We gaan maar weer eens bij een pizzeria eten. Heerlijk en wat een grote porties! Op de foto het stadhuis, gelegen naast de pizzeria. Na het eten weer terug naar het hotel, waar de kids weer lekker gaan knutselen, tekenen en stoeien en ik foto's ga uploaden, emailen etc. Ik ga redelijk bijtijds slapen, terwijl Michael dan nog even gaat internetten. Komt niet vaak voor dat hij later gaat slapen.
Zaterdag 1 augustus 2009
Emma begon halverwege de nacht te klagen omdat Ruben haar wel erg uit bed lag te duwen. Toen is Michael met haar geruild. Met het effect dat we allemaal niet meer goed slapen: Ruben probeert Michael uit bed te duwen en Emma mij. Om kwart over zeven is Ruben wakker. We gaan opstaan en gaan deze keer zonder ontbijt in de auto. De kids hebben alleen al wel wat cornflakes op. We rijden naar Zumbahua, een beetje via een omweg omdat we dachten dat de weg in die richting ten noorden van Latacunga op de panamerican begon. In de auto eten we koekjes. De omgeving is prachtig, maar wat een bochten in de weg. Het gaat maar door en door.
Achter ons zien we de vulkaan Cotapaxi, één van de hoge vulkanen van Ecuador. Deze vulkaan heeft de stad Latacunga waar we verblijven al drie keer volledig verwoest! Nu is de vulkaan gelukkig alweer geruime tijd inactief. Na ongeveer een uur hebben we de ruim 60 kilometer afgelegd en vinden we de markt in Zumbahua. Nadat we de auto hebben geparkeerd, gaan we op de markt kijken. De markt is kleiner dan verwacht. We wisten al dat het niet echt toeristisch was, maar het valt toch een beetje tegen. Er wordt eigenlijk alleen eten verkocht en wat omslagdoeken en rokken.
De markt wordt gehouden op het centrale plein, bij de kerk.
Wat de markt vooral de moeite waard maakt, zijn de prachtig geklede mensen. Echt schitterend. Omdat het niet echt lukt om foto's te maken terwijl we rondlopen, ga ik op een rots midden op het plein zitten.
Bovenop de rots staat een schaap en Ruben gaat een wedstrijdje: wie heeft de mooiste billen met het schaap doen. Vanaf de rots kan ik ongemerkt een paar leuke foto's van de mensen op de markt maken. Dit meisje zit onderaan de rots en kijkt steeds nieuwsgierig naar ons en de kinderen.
Hou oud zou deze mevrouw zijn? En het kindje op de rug heeft zeker honger?
We blijven niet lang op de markt, want de kids vervelen zich en het is nogal fris (koude wind). We rijden verder naar de Lago Quilotoa. Wat een mooie omgeving hier. Er blijkt onverwacht een prachtige kloof te liggen.
Terwijl ik uitgestapt ben om foto;'s van de kloof te maken, komt er weer een zwaarbeladen vrachtwagen voorbij rijden. Dat ik daar nog niet eerder een foto van heb gemaakt.
Lago Quilotoa ligt een kilometer of 10 voorbij Zumbahua. Michael stapt eerst uit om te checken of we op de goede plek zijn. in zijn eentje omdat de kids niet meewillen en er een ijzige wind staat. We zitten goed en stappen allemaal uit (met wat protest van de kids). Er komt iemand naar ons toe, om entreegeld te vragen. Ik heb niet voldoende kleingeld (6 US$) en de dame heeft geen wisselgeld. Ze vindt het dan ook goed als ik iets meer dan $4,50 betaal (al ons kleingeld). Dan gaan we bij het kratermeer kijken. Wauw dat is echt mooi.
Maar de ijzige wind en het zand wat daarbij rondgeblazen wordt, maakt het hier heel erg onaangenaam. Ik maak snel wat foto's en dan lopen we naar de souvenierstands. Ruben wil daar nog even naar het meer kijken, dus Michael loopt er nog even met hem heen, terwijl ik met Emma bij de souvernierstands blijf. Dan komt er weer een enorme zandstraal en gaan we snel terug naar de auto. Jammer dat het weer het niet toestaat om wat langer te genieten. Het was vast leuk geweest om naar het meer toe te lopen. Als we terugrijden naar Guaranda, krijgen we weer een mooi zicht op de Cotapaxi, deze keer omringd door wolken.
We nemen een andere route terug naar Guaranda en blijken dan de stad vlak bij het hotel binnen te komen. We komen ook weer langs de markt van Guaranda, waar deze mooie witte kerk ook aangelegen is.
We gaan terug naar het hotel, waar we een poosje gaan relaxen. Ruben gaat vast even in bad/douche, hoewel het water echt wat warmer had gekund. Erna mag hij met blote billen blijven rondlopen en ja hoor, na ongeveer een uur gaat hij zowaar weer eens de grote boodschap op de wc doen. Apetrots natuurlijk en nu moeten we wel naar de stad om een kadootje voor 'm te kopen. Rond vier uur gaan we eten en op zoek naar een kadootje. Weer pizza natuurlijk, bij hetzelfde restaurant want dat was zo lekker en veel. Nu smaakt het ook weer heel erg goed en kunnen we het niet allemaal op. Omdat we nog geen kadootje hebben gevonden, wandelen we richting de markt. Bij één van de eerste kraampjes verandert Ruben zijn mening over het gewenste kadootje. Toch liever een bellenblaas ipv een auto. Daar kunnen we ons wel in vinden, dus die wordt snel aangeschaft. Dan nog even langs de supermarkt om nog meer yoki in te slaan en dan naar het hotel. Ik zie dat we vlak bij onze kamer uitzicht op een vulkaan hebben. De kids ontdekken dan dat er ook een dakterras is. Daar gaan we even met z'n allen kijken. Je hebt er een prachtig uitzicht op drie vulkanen: in het oosten Cotapaxi (5897 meter) met zijn prachtige witte kop met een duidelijke krater.
In het noorden Iliniza (5363) met ook redelijk witte punt, maar geen zichtbare krater.
En in het zuiden de vulkanen die we vandaag al eerder gezien hebben Chimborazo en Carihuaírazo.
Terwijl ik een paar fotootjes maak, vermaken de kids zich met de bellenblaas. Erna gaan we om de beurt in bad, eindelijk warm water! En verder relaxen we de hele avond lekker, met natuurlijk de vaste tv-programma's voor de kids. Niet dat ze de hele tijd kijken. De helft van de tijd zijn ze aan het stoeien, knutselen of tekenen. Om negen uur is het bedtijd voor de kids.
Zondag 2 augustus 2009
We staan redelijk bijtijds op. De spullen zijn al grotendeels gepakt, dus we kunnen vrij snel vertrekken. Ontbijten doen we met koekjes in de auto.
Onderweg zien we natuurlijk weer de toppen van diverse vulkanen. Om van Latacunga in Mindo te komen, moeten we langs Quito. Goed opletten dus om de goede weg te vinden en niet in de binnenstad uit te komen. Hoewel we even een weg nemen die richting centrum gaat, vinden we net bijtijds de route naar de tunnel, weg van het centrum. Vervolgens langs de luchthaven en dan Mitad del Munda en dan de bergen in richting Mindo. Het gaat vrij voorspoedig en rond half twee zijn we dan ook in Mindo.
Ga voor een beschrijving van onze belevenissen in Mindo naar vervolg.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan