Tijdens onze reis van 4 maanden door Zuid-Amerika hebben we Chile, Argentinië, Peru en Ecuador bezocht.
Dinsdag 21 juli 2009
Aan het begin van de middag arriveren we vanuit Guayaguil in Cuenca. We gaan eerst op zoek naar Hostal Macondo. Daar hebben ze een grote kamer met vier bedden met een gedeelde badkamer voor 33 US$. Ik heb eigenlijk al besloten de kamer te nemen als de receptioniste komt vertellen dat de kamer maar 2 dagen beschikbaar is. Omdat we zo'n vier nachten in Cuenca willen blijven, gaan we eerst maar op zoek naar een ander hotel. Dat valt tegen. We kunnen de Cabañas Yanuncay, die 3 kilometer buiten het centrum moeten liggen, nergens vinden. Dan maar weer terug naar het centrum. Bij Hotel Milan hebben ze voor 35 US$ ook een kamer met vier bedden (wel met privé badkamer), maar die ligt op de vierde verdieping en het hotel ziet er erg verlopen uit. Eigenlijk heb ik al besloten dat we die kamer toch maar moeten nemen, als blijkt dat we de auto hier niet fatsoenlijk kunnen parkeren omdat we in het historisch centrum zitten. Dat betekent dat je steeds bonnetjes moet kopen die anderhalf uur geldig en 1,50 US$ per kaart kosten. Iemand gaat dan op je auto passen. We vinden dit zo'n gedoe dat we toch besluiten naar Hostal Macondo te gaan. We zien vanaf daar dan wel verder. De kamer is gelukkig nog steeds vrij. Nadat we de koffers naar de kamer hebben gebracht, parkeren we de auto in een parkeerplaats in een zijstraat. Nadat we de rugzak ingepakt hebben, wandelen we richting het centrum. We kijken in wat winkeltjes en bewonderen de mooie gebouwen in de stad.

Als de kids honger hebben, gaan we bij een pizzeria eten. De kids smikkelen van de salami pizza en eten met z'n tweetjes een hele pizza. Erna gaan we weer rustig richting hotel. We kopen yoki en ander drinken en lekkers bij de supermarkt en tot slot halen we broodjes bij een panaderia. Daar relaxen we de rest van de middag en avond. Ik maak gebruik van het Wifi om de website flink bij te werken en nog wat foto's te uploaden. De kids en Michael gaan redelijk bijtijds naar bed. Ik werk nog tot elf uur door.
Woensdag 22 juli 2009
Ruben is als eerste wakker. Dan moeten we dus allemaal wakker worden en zingen, want Ruben is vandaag 3 jaar geworden!! Michael heeft weer een Dora kaart gemaakt. Deze keer met opdrachtjes voor Ruben en Emma. Emma moet op diverse plekjes foto's maken van Ruben die opdrachtjes doet. Allereerst gaan Ruben op de foto met zijn eerste kadootje: een fles sinaasappelsap die hij stiekum in ons winkelmandje had gestopt.

Beide kids hebben veel plezier bij het doen van de opdrachtjes. Als eerste moet Ruben kijken welke van de door Michael gevouwen papieren vliegtuigjes het beste vliegt. Daarna moet hij doen of hij op de wc gaat plassen.

En verder moet hij bijvoorbeeld van de derde tree springen omdat hij drie is geworden, moet hij poseren op een ronde steen en moet hij de engel een kusje geven.

Tot slot moet Ruben de bekende sleutel in elkaar puzzelen.

En dan gaat de kast open en krijgt hij zijn kadootjes. Helaas blijken niet alle kadootjes even geschikt voor dit moment (niet te vervoeren omdat het niet uit elkaar gehaald kan worden of te kwetsbaar). Daarom gaan het vliegtuigje en een kleine transformer 's avonds alweer veilig onderin de koffer. Vooral met de transformer auto en de klei is Ruben erg tevreden. Hij speelt daar bijna de hele dag mee. Afgewisseld met het spelen met de bekende papieren vliegtuigjes. Michael heeft er gisteren een stuk of zes voor hem gevouwen en hij blijft daar enthousiast mee gooien. Tussen de middag wil Ruben pizza eten dus gaan we weer naar de pizzeria. Daarna gaan we terug naar het hotel zodat de kids lekker kunnen spelen. We nemen bij de panaderia alleen nog weer broodjes mee voor vanavond. In het hotel ga ik nog even hard aan het bijwerken van de homepage werken. Dat moet in de hal van de centrale ruimte, want alleen daar heb je Wifi dekking. 's Middags hebben we via skype ook even contact met opa en oma Rijsman en oma van den Akker en Gabriëlla zodat die Ruben ook even kunnen feliciteren. Een groot deel van de middag spelen de kids in de tuin met de klei en de vliegtuigen. Emma kijkt later in de middags een barbie-filmpje op de tv met dvd speler die in de keuken staat. Erna kijkt ze samen met Ruben nog een tweetal afleveringen van Diego. De kids mogen redelijk lang opblijven omdat het de verjaardag van Ruben is. Wij gaan niet veel later ook slapen.
Donderdag 23 juli 2009
De kids zijn al weer redelijk bijtijds wakker. Ze kijken nog even een filmpje op de pc voor we opstaan. Dan ontbijten. Beide kids genieten deze keer van de pannenkoeken. Erna ga ik nog even internetten, want nu hebben we nog wifi en we weten niet hoelang dat nog duurt. Rond half elf gaan we verhuizen naar Gran Hotel. We hebben alles goed ingepakt, waardoor we lopend kunnen gaan. De kids allebei met een eigen koffer. Daarna is het shopdag. We gaan eerst richting Plaza Rotary. Onderweg komen we o.a. langs de cathedraal, waar we natuurlijk even fototoojes van maken.

In de winkelstraten nog meer mooie oude koloniale gebouwen.

We komen ook nog over de centrale plaza, waar ik nog wat mensen in klederdracht probeer te fotograferen. Dat lukt niet zo goed, omdat er steeds mensen in de weg gaan staan. Deze foto van Emma is wel leuk en van de mensen in klederdracht is dit de beste foto.

Nog maar eens een mooi koloniaal gebouw op de foto en daarna berg ik de camera even weg.

Plaza Rotary blijkt een overdekte groente-/fruitmarkt te zijn. We lopen er snel overheen. Het valt een beetje tegen. Dan moet Emma naar de wc en willen we eerst naar de pizzeria lopen. Maar als we langs een fast food zaak lopen, zegt Emma liever frites te willen. Dan gaan we dus maar daar eten. En omdat Ruben pizza wil, kopen we er zowel frites en kip als pizza. Daarna gaan we winkelen in Casa de la Mujer. Dat is een erg leuke winkel. We slagen voor diverse souveniers. En de kids vermaken zich er perfect met hun meegenomen papieren vliegtuigjes. Het gebouw heeft een centrale hal en de kids kunnen daar heerlijk vanaf de trappen hun vliegtuigjes laten vliegen.

We lopen erna over de Plaza de San Francisco. maar dat is niets voor ons. Eigenlijk verkopen ze er alleen maar kleren. We lopen vervolgens naar de trappen bij de rivier. We vinden onderweg toevallig een goede boekenwinkel met tweedehands Engelstalige boeken. Michael koopt een Science Fiction boek. Hij heeft zelfs nog keuze. Ik koop 2 DVD's. Eén met Barbie en Ariël films voor Emma en één met Ice age 2 voor Ruben. Voor 1,50 US$ per stuk. Als we vanaf de trappen terug willen lopen naar het hotel, moet Emma naar de wc. Michael loopt met haar terug naar een café. Een minuutje later gaat Ruben achter ze aan. Ik denk dat Michael gezegd heeft dat hij naar café Wunderbar ging. Wij gaan daar buiten op de trappen zitten wachten. Als Michael en Emma na een kwartier nog niet tevoorschijn zijn gekomen, ga ik maar eens binnen kijken. De wc's blijken leeg. O jee. Ik loop nog snel naar de plek waar we uit elkaar gegaan zijn. Maar ik zie ze nergens. Dan loop ik maar met Ruben richting het hotel. Dat valt niet mee, want Michael kijkt altijd op de kaart en ik weet niet eens in welke straat ons hotel zit. Na een poosje lukt gelukkig toch om het hotel te vinden. Daar zitten Michael en Emma al op ons te wachten. De kids gaan eerst onder de douche en erna gaat Michael zoete broodjes halen die we lekker opsmikkelen. 's Avonds gaat Emma een barbie film kijken. Ruben speelt met zelfgevouwen vliegtuigjes. De film blijkt heel lang te duren, dus het komt niet meer van de beloofde Diego voor Ruben. Als de kids rond negen uur gaan slapen (samen in één bed want dat willen ze graag), gaat Michael computeren. Ik lees nog paar spaanse lessen en val dan al snel in slaap.
Vrijdag 24 juli 2009
Niet zo best geslapen. Vochtige kamer en de lakens zijn veel te klein voor het bed. Bovendien wakker geworden door Ruben die gilde omdat Emma hem uit bed duwde. Als kids wakker zijn gaan ze nog even Dombo op de pc kijken. Daarna ontijten. Ontbijt is goed. Lekkere broodjes, sap, koffie en scrambled eggs en gekookte eieren. Erna gaan we op pad. Eerst de auto ophalen. Jeetje, die parkeerplaats is een stuk duurder dan verwacht. We moeten 20 US$ afrekenen! We gaan vandaag naar een paar dorpjes in de omgeving van Cuenca. Eerst gaan we naar Gualaceo. We moeten even zoeken naar het centrum, maar vinden toch snel het grote plein bij de kerk waar een groente-/fruitmarkt wordt gehouden. In de winkeltjes vlak bij de parkeerplaats van onze auto zie ik weer leuke jurkjes voor bruidsmeisjes. In Cuenca hebben we er ook al heel veel van gezien. Ik vraag de prijs van een jurkje en hoewel 28 US$ voor zo'n jurkje vast niet veel is, vind ik het voorlopig toch teveel. Emma zal 'm immers alleen als prinsessejurkje gebruiken. En daar heeft ze er al aardig wat van. Wie weet koop ik er nog wel één in Quito vlak voordat we naar huis gaan. We hebben nu immers ook geen ruimte in de koffer. Op de plaza lopen we rustig over de groente- en fruitmarkt, terwijl ik wat foto's van de dames in klederdracht probeer te maken. Bij de eerst kraampjes maken ze weer Cuy: gebraden cavia. Verder verkopen ze vooral groente en fruit.

En de rieten manden waar Cuenca beroemd om is, net als de rieten hoedjes, die ook vrijwel alle dames dragen. Ruben gaat eens rustig staan kijken bij een dame die noodjes te drogen heeft gelegd. Waarom moet dat t-shirt toch altijd omhoog?

Vooral vrouwen doen de verkoop van producten. Vaak komen ze met hun waar naar de markt om het daar nog verder te bereiden/te pellen etc.

We gaan ook nog even in de kerk kijken. Emma vindt het een mooie kerk en ze wil dan ook niet meer mee naar buiten als wij weer willen gaan. Ze is erg onder de indruk van alle kaarsjes die zijn aangestoken.

Ze wil liever in de kerk blijven. We blijven daarom nog wat langer zitten, maar na een paar minuten slepen we haar toch maar mee. We wandelen terug naar de auto, waarbij ik nog even een fotootje van de buitenkant van de kerk maak.

We gaan met de auto richting Chordeleg. Daar is vandaag geen markt en vanuit de auto zien we alleen maar juwelierswinkeltjes. Omdat ik daar niet echt in geïnteresseerd ben, besluiten we maar lekker in de auto te blijven zitten. Ik voel me niet zo lekker en heb niet zoveel zin in wandelen. We rijden daarom via een andere weg terug naar Cuenca. Een hele mooie route, door prachtig groene heuvels. Helaas lukt het me alleen niet om mijn ogen de hele tijd open te houden. Emma valt ook lekker in slaap. Ruben zit intussen flink te mopperen. Hij wil ook graag slapen, maar dat lukt 'm niet. Terug in Cuenca parkeren we onze auto bij een andere parkeerplaats en vragen deze keer eerst hoeveel het gaat kosten. 4,50 US$ tot morgenochtend 10 uur. Mmmm niet goedkoop, maar het moet maar. Even de spullen naar de kamer brengen en dan weer op pad. We gaan naar het centrum omdat we nog even bij de supermarkt yoki en water willen kopen en omdat we in het centrum willen eten. Emma wil weer naar een pizzeria. We gaan op zoek naar de pizzeria die op de kaart van het hotel staat. Die pizzeria blijkt niet meer te bestaan. Dan maar naar de welbekende pizzeria. Onderweg komen we echter langs een andere pizzeria van dezelfde keten. Ook goed. Weer drie pizza's die we ons goed laten smaken. Erna naar een winkeltje waar we softijsjes voor de kids kunnen kopen en dan terug naar het hotel. Emma is vandaag wat verdrietig en huilerig. Ze vindt de vakantie wel erg lang duren en mist de oma's en opa erg. We laten de kids weer stickers plakken op de kalender die ik gemaakt heb, zodat ze weten hoeveel nachtjes de vakantie nog duurt. Dat het nog 20 nachtjes duurt voordat we naar huis gaan vliegen, is wat Emma betreft wat te lang en ze vindt het duidelijk nog moeilijk zich voor te stellen hoelang het nou nog gaat duren. We proberen maar zoveel mogelijk aan te geven dat het niet lang meer is, maar ook niet heel kort.
Zaterdag 25 juli 2009
Vannacht heeft Ruben bij Michael geslapen en heb ik in het enkele bed geslapen. Meer bedrust voor mij dus, maar minder voor Michael. Hij is twee keer om het bed gelopen om er aan de andere kant weer in te klimmen en 's morgens lag Ruben ook weer helemaal dwars in bed. We ontbijten in het hotel en rond half tien zijn we klaar om te vertrekken. Michael gaat de auto ophalen van de parkeerplaats en wij wachten in de hal met de bagage. Oorspronkelijk waren we van plan vannacht in Alausi te overnachten en dan geleidelijk richting Quito te rijden, maar omdat we besloten hebben de treinrit naar de Nariz del Diablo over te slaan is er ook geen reden om in Alausi te overnachten. We willen daarom vandaag in één keer via Azogues, Zhud en Riobamba naar Baños rijden. Daar willen we dan zo'n vier nachten blijven om te relaxen en te zwemmen. Het eerste stuk van de route gaat een stuk minder vlot dan gehoopt. Er wordt veel aan de weg gewerkt, waardoor we na ruim twee uur nog maar vijftig kilometer zijn opgeschoten. Gelukkig gaat het vanaf Zhud een stuk vlotter. De omgeving is mooi, met prachtig groene bergen, die af en toe een mooie lappendeken van bebouwde akkertjes bevatten.

Vlak voor Riobamba zien we de trein rijden op de route van de Nariz del Diablo naar Riobamba. Het is alleen een lokomotief met bovenop het dak een verticale rij stoelen. De trein lijkt leeg te zijn. De kids vermaken zich in de auto weer met het kijken van filmpjes op de ipod.

Ook krijgen we bij Riobamba even zicht op de hoogste berg van Ecuador: Vulkaan Chimborazo van 6310 meter hoog. De top van deze berg ligt op aarde het dichtst bij de zon (door zijn positie vlak bij de evenaar).

In Riobamba vinden we geen borden met de weg naar Baños. We rijden daarom richting een busstation in het Noord-Westen omdat we verwachten dat daarvandaan de bussen naar Baños vertrekken. Ongewild komen we daardoor op de zaterdagmarkt van Riobamba terecht. De hele straat (Espejo) naar het busstation zit vol met kraampjes.

Hoewel de straat gewoon open is voor verkeer, schiet dus niet zo hard op. En vlak voor het busstation komt het helemaal stil te staan omdat er een bus in de weg staat die het station niet in kan. Bij het busstation proberen we de weg te vragen, maar in plaats van een richtingaanwijzing van de route krijgen we te horen welke bus naar Baños gaat. Dan rijden we nog maar even door en vragen we het ietsje verder. Maar goed ook, want bij de tweede persoon die we het vragen, krijgen we te horen dat deze weg is afgesloten. We moeten via Ambato rijden. Omdat we geen zin hebben om nog een keer over de markt te gaan, nemen we de kortere route via Guano en gelukkig vinden we daar zonder problemen de Panamerican weer terug. Daar krijgen we opnieuw een mooi zicht op vulkaan Chimborazo.

En de vorm van deze berg doet vermoeden dat het ook ooit een actieve vulkaan is geweest.

Vanaf het moment dat we terug zijn op de Panamarican gaat de rest van de rit naar Baños voorspoedig.
Ga voor een beschrijving van onze belevenissen in Baños naar vervolg.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan