Nadat we de betaling in orde hebben gemaakt (de fee voor de tandarts is slechts 20 US$) en ik een recept voor een pijnstiller heb gekregen, vertrekken we weer. Michael gaat met Ruben meteen terug naar de kamer, terwijl ik met Emma naar de drogist ga. Naast de drogist zit een winkeltje met speelgoed en daar koop ik voor Ruben maar meteen een mooie rode auto. Dat zal 'm vast wel een beetje troosten. Als we terugkomen op de kamer liggen Michael en Ruben samen op bed tv te kijken. Als Ruben het kadootje ziet is hij echter meteen weer klaarwakker en wil hij er mee spelen. We maken de pijnstiller en met wat moeite weten we 'm zover te krijgen het drankje op te drinken. Erna proberen we Ruben zover te krijgen dat hij wil gaan slapen, maar daar heeft meneertje geen zin in. Hij wil af en toe wel even bij je op bed liggen, maar dan wel spelend met een boek en z'n nieuwe auto. Na een paar uur is hij alweer als vanouds aan het spelen en wil hij zelfs weer in de hangmat!! Nou dat mag echt niet meer. Emma is ook gewaarschuwd dat ze er niet meer in mag. Eén zo'n ongeluk is meer dan voldoende. Emma is trouwens de hele middag heel erg zoet aan het spelen. We hebben uitgelegd dat het voor Ruben het beste is als hij wat gaat slapen en Emma probeert daar echt rekening mee te houden. Ze gaat heel lief stilletjes zitten spelen. Tussen de middag haalt Michael samen met Emma broodjes bij de bakker en tot onze verrassing eet Ruben daar ook al een paar hapjes van. Natuurlijk kleine stukjes van een zacht broodje, maar toch. Als ik 's middags een poosje in de hal bij de pc zit te internetten, komt een klein meisje in de hal spelen. Ik roep Emma en vraag of ze met het meisje wil spelen. Dat wil ze wel en een poosje spelen ze heel leuk samen met popjes en kleurtjes. Dan is Emma het spelen met het (jongere) meisje wel weer zat en komt ze vertellen dat ze wil knutselen. Dat mag natuurlijk. Intussen ben ik op internet op zoek gegaan naar een Stephanie pak. Emma wil heel graag Stephanie van Lazy Town zijn en hoewel we eerder tijdens de vakantie zo'n pruik en jurk hebben zien hangen, lijken ze in Quito niet te verkrijgen. Ik vind er één op ebay en koop deze voor Emma, terwijl ik een Sportacus pak voor Ruben koop. Nu maar hopen dat ze op tijd geleverd worden voor Emma's feestje, want ze moeten wel uit Engeland komen. Aan het eind van de middag lijkt Ruben alweer zo vrolijk (hij is ook al buiten wezen spelen met zijn auto) dat we besluiten nog even naar de boekenwinkel te lopen. Ruben op de nek en Emma loopt zelf. Het is ongeveer een kwartiertje lopen. Michael slaagt in de boekhandel nog weer voor een nieuw boek, zo heeft hij de laatste dagen toch nog wat te lezen. Op de terugweg slaan we nog wat spullen in bij de supermaxi. Yoki, noodles en fruit. 's Avonds eten we dan ook noodles op de kamer. Dan hoeft Ruben niet te kauwen. Als de kids later voor de tv zitten, geeft Michael aan Ruben een banaan en aan Emma een appel (in stukjes). Dan wil Ruben echter ook appel en denkt Michael er niet bij na dat dat geen goed idee is. Even later begint Ruben te huilen omdat zijn appel rood is geworden... Ja hoor, het wondje is weer open gegaan. Ruben is eventjes een beetje van streek door het bloed, maar gelukkig stopt het bloeden snel weer. Erna geen appel meer voor Ruben. De komende dagen zoveel mogelijk zacht voedsel!! Ruben heeft 's avonds niet zoveel zin in het drankje met de pijnstiller, maar nadat Mr Maker is afgelopen weten we 'm toch zover te krijgen het drankje op te drinken. Erna gaat hij lekker slapen en niet veel later ligt Emma er ook in. Tandenpoetsen slaan we voor Ruben maar even over..
Woensdag 12 augustus 2009
Ruben heeft ondanks alles goed geslapen. Michael heeft 'm 's morgens alleen een keer weer recht in bed gelegd. Toen lag hij overdwars achterin zijn bed. Ruben is als eerste wakker en presteert het om in zijn slaapzak naar ons toe te wandelen (het afstapje af). Leert die jongen dan niets! Gelukkig geen valpartij deze keer. Het is nog vrij vroeg, dus ik laat Ruben met de ipod achter in ons bed en kruip nog even in Ruben zijn bed. Michael zet af en toe een nieuw filmpje aan voor Ruben en zo slapen we nog even door. Om iets voor negenen zijn we allemaal wakker en staan we snel op, want we moeten voor half tien aan het ontbijt verschijnen anders moeten we extra betalen. Ruben krijgt alleen stukjes brood zonder korst en zo gaat er toch een boterham in. Na het ontbijt gaan we maar eens op stap. We gaan naar het Vivarium in Parque Carolina. Daar hebben ze heel veel verschillende soorten slangen/kikkers/schildpadden en krokodillen, de overgrote meerderheid "native" voor Ecuador. De kids vinden het leuk om zo snel mogelijk achter elkaar langs alle kooien te lopen en te zoeken waar de slangen/kikkers/krokodillen verstopt zitten om ons vervolgens te roepen en ze aan te wijzen. We krijgen helaas niet echt de tijd om zelf even rustig langs de kooien te lopen. Ach ja, geeft ook niet echt. De kinderen hebben al vanuit de taxi een speeltuin gezien en willen daar nu graag heen. Dat zat toch al in de planning, dus we lopen met ze naar de speeltuin. Daar krijgt Ruben het voor elkaar om van een hele hoge glijbaan te gaan zonder te wachten tot Michael beneden staat. Michael rent er nog wel heen, maar is al te laat om 'm te vangen. Ongelukkig genoeg zit om dit speeltoestel een betonnen rand die te dicht bij de toestellen zit. Hoewel Ruben onhandig van de glijbaan afkomt en voorover valt, komt hij gelukkig niet met zijn hoofd op de grond! Hij hapt slechts stof. Natuurlijk krijgt hij wel even op zijn kop van zijn papa die toch wel flink geschrokken is van deze actie. Ruben wil echter meteen nog een keer van dezelfde glijbaan. Dat mag, maar deze keer wachten! Als de kids een poosje in de speeltuin gespeeld hebben, gaan we met een fietsbootje op een vijvertje varen.
Eerst fietsen Michael en ik terwijl de kids om de beurt proberen te sturen. We draaien meer in rondjes dan we vooruitgaan. Daarna gaan de kids fietsen. Doordat ze echter nog te klein zijn om goed bij de trappers te kunnen, is dat ook niet echt een succes. Maar goed, we hebben fun en daar gaat het om. Na een half uurtje leveren we de boot maar weer in en wandelen we naar de dichtbij gelegen mall. Daar gaan we bij de KFC eten (de kids zijn tegenwoordig dol op kip en de frites gaan er ook altijd goed in) en erna mogen ze een ijsje. Ruben kiest voor een blauw ijsje wat naar kauwgombal smaakt. yekkie. Al snel ziet hij er helemaal prachtig uit met zijn gehavende gezicht blauw gekleurd.
We lopen nog wat door de mall. In één enorme speelgoedwinkel hebben ze vooral veel grote dozen. Wat een voorraad. En wat een prijzen! Ecuador is echt niet goedkoop te noemen als je naar het speelgoed kijkt! Een barbie die ik voor Emma heb gekocht voor 10 euro kost hier 33 dollar. Ruben is helemaal weg van deze auto. Hij ziet het wel zitten om hier in rond te scheuren!
Rond twee uur nemen we een taxi naar het hotel. Ik heb een paar speciale gedroogde vruchtjes uit het park meegenomen en ga ze samen met de kids verven. Het gaat Ruben nog niet zo goed af, maar Emma vindt het erg leuk om alles wat ik doe na te doen. Uiteindelijk levert het een heel aardig resultaat op. Ruben speelt 's middags vooral met zijn nieuwe rode auto. Hij doet dat alleen zo ruw dat er wel banden en een stuk spoiler afvliegen. De banden kunnen weer teruggeplaatst, maar het stuk spoiler is afgebroken. De boef vindt de spoiler zo niet mooi meer en breekt stiekum ook de spoiler aan de andere kant af! Ruben gaat 's middags ook nog even douchen, maar dat is niet zo'n succes. Ik heb eerder ook al gemerkt dat de douche moeilijk af te stellen is en dat blijkt nu ook weer. Te koud, te warm en net als je denkt dat hij constant van temperatuur is veranderd hij weer. Ruben komt er dan ook huilend onderuit. We checken erna zijn wratjes nog even en gelukkig blijken ze nu bijna allemaal weg. Hopelijk houden we ze nu onder controle. Emma heeft er zelfs nog meer, alleen wel hele kleintjes. Aan het begin van de avond gaat Michael samen met Emma en Ruben weer broodjes halen bij de bakker, wat natuurlijk weer vooral lekkere koeken zijn. Altijd grappig dat de kids iets uitkiezen wat ze lekker lijkt, maar ze vervolgens niet blijken te vinden! Na de broodjes kunnen de kids nog eventjes tv kijken en dan is het tijd voor Ruben z'n drankje en daarna bedtijd. Emma wil dat Michael eerst nog een verhaaltje vertelt. Sinds een paar dagen leest hij geen verhaal voor, maar vertelt hij een verhaaltje. Een paar dagen geleden heeft hij een deel van het verhaal van Harry Potter verteld, met als gevolg dat Emma daar erg nieuwsgierig naar is geworden. Ik heb gisteren onder het wandelen het eerste deel van het verhaal nogmaals verteld en daarna hebben we haar vanmorgen het eerste (niet enge) deel van deel 1 laten kijken. Ze vond het heel erg leuk! Het kost Michael deze keer wel wat moeite om weer wat nieuws te verzinnen, uiteindelijk wordt het een verhaal van ET. Erna wil Emma nog antwoord op een vraag die ze bedacht heeft over Harry Potter en dan gaat ze eindelijk slapen. Michael neemt nog even een douche: het is eerst een soort weense wals, te heet dan te koud maar uiteindelijk echt gloeiend heet. Niet fijn dus. Michael gaat rond tien uur slapen, ik werk nog even het verslag bij.
Donderdag 13 augustus 2009
Ruben komt vanmorgen weer in slaapzak naar ons toe. We gaan de stad verkennen. Taxi naar historisch centrumbeginnend op plaza grande. Mooie bloemen en gebouwen op plaza grande. Het witte gebouw is de kerk.
De vlag van Ecuador moet natuurlijk ook nog een keer op de foto.
Wandeling uit Lonely Planet door historisch centrum. Bij een straat die als berucht bekend staat om zijn tasjesdieven lopen meer poltieagenten dan wandelaars. Ik zie minstens 10 politieagenten. Het is een mooi straatje met leuke doorkijkjes.
Regelmatig hebben we zicht op deze engel die bovenop een heuvel staat.
We gaan eten bij een beroemde ijszaak: Heladeria Agustin. Emma en Ruben hadden echter liever softijs gehad, dus wij eten het meeste ijs maar op. Valt eigenlijk een beetje tegen. Dan nog even langs wat winkeltjes, hoewel de kids eigenlijk al naar huis willen. En ja, als we bijna met de taxi willen zien we toch nog een winkel met prinsessejurken en als Emma een jurk eenmaal gepast heeft, zijn we verkocht. Die mooie prinses willen we wel mee naar huis nemen. Ruben wil ook wel een prinsessejurk, maar dat doen we toch maar niet. Hij krijgt nog wel een waaiertje, die we toevallig in een naastgelegen winkeltje zien hangen. Daar heeft Ruben al een paar dagen om gevraagd omdat Emma er ook één heeft. Dan in de taxi en naar het hotel, waar Emma natuurlijk meteen de jurk nog even aan wil.
gelukkig wil ze 'm niet veel later ook wel weer uitdoen en mag ik 'm in de koffer opbergen. Emma gaat vervolgens foto's maken in het hotel. O.a. van het meisje waar ze eerder meegespeeld heeft en nog een ander kindje. Ruben kijkt intussen een filmpje op de ipod wat hij vanochtend nog niet afgekeken had. Michael computert op de internetpc van het hotel en ik op de laptop. Allemaal zoet dus.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan