Tijdens onze reis van 4 maanden door Zuid-Amerika hebben we Santiago de Chile, Argentinië, Noord-Chili, Peru en Ecuador bezocht. Dit deel van het verslag betreft het eerste deel van onze reis: het bezoek aan Santiago de Chile, waar we twee weken logeren bij mijn oud-collega en vriendin Nancy Nuñez en haar vriend en kinderen.
Maandag 13 april 2009
De vader van Michael brengt ons naar de luchthaven van Dusseldorf waar we om half acht vertrekken. We vliegen eerst met Iberia naar Madrid en zullen daar overstappen op een vlucht van LAN naar Santiago. Het is echter wat stressen op de luchthaven van Madrid, omdat we in Dusseldorf nog geen boardingpass voor de vlucht naar Santiago hebben gekregen. Die moeten we vervolgens aan de andere kant van de luchthaven gaan regelen. Dat gaat niet geheel vlot, want de vlucht van LAN blijkt gecancelled (te weinig passagiers). We moeten ons melden bij Iberia, maar het verkrijgen van de boardingpass gaat minder soepel dan men deed voorkomen. Bij Iberia wist men namelijk nog van niets. Gelukkig wordt de goede informatie net doorgegeven als wij aan de balie staan en krijgen we alsnog boardingpassen. Op naar de gate waar we weinig tijd meer over hebben om de vlucht naar Santiago te halen.Dinsdag 14 april 2009
De vlucht verloopt voorspoedig. De kindjes slapen vrij goed. Emma heeft wat te lange benen en ze wil graag languit liggen. Daarom verplaatsen we een al slapende Ruben naar de grond, waarna beide kindjes een paar uurtjes heerlijk slapen! Ook Michael slaapt flink wat gedurende de ruim 13 uur durende vlucht. Helaas krijg ik zelf wat minder rust, maar ach dat haal ik vast nog wel weer in. Op de luchthaven van Santiago kunnen we de neef van Nancy die ons met zijn taxi op zal komen halen niet meteen vinden, dus gaan we eerst maar even pinnen. Achteraf bij de verkeerde bank (Santador), want deze rekent flink wat geld voor het pinnen. Volgens een veiligheidsbeambte is 1 dollar gelijk aan 600 pesos. We pinnen daarom 200.000 pesos = 333 dollar. Maar ach, we hebben in ieder geval geld om de neef van Nancy te betalen voor de taxi. Als we teruglopen richting de uitgang worden we gevonden door de neef van Nancy. Nancy heeft hem een foto van ons gestuurd en hij herkent de kindjes. Gelukkig maar, want hij heeft geen bordje meegenomen en wij hebben geen foto van hem. Het kost wel even wat moeite om alle spullen in en op de taxi te krijgen. De taxi heeft een gastank waardoor er niet zoveel spullen in de auto passen. De drie grote koffers moeten daarom op de dakdrager. En ze moeten natuurlijk wel even goed vastgesjord worden. Tijdens de taxirit kan ik vast wat Spaans oefenen, want de neef van Nancy kletst er ook vrolijk op los en stelt me allerlei vragen. Michael zit achterin tussen de kinderen, die allebei vrijwel meteen in slaap vallen.Het is wel weer vertrouwd om hier te zijn, lijkt minder dan 3 jaar geleden dat we hier de vorige keer waren. Maar ja, de kindjes zijn wel wat groter he?! Ik help Nancy met het opmaken van de bedden en het herverdelen van alle spullen over de kamers. Het huis heeft drie slaapkamers en de keuze is de kids bij ons of bij de meisjes op de kamer. We willen in ieder geval proberen of het lukt de kids allemaal bij elkaar te laten slapen, dus zetten we (met hulp van de vader van Nancy) het stapelbed op de kamer van Valesca, zodat Valesca en Lonneke daarin kunnen slapen. Op onze kamer gaan we een 2 persoons luchtbed opmaken en Ruben en Emma zullen samen op een anderhalf persoons matras gaan slapen, in de kamer van Lonneke en Valesca.
Om half twee gaan we met Nancy mee naar de school van Lonneke en Valesca. Nancy komt Lonneke altijd om half twee haar lunchpakketje brengen (meestal salade) en dan blijft ze tot twee uur, omdat de klas van Valesca dan uitgaat. We ontmoeten bij de school een aantal vriendinnen van Nancy en maken meteen kennis met de Chileense gewoonte elkaar te begroeten: hand en kus op de wang. Ook als je vrienden van vrienden ontmoet. Bij vertrek blijkt dezelfde gewoonte te bestaan voor het afscheid. Ik wen er maar meteen aan, geen 3 kussen meer..
Terwijl we bij de hoofdingang wachten op Valesca, valt Ruben van een rekje. Hij en Emma konden het natuurlijk weer niet laten om ergens bovenop te klimmen. Ruben valt vrij hard op zijn achterhoofd en veel omstanders zien dat: zo'n blond jongetje trekt flink de aandacht in een land met allemaal donkerharige kinderen. Er snellen direct diverse mensen op hem af en ook Nancy wordt meteen naar hem toegestuurd. Het lijkt inderdaad wel redelijk hard aangekomen, maar gelukkig is het geen bloedende wond. We willen er wel ijs op doen, maar de snoepverkoper voor de school heeft alleen frisdrank die niet eens echt koud is. We kopen dan ook voor niets een flesje cola, die we nog wel even tegen de zere plek houden. Ruben is gelukkig al snel weer afgeleid en het huilen duurt dus maar kort. Intussen gaat de school voor de eerste klassen uit, dus we lopen naar de poort waar Valesca naar buiten moet komen. Wat een drukte hier zeg. En alle kinderen hebben een enorme boekentas bij zich. Wel heel slim dat vrijwel iedereen hier een rijdbare koffer heeft, want die tassen zijn echt niet te tillen!! Kinderen in Nederland hebben hierbij vergeleken niets te klagen hoor! Terwijl we op Valesca staan te wachten komt een mevrouw achter ons aan met een lepeltje met daarop boter. Dat schijnt een wondermiddeltje tegen blauwe plekken te zijn. Ruben laat het zich rustig aanleunen dat de mevrouw de plek volsmeert met boter. Als wij denken dat het wel genoeg is, vraagt hij zelfs om meer!
