Vier weken reizen in Chili in februari 2006!

Zondag 19 februari 2006 (vervolg)
We nemen een andere weg naar de snelweg dan op de heenweg. Korter in kilometers en korter stuk ripio en het scheelt 2 x 1600$ tol. Eén stuk van de geasfalteerde weg is wel enorm slecht met grote kuilen in de schaduw die je natuurlijk niet aan ziet komen. Oef niet zo best voor de banden! Onderweg moeten we alweer tanken, er gaat al weer 17.030 pesos aan benzine in. We eten in Los Lagos. We zien eerst nergens een restaurant maar in een achterstraatje vinden we restaurant Pamela Victoria Zuñiga Pinto. Van buiten ziet het er niet echt aantrekkelijk uit, maar het blijkt vrij groot en netjes en het eten is prima en niet duur. We nemen cola's, een salade (met bietjes, broccoli, bloemkool, tomaat, sla en avocado) en ik vis met frites en Michael kip met frites. Beide zijn enorme porties en zowel de vis als de kip smaken goed. Emma laat ons weer versteld door ook heel veel kip te eten (en natuurlijk frites). Weer even 100.000 pesos pinnen en dan moeten we nog 80 kilometer over de snelweg en dan is het nog 150 kilometer over een goede secundaire weg naar Entre Lagos. Net buiten Entre Lagos zit Kalfupulli waar we een cabin gehuurd hebben. De cabins liggen op een heuvel en kijken uit de vulkaan Osorno. Prachtig!

  

Het zijn 5 persoonscabins met één kamer met een stapelbed en gewoon bed en een kamer met tweepersoonsbed en een grote woonkamer met eetgedeelte en zit gedeelte voorzien van gasstel, koelkast en aanrecht. Bovendien een nette badkamer met douche met grote bak en buiten een enorm terras.

  

Om op het terras te komen een trappetje van vijf treden en dat vindt Emma weer geweldig. Ze heeft in deze vakantie zo goed geleerd trappen op en af te komen! We pakken de spullen een beetje uit en gaan dan eerst maar eens op zoek naar een supermarkt en bank. Er is maar één bank in Entre Lagos maar supermarkten zijn er in overvloed en die zijn gewoon op zondag open. We kiezen er één die vrij groot is en slaan van alles in voor het ontbijt, lunch enz. Ik neem ook lekker veel fruit. Verbazingwekkend dat je maar 800 pesos betaald voor 1,5 à 2 kilo druiven. "Thuis" alles in de koelkast en omdat het erg warm is blijven we eerst binnen. Dan ontdekt Michael dat het heel lekker is op het terras en gaan we toch maar buiten zitten. We proberen Emma wat regels bij te brengen, maar dat gaat moeizaam. Ze loopt steeds bij de cabin weg naar een zanderig trappetje om daar heel vies te worden. We zeggen steeds dat dat niet mag en halen haar boos terug als ze het toch doet. Dan maar even binnen huilen, dametje! Als we haar dan weer naar buiten laten is ze het meteen vergeten en doet ze net of ze er niets meer van weet om wel iets langer te wachten met weglopen. Na haar vier keer binnen gezet te hebben, gaan we maar met zijn allen naar binnen. Tijd voor een badje voor Emma en douche voor mij. Emma vindt het geweldig om op haar buik in het bad te gaan liggen en met haar benen te trappelen. Dan nog melk voor Emma en rond half elf ligt ze in bed. Je zou haar moeten zien liggen met haar neus tegen het gaas, volledig naast de matras gerold!

Maandag 20 februari 2006
Vannacht behoorlijk lang wakker gelegen door het geblaf van honden in de omgeving. Blijken we zelf de veroorzaker te zijn. Zodra ik het licht in de badkamer had uitgedaan (aangelaten om makkelijker bij Emma te kunnen kijken). Hield het keffertje achter het huis op en daarna werd het al snel stil. Tot na middernacht rijden er ook flink wat auto's over de weg voor onze cabaña maar gelukkig wordt het toch stil en komt het verkeer pas rond acht uur weer een beetje op gang. Emma slaapt nog behoorlijk lang door en ik blijf nog langer liggen omdat ik zo lekker in mijn boek verdiept ben. Michael maakt ontbijt en dan moet ik toch maar opstaan. Eventjes maar, dan ga ik weer liggen lezen en als ik mijn boek uitheb is het half twaalf en ligt Emma alweer in bed voor haar middagdutje. Dan doe ik ook nog maar een dutje tot Emma om half twee weer wakker wordt. Dan is het intussen opgeklaard en kan de nog natte was weer naar buiten. We besluiten naar een internetcafé te gaan om te proberen om via een oude login te internetten. Dat lukt helaas niet, ook niet via Michaels werk of hotmail alleen spaanstalig te vinden. Even snel op nu.nl geleken en gezien dat Marianne Timmer goud heeft gewonnen op de 1000. Leuk! Het internetten is erg goedkoop hier, 200 pesos voor 25 minuten. Wij houden het verder voor gezien en gaan een eindje toeren. Eerst eten bij plaatselijk zaakje. Niet duur 7200. Ik hamburgersandwich Michael salade en portie frites. Emma speelt met ijsklontjes uit onze cola glazen, wat moet ze lachen! Dichtbij iets noordelijk zou een nationaal park met een waterval moeten liggen. Helaas kunnen we de weg ernaartoe niet vinden. Het weggetje dat we wel vinden gaat het binnenland in naar andere plekken verder weg. We rijden zo'n 10 kilometer en keren dan maar terug. Echt landbouwgebied hier trouwens. Het is intussen over vijven en dus gaan we maar eens naar de supermarkt om nog wat brood, kaas, melk etc te halen. Andere supermarkt deze keer, deze is nog iets groter. Het lijkt wel of elk huis hier trouwens een supermarkt is, in Entre Lagos zitten er zeker 10! Als we bij de cabaña komen is het mooi weer om buiten te zitten. Het is intussen flink zonnig dus wel insmeren. Emma loopt minder weg dan gisteren wellicht omdat we de auto flink in de weg gezet hebben.

Af en toe komt er wel wat meer bewolking maar vervolgens is het dan weer warm en zonnig. Emma mag weer met ijsblokjes spelen.

Emma eet vervolgens een hele banaan! Als de zon wat minder is gaan we een broodje met ei maken en voor Emma een half potje groente. We hebben heel wat overtuigingskracht nodig om haar zover te krijgen dat ze het wil proberen maar dan eet ze vrijwel alles op. Vanmiddag deed ze ons weer versteld staan door van slablaadjes te eten en gisteren en vandaag heeft ze al heel veel druiven gegeten, zonder de velletjes weer uit te spugen.
Als de zon onder is maak ik een lekker bad voor Emma waar ze een poos heerlijk in gaat. Na het badje van Emma kan ik ook weer lekker douchen en dan is het tijd om weer lekker te relaxen en na een poosje Emma in bed te stoppen. Die tolt weer om van de slaap. Ze krijg nog weer een heel pakje melk voordat ze naar bed gaat. Wij spelen nog twee potjes Carcasonne en dan gaan wij ook maar slapen.

Dinsdag 21 februari 2006
Michael is als eerste wakker en gaat liggen lezen tot Emma ook wakker wordt. Die mag nog even bij ons in bed voordat we opstaan. Rustig ontbijten en dan gaan we op pad. Het is flink bewolkt maar wel droog. Rond half elf als we wegrijden. We gaan richting Termas Puyehue en dan door richting Argenstijnse grens. Bij het nationaal park Puyehue betalen we de fee voor de watervallen à 800 pesos per persoon (de organisatie heet Etnoturismo Anticura). Wat ziet het er verlaten uit. Een enorm gebouw maar geen bezoekers. Ook niet bij de cabañas. We bezoeken eerst de Salto del Indio. Een mooie rondwandeling van zo'n 950 meter door oerwoud leidt ons er naar toe. De waterval is nu absoluut geen 40 meter breed zoals in de footprint aangegeven, maar is toch een mooie waterval.

  

Ik heb goed begrepen dat de tweede waterval, de Princessa, helemaal droog is. We hebben toch nog wel zin in een wandelingetje dus lopen we daar ook heen, een extra wandelingetje van zo'n 700 meter. Inderdaad geen druppel water. We gaan maar niet naar de derde waterval want die moet nog veel verder zijn. Als we weer over de grote weg rijden, zien we inderdaad verderop nog een pad richting die derde waterval. Iets verder ligt vlak langs de weg een mooie brede waterval. We gaan richting water maar ik vindt het niet zo fijn om over de rotsblokken te lopen, dus Michael gaat alleen verder.

 

Iets verder treffen we een controlepost op de weg. We hebben geen idee waarvoor. Er staan al diverse (vracht)auto's te wachten en de mensen zijn al uit hun auto's gekomen. Daar gaan we maar niet op wachten. We keren terug richting Entre Lagos. Langs de weg zit een goeduitziend restaurant (La Valenciana) dus daar gaan we maar eten. Weer zijn we de enige gasten! Ik denk worst te krijgen maar krijg karbonade en Michael heeft congrio genomen, de vis die we in Ensenada ook gegeten hebben. ook frites en een uitgebreide salade en de verwachte gekookte aardappelen blijken een soort koude kaaskroketjes te zijn. Ach ja we laten het goed smaken. Emma smult met name van de vis en frites. Totaalprijs 11.500 pesos. Het is intussen gaan regenen. Vervolgens echt naar Entre Lagos om de tank weer vol te gooien voor 14.000 pesos. Het restaurant blijkt echt net naast het dorp te liggen. Het zaakje onderaan de berg is weer dicht dus gaan we weer naar de supermarkt voor brood. De rest van de middag regent het met kleine tussenpozen. Wordt onze auto weer een beetje schoon! Emma wil helaas geen middagdutje doen. Ik wel maar dat lukt niet echt als zij nog rondloopt. Dan maar even lekker op bed liggen. Rest van de middag en avond Emma zoethouden, broodje eten en lezen. We spelen nog een spelletje Carcassonne en natuurlijk gaat Emma weer in bad. Emma ligt uitgeput vroeg in bed, dus maken wij het ook niet laat.

Woensdag 22 februari 2006
Michael maakt me wakker omdat er volgens hen een grote tor in de kamer zit. Hij is weer zwaar beledigd dat ik hem niet geloof. Wanneer leert hij het nou eens! Even over vijven wordt Emma wakker. Ik geef haar een schone luier en omdat het nogal koud is in de cabaña pak ik tevens de slaapzak die bij het tentje hoort. Helaas wil ze echter niet blijven liggen, dus nemen we haar maar bij ons in bed, waar ze na een poosje spelen en onrustig zijn toch in slaap valt. Rond half negen zijn we allemaal wakker. Michael heeft dan al een poosje zitten lezen in bed. Ik ga eerst douchen en daarna Michael op de één of andere manier kan de geiser dat toch niet aan want michael heeft al gauw koud water. En ik had nog wel zo'n heerlijke douche. Ik maak pap voor Emma en die eet ze gelukkig behoorlijk hoewel er weer overtuiging nodig is om haar te laten proeven. Rond kwart over elf/half twaalf gaan we maar eens op pad. Hoewel ik vannacht toch sterren aan de hemel zag, worden we vanochtend toch wakker met regen en vanochtend is het droog maar onderweg hebben we in het begin flinke regenbuien. Maar het weggetje is gelukkig de moeite waard. We gaan naar de Casablanca vulkaan, waar een skigebied op ligt. Vanaf Puyehue Hotsprings is het een smalle ripioroad door een zeer dichtbebosd gebied. Heel mooi! Helaas geen echte views op Lagos Puyehue maar wel op drie kleinere meertjes die we passeren. Het eerste meertje zit vol met waterlelies. Op het tweede meer heb je alleen van behoorlijke hoogte een view. Je kunt zien dat er allemaal riet rondom het meer ligt. Langs het derde meer ligt net een nieuwe weg. Deze heeft geen hele bijzondere view. Het skidorp blijkt niet in geweldige staat en we kunnen de trap naar het restaurant eerst niet vinden. Toch blijkt het restaurant (Club Andino Osorno) heel netjes te zijn dus we moeten goed luisteren naar de serveerster om de keuzes te kunnen bepalen. We nemen koffie vooraf. Ik neem kip met rijst en Michael denkt worstjes met patat te hebben besteld, maar dat blijkt toch karbonade te zijn. Voor het eerst in lange tijd eet hij er een flink stuk van. Emma eet intussen flink brood, rijst en patat. We waren bang dat het hier wel duur zou zijn dus hebben we geen salade besteld, dat blijkt achteraf best gekund te hebben, want het kostte maar 9000 pesos.

  

We wandelen een beetje rond het gebouw, de liftstoeltjes zijn eraf gehaald. Emma klimt helemaal tegen de houten glijbaan op. Er ligt helemaal geen sneeuw. Ziet er best steil uit. We rijden weer terug en bij het meer bij de waterlelies lopen we naar het hoger gelegen uitzichtpunt.

  

We volgen het pad nog wat verder maar omdat we geen idee hebben hoelang het paad is en waar het uitkomt keren we terug als het pad erg gaat dalen. Het eerste stukje van het pad was trouwens heel erg steil met een flinke trap. Op de weg naar Entre Lagos stoppen we nog even snel voor een fotootjes van het uitzicht op o.a. Lago Puyehue.

 

Omdat Emma lekker ligt te slapen als we in Entre Lagos komen rijden we nog even naar het zuidelijker gelegen meer. Niet echt een mooi uitzichtpunt voor over dat meer, maar wel veel bramen en we plukken weer een paar handjes. We keren weer terug en verplaatsen Emma haar stoeltje nog even naar de andere kant zodat ze niet in de zon hoeft te zitten. In Entre Lagos kopen we nog wat brood voor vanavond en morgenochtend. Ik slaag pas bij de vierde supermarkt voor de bekende zachte broodjes. De kiosk aan de weg bij Kalfupulli is open dus gaan we meteen maar even betalen voor de cabaña. Het is toen we terugreden vanaf Casablanca volledig opengebroken dus we gaan lekker op ons terras in de zon zitten. Emma neigt zelfs helemaal niet naar weglopen. Ze wil alleen graag op de balustrade klimmen en dat is wel eng. We smikkelen de bramen op en daarna nog banaan en nectarine. Wauw wat is het zo lekker in de zon. Wel grappig dat de vulkaan nog steeds volledig onzichtbaar is door de wolken. Michael en Emma lopen nog even naar de bovenkant van de heuvel om een foto van het uitzicht over Lago Puyehue te maken.

 

 

Entre Lagos is trouwens best groot, vooral het deel aan de rechterkant van de grote weg. Zou men daar een huisje krijgen als ze voor een bepaald bedrijf werken? Hier wellicht Del Monte? Puyehue staat daarentegen wel op de kaart maar bestaat zo te zien alleen uit de thermas Puyehue en termas Aquas Caientes. We genieten op ons terras van het mooie weer.

De prachtige boom naast onze cabaña moet natuurlijk ook op de gevoelige plaat worden vastgelegd.

Rond half acht gaan we eten, brood, en yoghurt en daarna geniet Emma weer van een badje. Als ik het woord bad noem, begint ze tegenwoordig haar sloffen al uit te trekken! Ik neem ook nog een douche terwijl Michael melk voor Emma warm maakt. Na haar flesje loopt ze nog even rond en dan gaat ze zoet slapen terwijl wij aan tafel lezen c.q. schrijven.

Donderdag 23 februari 2006
Michael is al vroeg wakker. Hij controleert meteen even het weer en dat blijkt prachtig. Het is nevelig maar droog. Ondanks het vroege uur staat Michael vroeg op om het fototoestel te pakken en foto's van de nevel te maken.

 

We staan rustig aan op, ontbijten op ons gemak en pakken de laatste spulletjes in want we moeten vandaag naar de luchthaven voor onze terugvlucht naar Santiago. Eerst nog even tijd voor een fotootje van de andere vulkaan die vanaf het terrein van onze cabaña te zien is. De punt van vulkaan Puntiagudo.

Het vliegtuig vertrekt netjes op tijd naar Santiago.