Wat een prachtige beesten zijn dit toch. En niet al te actief, dus ideaal voor close-ups.
Ik vraag me af hoeveel verschillende soorten dit zijn. De kleuren zijn nogal verschillend. Of zou dat alleen het verschil tussen mannetjes en vrouwtjes zijn?
In de vijvers in het park zitten ook veel schildpadden. Een stel is druk aan het paren (goed voor de stand van de schildpadden). Leuk ook dee schildpad die door de vijver wandelt.
Leuk zoveel Iguana's bij elkaar. Ik blijf foto's maken.
Midden tussen al die reuze-iguana's ook dit leuke kleintje. Die rent heel wat harder dan die grote.
Sommige mensen durven ze zelfs over de kop te aaien. Wij durven alleen de staart te aaien.
Is dit geen leuke close-up.
Wat is het warm! Emma wil graag zwemmen. We willen echter eerst even wat eten. We lopen richting Malecon 2000, de wandelpromenada langs de rivier. Op de foto eerst de kathedraal naast de plaza de iguana's en en gebouw op een klein pleintje. Hier staan ook hele grappige beelden van mensen die uit steen lijken te komen.
Ze zijn de gebouwen aan het verven. Let op de steigers die ze hierbij gebruiken. Rieten palen!
We lopen een stuk over de Malecon 2000, de grote promenade langs de rivier. Al snel zitten we in het winkelcentrum deel. Helaas geen boekwinkel. Erbuiten diverse eetgelegenheden. Bij de KFC halen we maar weer kip + frites. Michael probeert een tafeltje te bemachtigen, maar terwijl hij wil gaan zitten komt er een nogal stevige dame die gewoon op de andere stoelen gaat zitten. Michael laat zich onder wat gemopper wegjagen. Intussen heb ik het eten gehaald en omdat ik het niet staand wil opeten vraag ik aan een wat vriendeljiker ogende dame (met kind) of we erbij mogen zitten. Dat mag. We trekken er nog wat stoelen bij en eten dan rustig ons eten op. Omdat de kids goed eten mogen ze nog een ijsje, waar we zelf ook wel zin in hebben. Zou de ijsmachine nog niet op temperatuur zijn of nooit op temperatuur komen? Het ijs is veel te zacht en smelt meteen. Vooral Ruben heeft er moeite mee om het niet onder zijn handen weg te laten lopen. Na het eten verlaten we de Malecon en gaan via een mercado aan de overkant weer richting Parque Bolivar. In de mercado vinden we twee setjes zwembandjes, die hebben we nodig omdat van de beide sets die we hebben er één lek is. We gaan langs de boekhandel die in de Planet wordt aangeraden. Ook daar helaas geen LP van Ecuador in het Engels. Wel in het Spaans, maar de prijs is 11 euro meer dan bij de andere boekhandel. Dan ga ik 'm daar wel halen. Of misschien verkopen ze ze op de luchthaven wel in het Engels? We nemen een taxi terug naar het hotel, waar ik een groot deel van de middag bezig ben met het afstemmen van de betaling (zoals hierboven beschreven) voor de cruise. Michael kleedt de kids intussen om zodat ze kunnen zwemmen. Wauw wat durft Ruben zeg. Hij laat zich echt in het water ploffen en gaat daarbij koppie onder. Vervolgens spartelt hij naar de overkant.
Emma gaat ook goed, maar is toch iets voorzichtiger. Michael maakt intussen een foto van de aapjes die ze hier in het hotel hebben.
Als de kids in mijn kamer aan het douchen zijn, ontdekt Michael dat zijn kamer helemaal leeg is. Alle spullen zijn weg. Hij gaat meteen naar de hotelleiding om te vragen wat er gebeurd is. Het duurt even voordat we zeker weten dat onze spullen er nog wel zijn. Ze blijken de spullen uit Michaels kamer naar een andere kamer gebracht te hebben. Door een misverstand hebben ze echter Michaels kamer leeggehaald, want het is mijn kamer die al door iemand anders besproken was. Dat betekent dat ik dus ook nog met al mijn spullen naar Michaels kamer moet verhuizen. Hm hier gaan we wel op achteruit, want de nieuwe kamer heeft geen airco en in Michaels kamer is de douche slecht. Morgen schijnen we weer terug te kunnen verhuizen, maar hoe zit het overmorgen? Wel erg onhandig. En natuurlijk slecht dat ze je spullen verhuizen zonder enig overleg! Nou ja het is niet anders he. Er is ons intussen wel verzekerd dat we op de boot twee cabins naast elkaar zullen krijgen. Dat is in ieder geval wel fijn. We rekenen 's avonds nog even uit hoeveel we de komende dagen ongeveer nodig hebben en gaan dan in de mall maar vast weer pinnen. Dat bedrag kunnen we nooit in één keer opnemen... Vervolgens gaan we bij het restaurant eten waar we gisterenmiddag ook gegeten hebben, vlak bij het hotel. Dat is beter bevallen dan de foodcorner. De kids eten er gelukkig ook weer goed en ons smaakt het ook prima. Terug op de kamer gaat Michael Ruben meteen naar bed brengen. Emma gaat nog even bambi kijken. Die duurt wel langer dan verwacht, hij is pas om tien uur afgelopen. Ik ga nog lang aan het verslag werken. Het is nu twaalf uur. Echt bedtijd!
Zaterdag 11 juli 2009
Als ik de airco uitdoe, blijken er weer mensen druk te praten in één van de gezamenlijke ruimtes. Omdat ik niet kan slapen met de airco aan, ga ik om één uur vragen of ze alsjeblieft rekening willen houden met de andere gasten. Daarna wordt het rustiger. Rond twee uur hoor ik nog weer even wat geschreeuw, maar daarna wordt het toch echt stil. Helaas wordt ik alweer vroeg wakker van werklui die druk bezig zijn met het onderhoud van het hotel. Vandaag wordt de kamer naast de onze uitgebroken en zijn ze ook bezig met breekwerkzaamheden in de receptie van het boekingskantoor. Emma slaapt echter nog, dus ik blijf ook nog liggen. Rond zeven uur hoor ik Ruben boven ook al. Tot mijn verbazing is hij echter nog met Michael in de badkamer als ik met Emma rond acht uur bij hen boven kom. Ruben zit op de wc en zegt dat hij een poep heeft gedaan. Als Michael checkt en niets zit, zegt Ruben zelf ook:: "nee een plas". Als Emma ook naar de wc wil, wil Ruben er eerst niet afkomen. Als we al weer bijna naar beneden zijn, mag Emma toch naar de wc van Ruben. Ik neem Ruben vervolgens mee naar het bed om hem af te drogen en ontdek dan dat hij wel degelijk een heel klein poepje had gedaan. Die was alleen nog aan zijn billen blijven hangen. We vragen of hij nog meer moet poepen en hij geeft aan dat dat zo is. Snel terug op de wc dus. En ja hoor: een paar minuten later heeft meneertje voor het eerst een grote boodschap op de wc gedaan. Wij zijn natuurlijk apetrots op 'm en hij loopt zelf ook helemaal te glunderen. Nou moeten we natuurlijk onze belofte waar maken, want we beloven Ruben al weken dat hij een kadootje krijgt als hij op de wc poept. Ik vraag voor het ontbijt om gekookte eieren voor de kids. Die gaan er gelukkig beter in dan de scrambled eggs, hoewel Ruben eerst zegt dat hij geen gekookt ei wil. Het grootste deel van de dag doen we bijna niets. De kids gaan 's morgens twee keer lekker zwemmen in het zwembadje. Vooral Ruben plonst echt enorm diep in het water. De eigenaresse vertelt dat haar kinderen in dit zwembad hebben leren zwemmen. Voor onze kids is het ook zeker een goede oefening. Terwijl de kids zwemmen, verplaats ik de spullen van Michaels kamer van vannacht weer naar mijn eerste kamer. Vannacht heeft Michael ook weer airco. Verder verdeel ik ook nog wat spullen over de koffers, want we moeten wat spullen hier laten omdat je naar de Galapagos per koffer maar 20 kilo mag meenemen. Onze grote koffer was de laatste keer 23,8 kilo, eigenlijk ook boven de limiet van LAN. We proberen Michael's broertje te bellen via skype, maar helaas is de verbinding te beroerd. We krijgen wel even contact maar de verbinding wordt vrijwel meteen weer verbroken. Rond half drie gaan we eten, nadat we de borg voor de reis (450 US$ in traveller cheques en 550 US$ in cash bij de eigenaresse hebben afgegeven). We zoeken een restaurantje in de buurt van de Lavanderia. Hm lekker, ik neem rijst met garnalen. Jammer dat de kids die ook zo lekker vinden. Van Michael z'n soort pasta met zeevruchten eten ze minder enthousiast mee. We halen vervolgens de was op en gaan dan met de taxi naar een Hiper Mercado. Jeetje wat een grote supermarkt. Ook enorme speelgoedafdelingen! We kopen heel veel joki en sinaasappelsap en wat snoep en koek. Allemaal om mee te nemen naar de Galapagos. Dan hebben de kids in ieder geval één keer per dag iets te drinken wat ze echt lekker vinden. Ruben kiest als kadootje een knuffel uit: Sid de luiaard van Ice Age. Emma moppert een beetje omdat zij geen kadootje krijgt. Tja meisje, het is niet altijd feest voor jou. Ze krijgen wel allebei nog een softijsje. Weer veel te zacht waardoor ze er niet tegenaan kunnen eten. We pinnen nog even 1000 US$, want we hebben cash nodig voor het geven van tips aan de crew en gids en we moeten nog een paar dagen hotel betalen en we willen een beetje voorraad hebben. Deze dagen gaat het geld er wel erg hard door! Straks weer zuinig aan doen! We nemen weer een taxi terug naar het hotel. Daar gaan de kids weer lekker zwemmen. Ruben gaat tussendoor even douchen om vervolgens gewoon weer terug te gaan in het zwembad. Heerlijk om de kids zo te zien genieten. We hebben broodjes en vleeswaren meegenomen uit de supermarkt en die eten we 's avonds lekker voor de tv op. Ruben valt dan al bijna in slaap en rond acht uur geeft hij aan graag naar bed te willen. Emma blijft nog tot half tien tv kijken en dan wil ze eigenlijk nog niet naar bed. Nou nog even een verhaaltje dan en nu echt gaan slapen! Ik prober erna opnieuw de foto's op de photobox (speciale harde schijf) te zetten, maar dat lukt weer maar half. Dat irritante ding werkt echt niet goed!
Zondag 12 juli 2009
Ik heb weer niet zo best geslapen. Emma heeft de halve nacht geprobeerd me met haar voeten uit bed te duwen. 's Morgens is ze zich weer van geen kwaad bewust. We zijn net van plan op te staan als Michael en Ruben aankloppen. We gaan eerst maar ontbijten. Lekker wentelteefjes met aardbeien en banaan. Een aanrader. Alleen Emma vindt het niet lekker. Bij het ontbijt raak ik in gesprek met twee mensen uit Alaska. Die gaan morgen ook naar de Galapagos, maar zij gaan vooral duiken. Na het ontbijt gaan de kids in de pool en we proberen nog even via Skype Michael's broertje te bellen. Daar krijgen we geen gehoor. Dan bellen we Michael's ouders even en daarmee voeren we weer even een videogesprek. Aan het eind laten de kids even zien hoe lekker ze in het zwembad kunnen spatteren. Rond half elf gaan de kids zich aankleden en gaan we naar het Parque Historico. De kids willen wel dieren zien en vooral naar de speeltuin. Emma wil naar de grote speeltuin, Ruben naar de kleine en NIET naar de grote! We nemen een taxi die ons via de grootste brug van Ecuador naar het park brengt. Het park blijkt heel erg leuk te zijn. In het eerste deel loop je door verschillende soorten bos op een boardwalk, terwijl zich links en rechts de kooien van de dieren bevinden. Heel leuk aangelegd allemaal. Als eerste komen we langs een groepje papegaaien. Natuurlijk wil Emma ook meteen de kleine camera zodat ze zelf foto's kan maken.
Een luiaard. Extra interessant voor de kids omdat we met Emma's verjaardag Ice Age 3 hebben gekeken waarin de luiaard Sid een rol speelt.
Een vosje zit grappig genoeg in een soort nest in een boom. We dachten dat dit toch echte gronddieren waren.
De kids terwijl ze geïnteresseerd de dieren in de kooien bekijken.
Wilde varkentjes, die lekker liggen te slapen.
En dit gele vogeltje behoort niet tot de inventaris van de "dierentuin", maar vliegt hier gewoon lekker rond.
Verderop zitten opnieuw papegaaien. Iemand is zo dom geweest zichzelf als boom aan te bieden. De papegaai zit lekker op zijn schouder, maar wil er niet weer af. Een gids weet de papegaai weer naar een tak terug te laten gaan.
Ze hebben twee tapiers, die lekker door hun kooi heen en weer lopen.
Wat een grappige voeten hebben de tapiers.
Als tijdelijke expositie zwemt een grote rivierotter in een vijvertje in de kooi van een tijdelijk afwezig
Naast het dierentuin gedeelte is er ook een historisch gedeelte met een aantal gebouwen. Deze gebouwen stammen uit eind 19e begin 20e eeuw en stonden op de nominatie om gesloopt te worden. De Ecuadoriaanse Bank heeft ervoor gezorgd dat de gebouwen niet gesloopt maar verplaatst zijn.
Zo te zien zijn er nog plannen voor uitbreiding van het historische gedeelte. Op de tramrails proberen Emma en Michael te bepalen wie het beste over de tramrails kan lopen.
De speeltuin blijkt meer aan Rubens wensen te voldoen dan aan die van Emma. Ze komt na een poosje dan ook "klagen" dat de speeltuin helemaal niet groot is. Omdat Emma honger heeft (vanmorgen slecht gegeten he), gaan we niet meer naar het boederij gedeelte, maar verlaten we het park. Grappig, we komen bij de ingang/uitgang de hotelgasten uit Alaska tegen. We laten een taxi bellen die ons weer naar de Hiper brengt. Daar kopen we een paar watersandalen (43-44 maar aan de kleine kant) en 4 zwembrillen (twee normale- (voor 1,50 US$ per stuk) en twee duikbrillen (ietsje duurder)) voor de kinderen en brood voor vanavond. Natuurlijk willen de kids die brillen meteen gaan proberen. We nemen dus een taxi terug naar het hotel, waar de kids meteen in het zwembad gaan. Ze moeten nog wel even wennen aan de brillen, die natuurlijk strak moeten zitten om goed te werken. Nou ja, zo kunnen we ze in de Galapagos in ieder geval naar de visjes laten kijken als ze dat willen. De kids blijven uren in en rond het zwembad spelen, terwijl Michael erbij zit met de LP en ik boven met de laptop de website ga updaten. Ik loop nogal achter met het toevoegen van de foto's en weet weer een paar dagen bij te werken. Rond vijf uur zijn de kids uitgezwommen en gaan ze om de beurt douchen. We pakken de laatste spullen in zodat we de grote koffer, een rugzak en een beautycase in het hotel kunnen achterlaten. We eten 's avonds weer broodjes voor de tv. De kids gaan na Mr. Maker naar bed. Michael is dan ook al klaar om te gaan slapen.
Ga voor een beschrijving van de cruise in de Galapagos naar vervolg.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan