Vrijdag 26-11-1999
In verband met de drukte op het werk besluiten we in november 1999 een weekje met Kras Stervakanties naar Beijing te gaan. Lekker goedkoop en toch ver weg. We boeken van te voren al een vijftal excursies, zodat we ter plekke zo min mogelijk hoeven te regelen.
We hebben het zo druk in de voorafgaande weken dat we op de dag van vertrek de katten nog weg moeten brengen, een stofzuiger moeten lenen en ons hele huis nog moeten zuigen. Het is maar goed dat de treintaxi ons pas om half vier op komt halen! Voor de taxichauffeur is het zijn eerste dag bij het taxibedrijf en het duurt dan ook even voordat hij ons huis gevonden heeft. Ook met de weg naar het station is hij niet al te goed bekend, dus we geven 'm maar wat aanwijzingen. We zijn maar net op tijd voor de trein naar Schiphol. Daar gaan we snel naar vertrekhal 2 om onze paspoorten weer op te halen bij de Holland Handling balie en op verzoek krijgen we daar ook een kopie van het groepsvisum. Inchecken doen we vandaag in vertrekhal 3. Het is vandaag erg rustig op de luchthaven. Om kwart over zeven vertrekken we met China Southern Airlines, dat is slechts vijf minuten vertraagd. We vliegen in negen uur over Hamburg, Kopenhagen, Estland, St. Petersburg en Mongolië naar Beijing. Al snel krijgen we een westers avondmaal voorgezet, wat we ons goed laten smaken. Dan gaat de verlichting uit en moeten we gaan slapen. Omdat we met z'n tweeën drie stoelen hebben, lukt dat vrij aardig.
Zaterdag 27-11-1999
Even voor de aankondiging van het ontbijt worden we weer wakker. Eigenlijk is het nog midden in de nacht voor ons, maar dat mag de pret niet drukken. We nemen een Chinees ontbijt terwijl we uitkijken over Mongolië en China. We zien de Chinese muur zelfs liggen!
Rond 11 uur plaatselijke tijd landen we op de luchthaven van Beijing. Voor de douane ontmoeten we de andere mensen die deze reis hebben geboekt, want we moeten gezamenlijk door de douane op een groepsvisum. De douane gaat soepel maar op de bagage moeten we lang wachten. Buiten de luchthaven staat de bus al te wachten en worden we in sneltreinvaart naar het Taiwan hotel aan Jinyu Hutong gebracht. We kunnen al snel naar onze kamer, waar de bagage even later door het personeel naartoe wordt gebracht. In afwachting van de bagage slapen we even. Rond drie uur besluiten we de omgeving te gaan verkennen. We nemen vast een kijkje bij de Forbidden City (Verboden Stad) en op het Tiananmen square (het Plein van de Hemelse vrede).
We lopen langs de muren van de Forbidden City naar de hoofdingang bij de Meridian Gate. Eén van de excursies die we geboekt hebben, zal ons later in de week binnen de muren van de Forbidden City brengen. Nu lopen we over de grote laan die tussen het Zhongshan Park en het Working People's Cultural Palace doorloopt, naar de Tiananmen Gate (Poort van de Hemelse vrede). Als we er onder door gelopen zijn, zien we op de andere kant van de poort het gigantische portret van Mao. Links van het portret staat de Chinese slogan: "Lang leve de People's Republic of China". En aan de rechterkant: "Lang leve de eenheid van de mensen van de wereld".
Deze poort is gebouwd in de 15e eeuw en gerestaureerd in de 17e eeuw. In de tijd van de keizers, fungeerde de poort als een preekgestoelte om de menigte toe te spreken. Er zitten vijf deuren in de poort en aan de voorkant overspannen zeven bruggen een riviertje. Voor elke brug golden beperkingen voor het gebruik en alleen de keizer mocht de middelste brug en middelste deur gebruiken.
De avondzon geeft een prachtig licht over Tiananmen square en de 36 meter hoge obelisk van het Monument of the People's Heroes (Monument van de Helden van de Mensen) en op de achtergrond de Tiananmen gate. Mao zelf heeft in 1949 nog de eerste steen gelegd voor dit monument, maar pas in 1958 was het af. De obelisk is gemaakt van Qindao graniet en bevat reliëfs van belangrijke revolutionaire gebeurtenissen (één reliëf toont de vernietiging van opium door de Chinezen in de 19e eeuw) en toepasselijke kalligrafie van Mao Zedong en Zhou Enlai. Ook de beelden met de strijdende mensen behoren tot dit monument.
Er staat een ijzig koude wind, dus echt warm hebben we het niet. Wat zien we veel McDonalds in deze stad. We wandelen weer terug naar het hotel. Een klein uur later is er met de groep afgesproken in de lobby. We gaan bij een Mao-restaurant eten. Erg lekker en veel verschillende gerechten. Om half acht zijn we al weer terug in het hotel en besluiten we vroeg naar bed te gaan om een beetje bij te slapen. 's Nachts gaat een aantal keren de telefoon. Uiteindelijk weet Michael de dame aan de andere kant van de lijn duidelijk te maken dat hij niet van haar diensten gebruik wil maken. De bedden zijn erg hard en ik heb intussen enorme hoofdpijn. Ik ben in het vliegtuig superverkouden geworden.
Zondag 28-11-1999
Om half acht wake-up call. Michael staat om kwart voor op en ik nog iets later. Er staat ons een heerlijk ontbijt te wachten. Om negen uur verzamelen voor de eerste excursie: rondrit door Beijing. We gaan naar het antiekstraatje Liulichang waar we drie kwartier kunnen rondlopen.
De winkels zien er allemaal uit alsof ze uit een oud Chinees dorpje komen. Bijna alle winkels worden door de staat beheerd en hebben belachelijk hoge prijzen. Vrijwel alles wat er verkocht wordt, lijkt antiek, maar het meeste is in werkelijkheid namaak. In één van de winkelstraatjes aan de achterkant van het antiekstraatje zien we zelfs een nachtegaal in een kooitje. Het lijkt wel of we in een sprookje uit 1001 nacht terecht zijn gekomen. Dan brengt de bus ons naar de Drum Tower (Drum Toren) en Bell Tower (Klokke Toren). De Drum Tower ligt aan Guloudong Dajie, vlakbij de Bell Tower die aan Jiugutou Dajie ligt. De Drum Tower is een indrukwekkend gebouw met een solide stenen basis. Het is gebouwd in 1420 en had 24 drums waarop geslagen werd om het uur van de dag aan te geven. De tijd werd bijgehouden door middel van een waterklok. Tegenwoordig is er nog maar één Drum aanwezig. Lokale artiesten zijn gek op Beijing's Drum Tower en er worden dan ook regelmatig exposities gehouden. Wij beklimmen de toren via 69 steile treden omhoog en hebben daarna een prachtig uitzicht op een deel van de stad.
Op de foto's zie je het uitzicht op de Bell Tower en op de onder de toren gelegen Hutongs (woonhuizen in laagbouwsteil). De Bell Tower is oorspronkelijk gebouwd in dezelfde tijd als de Drum Tower, maar hij is afgebrand. Het huidige gebouw dateert uit de 18e eeuw. In de toren hangt een gigantische klok, die helaas niet meer in gebruik is.
In deze wijk wil de Chinese staat de Hutong bewaren. Verder worden ze overal in de stad gesloopt om plaatst te maken voor flats. Volgens de regels van Feng Shui lopen de Hutongs ideaal gezien in oost-west richting, omdat de toegang naar het zuiden moet liggen. In de loop der tijd zijn de regels omtrent de breedte van de paden versoepeld, waardoor deze nu variëren tussen 50 centimeter en 10 meter.
Tussen de Hutongs onder de Drum Tower wordt een markt gehouden. Er wordt vooral eten verkocht, met name vis (vaak nog levend).
We worden afgezet bij het zijdestraatje. Hier verkopen ze allerlei soorten kleding. We kopen een joggingbroek (afgedongen van 180 naar 60 Yuan) en handschoenen (afgedongen van 180 naar 80 Yuan) en twee stropdassen voor de surprise van Carl voor 10 Yuan elk. Dan gaan we naar de Friendshipstore. Een staatswinkel, dus de prijzen zijn laag en staan vast. We kopen eetstokjes, twee muziekballen, twee bouwpakketten voor de surprise van Dwight en een hello Kitty stempel voor Henriëtte. Dan hebben we genoeg gekocht. We gaan lekker wat eten bij een Chinese fastfood. Michael neemt garnalen in een soort deeg met noodles en ik neem rundvlees met een soort asperge en rijst. Het smaakt weer lekker. Dan gaan met de taxi terug naar het hotel.
Ik ga een uurtje lekker in bad en daarna doet Michael hetzelfde. Daarna is het tijd voor boodschappen. Wat een enorm shoppingcentre zit er tegenover het hotel. Vooral kleding! Ik zie een aardige rugzak waar 185 Yuan voor gevraagd wordt. Ik loop weg omdat ik dat teveel vind en dan blijkt dat je ook in deze winkel moet onderhandelen. Voor 90 Yuan neem ik 'm uiteindelijk mee. Beneden in het centrum zien we een pinautomaat. Als we zo blijven kopen hebben we die misschien nog nodig. Daar vinden we ook een soort supermarkt waar we wat koekjes, snoepjes en drinken halen. Dan wandelen we over de nachtmarkt.
Maandag 29-11-1999
Monday zegt de mat in de lift, vanmorgen werden we al om half zeven gewekt. Vandaag gaan we naar één van de wereldwonderen. Maar eerst nog langs een cloisonne fabriek.
Eerst lopen we een deel van de spirit way (weg van de levensmoed). Deze weg start met een erepoort, gaat dan door de Grote Paleis Poort en passeert een gigantische schildpad (gemaakt in 1425). Hierna komen 12 sets van stenen beesten. Elke tweede heeft een liggende positie, volgens de legende zodat om middernacht de wacht gewisseld kan worden. Hierna komen 12 stenen beelden van generaals, ministers en officials, elk herkenbaar aan zijn hoofdtooi. Aan het eind van de stenen beelden kom je bij de Lingxing Gate.
Vanaf de Lingxing Gate gaan we weer verder met de bus naar één van de tombes in dit dal, die allen op een beschutte plaats tegen de bergen aan liggen volgens het feng-shui principe van water en lucht.
Vlak na de ingang komen we langs een prachtige wierookbrander en zien we dakruiters waar Michael verliefd op raakt. Zoals altijd worden de dakruiters aangevoerd door de keizer op de kip. Helaas mist de keizer vaak z'n hoofd, want die hebben ze er in de Culturele Revolutie in veel gevallen afgehakt.
Het complex bestaat uit drie mooie 'poorten', gevolgd door een toren tegen de enorme zandheuvel waar de tombes (nu leeg) onder liggen. Boven de ingang hangt steeds een prachtig bord met in het Chinees de naam van de poort.
We lunchen onderweg bij een Friendshipstore en rijden dan door de bergen naar de Great Wall (de Chinese Muur) in Badaling. Daar waait 't nog al, maar 't is lekker weer en we nemen natuurlijk links af de heldenroute en niet rechtsaf de VIP/Beatrixroute.
Vanaf de route die we nemen hebben we een mooi uitzicht op de VIP-route. Onze route betekent een stevige klim met af en toe echt steile trappen. Het is niet zo druk, dus we kunnen rustig omhoog klimmen en onderweg fotootjes maken. Zoals die hieronder van Geja waarbij je op de achtergrond de muur verder over de bergen ziet kronkelen.
Uitzicht op de VIP-route en Geja dik ingepakt op de Chinese Muur. Als we weer beneden zijn, gaat Michael naar de W.C., waarvoor hij moet betalen. Tot zijn verbazing heeft hij al eens een briefje van 0,5 yuan (13 cent) gehad, maar nu moet hij 0,3 yuan betalen. Dus Michael geeft het briefje van 0,5 yuan en denkt dat hij nu eindelijk een muntje krijgt, maar nee hij krijgt twee gloednieuwe briefjes van 0,1 yuan (2,5 cent).
's Avonds de enorme shoppingcentre bekeken tegenover het hotel bekeken en lekker wezen eten een blok achter het hotel.
Dinsdag 30-11-1999
Vandaag worden we pas om zeven uur gewekt. Volgens de mat in de lift is het Tuesday vandaag, dus dat betekend de Lama Tempel en Confusiustempel en 's middags vrij. Beide tempels liggen aan de Dongsibel Dajie. De Lama tempel is erg mooi (dus veel foto's) alleen vind ik dat David iets te lang doet over de uitleg. Michael vindt het echter wel interessant.
De Confusius Tempel is de een na grootste in het land. De tempel is heropend in 1981 nadat een vage tijd als officiële residentie dienst te hebben gedaan. De zuilen op de tempels binnenplaats geven de namen weer van de mensen die succesvol waren in het civiele service examen van het Imperiale Hof. Je naam hier ingegraveerd zien was het doel van elke student, maar het was niet makkelijk dat te bereiken. Kandidaten werden opgesloten in kubussen van 1,5 m2 voor een periode van drie dagen. Velen stierven of werden gek gedurende hun opsluiting. Het Imperiale College was de plaats waar de keizer de Confuciaanse klassieken verklaarde aan duizenden knielende studenten en professoren: dit was een jaarlijks ritueel. De Confusiustempel is niet zo goed onderhouden, maar dat heeft ook zo z'n charme.
Terwijl de meesten met de reisleidster een tripje met de metro gaan maken, laten wij ons afzetten bij het hotel. Nadat we even uitgerust en van het toilet gebruik gemaakt hebben, nemen we 's middags een taxi naar de bovenkant van Beihai Park. We gaan eerst aan de rand van het Shisha Qianhai Lake kijken. Volgens de reisleidster moet je hier achter een leuke traditionele Chinese woonwijk hebben, waar ook vaak markt gehouden wordt. Het is hier echter enorm verlaten en als we ergens wat meer de wijk in lopen, ziet het er wel erg verwaarloosd uit. We besluiten het hier maar voor gezien te houden en gaan naar de ingang Beihai Park aan de overkant van de straat.
Woensdag 01-12-1999
De mat in de lift zegt woensdag, dus tijd voor een hele dagtocht. We doen er ongelofelijk lang over om aan de andere kant van Tiananmen square afgezet te worden door de bus.
We lopen langs alle monumenten tot aan de ingang van de Forbidden City. David koopt kaartjes en dan kunnen we alles gaan bekijken. We krijgen steeds wat uitleg van David en Barbara (niet zolang als gisteren gelukkig) en kunnen dan even zelf rondneuzen.
De bus rijdt ons dan naar een hotel in de buurt van het Tiantan (Temple of Heaven) park. Het hotel ziet er erg communistisch uit, maar het eten is heerlijk. Na de lunch gaan we naar het Tiantan Park.
Deze keer overal blauwe dakpannen en opnieuw leuke dakruiters. Het complex is helaas minder indrukwekkend dan op de foto's uit de boeken mede doordat het nogal heiig is. Het 5 meter hoge Round Altar (Ronde Altaar, foto links) is bijzonder door het keizerlijke getal 9 wat steeds terug komt. Oneven nummers werden in de keizertijd als hemels beschouwd en negen is het hoogste oneven nummer. De eerste rij 9 stenen, de volgende 18, dan 27 enz en de laatste 243 (27x9). Het aantal trappen en balustrades is ook deelbaar door negen. Als je in het centrum van het bovenste terras gaat staan en iets zegt, wordt het geluid weerkaatst op de marmeren balustrades, waardoor je stem luider klinkt (negen keer?).
Iets ten noorden van het Round Altar bevindt zich de Echo Wall (Echo Muur). Deze muur omgeeft het Imperial Vault of Heaven (Imperiale Gewelf van de Hemel) en heeft een diameter van 65 meter. Dit maakt een fluistering in staat om helder van het ene naar het andere eind van de muur te weerklinken. Op de binnenplaats bevinden zich de Triple-sound Stones (Drievoudige Geluids Stenen); als je op de eerste staat en klapt of schreeuwt, wordt het geluid één keer weerkaatst. Op de tweede steen twee keer en op de derde steen drie keer. Het grootste gebouw is de Hall of Prayer for Good Harvests (foto rechts). Oorspronkelijk gebouwd in 1420, maar in 1889 door een brand volledig verwoest. Het volgende jaar werd een reproductie gemaakt op basis van Ming architectuur. De vier centrale pilaren symboliseren de seizoenen, de 12 in de volgende ring de maanden van het jaar, en de 12 buitenste symboliseren de dag, opgedeeld in 12 wachten. In het plafond is een draak uitgesneden, het symbool van de vorstenlieden.
Dan is de middag alweer om en worden we teruggebracht naar het hotel. Voor het avondeten gaan we nog naar het winkelcentrum om te kijken wat alles op het zijdestraatje maximaal zou mogen kosten. We eten deze keer in een ander restaurant. Het groentegerecht hebben ze niet, dus kies ik pinda, wat erg pinda-rig uitvalt. Maar toch eten we weer aardig. Wel is de rijst er weer als we de rest al op hebben.
Donderdag 02-12-1999
De mat zegt donderdag en dus onze laatste hele dag in Beijing. Vanmorgen gaan we naar het Summer Palace (Zomer Paleis) en 's middags hebben we vrij.
Het mooiste aan het Summer Palace is de locatie aan het prachtige Kunming Lake (opnieuw vol ijs). We bezoeken eerst een deel van het paleis waaronder het operagebouw. Er waren drie podia boven elkaar en de bovenste was voor de keizerin (Cixi) volgens ons niet te bekijken. Lekker dankbaar optreden daar! Ook komen we langs het gebouw waar Cixi altijd ontbeet en lunchte. Per maaltijd 108 gangen (als dat niet idioot is weten we het niet meer). Dan krijgen we een uur om zelf rond te lopen.
We lopen langs de tempel, die op een heuvel gelegen is. Dan volgen we de galerij en lopen vervolgens een stuk langs het meer om de marmeren boot te bekijken. Die heeft Cixi laten bouwen van geld dat voor de marine bedoelt was!
Door kleine straatjes vol kraampjes lopen we terug naar de bus. We gaan eerst in het hotel naar het toilet en nemen dan samen met Auke en Natalie (uit Utrecht) een taxi naar het zijdestraatje. Natalie bezwijkt bij het eerste zaakje voor een grote rugzak en ze willen bij de volgende zaak stropdassen kopen. Dan gaan wij maar verder. We kopen uiteindelijk 2 fleechtruien (110 Yuan samen) en 2 truien voor mezelf (1 x 125 Yuan en 1 x 80 Yuan). Na veel rondgekeken te hebben, kunnen we eindelijk weer lunchen bij de fastfood naast de friendshipstore. Ik neem eend en dat bevalt slecht, vooral het ei is niet weg te krijgen. Michaels rijst is wel lekker. Dan nog even naar de friendshipstore waar we een draken T-shirt voor Michael kopen. Als het eten me op begint te breken, nemen we weer een taxi naar het hotel. Koffers inpakken, nog wat shoppen (boek "from Emperor to Citizen gekocht voor 48 Yuan) en dan opnieuw kip cashew eten bij ons favoriete restaurant. We houden precies genoeg geld over voor de kofferjongens en de luchthavenbelasting.
Vrijdag 03-12-1999
Vandaag hebben we om één uur de vlucht terug naar Amsterdam. Als we in het vliegtuig zitten, begint het buiten te sneeuwen. Bij ons in het toestel zitten diverse Nederlandse ouderparen met een Chinees kindje. We begrijpen uit de verhalen die her en der verteld worden, dat ze deze meisjes zojuist geadopteerd hebben.
Klik op de foto om via de kaart van het Verre Oosten een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan