Ze gaan vervolgens met verf bellenblazen. De roze kleur gaat nog goed, maar bij de blauwe kleur gaat Ruben inademen ipv blazen. O jee, hele mond vol blauwe verf! Dat is natuurlijk huilen en het kost wat moeite om 't weer schoon te krijgen. Even genoeg geverfd, tijd om weer gewoon te tekenen. Tijdens Mr. Maker gaat Emma kleien in een poging hetzelfde te doen als Mr. Maker. We gaan vrij vroeg (rond één uur) eten bij een restaurant om de hoek. We nemen twee keer een menu del día en één extra portie rijst. Lekker goedkoop en prima eten. Na het eten gaan we nog even terug naar het hotel en dan ontdek ik dat ik mijn tas in het restaurant heb laten hangen. Snel terug en gelukkig hangt de tas er nog. Dan is het tijd om naar het Parque de Condor te gaan. De route is goed aangegeven, maar we denken dat we ergens toch beter een andere route hadden kunnen nemen, want als we net de stad uit zijn is de weg echt afgrijzelijk slecht. Bij aankomst worden we meteen in het Nederlands begroet. Niet zo vreemd want de eigenaar is Nederlands en de Nederlandse ambasade en stichting Doen hebben bijgedragen aan dit park. Het is een zeer interessant park met diverse grote roofvogels. Belangrijkste zijn de 4 condors (2 volwassen dieren en 2 jonge vogels) en de harpie eagle. Wat een indrukwekkende vogels zijn dat.
Ook heel veel leuke uilen en kleine uiltjes.
De beroemde uil die ook in de boeken van Harry Potter voorkomt.
Is dit geen grappig klein uiltje. De veren op de achterkant van zijn kop, lijken ook net ogen.
De mooie vulkaan die vlak bij Otavalo ligt, laat helaas zijn top nooit goed zien.
De volwassen condors voeren een mooie show voor ons op door achter elkaar door de kooi heen te vliegen.
We staan een hele tijd bij de kooi om van het schouwspel te genieten. Als dit geen indrukwekkende vogels zijn!
<
Als Michael en de kids al verder zijn geloven, komen beide condors vlakbij zitten, zodat ik ook nog wat mooie close-ups kan maken.
Er zijn echter ook diverse leuke kleinere roofvogels (eagles etc) en ook hele kleine roofvogeltjes, zoals valken.
En een grote hoeveelheid getrainde vogels. Deze vogels kunnen aan een show deelnemen en dan vrij rondvliegen. De kids gaan nog een poosje in de speeltuin spelen (met uitzicht op de vulkaan).
We hadden gehoopt dat er om half vijf een show zou zijn, maar helaas blijkt dat niet het geval. Iets over half vijf vertrekken we daarom maar weer eens. Terug naar de stad via een heel wat betere weg en naar de supermarkt aan de rand van Otavalo. Daar kopen we nog flink wat yoki, fruit, snoep en chocopasta in. Hier moeten we wel zo'n beetje tot het eind van de vakantie mee kunnen doen. Michael brengt de auto weer naar de bewaakte parkeerplaats en haalt op de terugweg broodjes. 's Avonds weer het gebruikelijke ritueel: tv kijken en knutselen en broodjes eten.
Zaterdag 8 augustus 2009
Vandaag is het de echte marktdag. We willen een beetje op tijd opstaan om voor de drukte uit op de markt te zijn. Rond acht uur zijn we opgestaan en als Michael de auto weer van de bewaakte parkeerplaats heeft gehaald, kunnen we op ons gemak op pad. We gaan weer op de Plaza de Ponchos ontbijten. Onderweg zien we al dat er veel meer kraampjes opgesteld worden door de hele stad. Op de winkelstraat staan ook allemaal souvenierstalletjes. We slagen bij de stalletjes op de winkelstraat al voor de laatste souveniers die we nog zochten. Deze keer ontbijten we wel bij het restaurant boven. Hm nog duurder en we krijgen minder. Volgende keer maar weer bij het andere restaurant beneden. Als we het restaurant verlaten, gaat Ruben onderuit op de trap. Auw, een lelijke kras en blauwe plek op zijn rug is het gevolg. Na het ontbijt wandelen we eerst een beetje over de markt op de plaza, daarna wandelen we naar de beestenmarkt. Die is helaas al grotendeels afgelopen. Er is alleen nog wat klein vee achtergebleven zoals kippen en kuikens.
Verder ook nog wat cavia's, ganzen en poesjes. En dit enorme varken waar nog een koper voor gezocht wordt.
Omdat de beestenmarkt grotendeels afgelopen lijkt, blijven we maar kort. Snel terug richting stad en de schaduw, want de zon schijnt vrij fel. Bij de brug bij de rivier, blijf ik achter terwijl Michael met de kids naar het hotel gaat. Ik blijf een hele poos met de camera op de brug zitten en maak foto's van passerende mensen. Er lopen heel veel vrouwen in klederdracht in Otavalo. De klederdracht bestaat uit: witte blouse met vrolijke borduursel met erover een zwarte omslagdoek, goudkleurige kettingen, vlecht of staart, zwarte rok en vaak een doek op het hoofd.
Er passeren heel wat mensen en ongeveer de helft van de vrouwen draagt de klederdracht.
< 
De mannen hebben een wat eenvoudigere dracht, met een blauwe poncho en grijze hoed.
En de laatste paar mooie vrouwen. Flink beladen he?
Na ruim een uur vind ik het genoeg en wandel ik via de groentemarkt terug richting hotel. Als ik terugkom in het hotel, wordt ik niet zo hartelijk verwelkomd. Ik had kennelijk de aardbeien moeten kopen. Dat had Michael nog naar me geroepen, maar ik had begrepen dat hij vroeg of ik ook aardbeien wilde en daar had ik ja op geantwoord. Ik ga dus maar weer snel richting stad om alsnog een kilo aardbeien te kopen. De helft wordt meteen bij terugkomst verorberd. Ruben plast 's middags weer in zijn broek. Deze keer geen douche als beloning, zoals hij meteen vraagt. Later plast hij nog een broek nat. Erna krijgt hij wel weer een luier aan, want de schone broeken zijn nu bijna op. Ik ga rond drie uur nog een keer naar de markt. Vind het heerlijk om lekker rond te wandelen en alle dingen en mensen te bekijken. Michael en de kids blijven liever op de kamer. Ik koop nog weer één souveniertje. Ik wil eigenlijk ook wel graag een zilveren hanger van een blue footed boobie, maar daar vragen ze me teveel voor. Hoewel ze de prijs flink verlagen: van 45 naar 28. Ik weet niet of ik 'm vaak zal dragen en wil daarom niet meer dan 20 uitgeven. De kids zijn op de kamer weer heerlijk druk met knutselen, verven, met vliegtuigjes gooien, tekenen, tv kijken etc. Rond vijf uur gaan we weer eten bij restaurant Otavalito. Het smaakt weer heerlijk en is weer niet duur. Op de terugweg kopen we nog een paar broodjes/taartjes en een paar zakjes kraaltjes bij een klein winkeltje en dan is het tijd om terug te gaan naar het hotel. Net op tijd in het hotel voor het programma van Bindi en de rest van de tv avond voor de kids. Onder Mr. Maker verorberen we onze broodjes/taartjes.
Zondag 9 augustus 2009
Ruben is weer als eerste wakker en niet veel later is ook Emma wakker. Tijd om op te staan. Michael haalt de auto weer op en de kids zijn al flink aan het kleuren en knutselen geslagen. Daar kunnen ze deze dagen geen genoeg van krijgen. We gaan weer bij hetzelfde restaurant ontbijten. Ik heb de laptop meegenomen om mail te kunnen checken, maar helaas blijkt de algemene wifi niet te werken. Nou ja, dan morgen in het nieuwe hotel maar weer internetten. Ruben krijgt het weer voor elkaar om onder het eten een grote boodschap te doen. Michael gaat daarom meteen met de kids terug naar het hotel, terwijl ik nog even over de markt loop en in één van de winkels aan de markt ga kijken. Ik heb gezien dat ze daar ook zakken met kraaltjes verkopen. Ze hebben een nog veel grotere collectie dan in het winkeltje waar we gisteren waren. Ik koop dan ook 6 zakjes met allerlei kleuren en 2 zakjes met haakjes etc. Kosten 2 US$! Ook koop ik hier nog een leuke armband. Op de markt koop ik ook nog 2 aardige armbanden en dan is het wel weer tijd om naar het hotel te gaan. Onderweg neem ik nog een halve klio aardbeien mee, waar de kids meteen bij terugkomst van gaan smullen. De kids zijn alweer heerlijk aan het knutselen. Ze hebben alweer diverse platen geverfd en zijn echt allerlei moois aan het maken. Tussen de middag moet er natuurlijk weer Mr Maker en Lazy Town gekeken worden. Hoezo verslaafd. Aan het eind van de middag wandelen we naar het centrum. Nog een keer naar de sierradenwinkel om nog een tweetal armbanden te kopen en ook een ketting voor Emma. Erna besluiten we maar weer eens pizza te gaan eten. Helaas eten beide kids er vrij slecht van. Als Ruben weer eens van tafel gaat en onder een andere tafel probeert te kruipen vermoeden we dat het weer bingo zal zijn. Hij heeft een luierbroekje aan en is met me naar de wc geweest, maar toen hoefde hij alleen te plassen. En ja hoor, weer een grote boodschap. De boef. Hij wist toch waar de wc was. En hij heeft vanaf vanmorgen de hele dag netjes op de wc geplast! Nou ja, we gaan in ieder geval de goede kant op en gelukkig zegt hij het nu wel meteen als hij een vieze luier heeft. De kans op vieze broeken is daardoor in ieder geval wat minder. Na het eten gaat Michael vast met de kids naar het hotel, terwijl ik nog even bij de supermarkt binnenloop. Helaas geen luierbroekjes of smeerpaté te vinden. Morgen hopelijk in Quito meer succes. Als ik terugkom in het hotel zijn de kids alweer druk aan het verven. Ze maken echt zoveel schiderijen/tekeningen per dag! En we kunnen er natuurlijk maar een paar mee naar huis nemen, dus ik gooi af en toe hele stapels weg. Ik laat Emma nog maar eens een spelletje op de computer zien, wat ik van een collega heb gekregen. Daar is ze vervolgens samen met Ruben zoet mee totdat de bekende tv-programma's beginnen. 's Avonds eten we weer broodjes op de kamer, terwijl we intussen tv kijken.
Maandag 10 augustus 2009
We staan rond acht uur op en nadat de koffers netjes zijn gepakt en de auto is opgehaald, gaan we naar het bekende restaurant om te ontbijten. Na het ontbijt loop ik nog even over de markt om een paar detailfoto's te maken van de waar die hier verkocht wordt. Leuke beeldjes:
Leuke kleden in allerlei motieven en kleuren.
En hangmatten, zowel de traditionele als deze die meer op stoelen lijken (en niet lekker zitten).
Ook heel veel tassen. Natuurlijk de traditionele in de bekende kleuren, maar ook deze wat originelere/modernere tassen.
En ook met kalabassen weten ze hier mooie dingen te doen. Prachtige motieven maken ze erop.
En natuurlijk de bekende tafelkleden in de zeer kleurrijke motieven.
En mooie mutsen en handschoenen van dikke wol.
Tot slot enorme collecties kettingen, armbanden, hangers, ringen etc.
Ik loop vervolgens achter Michael en de kids aan naar het hotel en heb ze nog ingehaald voordat ze er zijn. Terwijl ik samen met de kinderen nog even de bellenblaas probeer op te maken, gaat Michael vast de spullen in de auto zetten. Dan mogen de kids nog heel even in de hangmatten spelen en vervolgens is het tijd om te vertrekken. We rijden via het onjuiste equitor monument naar Quito. Helaas geen tijd meer voor het juiste equitor monument bij Mitad del Mondu. Het waait nogal hard en bij het momunent lijkt een ware zandstorm te staan. We stappen dus niet uit en maken alleen een fotootje van het monument.
Op naar ons laatste hotel: hotel Folklore in Quito.
Ga voor een beschrijving van onze belevenissen in Quito naar vervolg.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan