zondag 8 mei 2005
Ik ga rond acht uur in bad met Emma en Michael onder de goede douche en dan is het tijd voor ontbijt in het restaurant van het hotel. Michael gaat voor alle zoetigheid, ik voor gebakken ei, spek en sausage. Emma lonkt intussen met het personeel en een andere klant. Na het ontbijt kunnen we meteen vertrekken want de tas is al ingepakt. Het is prachtig weer zo'n 20 graden Celsius. We gaan met de auto naar het metrostation Islington en nemen een dagpas voor het gehele gezin. Dat kost op zondag maar $8 met z'n drietjes. Wel heel goedkoop niet waar! We nemen de metro naar het centrum en stappen uit bij George Street en dan lopen we door Queens Park Circle. Wat vooral opvalt is de rust. De mensen die we zien zijn naast Canadezen opvallend veel Aziaten en Indiërs. Ook in het centrum zijn de straten erg breed en de gebouwen zijn minder hoog dan verwacht. In de parken bloeien veel bloembollen, zoals narcissen en tulpen. De gebouwen zijn overheersend nieuw, met een enkele oude kerk of ander oud gebouw ertussen. Na een korte wandeling gaan we weer verder met de metro. Bij Union stappen we weer uit en gaan we eerst op zoek naar een Informatie. Die blijkt verhuisd en op de nieuwe lokatie lijkt hij eerst dicht te zijn. Dan gaan we maar op een plein koffie drinken en Emma haar fruithapje voeren. Emma heeft er weer weinig zin in. Zouden er dan eindelijk tandjes doorkomen?
We gaan nogmaals langs de Informatie en vinden deze keer de goede ingang en halen allerlei folders op. We shoppen ook nog even voor wat drinken en chips en wandelen dan richting CN-tower. Het weer is prachtig, strakblauw en lekker aangename temperatuur van rond de 20 graden.
We willen wel even van het uitzicht genieten van 's werelds hoogste alleenstaande gebouw, CN-tower. Ter plekke blijkt de beste deal te bestaan uit een lunch in het 360 restaurant, waarmee je gratis toegang krijgt tot de toren. Dan moet je wel een hoofdgerecht van zo'n 30$ nemen, maar de entree voor de toren is ook minstens $19 pp dus het klinkt niet verkeerd. Het is moederdag dus ik mag beslissen en ik kies voor de lunch. Het is half twee en gelukkig blijkt er ook nog plek en kunnen we meteen naar boven. Emma is intussen in de rugdrager in slaap gevallen en ik wil haar niet wakker maken, dus slaapt ze aan tafel in de rugdrager tot ze uit zichzelf wakker wordt. Het gouden gebouw is hiervandaan mooi te zien terwijl we hem van beneden helemaal gemist hebben.
Heel apart om hier te zitten. De ramen bewegen niet, het centraal deel ook niet, maar het eetgedeelte wel. In zeventig minuten draait het restaurant 360 graden rond. We gaan iets meer dan rond, terwijl we er zitten. We nemen allebei een heerlijk menu voor 46$ per persoon en laten het ons zeer goed smaken. We moeten er trouwens nog wel aan wennen dat ze hier altijd later de tax er nog bij gaan rekenen. Dat gebeurt zelfs in de supermarkt.
Halverwege de lunch wordt Emma toch nog wakker en kan de ober een familiepicture maken. Om kwart voor vier hebben we de heerlijke lunch op en gaan we naar de glazen vloer om even op een speciale manier van de hoogte te genieten. Onder ons vindt een basebal wedstrijd plaats! Heel vreemd en best eng om zo ver boven de wereld te staan. Dan weer met de supersnelle lift naar beneden. Je oren gaan er echt even van tuten. In het visitorcentre bezwijken we nog voor een t-shirt van de CN-tower en dan wandelen we naar de Ferry Docks. Een flinke wandeling maar geen probleem met dit heerlijke weer. Als we aankomen gaat er meteen een ferry naar de Toronto Islands en hij is behoorlijk vol.
Ook op het eiland is het best druk, hoewel de mensen zich snel verspreiden. We gaan eerst even het uitzicht op Toronto bewonderen en lopen daarna wat rond en gaan een poosje op het gras zitten in een poging Emma nog wat fruit te voeren. Deze keer gaat het gelukkig alsnog op, hoewel weer met veel gesputter. Rond half zeven nemen we de ferry terug en weer zijn we precies op het goede moment om op te stappen. We gaan vervolgens weer naar de metro en terwijl Emma in de rugdrager in slaap valt zitten wij ook een beetje te dutten.
Vanaf het metrostation gaan we weer met de auto naar het hotel en dan blijkt het al half acht te zijn. Emma krijgt haar groente en dat is weer geen succes. Nog geen half potje gaat op en dit is nog wel meegenomen uit Nederland!! ze valt in Michaels armen in slaap en ik leg haar in haar eigen bedje terwijl Michael ook al slaapt. Om negen uur ga ik ook maar naar bed.
maandag 9 mei 2005
Tot vier uur slapen we goed, dan wordt Emma een beetje wakker en wil ze niet meer in haar eigen bedje. Dan maar tussen ons in en zo doezelen we met z'n drietjes lekker verder. Om half acht is Michael echt wakker en gaat hij de krant lezen die vannacht om vier uur onder onze kamerdeur doorgeschoven is. Emma en ik slapen nog wat. Als Emma ook wakker wordt, speelt ze lekker bij Michael terwijl ik nog even dut. Om acht uur maken we een fles pap voor Emma. Ze heeft 38,5 koorts en om half zeven al een zetpil gehad. Ze zit vol slijm en moet af en toe flink kuchen. Gelukkig gaat de pap er helemaal in en blijft die er ook in. Ze moet ook wel honger hebben, want gisteren heeft ze zo weinig gegeten! Na de pap krijgt ze een schone luier en dan gaat ze nog even in haar bedje. Tijd voor ons om even te douchen. Als Emma weer wakker wordt gaan we ontbijten en vragen we het nummer van mijn penvriendin op bij 411 en dan het speciale informatienummer van Owen Sound. Vervolgens gaan we op pad. Het is prachtig weer vandaag zo'n 25 graden Celsius. We gaan met de auto naar de metro. Maar bij Islington en Kipling blijken de parkeerplaatsen vol, dus rijden we verder richting centrum. Bij Jane vinden we wel lege plaatsen voor $6 voor de hele dag en dat kunnen we heel makkelijk met de credit card betalen. Daar lukt het ook om mijn penvriendin te bellen. Ze was in de tuin aan het werk op het moment dat ik belde. Helaas zal het in ieder geval de komende dagen niet lukken om af te spreken want ze gaat haar ouders helpen met een verhuizing in de VS. Ze komt de 24e weer thuis en heeft dan met een andere penpal afgesproken in Beerie. Die penpal wil in ieder geval naar Algonquin National Park en blijft langer in Canada dan wij dus ze gaat kijken of ze eventueel wat kan schuiven. We spreken af dat ik de 24e 's ochtends weer zal bellen.
Na het telefoontje halen we Emma uit de autostoel. Ze heeft al die tijd lekker zitten slapen. Michael draagt haar naar de metro. We gaan eerst naar de bibliotheek. Nou echt spectaculair is dat gebouw nou ook weer niet. Wel kunnen we er gratis internetten. Op de 1e pc lukt het niet met netscape maar op de 2e wel dus maak ik een mailtje aan het thuisfront. Emma heeft intussen een poepbroek gemaakt en op het invalidentoilet kunnen we haar even verschonen. Vervolgens gaan we met de metro een paar haltes verder op zoek naar een spelletjeswinkel die Michael in de Gouden Gids heeft zien staan. De huisnummers lopen niet zo snel op dus we gaan weer terug de metro in en er bij de volgende halte weer uit. En dan blijkt het gebouw op het gezochte nummer gewoon helemaal verdwenen! We gaan dan maar bij een koffiezaak koffie met een broodje eten. Wat een grote bak koffie krijg je hier ook weer voor $1. Emma krijgt een flesje melk dat hier even opgewarmd kan worden. Ze spuugt helaas ook weer een beetje, maar gelukkig niet al te veel. Omdat we het deze keer niet zo goed op hebben kunnen vangen moet ze wel helemaal verschoond worden. We blijven nog een poosje rustig genieten van een tweede kopje koffie en gaan dan met de metro naar Dundas om te shoppen. We kopen een boek, postzegels en kaarten en gaan even een speelgoedwinkel in. Om gek te worden zulke stapels spelletjes! Maar niks bijzonders en enorm duur, dus we gaan er gauw weer vandoor. We nemen de streetcar naar Chinatown. We hadden verwacht dat het een buslijn zou zijn, maar het blijkt een (deels ondergrondse) tramlijn te zijn. Chinatown is veel rustiger dan we gewend zijn uit andere wereldsteden , maar wat wil je ook met die grote avenues. We lopen door een winkelcentrum maar daar is weinig te beleven. Omdat Emma in slaap is gevallen in de rugdrager en steeds meer begint te hangen, gaan we ergens een kopje thee drinken zodat we haar uit de rugdrager kunnen halen. Dan blijkt Emma haar broek weer volgepoept te hebben en het loopt in een sneltreinvaart door haar romper. Michael gaat op zoek naar een verschoonplaats en die blijkt alleen in het damestoilet beschikbaar. Hij krijgt meteen iemand van de security achter zich aan om te vragen wat hij in het damestoilet van plan is. Alsof zo'n baby niet genoeg zegt. We hebben nu geen schone kleren voor Emma meer bij ons, dus willen we maar terug gaan naar het hotel. We lopen nog een stukje door Chinatown en zien veel restaurantjes. Bij ons hotel in de buurt hebben we eigenlijk geen restaurants gezien. Emma zal toch niet nog een keer een broek volpoepen? We gokken het er maar op en gaan een hapje eten. Emma krijgt het laatste fruit en Michael heeft een gamba gerecht en ik rundvlees met zwartebonensaus. Het is redelijk lekker, hoewel mijn gerecht wel wat pittiger had gemogen. Als we klaar zijn met eten blijkt Emma alweer een luier volgepoept te hebben, Romper, trui en broek zijn vies. Er zit niets anders op dan de kleertjes waarop ze een klein beetje gespuugd had weer aan te doen. Als ik haar verschoon plast ze ook nog op het verschoonblad zodat ook haar sok nat is. Ze krijgt dus geen trui maar een jas aan en gaat met één blote voet in een schoen. We gaan maar gauw naar de dichtsbijstaande streetcar en dan naar de metro. Emma slaapt al snel weer en moet wakker gemaakt worden voor het overhevelen in het autostoeltje. We stoppen bij Loblaws om wat te eten en luiers voor Emma in te slaan, dus moet ze er weer uit. Wat duf kijkt ze om zich heen. Vervolgens maar snel naar het hotel en daar gauw alle vieze spullen uitwassen en een potje zoete aardappelen voor Emma opwarmen. Ondanks veel gesputter gaat dat bijna helemaal op. Emma is gewoon te moe en sabbelt liever op haar speen. Ze gaat nog even met Michael in bad en dat is toch wel erg lekker. En dan sus ik haar in slaap en leg haar in haar eigen bedje. Michael belt intussen naar hotels.com en boekt een hotel voor Niagara Falls voor de komende twee nachten. We schrijven de gekochte kaartjes en ik vul mijn dagboek aan en dan is het al half tien geweest. Tijd om te slapen!!
Lees verder via:
Dag 1: heenreis
Dag 4 en 5: Niagara Falls
Index reis Canada
Klik op de foto om via de kaart van Noord-Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan