen. In het diepe stuk kom ik weer vlak bij een sealion. Terug op stand zie ik rode ruggen bij de kids. Ok, ik ga niet mee wandelen en vraag of we terug kunnen naar de boot. Dat kan. Michael gaat wel mee met Grace. Er gaan maar paar andere mensen mee, de dokter (partner van Grace?) en één moeder met haar dochter. Hij ziet o.a. heel veel sea iguanas.
Darwin noemde deze beesten eerst de Galapagos krokodillen. Niet zo verwonderlijk omdat deze iguanas in de zee zwemmen en er wel vervaarlijk uitzien met die stekels op hun rug.
Ze zijn echter compleet onschuldig en je moet oppassen dat je niet op ze gaat staan. Ze hebben vaak vrijwel dezelfde kleur als de rotsen, waardoor je ze ook bijna niet ziet. Vaak verraden ze hun aanwezigheid door hun genies, dat doen ze om het zout uit hun neus te blazen. Michael ziet ook heel veel lava lizards, veel see lions, sally lightfoot crab, yellow crowned night herron.
De yellow crowned night heron is een reiger die voornamelijk 's nachts op zoek gaat naar zijn prooi. Dit is de enige keer dat we deze vogel spotten. Michael ziet hoe hij weggejaagd wordt door een veel vaker voorkomende lava heron.
Mockingbird, oister cather (soort scholekster), hawk, cuckoo, pelikanen, galapagos doves, flycather, vinkjes en whimwrel. Ook ziet Michael een aantal Galápagos Fur Seals. Deze zeeleeuwen zijn veel schuwer dan de sea lions, die graag in de buurt van de mensen rondhangen.
De omgeving waarin de wandeling plaatsvindt is ook mooi, zoals deze mooie "brug" over het wate en de prachtige groene sliert planten over de grond.
Ook altijd leuk zijn de sitings van deze kleine gele vogeltjes: de yellow warbler. Makkelijk te herkennen, want het zijn de enige gele vogeltjes op de eilandengroep.
Nog even een fotootjes van de boot voordat Michael met de zodiac terugkeert.
Zodra ik op de boot terug ben, gaan de kids douchen en erna in het zwembad. Dat lijkt de omgekeerde volgorde, maar ze moeten eerst het zand afspoelen voordat ze in de jacuzzi mogen. Ze vermaken zich minstens een uur in de jacuzzi en worden steeds vrijer. Ik zie Ruben bovenop Emma duiken die dan lachend weer bovenkomt. Als Michael terugkomt zijn ze net uit het zwembad en aangekleed. 's Avonds zitten we aan tafel bij Franstalige Belgen (zie foto), een echtpaar met hun elfjarige dochter.
Het gaat me echt te ver om nu te proberen Frans te spreken. Ik kan nauwelijks iets verzinnen. In eerste instantie zitten alleen moeder en dochter aan tafel en die doen ook geen poging een gesprek te voeren. Dan komt de vader erbij en die is spraakzamer en blijkt gelukkig ook goed Nederlands te spreken. Hij vertelt dat ze tegenwoordig in Oostende wonen.
Woensdag 15 juli 2009
We worden om 7.00 uur gewekt. Iets meer tijd om aan te kleden en te ontbijten vanmorgen. Met z'n viertjes aan tafel, dus geen vermoeiende gesprekken. Rond kwart over acht vertrekken we voor onze eerste excursie. We gaan naarRábida, het rode eiland. Omdat we één van de laatste groepen zijn, gaan we eerst met de zodiac een beetje langs de kust varen. We zien al een flink aantal sealions in groepjes. We zien ook een aantal vogels: een great blue heron, een lava heron, blue footed boobies en pelikanen. En op het strand deze american oystercatcher.
Vanaf het strand kan ik deze foto van een sealion maken. Dit is het mannetje van de groep die steeds nerveus rondzwemt en zijn groep bij elkaar probeert te houden. Een mannetje schijnt meestal maar drie weken de baas te zijn over een groepje, dan neemt een ander mannetje de macht alweer over.
We gaan eerst een wandeling maken, een klif op en af. We zien hagedisjes, een mockingbird, sea iguana's, een vinkenestje in een cactus (prikly pear).
Emma maakt onderweg ook fotootjes. Ze moppert wel een beetje dat de stops voor uitleg lang duren. Maar ja, dat hoort er bij haar een beetje bij. Af en toe is het ook druk met andere groepen die over dezelfde route wandelen. Wij blijven meestal maar een beetje achteraan hangen, zodat onze kids de uitleg van Grace niet teveel verstoren.
Af en toe lopen er van die grappige lava lizards over de rotsen en ik neem steeds even de tijd om daar een fotootje van te maken. Na de wandeling blijft Michael met de kids op het strand, die heerlijk zandkastelen en rotskastelen gaan bouwen.
Michael speelt met de kids en de sealions. Ik ga mee met de eerste boot mee naar de deapwater snorkeling. Bij de plek van bestemming krijgen we een spulletje om onze brillen nog wat beter schoon te maken en minder te laten beslaan, daarna gaan we in het water. We zitten meteen aan de kust waar het water dieper is dan bij het strand. Vrijwel meteen zien we heel veel vissen en een sealion die vrolijk heen en weer zwemt. Ik hoop eigenlijk ook iets groots te zien, dus ik blijf wat aan de rand van de rotsen vlak bij het diepere water en ik kijk goed om me heen. En dat wordt heel snel beloond. Binnen een paar minuten zie ik een manta ray op me af komen en langs me verder zwemmen. Hij passeert me op een paar meter afstand. WAUW!!! Ik wijs diverse andere snorkelaars op de aanwezigheid van de manta ray. Ik blijf een beetje in de buurt hangen en ongeveer 10 minuten later zie ik de manta ray opnieuw uit de diepte omhoog komen. Geweldig gezicht. Het lijkt echt of hij vliegt in het water! Opnieuw wijs ik diverse andere snorkelaars op de manta. Zoiets moois vlakbij en dan kijken ze net de verkeerde kant op. Ik ga hierna een poosje langs de kust zwemmen waar ik heel veel verschillende soorten vis zie. Soms in enorme scholen en ze hebben de meest prachtige kleuren. Ik wil de manta ray nog wel een keer zien, dus zwem ik nog eens terug naar de punt waar ik 'm al twee keer langs heb zien komen en ja hoor, daar zie ik 'm vlak na elkaar nog twee keer. Deze keer alleen wel verder in de diepte en er zijn deze keer geen andere snorkelaars dicht genoeg in de buurt om ze op de manta te wijzen. We zwemmen in totaal drie kwartier. Ik heb het best koud gekregen tegen de tijd dat we uit het water gaan en blij dat ik even lekker de handdoek om kan doen als ik in de boot zit. Als ik aan boord kom, zitten de kids net in de douche. Na een poosje los ik Emma af, want die wil naar het zwembad. Michael neemt ze mee naar boven, terwijl ik lekker ga opwarmen onder de douche. Als ik onder de douche uitkom, blijken de kids nog niet in het zwembad te zitten omdat er andere mensen wilden bubbelen. Dat is een enorme teleurstelling voor de kids. Dan nog maar even in de hut hangen tot we gaan lossen.
Weer een lekkere lunch, met zijn viertjes aan een tafel. Na de lunch hebben ze wel geluk en kunnen ze heel lang in het zwembad. Het jongetje van de Russische moeder komt er na een poosje ook bij. Met zijn drietjes hebben ze heel veel plezier, het jongetje spattert en kietelt onze kids, die er vooral om moeten lachen. Ze verplaatsen wel erg veel water uit het zwembad. Vooral het andere jongetje die zelfs van de rand in het zwembad springt. Ik maak een paar fotootjes van de fregatvogels die boven de boot zweven. Gaaf hoe ze zonder enige inspanning rustig boven de boot kunnen zweven.
Om kwart voor drie gaan de kids aankleden en pakken we alles in voor de middagexcursie. We gaan naar Isla Seymour. Vanuit de zodiac zien we: nestelende noddy's op de rotsen, blue footed boobies, pelikanen, sea lion, galapagos fur seals (moeder met kleintje). Daarna gaan we wandelen. Een paar keer zien we land iguanas. Mooie beesten zijn dat toch. Ik wacht een poosje met de camera bij een iguana om een foto te kunnen maken waarop zijn tong zichtbaar is.
We zien vanaf het begin heel veel fregatvogels in de lucht en hier zitten er ook heel veel op de grond en in de bomen. Sommige mannetjes met prachtig opgeblazen ballon (vular pouch) onder hun snavel, maar in het begin van de wandeling zitten ze te ver weg voor goede foto's. Zeker als we wat verder richting het binnenland lopen, zien we heel veel jongen van fregatvogels en boobies. Vooral de jongen van de boobies zitten vlak langs/op het pad. Soms met een waakzame ouder in de buurt.
De nestelende fregatvogels hebben meestal een plekje iets verder van het pad genomen. Zij zitten vooral in bomen en struiken.
En meer jonge boobies. Emma vindt de jonge vogels ook erg leuk en ze loopt vrolijk met de kleine camera rond.
Terwijl Emma foto's van de jonge booby maakt, spreid hij mooi zijn vleugels zodat we 'm helemaal goed kunnen bewonderen.
Naar album: We zien geen jonge pelikanen, terwijl die hier wel ook zouden broeden. Een eindje verder op de wandeling krijgen we ook beter zicht op de fregatvogels met hun mooie rode pouches. Lijkt me toch ongemakkelijk zo'n ballon onder je mond..
Leuk ook weer de yellow warber, het leuke kleine gele vogeltje. Flink contrast met de grote fregatvogels.
Deze booby zit ook meteen naast het pad en we kunnen mooi zien hoe het jong zijn vader of moeder om wat eten smeekt.
Dit kleine jong zit alleen vlak naast het pad. Vlak ernaast ligt een dood jong. Zou dat ook het lot van deze vogel zjin?
Een fregatvogel laat ons nog even zien dat ze niet zo heel handig zijn in het landen. Niet zo verwonderlijk als je zo'n ballon onder je snavel hebt hangen..
Ruben zit het grootste deel van de tijd lekker op de nek van papa.
Als we weer richting kust komen, zien we opnieuw sea lions. Meestal lekker luierend in de zon of schaduw.
Emma is op een gegeven moment zo druk met het met een stok trekken van een lijn in het zand, dat ze struikeld over een rots die in het zand omhoog steekt. Gelukkig valt ze zacht op het zand en kan ze er wel om lachen als ik een foto van haar maak.
Vlak bij het eind van het pad zit een leguaan op het pad. De meisjes van de groep gaan ernaast zitten om op de foto te gaan met de leguaan.
Aan het eind van het pad staan de andere groepen ook al te wachten. Emma heeft vooral aandacht voor een klein meisje in een andere groep en ziet niet eens dat ze vlak naast een sea lion staat. Op ons verzoek gaat ze er dan nog naast zitten voor een fotootje.
Grace legt het verschil uit tussen sealion en seal: sealion (zeeleeuw) heeft oren, seal (zeehond) niet. Galapagos Fur Seal heeft dus eigenlijk verkeerde naam. Want deze heeft wel oren. In spaans heet de zeeleeuw: Lobo de los pelos en zeehond: lobo. We hebben tijdens de wandeling ook nog diverse sea iguanas en lava lizzards en een enkele finch gezien, maar de foto's daarvan zijn niet de moeite waard. Emma heeft vanmiddag tijdens het wandelen besloten dat ze met het kleine meisje in een andere groep gaan spelen. Zodra we aan boord zijn, gaan we daarom op zoek naar het meisje. Emma vindt haar op het zonnedek en gaat daar met haar dansen en op de trimfiets klimmen. Het meisje blijkt Ilona te heten. Ze komt uit Quito. Haar vader spreekt ook Duits. Hieronder op de foto Ilona met haar ouders.
De zon gaat intussen ook onder en omdat het mooi helder is, levert dat een mooi plaatje.
Kinderen eten vanvond vooruit. Om half zeven in de cabin. Ze eten zo veel beter. Michael gaat om zeven uur naar uitleg over programma van morgen. Ik zorg ervoor dat de kids rond half acht in bed liggen en heb me dan al omgekleed. Ik los Michael af bij de uitleg zodat hij zich ook kan omkleden (wel nodig want zijn t-shirt is nogal zanderig van Rubens schoenen). Als we net aan tafel zitten worden we gewaarschuwd dat Emma wakker is. Gelukkig is ze niet overstuur of zo, maar kan ze gewoon nog niet slapen. Ik zorg ervoor dat ze nog wat kan spelen in bed en ga dan terug aan tafel. We zitten aan tafel met één van de gidsen (zie foto), zijn naam ben ik helaas vergeten.
Hij heeft ooit drie maanden in Nederland gewoond en langer in Duitsland en spreekt goed Duits omdat hij een Duitse moeder heeft. We hebben een leuk gesprek met hem. We horen van hem dat de Manta Ray al 1,5 maand niet gezien is. Het is dus heel bijzonder dat ik hem vandaag vier keer gezien heb. Rond tien uur wordt uitleg over de sterren gegeven op het bovendek, daar gaan we nog even heen. wauw mooie laserlantaarn hebben de gidsen. We kletsen nog wat met Pauline en haar dochter Daisy. Gezellige mensen. En we proberen in het water de sea lions te spotten die af en toe langs komen. Dan terug naar de cabin, nog even homepage bijwerken en rond twintig over tien slapen.
Donderdag 16 juli 2009
's Morgens zitten we weer bij de Belgen aan tafel voor het ontbijt. Daarna gaan we 's morgens met de bus . Eerst naar een sinkhole. Het regent er nogal dus voor het eerst deze vakantie gebruiken we onze regenponcho's.
Het zicht op de sinkhole is niet echt spectaculair, zeker met deze regen. En we zien alleen een paar vogeltjes.
Daarna gaan we naar een lavatube. Deze is tijdens een vulkaanuitbarsting ontstaan. De tube is in principe verlicht, maar toevallig valt het licht net uit als de groep binnen is. Ik blijf met Emma in bus want Emma wil niet mee. Michael en Ruben gaan wel mee, gelukkig wordt Ruben niet bang als het licht uitvalt.
De laatste excursie van vanmorgen brengt ons naar een boerderij om de grote schildpadden (Giant Tortoises) te zien. Onderweg zien we al aardig wat grote en kleine schildpadden die in de weilanden langs de weg liggen. Op de boerderij krijgen we laarzen en die hebben we nodig. Gelukkig is er ook een paar laarzen dat Emma net past. Voor Ruben is er geen passend paar, dus hij gaat op de nek bij Michael. We zien veel grote schildpadden. Een aantal liggen alleen in het gras te genieten van hun maaltijd, zoals deze twee.
Verderop ligt een aantal schildpadden in en bij een waterpoeltje. Deze laat even mooi zijn tanden zien.
En deze heeft niet zoveel zin in een bad. Hij blijft op de kant liggen, zelfs als al die mensen om de beurt naast hem gaan staan voor een leuke foto.
Iets verderop ligt een nog grotere schildpad. Ik loop nog even daarheen om die schildpad ook op de gevoelige plaat vast te leggen.
Ruben slaapt in bus terug naar het dorp. We gaan vervolgens met zodiac naar een pier. Daar moeten we nog een flink stukje lopen om bij het ecohotel te komen, waar we gaan lunchen. Kids en Michael gaan vast even zwemmen in het grote zwembad. Vervolgens maken we gebruik van de buffetlunch en dan gaan Michael en de kids nog een keer zwemmen. Als we een seintje krijgen van Grace gaan ze snel aankleden om naar Darwin Research Center te kunnen. Eerst dus weer met de zodiac en dan met de bus. Dan nog een flink stuk lopen in enorme hitte. Eerst komen we langs de babyschildpadjes.
We lopen razendsnel langs de kleine schildpadjes. Ik krijg nauwelijks de tijd om een paar foto's te maken. Emma en ik hadden hier wel wat langer willen blijven. Dan komen we langs de "kooi" waar Lonesome George met zijn twee vriendinnetjes zit. Volgens Grace is het Lonesome George die aan het eind achter de waterbak ligt. Wij zien helaas niet zoveel van 'm want hij verstopt z'n hoofd in z'n schild.
Dan eerst nog langs een verblijf met een groep wat jongere schildpadden en dan naar een verblijf met heel stel schildpadden bij elkaar. We mogen naar binnen in dit verblijf. Dus close-up foto's en zelfs foto's van ons met de schildpadden.
Daisy gaat met ons mee terug richting pier. Halverwege vinden we haar moeder en broer. We wandelen richting speeltuin. Ik koop twee t-shirtjes voor de kids. Michael blijft bij kids. Ruben wordt heel vies. Als hij gaat slapen onder een toestel, gaan we snel richting de boot. Kids snel in de douche. Kort want ze willen nog zwemmen. Even zwemmen en dan eruit want het eten wordt straks gebracht. Ik leen de zwembandjes nog even uit aan het kleine meisje waar emma eerder ook al mee gespeeld heeft (Ilona). Geen tijd meer voor een douche na het zwemmen want het eten voor de kids wordt al om kwart over zes gebracht. Afdrogen en snel Pyama's aan. Ruben gaat erna slapen. Emma mag nog wat spelen en zal dan zelf licht uitdoen. Ik ga naar de briefing over morgen. Maak nog even foto's van de zonsondergang als ik toch aan dek ben.
Die wordt in het Spaans gehouden omdat iedereen die blijft voldoende Spaans spreekt. Maar goed dat ik ben gegaan anders had ze speciaal voor Michael de uitleg ook in het Engels moeten geven. Daarna naar het eten. Emma komt nog even bij ons in het restaurant. Michael brengt haar snel weer naar bed. We zitten aan een hele gezellige tafel met de Amerikaan Mark Wiznitzer (die Nederlands spreekt omdat hij in Nederland heeft gewoond) en zijn zoon Zack en een pasgetrouwd Engels stel (Katie en Craig Brookes). Hieronder foto's van het Katie en Craig en van Mark. Ik heb helaas geen enkele foto gevonden van Zack.
'We maken allemaal grapjes met elkaar en genieten echt enorm. 's Avonds is er een afscheid met een band en dans uit het dorp. De rest van ons gezelschap heeft geen zin om te gaan kijken en wij vinden het ook wel prima. We hebben hier meer plezier. Tegen het eind van de voorstelling gaan we toch nog even kijken. Ik ga nog even adressen uitwisselen met Pauline en praat nog een poosje met haar. Het was heel leuk om met haar en haar kids in de Boobies groep te zitten. Omdat de meesten morgen naar huis gaan, wordt het niet al te laat.
Vrijdag 17 juli 2009
Wij hebben een speciaal programma met de andere gasten die nog tot maandag blijven. We zijn intussen bij Isla san cristóbal, waar de rest op het vliegtuig stapt. Wij gaan het research center in de heuvels bezoeken. Opnieuw een ochtend met schildpadden. Het regent hard op de weg erheen, maar is gelukkig droog als we er zijn. Nog buiten het center willen Emma en Ruben alvast een paar fotootjes maken. Emma gaat mooi poseren voor de foto die Ruben gaat maken.
Helaas krijgen we geen laarzen deze keer. Emma klaagt over de modder, ze wil prinses zijn en die hebben vast niet zulke vieze schoenen.. Het pad loopt afwisselend door de modder en over houten vlonders. Op de vlonders stopt Emma steeds in een poging de onderkant van haar schoenen een beetje schoon te vegen. De schildpadden zijn leuk en we zien er best veel.
Een aantal schildpadden zitten bij elkaar op en rond een hoop bladeren. Het wordt nog interessant als ze een beetje gaan bekvechten om wat bladeren. Meestal gaat degene die is weggejaagd vervolgens een ander wegjagen.
Emma maakt ook veel foto's. De babyschildpadjes vinden we in dit center als laatste en we spenderen er dan ook veel meer tijd dan gisteren. Ze zijn ook zo schattig (en kwetsbaar, vandaar dat ze achter tralies zitten).
Met de bus terug naar Puerto Baquerizo Moreno. Daar hebben we half uurtje om te shoppen. Allereerst kopen we een ijsje voor de kids. Ruben gaat die aan de overkant van de straat opeten, gezeten naast een paar sea lions.
Om twaalf uur gaan we met de zodiac naar de boot. In de zodiac zitten Emma en Daniël naast elkaar en ik kan het dan ook niet laten de camera aan Michael te geven zodat hij een paar foto's kan maken.
Intussen ook veel nieuwe gasten gearriveerd, maar die komen na ons aan boord. Welkomstdrankje en niet veel later lunch. Er komen twee mensen bij ons aan tafel die eerst nog vragen of ze svp bij spaanstaligen aan tafel kunnen. Ze zijn erg blij als blijkt dat ik spaans spreek. Het zijn hele aardige mensen uit Quito (zie foto).
Hij blijkt ook al eens in Nederland geweest te zijn. We hebben echt een leuk gesprek met ze. Erna hebben wij tijd om te relaxen terwijl de rest alle uitleg en de rescue drill krijgt. Emma en Ruben gaan nog even in jacuzzi. Het We moeten nieuwe snorkelspullen halen, want de vorige is per abuis opgeruimd. We krijgen ter compensatie wel gratis een wetsuite. We maken daar maar gebruik van, want het water schijnt hier kouder te zijn. We varen intussen en passeren deze mooie rots.
Eind van de middag gaan we naar een strand op San Cristobal. Heel mooi wit zandstrand.
Snorkelen is helaas weinig aan. Te veel golfslag en heel weinig zicht. Alleen verder in het water wat meer vis te zien. Maar geen bijzondere dingen. Michael ziet echter als hij gaat wandelen om kreeften met steeltjesogen te fotograferen wel een ray wegzemmen. Emma en Ruben willen niet echt zwemmen. Ze bouwen zandkastelen en tekenen in het zand. Ruben staat wel lekker met zijn voetjes in de "blub". Steekt zelfs zijn hoofd er een keer in. Emma en Ruben spelen op het laatst met het Russische jongetje.
Ze hebben erg veel plezier met het bouwen van zandkastelen en rennen over het strand. Als we terugwillen blijkt er zwemvestje van kids te ontbreken. Ik heb gezien dat een ander kind een kinderzwemvestje heeft aangetrokken terwijl ze vanmorgen een gewoon zwemvast had. Aangezien het kind minstens tien kilo meer weegt dan onze kids, meld ik bij de gidsen dat ik denk dat zij het zwemvestje van onze kids heeft. Die gaan het navragen en dat blijkt inderdaad het geval, waarop we het terugkrijgen.
We zijn de laatsten die aan boord gaan en de kids zitten nog geen twee minuten in de douche als het eten gebracht wordt. Snel er weer uit dus, aankleden en eten. Intussen maken we onszelf klaar voor het eten. Ik ga naar de briefing van Edy, want dat is onze gids voor de komende dagen. Leuke vent. Vanmorgen ook al met hem meegeweest. Erna voorstellen van bemanning. Zelfde grapje van antoon over nederland wat WK voetbal gaat winnen. 's Avonds zitten we weer aan een Spaanstalige leuke tafel. Twee meisjes uit Quito, waarvan we ons afvragen waarvoor ze hier zijn. Michael heeft me vanmiddag verteld dat toen hij de kreeften met oogjes op steeltjes geen fotograferen hij twee meisjes op het strand zag die alleen maar foto's van elkaar aan het maken waren. Dat blijken deze twee dames te zijn.
Ze blijken gelukkig wel aardig. Nog aardiger zijn onze andere tafelgenoten. Een man en zijn moeder ook uit Quito. Zij is opnieuw erg blij als blijkt dat ik redelijk Spaans begrijp en zij blijkt ook al eens in Nederland geweest te zijn. Ons kleine landjes is kennelijk toch een vrij populaire reisbestemming. Op de foto's moeder en zoon.
Met haar voeren we vooral het serieuze deel van het gesprek, met haar zoon maken we vooral grapjes. Het is weer een leuke avond.
Zaterdag 18 juli 2009
Vanmorgen vroeg zijn we gaan varen en het is flink onrustig. Ik heb nog poos bij Ruben in bed gelegen. Emma kwam me halen omdat Ruben me kwijt was. Heb flink tijd nodig om 'm weer goed te troosten en in slaap te krijgen. Vandaag doen we een gesplitst programma. Al om 6 uur op omdat Michael meegaat met de lange wandeling op Isla Española . Ze zien veel dansende boobies en albatrossen. Allereerst moeten ze zelf van het pad omdat een aantal sealions besloten heeft dat het pad een lekker plekje is om te gaan liggen.
Daarna zien ze de eerste marine iguanas. Die zijn op dit eiland wat roder van kleur dan op de eerdere eilanden. Dat komt doordat een iets andere samenstelling van hun voedsel (koudere algen).
Daarna één van de hoogtepunten van de wandeling: dansende boobies. Als boobies vruchtbaar zijn, gaan de mannetjes op speciale manier aandacht van de vrouwtjes proberen te krijgen.
Als zo'n booby je recht aankijkt, vraag je je toch af hoeveel hersens er in dat koppie zitten. Maar z'n voeten maken alles goed nietwaar!
Op de rotsen liggen af en toe sealions te slapen. Wat een schatjes he?
Ook ziet Michael voor het eerst Nazca boobies. Deze doen niet van die gekke dansjes als de blue footed boobies.
Verderop opnieuw marine iguanas waarbij de rode kleur goed zichtbaar is.
En dan de belangrijkste aantrekkingskracht van Española: de albatrossen. De albatrossen zitten het grootste deel van het jaar op zee, alleen in de broedperiode komen ze naar Española. Michael ziet diverse jongen en diverse volwassenvogels.
Zijn de jongen niet lekker fluffy? En horen die flippers echt bij die vogel? Michael had overigens verwacht dat de albatrossenn grote zouden zijn.
Halverwege de wandeling komt Michael bij de blowhole. Er zit een gat in de rotsen waar het water steeds doorheen omhoog geblazen wordt. Oppassen dat de camera niet nat wordt
Als de albatros op het nest zit, krijg je maar af en toe de kans een foto van het jong te maken. De albatros gaat dan steeds heel snel weer op haar jong zitten.
Grappig dat de mockingbirds zo dicht naast de albatrossen gaan zitten.
Dit jong krapt hij zich eens rustig achter zijn oren.
Hier zit een Galapagos hawk een jonge albatros in de gaten te houden (rechts vooraan op de eerste foto).
Michael ziet ook weer een Darwin finch.
En natuurlijk zijn er ook weer diverse lava lizards te bewonderen.
En de Yellow warbler kan ook niet ontbreken.
Zijn dit rotsen? Nee, wederom een grote groep marine iguanas.
Tot slot mag dit leuke plaatje met een blue footed booby voor de Santa Cruz niet ontbreken,
Ik vertrek samen met de kids een uur later met Ramiro voor een hele korte wandeling. We gaan op dezelfde plek aan land als de anderen en zien dus eerst de sealions op het pad. Ramiro maakt een fotootje van ons drieën naast de sealions.
Wij gaan vervolgens richting strand en daar liggen nog meer sealions lekker te luieren. Verder zie ik een mockingbird, vinches, lizards, marine iguanas, blue footed boobies, brown pelican en fregatvogels. De kids hebben veel plezier met het Ecuadoriaanse meisje, Alisa. Haar vader werkt aan boord van het schip en nu zijn vrouw en dochter een paar dagen mee vakantie.
Ze gaan samen dansen op het strand, onder toeziend oog van een blue footed booby. Na de wandeling ga ik met de kids in de bar/salon zitten. Kids kleuren en spelen met vliegtuigjes. Alisa komt ook kleuren, ik praat wat met haar vader. Hij wil graag Engels oefenen merk ik. Als het Russische jongetje (Daniël) komt, gaat Emma bij hem zitten kleuren. Ruben sluit ook nog poosje aan.
Dan verdwijnen Emma en het jongetjes. Ze blijken bij de kok en kapitein geweest te zijn! Dan wil het jongetje zijn hut aan Emma laten zien, dat mag. Na geruime tijd komt Emma een beetje verdrietig terug. Ze zegt dat ze me gemist heeft. Ik denk dat ze het heel leuk vindt met het jongetje, maar de taalbarriere toch wat lastig is. Vooral omdat het jongetje echt aan één stuk doorkletst. Erna gaat Emma naar de hut om wat te spelen en al snel valt ze in slaap. Ruben is intussen met Michael aan dek geweest. Michael heeft last van de beweging van de boot. De deining is nog nooit zo erg geweest. Michael gaat bij Emma in de hut slapen ik ga met Ruben naar onze hut. Ruben wil niet slapen maar is wel redelijk rustig, terwijl ik probeer een beetje te dutten. Bij de lunch zitten we voor het eerst bij Engelstaligen aan tafel. Twee mannen uit de VS (zie foto). De één werkt als leraar Engels, de ander als accountant bij een consultancybedrijf. We hebben een leuk gesprek met ze.
's Middags ga ik snorkelen bij Devils Crown bij Floreana. Voor de rambo zwemmers, zo'n twintig man. Heel erg gaaf maar inderdaad nodig dat je goed kunt zwemmen. De stroming is enorm. Ik zie 3 keer een schildpad, 1 keer een haai (white tipped reef shark, wel onduidelijk), één keer een groepjes van vijf rays (1 spotted eagle ray en 4 andere) en nog 1 keer een spotted eagle ray. We gaan eerst om het eiland en dan door het midden en dan naar de boot, die ons nog een keer naar de plek brengt waar je met de stroom mee kunt zwemmen. De tijd is snel om. Terug naar de boot, kwartier om te douchen en dan naar het strand voor een wandeling. Michael is al op het strand met de kids. Hij heeft op het strand nog wat foto's gemaakt van mooie Sally lightfood crabs.
Ruben leeft zich intussen uit in de modder. Die heeft straks een douche nodig!
Als ik op het strand aankom, help ik snel met het aankleden van de kids (Ruben wil eigenlijk niet) en dan gaan we wandelen. Ruben gaat lekker op de nek bij papa.
Onze gids Edy geeft weer uitleg over de dieren en planten op het eiland. Die zonnebril is nu een beetje overdreven Edy!
Langs een lagoon met stuk of dertig prachtig roze greater flamingo's. Ze staan toevallig heel dicht bij het stukje strand waarvandaan wij naar de lagoon kunnen kijken. We blijven heel stil staan genieten van het mooie gezicht.
Op het strandje voor de flamingo's staat een Galápagos pintail, oftewel een Galápagos eendje.
Buiten de flamingos's is er niet zoveel te zien. Sealions op en om het strand en wat lava lizards.
Op het strand aan de andere kant denk ik een glimps van een groene schildpad in de golven te zien, maar daarna is niets meer te ontwaren. We lopen even langs strand. Kinderen maken prachtige tekeningen in zand.
Daniël is ook op het strand en hij gaat een foto van Emma maken, die er mooi voor gaat staan poseren.
Dan lopen we terug naar de aanlegplek van de panga en gaan we terug naar de Santa Cruz. De kids hebben vandaag iets meer tijd om te douchen. Eten om half zeven. Ik ga weer naar de briefing terwijl Michael bij kids blijft. Emma is nog wakker als we gaan eten, Ruben slaapt al. We zitten aan tafel bij één van de vrouwelijke gidsen die uit Guayaguil komt en bij het Russische stel en hun zoontje (zie foto's).
Daniël vraagt meteen naar Emma. We hebben leuke gesprekken met de gids en met de man (hij is half Russisch/half Ecuatoriaans), zijn vrouw neemt alleen nauwelijks deel aan het gesprek. Het gesprek gaat wel wat stroever dan eerdere dagen. We gaan rond negen uur nog even aan dek kijken, want het is weer helder. Net als we boven komen gaan de lichten uit en gaat de boot varen en wonderbaarlijk genoeg zien we dan korte tijd vier dolfijnen met ons meezwemmen. Leuk. Alleen jammer dat het zo donker is.
Zondag 19 juli 2009
We laten ons om zes uur wekken omdat we door een "straat" komen waar een redelijk kans is op de siting van dolfijnen en walvissen. Bovendien kun je hier mooi de actieve vulkanen van isabella en fernandina zien liggen.Twee maanden geleden is er nog een uitbarsting geweest op Fernandina. Helaas zien we nog dolfijnen nog walvissen. Alleen flink wat kleine vogeltjes en een paar vliegende vissen. En een aardige zonsopkomst natuurlijk.
's Morgens gaan we wandelen op Fernandina. Prachtige wandeling over lavarotsen. aan begin skelet van een walvis.
Natuurlijk ook een mooi zicht op de actieve vulkaan en de lavastromen. Er lijkt weinig te groeien he?
Dan lopen we langs de getijdepoelen aan de kust. Bij de eerste poel komt een sealion nieuwsgierig kijken. Hoopt hij dat we ook gaan zwemmen?
Bij de poel zitten ook veel Sally lightfood crabs. Prachtig die mooie kleuren. De jonge krabjes zijn overigens zwart.
Leuk duo: marine iguana en sally lightfood crab. Zou de crab de iguana in zijn voet gaan bijten?
Veel te zien hier, o.a. de brown pelican, samen met de american oystercatche en de bruine kleine vogeltjes die we ook op het water zagen (Ruddy turnstone).