We zullen eens kijken of dit wondermiddel inderdaad werkt.
Emma en Ruben leren Valesca vast een beetje kennen. Helaas spreken de meisjes helemaal geen Nederlands meer, maar dat blijkt geen onoverkomelijk probleem. Emma maakt al snel een mooie tekening voor valesca, terwijl we lekker buiten zitten. Ruben is intussen vooral hondjes aan het aaien. De temperatuur is heerlijk, tussen de 25 en 29 graden.
Om vier uur wandelen we opnieuw naar school, deze keer om Lonneke op te halen. Valesca gaat Lonneke binnen opzoeken, terwijl wij buiten wachten. We zijn met de auto gegaan, zodat we erna nog even naar de Jumbo kunnen voor een paar boodschappen. Wij hebben in ieder geval luiers voor Ruben nodig. De Jumbo is een flinke supermarkt, ookal heb je weinig nodig, je bent toch wel even zoet met het verkrijgen van je boodschappen. Valesca neemt Emma steeds op sleeptouw door de winkel en samen komen ze steeds met lekkers wat ze vervolgens weer terug moeten leggen in het juiste schap. Leuk dat de meisjes elkaar zo snel gevonden hebben!
's Avonds kookt Nancy rijst met kip voor ons en we laten het ons goed smaken. Ook de kinderen eten flink van de rijst. Tijdens het eten valt Ruben al in slaap en ook Emma blijft nauwelijks wakker. We leggen ze dus snel in bed. Lonneke en Valesca moeten ook vast hun pyama aandoen, maar zo vroeg slapen blijkt moeilijk voor ze. Onze kids zijn echter zo moe, dat het ze allemaal niets uitmaakt. Het licht is gewoon vol aan en de meisjes lopen nog wat heen en weer (vooral Valesca, Lonneke gaat al wel snel slapen). Op de eerste foto valesca, op de tweede onze kids, op de laatste Lonneke.
Woensdag 15 april 2009
Onze kids zijn al vroeg wakker. Ruben al rond half zes. Ik haal hem snel uit zijn bed, zodat Emma nog even door kan slapen. Ik kan Ruben nog een poos zoet houden met de filmpjes op de ipod. Dora en Bumba houden 'm toch flink tevreden. Als Emma ongeveer een uur later ook naar onze kamer komt, kijken ze nog even samen een filmpje op de ipod. Als ze na een klein poosje echt onrustig worden, gaat Michael er samen met ze uit om in de woonkamer tv te kunnen kijken. Ik blijf nog even in bed liggen. De kids hebben nog wat te leren in het "zachtjes doen"! Gelukkig blijken de kids van Nancy ook heel goed door het lawaai van onze kids heen te slapen. |
| Naar album 20090415 |
De kinderen zitten intussen lekker aan de keukentafel te kleuren. Emma kleurt de kleurplaat in het Dora tijdschrift prachtig in. Ruben krast er vrolijk op los in zijn Dribbel tijdschrift.
 |
| Naar album 20090415 |
Ik vermaak me een poosje met het fotograferen van de hondjes.
's middags probeert Emma Spaans te leren en Valesca probeert haar Nederlands weer op te halen. Het valt me op dat ik nog meer moeite heb met het spaans van de kinderen, dan bijvoorbeeld dat van Nancy of René. Ze hebben een beetje de neiging hun woorden in te slikken en zijn daardoor vrij moeilijk te volgen. Tussen de middag eten we tortilla, met een groente die wat van spinazie wegheeft. Voor Emma bak ik een eitje, want de tortilla is haar te groen. Ruben wil er toch nog een paar hapjes van proeven als ze bijna op zijn!De kindjes gaan 's middags zelfs twee keer in het zwembad.
Eén keer met zijn tweetjes en één keer samen met Lonneke en Valesca. Na het zwembad moeten Lonneke en Valesca naar Taikwondo les. Wij blijven thuis. Ik maak nog wat fotootjes van de hondjes.
En ik werk een poosje aan de website, terwijl Michael met Emma en Ruben tv kijkt. Beide kids vallen voor de tv in slaap. Ruben is niet meer wakker te krijgen. Emma nog net wel, zodat we haar nog wat opgewarmde rijst kunnen geven. Ze is echter ook erg moe, dus we brengen haar ook al snel naar bed. We wachten tot Nancy, haar vader en Lonneke en Valesca terug zijn van de taikwondoles. Intussen is een kennis gearriveerd die de kraan in het washok komt repareren. Hij zou na kwart over acht komen, maar is er al voor achten. Omdat wij niet precies weten wat er moet gebeuren, blijft hij maar even vragen. Ik praat een beetje met hem, maar ben intussen ook druk met de website en de foto's. Hij gaat daarom maar buiten roken en op Nancy wachten. We zijn nog steeds redelijk moe, dus niet lang nadat René is gearriveerd gaan we maar naar bed.
Donderdag 16 april 2009
Vanmorgen de internetconnectie al op gang weten te brengen. Nancy en René hebben een draadloos netwerk in huis. Handig! Rond half tien willen we gaan winkelen in de stad. De vader van Nancy vertelt echter dat er demonstraties zijn i.v.m. de crisis. Omdat die snel uit de hand kunnen lopen, besluiten we alleen naar de supermarkt te gaan. Die is op loopafstand, vlak bij de metrohalte. We gaan wat spulletjes voor het eten halen en we slagen voor een wereldstekker zodat ik de laptop weer kan opladen. De Jumbo blijkt in een mall te zitten. De kinderen vinden de parapluutjes die hier prachtig opgehangen zijn wel facinerend.
Op de terugweg gaan we even in een schoenenwinkel op zoek naar sandalen voor Ruben. Zoals Nancy al had gewaarschuwd zijn die echter nauwelijks in de winkels omdat het binnenkort winter wordt. Ze hebben inderdaad alleen dichte schoenen. Omdat Emma haar gympen niet echt goed zitten, kijk ik even naar de prijs van de gympen en omdat die heel goedkoop zijn (12.900 pesos) kopen we een paar zilverkleurige gympen voor haar.
Als we weer thuis zijn gaat Nancy net weg om Lonneke haar lunch te brengen. Ze blijft tevens bij een eerste nieuwe les van Valesca en rond drie uur zijn ze weer thuis. We proberen Ruben maar eens een middagdutje te laten doen en dat lukt wonderwel. Na het voorlezen van een verhaaltje gaat hij een poosje lekker slapen. Emma wil niet naar bed. Ze wil wel een poosje bij michael op schoot tv kijken. ze valt daarbij niet in slaap, maar lijkt wel lekker een beetje uit te rusten. Ik ga samen met Emma mee om Lonneke uit school te halen. Bij de school staan altijd snoepkraampjes en daar wordt gretig gebruik van gemaakt. Het valt me ook op dat Lonneke en Valesca echt dun zijn voor Chileense begrippen. De meeste kinderen die je hier ziet rondlopen zijn aanzienlijk dikker en hebben volgens de huidige Nederlandse maatstaven zeker overgewicht. Er wordt hier dan ook flink gesnoept en vrijwel alle kinderen drinken cola en fanta. We blijven toch maar proberen dat bij onze kids te voorkomen. Ze eten dan misschien niet zoveel groente en fruit als zou moeten, maar ze eten in ieder geval ook weinig snoep. Nancy maakt lekkere pasta voor het avondeten. De kids eten goed van de pasta, maar helaas willen ze weer geen saus of groente. Onze kids blijven 's avonds wat langer op. Ze liggen er net in (rond half acht/acht uur) als René's ouders en broer en schoonzus, met hun dochtertje van 1,5 jaar onverwacht even langskomen. Oef mijn Spaans is nog echt niet op het goede niveau. Maar goed dat ik volgende week nog een weekje naar les ga! En eigenlijk zou ik 's avonds ook wat meer moeten oefenen!Vrijdag 17 april 2009
De kids zijn al om 6 uur wakker. Even kijken ze nog bij ons in bed naar filmpjes van Dora op de Ipod, dan sta ik maar met ze op. We gaan 's morgens even met ze naar de speeltuin op het veld voor Nancy's huis. Emma kan hier heel goed als een aap slingeren aan het apenrek. En er zijn lekkere schommels en een paar wipwappen. Alleen de glijbaan is minder, die is heel hoog zonder erg veel beveiliging. En er zit ook nog een knik halverwege de glijbaan, waardoor ze zich en zeer kunnen doen en wellicht ook van de glijbaan kunnen vallen. We lopen ook nog even door naar de andere speeltuin, iets verderop. Dat is eigenlijk alleen één speelrek. Wel een leuke draaiglijbaan, maar verder niet echt uitdagend. Ruben heeft wel veel moeite om hier tegen de glijbaan op te lopen. De kids vermaken zich toch nog een aardig poosje.
Als we nog even een foto van ons viertjes hebben gemaakt, vinden we het tijd om weer naar huis te gaan.
Nog een korte stop bij de grote speeltuin, waar de loslopende honden intussen bezit van hebben genomen. Er liggen er maar liefst acht! En ik maak nog een paar fotootjes van het Chileense straatbeeld.
>Tussen de middag gaat Ruben weer lekker slapen terwijl Emma zich vermaakt met het kijken van televisie en het tekenen in kleurboeken en natuurlijk gaan de kids ook nog even in het zwembad.
's Avonds gaan we mee naar de Taikwondo wedstrijd van Lonneke en Valesca. We eten al vroeg, want we moeten met de metro naar de wedstrijd. Bij de metro staan de trainer en een aantal andere leden van de club te wachten. We wachten nog een poosje op andere leden en vertrekken uiteindelijk rond half zeven. In de eerste metro is het al flink druk en er komen steeds meer mensen bij. Vervolgens moeten we ook nog overstappen naar de rode lijn en daar is het echt superdruk! De eerste trein laten we passeren omdat we daar echt niet meer bij kunnen. Bij de tweede trein gaan wij met de trainer en de andere leden van de vereniging mee in de trein, maar Nancy, haar vader en Lonneke en Valesca weten zich niet ook in de trein te proppen. Ik heb het geluk dat ik net naast de zitplaatsen sta. Omdat ik boos wordt op iemand die Emma bijna plat drukt, staat een mevrouw haar zitplaats aan ons af. Dat is wel iets comfortabeler, hoewel het bloedheet is in deze metrolijn die volledig ondergronds is. Michael heeft Ruben gelukkig al voor het instappen opgepakt, waardoor zij beiden redelijk comfortabel kunnen ademen. Michael heeft wel een arm en een been om een paal geklemd om te voorkomen dat hij valt. We zijn blij als we eindelijk bij het station zijn waar we moeten uitstappen. Twee treinen later arriveren ook Nancy, haar vader en Lonneke en Valesca. Dan is het nog een flink eind lopen naar de sporthal. Ruben zit op papa's nek en Emma sjokt moedig voort. Het is intussen ruim over zeven uur, normaal gaan de kids nu zo'n beetje naar bed. Als we bij de sporthal arriveren, komt René ook net aanrijden. Wij wachten even buiten op hem, terwijl de meisjes zich gaan omkleden. Het toernooi zou om half acht beginnen, maar het is al half acht geweest als ze naar binnen gaan... Het is de eerste keer dat zo'n toernooi gehouden wordt, wat betekent dat de organisatie ook nog wat moet wennen. Het duurt dan ook redelijk lang voordat de opwarming overgaat in het echte werk. Onze kindjes zijn intussen al aardig moe aan het worden, maar ze vinden het wel bere-interessant.
Er zijn diverse kleuren riem bij Taikwondo, net als bij judo. De kleuren lopen van wit, geel, groen, blauw, rood naar zwart. Als men bijna overgaat van de ene kleur naar de andere krijgt men een andere kleur tip aan de riem. Lonneke en Valesca hebben een witte riem, met gele tip. Als eerste moet men zich in naar kleur riem en op leeftijd opstellen. De zwarte banden vooraan, de witte helemaal achteraan. Lonneke en Valesca staan dus helemaal achteraan.
Dan moeten alle deelnemers om de mat heen gaan zitten en worden ze steeds als koppel naar voren geroepen. Lonneke en valesca mogen zo ongeveer halverwege. Ze moeten allebei twee vechtacties laten zien, beide dezelfde. Ze doen het echt ongelovelijk goed en krijgen een enorme hoeveelheid applaus. De jury gaat vervolgens nog even beraden en aan het rekenen en dan moet men weer op een andere manier langs de mat gaan zitten. De bedoeling is als we het goed begrijpen dat ze op leeftijd gaan zitten. Lonneke en Valesca deze keer dus helemaal vooraan. De teams die een derde, tweede of eerste prijs hebben gehaald worden naar voren geroepen en ja hoor, Lonneke en Valesca hebben een 1e prijs bij de Pre-juventiles. Emma en Ruben zijn intussen in slaap gevallen en we zijn dan ook blij als René aanbiedt ons met de auto naar huis te brengen. Beide kids naar de metro dragen leek me al een flinke opgave. Ik ga voorin de auto met Emma op schoot en Michael, Nancy, haar vader en Lonneke en Valesca gaan achterin. Beetje proppen, maar het "ken net". Thuis gaan de Emma en Ruben meteen door naar bed en wij volgen niet veel later. Ik lig er zelfs nog voor Lonneke in.
Zaterdag 18 april 2009
De kids zijn allebei al rond zeven uur wakker. We horen een enorme bons als Ruben met zijn hoofd tegen onze deur valt. Wandelen met een slaapzak is niet zo handig.. De kids willen graag tv kijken en daarom staat Michael met ze op. Het blijft moeilijk om ze 's morgens een beetje stil te laten zijn. Fluisteren is nog geen goede eigenschap van ze! 's Morgens gaan we met de kids naar het speeltuin.
Erna mogen de kids weer in het zwembad. Tussen de middag gaat Ruben weer lekker slapen. Eind van de middag gaan we met zijn allen naar een grote voedselmarkt. We kopen veel fruit en wat groente.
We brengen de Spullen naar de auto en dan naar via de Schoenenstraat naar de plaza de republica, met de grote kathedraal. Daar achter blijkt een grote voedselplaza te zitten. Daar gaan we eten. onze kindjes beginnen alweer moe te worden. Rond half tien zijn we weer thuis. Emma is in de auto in slaap gevallen en gaat rechtstreeks door naar bed. Ruben is nog wakker en wil nog graag een broodje met ei. In het restaurant heeft hij ook maar een frites of drie gegeten, dus ik maak snel een broodje voor hem. Meneer wil ook beslist een nieuw ei en niet één van de eieren uit de koelkast. Vooruit dan maar. Na een poosje is hij toch moe en wil hij wel naar bed. Dus brengt Michael hem naar bed. Rond half elf vertrekken Nancy en René en Lonneke en Valesca voor de bbq van vrienden. Die zijn vrijdag getrouwd en er wordt toch nog een bbq georganiseerd. Nancy had verteld dat de bbq rond zeven uur begon. Kennelijk is een vertrek rond half elf dan prima...?! Wij gaan vlak naar hun vertrek maar lekker naar bed, want we zijn al best weer moe.
Zondag 19 april 2009
Ruben weer om zeven uur wakker. Ruben gaat Dora kijken op Ipod. Emma komt na half uur ook. Zij gaat Aladin kijken op mini-laptop. Zo houden we ze nog heel lang zoet. Rond negen uur staan we dan toch maar op. 's Middags gaan we naar de begravenis van een nicht van René. Die is twee dagen geleden overleden aan kanker. De ouders van Nancy gaan ook mee en we zien de familie van René op de begraafplaats. Wat een enorme begraafplaats! Er zijn zeker 4 van dit soort grote begraafplaatsen in Santiago. Duizenden graven en per graf kunnen 6 personen boven elkaar begraven worden. Het is overal een grote bloemenzee en vlak naast de begraafplaats zit ook een flinke bloemist. In het uur dat wij op de begraafplaats staan, zien we zeker 3 rouwauto's een kist komen brengen en zien we ook op de begraafplaats zelf meerdere groepen achter een kist lopen. Onze groep bestaat uit een man of 80 à 100. Wij lopen een beetje achteraan en wachten tijdens de echte begrafenis in de schaduw van een paar bomen.
Mooie gelegenheid om ook even wat graven en de spullen eromheen te bewonderen en te fotograferen. Na de begravenis gaan we terug naar het huis, waar we nog wat relaxen.
's Avonds is Ruben zo moe dat hij in een hoekje naast de koelkast kruipt en daar in slaap valt.
maandag 20 april 2009
Eerste spaanse les bij Coined vandaag. Ik moet me al vroeg in de metro proppen want ik moet om half negen een test doen. Ik sta dus om zeven uur op en vertrek om half acht van huis. De eerste twee metro's laat ik maar voorbij gaan, die zijn me te vol. Daarna prop ik mezelf toch maar bij de andere mensen in de metro. gelukkig vind ik de school vrij snel. Hoewel ik niet helemaal zeker weet of ik wel goed zit, want er zit geen bord aan de gevel en de deur is nog dicht. Al snel komt de receptioniste Claudia er echter aan, ze begroet me met een kus op de wang en weet kennelijk meteen wie ik ben. Ik krijg meteen een formulier om een test in vullen en een identificatieformulier. De test is vrij lastig. veel grammatica is toch behoorlijk weggezakt. Dat blijkt ook want ik scoor 65 van de 100 punten en kom daarmee in een klas van niveau B1. In mijn klas zitten ook nog twee brazilianen en een duitser. Helaas blijken de Brazilianen met zo'n enorm accent Spaans te praten dat het vaak niet duidelijk is of ze op dat moment Portugees of Spaans spreken. Bovendien zijn ze enorm luidruchtig en praten ze steeds door de docent heen . geen ideale klasgenoten dus. De Duitser is wel heel aardig en we voelen ons ook wel een beetje lotgenoten. De les is matig interessant. Vveel herhaling van dingen die ik al weet en eigenlijk niets nieuws. Heb het gevoel dat het voor de anderen vaak wel nieuw is. Gek want ik heb gezien dat beide Brazilianen wel hoger gescoord hebben in de test. Na de les stort ik me weer in de metro. Gelukkig gaat dat een stuk makkelijker hoewel het toch nog redelijk druk is. Als ik thuiskomt zitten de anderen net aan tafel en schuif ik aan om ook een broodje te eten. 's Middags en 's avonds probeer ik nog wat huiswerk te doen en wat theorie te lezen want ik heb intussen al besloten te kijken of er geen niveau b1+ is waar ik naartoe kan. 's Avonds zijn de meisjes naar taikwondo. Ruben ligt al vroeg op bed en Emma wil verkleden. Ik haal de grote zak met verkleedkleren uit de kast en fotografeer Emma in veel verschillende jurkjes.
Ze gaat er steeds echt voor staan poseren!
dinsdag 21 april 2009
Vandaag begint de les pas om negen uur, dus ik kan een half uurtje langer uitslapen. Ruben denkt daar echter anders over. Gelukkig wil hij wel een poos rustig bij ons in bed blijven liggen met Dora en Bumba filmpjes op de ipod. Ik vraag de docent zoals voorgenomen of ik naar een hoger niveau kan. Dat kan alleen als je voldoende punten scoort op een test "overgang van B1 naar B2". Die test valt tegen omdat er ook erg veel subjuntivo gevraagd wordt en dat ken ik nog helemaal niet. Ook op andere punten maak ik nog teveel fouten waardoor ik ongeveer de helft scoor. Dat vindt de docent onvoldoende en dat kan ik wel begrijpen. Ik moet dus toch maar in deze groep blijven. Gelukkig vraagt de duitser vandaag ook of we de subjuntivo gaan behandelen en hoewel dat eigenlijk hooguit voor het eind van de week op het programma staat, besluit de docent er nu al op in te gaan. Binnen een half uur weet ik heel veel meer over de subjuntivo en kan ik 'm redelijk gebruiken. Dat wordt gewoon flink oefenen de komende tijd en dan moet het niet zo moeilijk meer zijn. Nu de andere tijden ook nog weer even flink herhalen. Michael gaat 's morgens met Nancy, Emma en Ruben naar het katholieke ziekenhuis. Ruben heeft vreemde bultjes en we hadden daar eigenlijk al voor vertrek naar willen laten kijken, maar daar is het niet meer van gekomen. Het blijkt een combi van eczeem en wratjes te zijn. We moeten eerst de eczeem zeven dagen behandelen met hydrocortizon en daarna moeten de wratjes aangestipt worden. Na de les ga ik weer met de metro naar huis en daar lekker relaxen. Kindjes naar de speeltuin en in het zwembad en ik een beetje studeren en schoonmaken. Nancy moet 's avonds weg om een huis aan een potentiële koper te laten zien. Ze komt blij terug want ze heeft waarschijnlijk een huis verkocht. 's Avonds gaan de kinderen heel laat naar bed.woensdag 22 april 2009
Vandaag de derde Spaanse les. Weer minder vandaag. In verband met de Prueba morgen gaat de leraar vooral al bekende dingen uitleggen. Hij gaat zelfs de tegenwoordige tijd weer uitleggen. Ik begrijp echt niet waarom, want dat is niveau A1 en dat zouden we allang moeten weten. Tot mijn verbazing blijkt de Braziliaanse dame veel echter nog niet te weten. 's Middags help ik Nancy met het uitzoeken van kleren en schoenen. Er kan het één en ander weg en omdat het binnenkort kouder gaat worden moeten wat kleren gewisseld worden Veel gaat ook even in de was, waar ik net al onze roze en rode spullen ingedaan heb. 's Avonds gaan Nancy, René en Lonneke naar een vergadering op school terwijl Nancy's vader Valesca komt halen voor de taikwondo les. Als ze terugkomen blijft Nancy's vader nog een poosje koffie drinken en we kletsen gezellig over Nederland. Nancy en haar ouders blijken ook in Putten gewoond te hebben, waar Michael is opgegroeid. Nancy geeft beide kinderen een pyama. Emma een heerlijke warme roze Dora pyama en Ruben een groene Hello Kitty pyama. Ze lopen allebei trots als een pauw rond. Ruben heeft tussen de middag niet geslapen en gaat daarom nog enigszins bijtijds naar bed. Emma komt zelf vragen of ze mag gaan slapen. dat mag natuurlijk. Ze wil de Dora pyama aanhouden, maar dat blijkt veel te warm. Na een uurtje gaat Michael haar toch maar omkleden want ze ligt afgrijzelijk te zweten.donderdag 23 april 2009
Vandaag de vierde Spaanse les. 's Morgens eerst een prueba/test. Van niveau B1 en B2 samen. Voor B1 kun je 60 punten halen, voor B2 100 punten. Hoeveel je er moet halen is niet duidelijk. Vooral het eerste stuk van de eerste opdracht is lastig. Je moet een tekst lezen en die begint erg ingewikkeld. De multiple choice en open vragen over de tekst zijn minder ingewikkeld. Ik vind de grammatica vragen niet al te ingewikkeld, zeker omdat je je boeken erbij mag houden en dus dingen kunt opzoeken. Aan het eind moet je nog weer 4 open vragen beantwoorden die betrekking hebben op de tekst. De bedoeling is dat je verschillende tijden gebruikt en ik doe bij de eerste vraag mijn best om diverse tijden (conditional, futuro, subjontive, imperativo) te gebruiken. Bij de andere opdrachten gebruik ik vooral de presente. Ik ben als eerste klaar met de opdracht. Zoals gewoonlijk heb ik geen zin het nog een keer te bekijken, dus ik lever het gewoon in en sluit weer aan bij de les. Daar behandelt de docent meteen een onderwerp waar ik nog weinig van wist. Ik wil een paar vragen in de test nu nog wel even herzien... De docent behandelt verder geen nieuwe dingen, behalve wat vocabulaire welke ik ook nog niet kende. Na de les ga ik weer met de metro naar huis. De kindjes zitten in hun nieuwe pyama's onder een deken tv te kijken. En dat terwijl het buiten zo'n 28 graden is! We gaan daarom lekker buiten op het terras een broodje eten nadat de kinderen weer gewone kleren aan hebben. We maken nog een paar fotootjes van de hondjes, omdat er nog een eigenaar voor een paar hondjes gevonden moet worden. De hondjes zitten niet echt lang stil, dus het valt niet mee om goede foto's van ze te maken.
Erna ga ik met Emma en Valesca naar een speeltuin wat verder weg. Michael en Emma en Ruben zijn daar eerder vandaag ook al geweest. Als we terugkomen is het alweer tijd om Lonneke op te gaan halen. Ik ga met Nancy met de auto zodat we erna naar de supermarkt kunnen. Ik pik Lonneke aan de achterkant van de school op terwijl Nancy naar voren rijdt omdat ze nog een afspraak heeft om een boek op te halen. Lonneke komt vrijwel meteen naar buiten. Heel veel kinderen zijn vandaag verkleed i.v.m. de dag van het boek. In Chili mogen kinderen kennelijk vrij vaak verkleed naar school. Ik zie dan ook enorm veel prinsesjes rondlopen! Lonneke heeft een prachtige bruidsjurk aan. Het duurt even voordat Nancy ons weer oppikt en ik begin me al af te vragen of ik de afspraak verkeerd begrepen heb. Helaas ontdek ik ook dat Lonneke mijn Spaans nog steeds niet of nauwelijks begrijpt. Ik denk dat dat deels komt doordat ze zo verlegen is, dat ze gewoon bang wordt als ik tegen haar praat. Met Valesca kan ik al wel elke dag wat beter communiceren. We halen gauw alle boodschappen en kopen ook een enorme taart om mee te nemen naar de ouders van Nancy. Als we thuiskomen is het namelijk alweer tijd om om te kleden, want we gaan bij de ouders van Nancy eten. We nemen twee van de hondjes voor ze mee. Ze willen er eigenlijk maar één, maar de andere krijgen ze er gewoon bij. Ben benieuwd of die nog weer terugkomt. Het is heel gezellig. Wel jammer dat onze kids echt niet of nauwelijks iets willen eten: de boeven. Emma eet alleen mais en Ruben echt niets, behalve wat ijs en taart. Rond half negen gaan we naar huis. De kids mogen nog heel even hun nieuwe pyama aan en dan is het tijd om om te kleden en naar bed te gaan. Tijd voor mij om het verslag nog even bij te werken.
vrijdag 24 april 2009
Laatste les. Ik baal want ik heb een lagere score op de test dan de Brazilianen. En dat terwijl ze onverstaanbaar praten en ook eigenlijk niets van de grammatica lijken te weten. Op zich is mijn score best goed. Voor niveau B1 kun je 60 punten halen en ik heb 65,7 punten, dus op naar niveau B2. Nu alleen nog zorgen dat ik de mensen ook ga verstaan! Na de les worden de diploma's uitgereikt. Ik smeer 'm snel na de uitreiking. Thuis gaan de kindjes nog even in het zwembad. Geen tijd voor een middagdutje voor Ruben vandaag. Voordat we vertrekken nog even tijd voor een paar fotootjes voor het huis.
We gaan met z'n zevenen naar het aquarium. Dat hoort bij het MIM en is een leuke plek voor jonge kinderen. Diverse aquaria met allerlei soorten vissen/zeesterren/zeeslangen etc. De kinderen lopen in vrij hoog tempo langs de aquaria.
Bij de schildpadden staat een begeleidster van het aquarium en de meisjes maken van de gelegenheid gebruik om een schildpadje vast te houden.
De kindjes poseren ook nog even met z'n viertjes, maar helaas blijkt de flitser niet toereikend.
Het aquarium heeft meerdere verdiepingen met verschillende aquaria. Boven gaat Emma ook nog maar weer eens mooi voor de camera staan.
Om vijf uur is een papegaaienshow in het "theater" van het aquarium. Dat maakt nog het meeste indruk op de kinderen.
En als we het aquarium verlaten, willen de kinderen graag even naar de speeltuin aan de overkant. Dat blijkt een hele mooie nieuw aangelegde speeltuin te zijn. De kinderen vermaken zich er prima. En we vertrekken omdat wij het koud krijgen en de meisjes nog naar Taikwondo moeten. Thuis moeten we snel gaan eten om vervolgens naar Taikwondo te gaan. We vertrekken rond vijf over half zeven in de veronderstelling dat het om half zeven begint. De les is echter heel snel alweer afgelopen en dan blijkt dat de les om zes uur al begonnen was. De meisjes hebben dus maar een half uurtje meegedaan. Ruben vermaakt zich tijdens de les met het van de trap afspringen. Het liefst helemaal van boven naar beneden aan de hand van papa.
Ik vermaak me intussen met het maken van een paar foto's van de meisjes tijdens de les.
's Avonds komt de neef van René op bezoek met vrouw en kinderen om naar de hondjes te kijken. Ze zullen er waarschijnlijk twee gaan overnemen. Ik versta nog steeds veel te weinig. Gelukkig merk ik al wel dat ik steeds makkelijker en verstaanbaarder kan praten. Ik ben mezelf nog wel de hele tijd aan het corrigeren omdat ik niet snel genoeg kan bedenken hoe ik iets goed kan zeggen. Iets over elven besluit ik ondanks het bezoek toch maar onder de douche te gaan. Als ik uit de douche kom, is het bezoek naar huis, dus kan ik rustig gaan slapen.
zaterdag 25 april 2009
Ruben slaapt zowaar een beetje uit. Ik hoor hem pas om 20 over 7. Ik haal hem naar onze kamer. En dan gaat hij heel zoet nog heel lang bij ons op bed Dora liggen kijken op de Ipod. Emma wordt pas rond negen uur wakker. We staan dan ook maar eens op. De anderen zijn intussen ook opgestaan. Nancy vertrekt net naar een afspraak met de notaris als ik aangekleed ben en de kamer een beetje heb opgeruimd. Ze heeft van de week een huis verkocht en vanmorgen wordt de acte getekend bij de notaris. Dat hoeft in Chili niet beslist, maar is wel verstandig voor het geval er later problemen zijn met de koper of de verkoper. Wij gaan rond twaalf uur naar de boerderij waar ook een grote speeltuin is. Ik loop zelf nog even snel over de markt om bananen en druiven te kopen en sluit dan bij de anderen aan. Op de boerderij blijkt morgen een grote rommelmarkt te zijn. Michael en René hebben nog wat moeite gehad om binnen te komen omdat je de rommelmarkt alleen mag bezoeken als je entree betaald. Mij hebben ze niet aangesproken, waarschijnlijk vermoedden ze al dat ik bij dat blonde mannetje hoorde. De kindjes gaan heerlijk spelen in de speeltuin.
Heerlijk glijden van de grote glijbanen, schommelen of wipwappen.
Lonneke en René en Lonneke en Valesca bij een veulentje.
En nog maar eens een poging voor een foto van de kindjes samen. Voordat we weggaan moet er ook nog even verstoppertje gespeeld worden. Alle kindjes gaan een keer tellen en zoeken. Michael helpt Ruben een paar keer verstoppen. Hij blijft dan prachtig stil op een bankje liggen of zitten.
Weer thuis gaan we broodjes eten en erna ga ik met Emma een dokterstasje knutselen.
Om twee uur is mijn moeder online op skype en we kletsen een poosje gezellig bij. De kindjes vinden het leuk om oma weer even te kunnen zien en spreken. Na het skypen gaat Ruben slapen en Emma gaat in het zwembad met Valesca en Lonneke. Ze houdt het niet zo heel lang vol. Michael zit intussen met de laptop buiten om de spullen voor het neven en nichtenweekend uit te werken. Ik probeer nog wat Spaanse zinnetjes te oefenen. Vervolgens maken we eindelijk tijd om een spelletje Carcasonne te spelen met Nancy, Valesca en Lonneke. Wij proberen zoveel mogelijk in het Spaans uit te leggen, maar Nancy moet af en toe echt wel bijspringen. Na het spel maak ik Ruben wakker, want het is tijd om te gaan eten. Ruben eet heel goed vis, wortelen, aardappelen en saus. Emma is echter erg dwars en die wil alleen maar vis eten. Ze wil eigenlijk alleen maar naar de speelplaats waar we gisteren ook geweest zijn na het bezoek aan het aquarium. Ze eet uiteindelijk toch een stukje wortel omdat we aangeven dat we anders niet naar de speeltuin gaan. He he. Na het eten gaat Michael naar de speeltuin met alle kinderen terwijl ik met de foto's en de website aan de slag ga. Eerst de foto's voor Nancy op haar computer zetten, zodat zij ze ook allemaal heeft, daarna ook de website updaten. Daar ben ik de rest van de avond wel mee bezig. Ruben wil op een gegeven moment naar bed, maar als hij er eenmaal inligt, blijft hij nog een hele poos "tentje" spelen. Emma en Lonneke en Valesca gaan met de verkleedkleren aan de gang. Lonneke en Valesca verkleden zich steeds opnieuw. Emma heeft al gauw haar favorieten kleren gevonden en dan wil ze "prinsesje" spelen. Helaas hebben de meisjes niet helemaal door wat Emma precies wil, waardoor Emma een beetje gaat pruilen. Om half elf is Emma dan toch eindelijk zo moe dat ze wel naar bed wil... Ik slaap erg onrustig, waardoor ik om vier uur ook wakker ben en de aardtrilling voel. Michael is er ook gewoon doorheen geslapen. Later blijkt het een vrij lichte beving te zijn.
zondag 26 april 2009
Vandaag onze laatste hele dag in Santiago. We gaan vandaag naar de bergen. Wij rijden samen met Ruben met de ouders van Nancy mee, terwijl Emma samen met Lonneke en Valesca achterin de bus bij Nancy en René gaat. We rijden langs vrienden van Nancy en René die met hun zoontje en dochtertje ook mee gaan. We gaan naar een picknickplek, die Manzana heet. We gaan er BBQ-en. Ik zie vrijwel meteen dat er enorm veel wespen zitten. Daar heb ik een bloedhekel aan, dus ik ben meteen als de dood dat ik geprikt zal worden of dat dat de kinderen zal overkomen. Het duurt ook niet lang voordat ik inderdaad het slachtoffer ben. Ineens voel ik een steek boven mijn rechterelleboog en dan hangt er gewoon zo'n klotebeest aan mijn arm! Ik ga een longsleeve en lange broek aandoen en we doen de kinderen ook een lange broek en longsleeve aan, zodat het risico dat ze gestoken worden iets minder is. Tijdens het eten lijkt het even of Ruben ook gestoken is bij zijn mond, maar uiteindelijk blijkt dat waarschijnlijk vals alarm. De kindjes hebben verder in een klein tentje gegeten wat door Nancy en René is meegenomen. Alleen krijgt Ruben steeds ruzie met het zoontje van de vrienden wat hem in zijn gezicht blaast en zit te plagen. Daarom wil hij uit de tent en als hij bij Michael op schoot rijst zit te eten, denkt hij door een wesp geprikt te zijn.
Als we het eten op hebben, lopen wij als eersten naar de rivier. Daar heb je een prachtig uitzicht op de bergen in de omgeving.
Al snel blijkt dat we niet zo'n handige route genomen hebben. We moeten dus nog weer langs de rivier omhoog klauteren om bij René en de anderen te komen. Lonneke ligt daar al languit in een poeltje water.
Emma en Ruben gaan ook nog even het water van de rivier in.
Vooral Emma durft er aardig in te gaan. Wij blijven op de kant staan. Het is heel ondiep, maar toch wel spannend om de kids er alleen in te laten. Ik maak intussen nog een leuke foto van René met Valesca.
Terwijl wij bij de rivier zijn, maken Nancy, haar moeder en haar vriendin het avondeten klaar. Ze BBQ-en kip en rundvlees op de BBQ. Ik zou het niet kunnen, want het krioelt van de wespen.
Het eten smaakt wel heel goed. De kindjes eten weer in de tent. Ook Ruben hoewel hij het wel steeds opnieuw aan de stok krijgt met het zoontje van de vrienden. Emma heeft alleen geen zin in eten en wil dan ook echt niets. Wij gaan flink in de rook van het vuur zitten, waardoor de wespen iets minder om ons heen hangen. Ik vind vooral het rundvlees zalig en neem daar dan ook meerdere stukken van. Maar er is veel te veel en omdat je met de wespen toch niet rustig eet, gaat het lang niet op.
Ik ga een poosje samen met Ruben in de tent zitten in de hoop dat hij nog even gaat slapen. Dat wil hij echter niet en als ik het geklim over me heen zat ben, gaan we uit de tent. We voetballen nog wat samen. Emma vermaakt zich goed met de meisjes. Ze vind Francesca leuk en die heeft een mooie pop bij zich waar Emma ook graag mee wil spelen.
Ik moet steeds voor Emma vragen of ze ook mee mag doen. Voordat het donker wordt gaan de grotere kinderen nog samen tikkertje spelen. Emma heeft wel wat moeite met de regels, maar Valesca probeert haar goed te helpen.
Voordat we naar huis gaan, gaan we nog wat hout zoeken en stoken we het vuur nog even flink op. De zon begint al onder te gaan.
Dan horen we vanuit de verte een groot lawaai aankomen. Het blijkt om een grote groep "cowboys" te gaan die met erg veel snelheid langsgeraasd komen. Gelukkig zijn onze kinderen allemaal op veilige afstand. Later komt er nog een groepje langs, die gelukkig een iets gematigdere snelheid houden. Het ziet er spectaculair uit hoor dat harde rennen met de paarden, maar echt veilig voor de omgeving is het natuurlijk niet.
maandag 27 april 2009
We staan eerst op en ontbijten met Nancy, René en de kinderen en daarna lopen we met Nancy en de kinderen mee naar school. We zijn nogal laat, maar de kinderen mogen nog net naar binnen. Vervolgens pak ik alle spullen in. Nancy haar vader komt nog gezellig een kopje koffie drinken. Nancy bestelt een taxi en die arriveert netjes op tijd rond kwart over elf. Dan is dus echt het moment van afscheid aangebroken. Dag dag naar een heerlijk relaxte tijd in Chili. Vanaf nu moeten we onszelf gaan redden! De taxichauffeur vermijdt alle tolwegen, maar scheurt zo hard dat we desondanks iets over twaalven op de luchthaven zijn. We zijn al ingecheckt dus we hoeven alleen onze bagage af te droppen. Door de douane en op naar de gate, waar de vlucht netjes op tijd vertrekt.
Lees verder over onze reis door Zuid-Amerika op vervolg.
Klik op de foto om uit de lijst om een ander vakantie in Chili te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan
