zaterdag 23 april 2011
Deze dag is snel voorbij. Grootste deel gaat op in vlucht. We landen rond drie uur in Singapore, daar moeten we even uitstappen en na uur weer instappen. Verder naar denpasar. Op de luchthaven visum kopen 100 dollar voor ons vieren, geld pinnen (ik help de mensen voor me een beetje omdat ze niet opschieten en kennelijk instructie niet snappen, ik ben zo klaar). door de douane en buiten staat chauffeur al te wachten. Al donker dus niet veel te zien. Ruben lijkt moe en zit beetje wezenloos voor zich uit te kijken, Emma kijkt geïnteresseerd rond. Inchecken in hotel. We hebben voor 1 nacht upgrade naar kamer begane grond. Wel lastig dat ze ver van elkaar liggen. Ik ga daarom bij Emma slapen en Ruben bij Michael.
zondag 24 april 2011
Ik sta rond half tien op, wek Emma en ga Michael en Ruben wakker maken. Pas als ik voor de tweede keer sta te roepen worden ze wakker. Opstaan en ontbijten.
Vandaag geen verplichtingen behalve kamerwissel. We liggen dus lang in het zwembad.
Om één uur kunnen we de kamerwissel doen. We blijken één van de kamers te houden en de kamer erboven erbij te krijgen.
Voor de lunch lopen we richting strand. Wat een grappige auto en leuke drakenfiets:
We vinden vlak voor het strand een aardig australisch restaurant (wel prijzig). Erna ga ik met Emma terug terwijl we wat winkeltjes bekijken en ik slippers voor mezelf en jurk en haarband voor Emma koop. Michael en Ruben lopen door naar strand, waar een donkere lucht hangt.
Emma en ik komen net een sieradenzaakje uit als Michael en Ruben ons weer inhalen. Samen lopen we terug. Even langs klein supermarktje voor drinken en koekjes.
Rest van de middag zwemmen en relaxen en eten in hotel. Ik heb wifi ontdekt en speel beetje pk. Michael leest boek.
Kids gaan laat slapen, Ruben houdt Emma wakker.
maandag 25 april 2009
De kids nemen allebei pannenkoek voor het ontbijt. Ik geniet vooral van het fruit vandaag. Gele watermeloen. Die heb ik nog nooit gehad. Om tien uur worden we opgehaald door onze chauffeur. We gaan naar het waterbompark. Door Kuta wat een chique uitstraling heeft en een groot shoppingmall. We zitten een beetje in de ochtendspits. Ik wist dat er veel brommers waren in Bali, maar het zijn er nog veel meer dan gedacht. We spreken af dat we om 3 uur weer opgehaald zullen worden. We hebben dus ruim vier uur om ons te vermaken. Eerst entree betalen. Oef, 78 dollar voor ons viertjes, westerse prijzen dus. Dan een controle van de meegebrachte spullen. De sapjes mogen niet mee naar binnen. Dan maar eerst opdrinken. Zonde om weg te gooien vinden we als echte Hollanders. Naar de locker waar 35000 roepie voor een familielocker betaald moet worden en 30000 borg. We weten intussen dat 100k ongeveer 8 euro is. Na het omkleden kunnen we eindelijk op verkenning.
Het park kent een aantal zeer hoge torens met glijbanen en een aantal gewone en kinderglijbanen. Als allereerste doen we de rivier. Lekker op een band een soort wildwaterbaan afvaren.
De kids vinden het prachtig. Vooral al het spuitende water van de zijkant en de waterval waar we onderdoor gaan. Erna gaan we naar de kiddycorner. Leuke ondiepe zwembaden met watervalletjes en kleine glijbaantjes. Een enorme bak water die op je hoofd kan vallen. Jeetje daar komt wel erg veel water naar beneden!
Ruben kan echt al heerlijk zwemmen en vindt het leuk als er wat onderwaterfoto's van hem gemaakt worden.
De kids vermaken zich redelijk, wij willen wel iets meer uitdaging dit is wel erg tam. Meer voor de allerkleinsten. Na een poosje willen de kids ook graag weer iets nieuws doen. Op naar de grote glijbanen. Bij de eerste toren waar we met banden van de glijbaan willen, worden we weggestuurd. Men moet minstens 1.22 cm zijn om hier af te mogen. Emma zou wel mogen, die haalt de meetlat net, maar Ruben nog niet. Op naar de volgende dus. Het wordt de Macaroni. Michael gaat eerst met Ruben en ik er achteraan met Emma. Samen in een tweezits rubberen band.
Bij Michael en Ruben gaat het goed, bij mij en Emma minder. Redelijk in het begin maakt de glijbaan een scherpe bocht voordat hij overdekt en erg donker wordt, juist in die bocht vliegt Emma van de band. Gelukkig weet ik haar wel terug op de band te krijgen maar de schrik zit er toch in. Erna gaan we ondanks dat van dezelfde glijbaan.
Deze keer gaat Ruben bij mij en Emma met michael. Deze keer gaat het tot het einde toe goed. Op het moment dat we aankomen heb ik Ruben niet goed vast en dan schiet hij door de band naar beneden. Ik vlieg met band en al over hem heen! Onze stoere held komt gewoon netjes boven en zwemt weer naar me toe. Gelukkig kan hij hier ook met de voetjes bij de grond. Ik trek hem snel weer op de band en er staat ook al iemand naast me om me te helpen. Even later komen Emma en Michael ook beneden en kan ik nog net een foto maken.
Hoewel Emma lachend beneden komt, wil ze voorlopig niet in een nieuwe glijbaan. Terug naar kiddycorner en de zwembaden.
Rond één uur halen we wat te eten. Er zitten allerlei restaurantjes bij elkaar, dus we kunnen wel wat lekkers uitkiezen. 's Middags wil Ruben nog wel weer een grote glijbaan doen. Wij gaan samen de raft river doen. Die is een stuk kalmer dan de eerste met alleen een wat stoerder einde. We krijgen Emma vervolgens zo gek dat ze ook een keertje wil met Michael. Erna gilt ze nog een keer!
Ik ga nog een keer met haar, maar nu wil Ruben niet meer. Hij gaat daarom vast met Michael de rivier af terwijl ik met Emma de glijbaan neem. Gaat weer super gelukkig. Erna doen we nog me z'n vieren een rondje op de rivier.
Dan mogen de kids nog weer even in kiddycorner spelen, daar komt ook de mascotte van het park (een kip) bij ons langs.
Michael laat ze onder de grote bak met water zitten waar ze de volle laag krijgen. Best wel veel water en zwaar geeft hij later toe. Op het laatst gaan Michael en Ruben nog een keer samen de raft river af en dan snel omkleden. We zijn iets te laat buiten en onze chauffeur wacht al op ons. Half uurtje om terug te komen in hotel. Wij dutten in auto, de kids niet. Kids gaan meteen weer zwemmen in hotel, wij zitten langs zwembad. Ze houden het tot kwart voor zes uit, dan omkleden en erna eten. Eten is redelijk. Geen culinaire hoogstandjes hier. Wel redelijk goedkoop. 250k inclusief toetjes, dus 20 euro totaal. Kids liggen er rond acht uur in en gaan deze keer wat eerder slapen. Tijd om verslag bij te werken en te lezen
dinsdag 26 april 2011
Vandaag hebben we een wel erg relaxt dagje. 's Ochtends brengen we in en rond het zwembad door. Ik loop nog wat rond in het hotel, maar er blijken niet echt veel fotogenieke plekjes te zijn.
Na de middag gaan we richting het strand wandelen. Nog meer dan gisteren valt op hoe vervallen het in deze omgeving is. Het gebouw aan de linkerkant van de straat, was vroeger een kliniek. Nu moet je oppassen als je eronder door loopt, ander kun je wel eens in een kliniek terecht komen.
We gaan vlak bij het hotel in een beetje een chiquer restaurantje eten. Het smaakt goed, maar is wel een beetje weinig. Buiten ons schuift er nog één andere gast aan.
Na de lunch gaan we weer op pad richting het strand. Onderweg kijken we natuurlijk even naar één van de beroemde tempels van dit dorp. Je kunt niet binnen kijken, dus we gaan al gauw weer verder.
Bij de winkeltjes waar we weer langskomen, wordt druk gewerkt aan een nieuwe gebouw. Wel een andere werkwijze dan in Nederland. Kijk eens wat een grote hoeveelheid bamboestokken gebruikt wordt!
Vlak voor we bij het strand zijn, worden we ingehaald door een verkoper die een enorme hoeveelheid pinda's aan een stok draagt en even verder een verkleed beeld met eronder het contrast van de moderne tijd in de vorm van lege kratjes bier.
Op het strand worden de laagjes over de bikinis en zwembroeken verwijderd en gaan we even lekker de zee in. De kids spelen lekker in het water en ik zwem even een eindje. De kids willen niet mee de diepe golven in. Ze gaan een zandkasteel bouwen aan de kust. En ze poseren even lekker voor de foto.
's Avonds eten we weer in het restaurant van het hotel. We laten het ons weer goed smaken en genieten van de goede service. Boven het zwembad hangen mooie lampions en die wil Michael graag op de foto hebben, dus bij deze.
's Avonds heeft Michael ineens flinke pijn en dan blijkt hij geprikt door een akelig beestje. Zie de foto.
Gelukkig trekt de pijn redelijk snel weg en houdt hij er niets aan over.
woensdag 27 april 2011
Weer een beetje op tijd opstaan want we gaan vandaag van hotel wisselen. Na het ontbijt is het tijd om met de koffers naar de lobby te gaan. Onze chauffeur staat al weer klaar. Inladen en gaan dus. Volgens de chauffeur is het 30a 40 minuten rijden naast het Bali safari park in Gianyar. Nou eerder een uur, maar nog steeds niet erg lang. Bij het park nemen we afscheid van de chauffeur en worden we opgevangen door personeel van het park. Een dame gaat de kaartjes voor vandaag voor het park regelen. We blijken speciale kaarten te hebben waarmee we diverse dingen mogen doen, we krijgen een polsbandje waarop ze later kruisjes zullen zetten voor de uitgevoerde activiteiten. Een andere chauffeur brengt ons naar de lobby van het hotel. Daar kunnen we de bagage achterlaten en worden we door weer een andere chauffeur naar een plek in het park gebracht. Daar worden we welkom geheten en krijgen we ons souvenier: een safarihoed van het park en mogen we wat te drinken bestellen. Ruben kiest fruit tea en die neem ik ook . Blijkt erg lekkere soort limo en Emma proeft dit ook en blijkt het zowaar lekker te vinden. Mooi weten we iets anders dan appelsap om te kopen. Ruben is gelukkig ook weer dol op sinaasappelsap, zoals elke vakantie. Thuis lust hij het niet.. Na het drankje gaan we het aquarium bekijken. Leuk best veel soorten vissen in grote aquaria. Emma vertelt me dat buurman Rob, die vorig jaar onverwacht is overleden, dit vast ook erg leuk had gevonden, omdat hij dol was op aquaria. Wat lief dat ze dat nog zo goed weet! Hierna is het tijd voor een verdere wandeling door het park er is veel te zien. Ruben spot het witte vogeltje van een ansichtkaart die we gekregen hebben in een kooi, opmerkzame jongen. Buiten het aquarium komen we eerst bij de kooi van de Luipaard en krokodil. Op flinke afstand ligt de luipaard in een boom en krokodil in een rivier. Wat heeft die krokodil een rare kromme bek. Lijkt wel de snavel van een vogel. Door het park lopend komen we bij andere vogels die hier (semi) los zitten. Een aantal papegaaien zitten bij elkaar en lopen wat heen en weer en aan de overkant kun je op de foto met een arendje. Iemand blijft de vogel vasthouden terwijl de kids er vlak bij gaan staan. We gaan de kommodo dragons ook bekijken. Veel mensen zien alleen de draak die rechtdoor onder een boom ligt, terwijl er veel dichterbij in een hoek ook een ligt. Die wordt door sommige mensen helemaal niet opgemerkt. De Corcupines krijgen niet veel aandacht van de kids. En dan is het tijd voor de safaritoer. We mogen met onze speciale kaartjes op een apart bankje plaats en krijgen vervolgens een plaatsje achterin de eerstvolgende bus. De toer voert ons langs de verschillende continenten en de daarbij horende dieren. Op zich leuk, maar ze scheuren wel in hoog tempo langs de dieren. Als de bus op een ongelukkige plek stopt krijg je geen herkansing voor een foto, erna rijdt hij gewoon door. Het is al bijna twee uur dus tijd voor de lunch. Die is goed verzorgd en zit in de kaartjes inbegrepen. Emma verliest haar losse tand. Waarschijnlijk doorgeslikt. Dat is wel even schrikken. We checken het water park en nemen een ritje in een soort achtbaan. Tja inclusief hè?! Kletsnatte schoenen krijg ik ervan. Heel kort maar wel grappig. Ruben vond het erg leuk en wil nog wel ergens in, Emma vond hèt maar eng. Wij vinden het ook welletjes en willen nu echt terug naar hotel voor checkin. Eerst komen we echter langs de kooi van de witte bengaalse tijgers. Daar hebben ze een boa Constrictor waarmee je op de foto kunt. Omdat de kids niet emthousiast lijken voor een foto met boa of oerang oerang, gaat Michael met de boa. Ruben wil dan toch wel mee, Emma echt niet. Het worden leuke foto's en we krijgen (zat in de prijs) een leuke foto in een lijstje mee. Daar loopt Ruben apetrots mee rond. Leuk ook dat ik zelf ook nog paar foto's kon maken. Terug bij de lobby, wordt de bagage in een auto geladen en worden we naar de kamer gebracht, die is echt absoluut luxe. Tweeksmer appartement met grote woonkamer en twee badkamers. Ook nog balkonnetje. Het is echt schitterend. Maar geen tijd om te genieten. Zwempakken aan en kleding eroverheen. Op weg naar de olifantenrit. Ook weer inclusief! Tien minuutjes op de rug van de olifant. Emma met mij en Ruben met Michael. Onze olifant gaat uitgebreid staan plassen terwijl wij op zijn rug zitten en laat een paar keer merken dat hij eigenlijk niet zoveel zin heeft om te doen wat zijn begeleider vraagt. Maar vervolgens brengt hij ons toch braaf terug. Onderweg naar het water park komen we weer langs de papegaaien. Kinderen Krijgen een van de papegaaien daar op de arm en mogen ermee op de foto. Tot onze verrassing durven zowel Emma als Ruben ook. De nagels drukken staan een flinke poos in die dunne armpjes! En dan eindelijk hèt waterpark. Flink wat glijbaantjes, erg leuk voor de kids. Voor zwaarderen eigenlijk best gevaarlijk. Je kunt behoorlijk hard gaan en het water is eigenlijk veel te ondiep. We vertrekken pas als het sluitingstijd is. Maar de kids hebben nog geen genoeg van het zwemmen dus in het hotel gaan we meteen naar het zwembad. Met worteltjes voor de hertjes die bij het zwembad lopen. Vanuit het zwembad kunnen we de zebras zien lopen. Ik ga na een poosje vast terug om te douchen, michael en d ekids blijven tot het allang donker is. Dan snel aankleden en etenstijd. Wandelen naar het restaurant. Daar zit een grote uil op de hand van een verzorger in de lobby. De kids willen ook wel even voelen hoe zacht zijn veren zijn. Het eten smaakt goed. We geven wel ruim 2x zoveel uit als bij de maaltijden tot nu toe, maar dst was te verwachten. Uitzicht op de leeuwen heb je ook niet overal. En de bediening is ontzettend vriendelijk en attent. Het is al laat als we terug zijn op de kamer. Kids snel klaarmaken voor bed. Foto's op laptop zetten en vast beetje uitzoeken, nog even snel verslagje bijwerken en help het is kwart voor twaalf. Morgen weer op tijd op want we gaan alweer verder.
donderdag 28 april 2011
We staan rond acht uur op, de spullen zijn al gepakt. We gaan eerst ontbijten. Buffet waar we vanalles kunnen kiezen, lekkere broodjes, rijst, eieren etc. Snel terug naar de kamer, koffers dicht en op pad. Beneden komen we de dames van de schoonmaak binnen en hoewel we protesteren dat we best kunnen lopen, moeten we mee op het golfkarretje. Dat past natuurlijk helemaal niet, dus michael gaat toch maar met een koffer en een paar tassen lopen. We zijn bijna tegelijk bij de lobby. Even uitchecken en dan met de auto naar de hoofdingang. ik zie onze chauffeur al zitten en hij ziet ons ook. Als we in 'onze' auto stappen is het 1 minuut voor 10. wat een timing weer! We blijken vandaag meer te gaan doen dan ik uit het meegenomen programma had opgemaakt. We bezoeken eerst het waterpaleis in klungklung. Dit betekent eigenlijk klein dorp, maar het is intussen een aardig stadje. Het waterpaleis is wel leuk, maar ook niet heel bijzonder. De kids willen allebei graag foto's maken met de kleine camera. Eerst gaan emma en Ruben een foto van mij en Michael met onze sarong maken. Die hebben we bij de ingang omgekregen. Daarna mag Ruben eerst met de camera rondlopen. Emma begrijpt alleen nog niet zo goed wat ' tot halverwege' betekent, dus die blijft zeuren dat zij nu wil. Ruben is zo aardig om de camera nog aardig snel over te geven aan zijn grote zus. Als Ruben naar de wc moet, gaat hij met Michael naar de ingang terwijl Emma en ik het museum nog gaan bekijken. Emma vind de beelden van een Balinese kunstenaar erg leuk. Ze probeert ze allemaal na te doen en vertelt later aan papa dat er wel veel vrouwen met blote borsten op de schilderijen waren. Na het waterpaleis terug in de auto en naar het uitzichtpunt annex restaurant voor de lunch. We arriveren er wat vroeg dus we lopen eerst een rondje om van het uitzicht te genieten. De lunch is een buffet, Inc in ons arrangement. Alleen de drankjes moeten er apart afrekenen. Het buffet is prima. De soep vooraf wordt ook door de kinderen gegeten: eindelijk wat vocht voor Emma die hier alleen water lust en dan niet meer dan een paar slokjes neemt. De kinderen vinden de vsrkenssate en rijst erg lekker en eten goed. Ik heb lekkere mie en glasmie en varkensvlees met een pittige saus. Wel lekker, maar ook flink scherp. Na de lunch gaan we weer richting zee. Hier bezoeken we de vleermuizentempel. De keer krijgen wij naast een sarong ook een oranje sjaal om het middel en de kids krijgen ook zon sjaal. Jeetje wat een hoop vleermuizen zitten hier bij elkaar. Ben benieuwd of er nog foto's gelukt zijn. Ik baal wel erg van de kleine onderwater camera. Er zit vocht ergens in de behuizing waardoor de lens steeds beslaat als de temperatuur wisselt. Met airco en hoge buitentemperatuur gebeurt dst dus steeds, dan kun je een hele poos geen foto's maken. Als we terug in Nederland zijn moet ik echt kijken of daar wat aan te doen is. Bij de tempel een stel aandringende verkopers die door Michael en kids genegeerd worden. Michael loopt zover voor me dat ik vervolgens mooi de smoes kan verkopen dst ik geen geld heb, dan druipen ze wel af. Na de tempel blijkt het nog een onverwacht lange rit naar het hotel in Tirta gangga. We zitten wat om ons heen te kijken en dommelen wat. In het dorp is het even zoeken naar het hotel. Onze chauffeur is er nog nooit geweest. Als adres is waterpalace aangegeven en het blijkt dan ook echt binnen in het waterpaleis te zijn. De chauffeur en een Porter helpen Michael met het dragen van de bagage. Ik loop vast met Emma en Ruben naar het hotel. Even inchecken en dan naar onze prachtige villa. Niet zo luxe als die van gisteren maar zeer goed. Een enorme woonkamer en terras aan een prachtige vijver met enorme vissen. Een slaapkamer met een groot hemelbed voor ons en twee erbij gezette eenpersoonsbedden. En een grote badkamer. Alleen wordt al wel aangegeven dat er alleen gedoucht kan worden en niet gebadderd. De kids verheugen zich al de hele tijd op het zwembad en die hebben ze ook al gevonden terwijl wij ons welkomst drankje dronken en de papieren afhandelden. Zwemkleding aan en naar het zwembad dus. Het water is wel wat kouder dsn bij de eerdere zwembaden, maar de kids en Michael gaan er wel even lekker in. We schijnen ook te mogen zwemmen in het waterpaleis dus we gaan op zoek naar dat zwembad, over de stapstenen van een vijver, oeps Ruben duikt er bij de laatste steen bijna in. We hoeven niet te betalen omdat we gasten van het hotel zijn, maar entree is ook goedkoop. 6k voor volwassene en 4k voor kinderen. Ruben voelt met zijn tenen en wil dan toch niet, ik neem wel een duik en Emma gaat er ook twee keer in. We kijken ook nog even bij de andere baden waar verder niemand is. Ruben voelt daar wat en loopt in klein badje in zeer ondiep water. Dan gaan we maar weer terug naar hotel. Omkleden en rond zes uur gaan we eten. Het restaurant heeft een grote menukaart. De Spareribs vallen een beetje tegen., smaak is op zich wel goed, maar er zit nauwelijks vlees aan. Michael heeft wel iets lekkers en de kids genieten van de pizza margaritha. Er is we gratis wifi hier, alleen dekking in restaurant. Nadat de kids op bed liggen ga ik daarom weer daar zitten met iPad terwijl Michael zijn boek leest bij de airco.
vrijdag 29 april 2011
Om vijf uur schrik ik wakker omdat de airco tegen de muur lijkt te slaan. Ik vraag aan Michael of hij ook wat gevoeld heeft, hij denkt dat het niets is, maar ik vind het toch gek. Er kan geen auto langs de kamer gereden zijn! Het is maar heel kort dus we slapen snel verder. We moeten een beetje op tijd opstaan omdat we vandaag op de Rice paddy walk gaan. De kinderen zijn voor het eerst voor de wekker al wakker en komen nog even bij ons op bed. Om kwart voor acht staan we op. Korte broeken, t-shirtje met mouw aan en gewone schoenen. En nog even snel emma en ruben schminken want emma dr schmink is vannacht een beetje uitgelopen. Continentale ontbijt is inclusief, voor Ruben en Emma nemen we er twee gekookte eitjes bij. De broodjes van het ontbijt zijn erg lekker, croissant, bananenbroodje en gewone witte boterham. Hoewel Emma eerst zat te pruilen omdst ze liever een pannenkoek wilde, eet ze er toch goed van. Snel nog even zonnebrand smeren en laatste spullen pakken en dan staat onze gids al te wachten. We gaan een wandeling maken vanaf het hotel. Eerst omhoog langs de rijstvelden, dan bovenlangs de rijstvelden naar een mooi uitzichtpunt en dan naar het dorpje achter het hotel en vervolgens terug. De wandeling is echt genieten. Er is zoveel te zien. Het poten van Rijstplantjes, het omploegen van de grond met koeien en met de hand, prachtige uitzichten etc etc. Wel moeten we ook goed op onze voeten letten, want af en toe is het best glad en modderig. De gids verteld ons vanalles. Bijvoorbeeld dat het waterpaleis echt door de koning gebruikt werd om te relaxen en baden. het paleis kent drie baden, de bovenste (dichts bij de bron) voor de koning, die was 2 m diep. Eronder die voor de kinderen, 1m diep. Daaronder het bad voor de soldaten, 4m diep. Het paleis is nu van de regering vandaar dat er een hotel is gekomen en men er mag zwemmen. De regering blijkt ook invloed op de rijst te hebben. Je hebt meerdere klassen rijst. De eerste klasse is een goede rijst met lange korrel die goed bewaard kan worden en een keer per jaar geoogst kan worden. De tweede klasse wordt hier verbouwd, deze heeft minder lange korrel, kan minder bewaard worden en kan twee keer per jaar geoogst worden. De derde klasse wordt hier ook niet gebruikt, is nog mindere kwaliteit en kan drie keer per jaar geoogst worden. De oogst is alleen voor eigen gebruik op Bali, niet voor de export. In het dorpje lopen we langs een traditionele weverij. De kinderen vinden het erg interessant om te zien hoe het weefgetouw werkt. We kopen geen sarong omdat we de stoffen niet zo mooi vinden, maar de kinderen geven beiden wel een kleine tip aan de dame die het weefgetouw heeft gedemonstreerd. Emma dr schmink is intussen volledig weggeveegd. Grappig genoeg zit het bij Ruben nog best goed. De Gids verteld dat het dorpje zon 200 inwoners had, maar het aantal door geboortes toeneemt. We gaan ook even bij het schooltje kijken. Zo te zien is er geen echt klaslokaal alleen een overdekking waar de kinderen op de grond moeten zitten. Op het moment dat wij er zijn is de school dicht. Onze kids vinden het erg leuk om even op de schommel en het draaimolentje te spelen. Als we weer op pad gaan is het nog maar een klein stukje, we moeten even langs de muren van het waterpaleis naar de ingang. In het hotel meteen de zwemkleren aan en naar het zwembad. Terwijl ik dit verslag typ, is Michael met de kids aan het zwemmen en de kindreen zpelen wat met een water slang. Boefjes. Na een poosje krijgen we trek en gaan we lunchen. De kids nemen pannenkoek en ze krijgen zelfs drie dikke pannenkoeken die ze allemaal wegwerken. Na de lunch blijf ik nog even in het restaurant zitten met de iPad terwijl Michael met de kids naar het zwembad in het waterpaleis gaat. Die kids doen daar erg stoer en springen in het koninklijke gedeelte vsn een hoog blok af. Emma moet vervolgens de waterschoen van Ruben opduiken, want die is uitgegaan. Ze vermaken zich een flinke poos in het toch behoorlijk koude water. Als ze terugkomen, wil Emma aankleden en met papa op expeditie, terwijl Ruben in bad wil. Ik zet dus het bad voor hem aan. Wel lastig dat het water niet goed op temperatuur blijft. Steeds is het even warm/heet en dan trekt de geiser het niet meer en wordt het koud. Ruben weet al dat hij de kraan dan twintig seconden uit moet zetten en dat het erna wel weer warm wordt. Terwijl Ruben in bad zit, gaan Michael en Emma vanalles bekijken. Emma wijst aan wat ze ziet, Michael legt er wat over uit en Emma schijrft er vervolgens wat over in haar expeditie boekje. Waar Michael dan weer leuke foto's van maakt. Als Ruben uit bad komt heeft hij pas door dat emma en Michael weg willen en wilde hij eigenlijk mee op expeditie. Tja, te laat mannetje. Om het te troosten biedt ik aan bij hem ook een glittertattoo te maken, bij Emma heb ik er gisteren ook al een gemaakt. dat vindt hij wel leuk dus hij krijgt een mooie draak op zijn buik. Als Michael en emma terug zijn, kleden we ons allemaal aan en gaan we eten. Na het eten is het alweer kinderbedtijd en erna ga ik nog even internetten, terwijl Michael zijn boek leest.
zaterdag 30 april 2011
Beetje onrustig geslapen doordat het bed over de grond schraapt als iemand zich omdraait en de airco steeds aan en uitslaat. Emma wordt ook al vroeg wakker als Michael de wc deur wat laat kraken. We hoeven nog niet op, maar de kids zijn niet meer te stuiten. Om half negen echt op en naar het ontbijt. De kids nemen weer pannenkoek. Die zijn wel erg dun vandaag en het continentale ontbijt bestaat ineens uit drie simpele getoate sneetjes wit of bruinbrood. Hmmm we zijn mooi op tijd klaar, betalen toch maar contant omdat we geen zin hebben in 3% opslag voor creditcard betaling. Ik wordt wel wat zenuwachtig vn het overvriendelijke personeel hier. Ik wil ze liever iets meer op de achtergrond. Er staat gewoon drie man bij de deur als we onze kamer willen verlaten. We sjouwen liever zelf even onze koffers naar beneden. De chauffeur is er al dus we kunnen al om kwart voor tien weg. Een lange rit wordt het vandaag. Emma gaat een beetje tegen me aanliggen en de weg kronkelt nogal, na ongeveer een uur gaat ze ineens moeilijk zitten kijken. We vragen de chauffeur te stoppen omdat ze duidelijk niet lekker is. We geven even wat water en laten wat rondlopen. Dan gaat het weer ietsje beter. Even later komen we bij een familie tempel die helemaal versierd wordt. De Chauffeur stop zodat we even kunnne kijken. Vriendelijke mensen Kids met muziek Reispilletje Lunch in restaurant Vulkaan uitzicht regen regen regen Tempel beneden, warm zon, vrouw met bloemetjes, gezwel in nek, Emma spaart bloemetjes voor haar Zoeken naar hotel Zwembad Nederlands meisje waar Emma mee speelt Ook Nederlands Meisje met syndroom van down, waar Emma zwem bril van mag lenen, ruben wil er ook een gehaald door Michael Hevig onweer Emma schrikt van eerste donder Ik douche, koud Ruben bad, koud Emma iPod Ruben, ipad Ik laptop fotos Eten in restaurant Ijs als toetje Nederlands meisje waar Emma en Ruben beetje mee spelen Kids naar bed Foto's bekijken Verslag bijwerken Tien over half elf slaaptijd
zondag 1 mei 2011
Heel vroeg op vanmorgen. Al om 5.11 gaat de wekker. Snel opstaan en de kids proberen wakker en aangekleed te krijgen. Valt niet gaat eigenlijk best gemakkelijk. Om kwart voor zes zijn we met een aantal andere gasten bij de receptie. Daar worden we al opgewacht. We moeten meelopen naar het strand en daar wordt we aan iemand toegewezen. Die gaat nog gauw even weg om kinderzwemvestjes te halen. Als de kids die aanhebben mogen we in het bootje stappen die met zijn punt op het strand ligt. Ht zijn hele smalle bootjes, waarin iedereen achter elkaar moet zitten. Emma gaat voor mij, Ruben achter mij en dan Michael en achter ons nog twee dames en dan de roerganger. Hij heeft zo'n grappige longtailmotor waarvan het blad heel dicht aan de oppervlakte ligt. Eerst varen we een flinke poos de zee op. Er is nauwelijks golfslag. Voor niets moeite gedaan om de kids een reistabletje te laten nemen, wat bij Ruben ook helemaal niet lukte. We zijn een van de laatste bootjes en net als we bijna aansluiting bij een grote groep hebben gevonden, verschijnen voor het eerst dolfijnen. We schrikken wel een beetje van de manier waarop vervolgens 30 bootjes proberen het beste zicht te krijgen. Ze gaan er zo hard op af dat de dolfijnen snel onderduiken. Gelukkig blijven ze wel steeds terugkeren. Vooral Emma en ik genieten enorm. We worden ook al goed in het spotten. Ruben vermaakt zich ook met het kijken naar de binnenkant van de boot.. Na een poosje verlaten we de grote groep bootjes en komen we na een flink stuk varen bij een andere groep, die splitst zich al snel in twee groepen die elk hun eigen groep dolfijnen volgen. De groep is nu gelukkig een stuk minder groot. De dolfijnen gaan steeds even onder water maar komen gelukkig ook steeds vrij snel weer boven. Onze groep bestaat uit een stuk of 10 dolfijnen, waarvan in ieder geval 1 mamma met baby. Dat vindt Emma vooral erg leuk, ze wordt elke keer enthousiast als ze ze spot. Na ruim een uur tussen de dolfijnen vraagt onze bootsman of we het genoeg vinden. Gezien de brandende zon vinden we dat wel en dus gaan we terug. We zijn de dolfijnen kennelijk flink ver gevolgd want het is zeker een half uur terugvaren. Ontbijt. Erg dunne pannekoeken, dus nog maar 2 extra bestellen. Zwemmen in zwembad. Ik heb wifi gekocht, 6 uur voor 75.000 roepia. Wel beetje veel eigenlijk. Moet natuurlijk wel op dus flink pk-en. Na de middag eten bij lokaal restaurantje. Kinderen dansen op toneel. Erna naar strand, ik langs souvenierwinkels met Emma. Meeste vind ze niet mooi. Alleen een knip met twee nepbloemen. Die koop ik maar. Michael zit met Ruben op strand, man is bij hem gaan zitten en wil graag praatje maken. Aardige man. Kinderen gaan zwemmen. Erg ondiep lange tijd kunnen ze staan. Emma vind het wel spannend om zover zee op te gaan. Ruben blijft gelukkig wel dichter bij. Terug in hotel Nasr zwembad. Emma gaat met een meisje spelen wat syndroom vsn down heeft. Ook nederlanders. Heel aardig. Meisjes kunnen het goed vinden samen en duiken steeds steentjes van de bodem. Grappig hoeveel nederlanders hier in het hotel zitten, in eerdere hotels was dat veel minder. Avondeten in hotel.
maandag 2 mei 2011
Vandaag vertrekken we weer uit lovina. De kids zijn redelijk vroeg wakker. We staan rond half acht allemaal op en gaan eerst ontbijten. Daarna gaan we nog even lekker naar het zwembad, Michael loopt nog even wat rond met fototoestel. Hij vindt het te warm buiten, dus gaat hij al snel weer binnen zitten. Kwart over negen ga ik met de kids terug om even te douchen en aan te kleden. En vervolgens met de koffers naar de receptie. We zijn iets voor tienen bij de receptie en budi zit daar alweer te wachten. In de auto dus en op weg naar ubud. Jeetje wat kronkelt die weg het eerste stuk omhoog. Het eten is niet helemaal lekker gevallen en ik begin echt misselijk te worden. Wat ben ik blij als we boven zijn en even stoppen bij een plek waar een hele groep apen zit. Michael koopt een trosje kleine banaantjes voor ze en de kinderen geven die. We worden gewaarschuwd dat we wel een beetje met ze moeten oppassen, toch lijken ze wel lief. Eentje springt wel bijna over Ruben heen als Ruben dicht bij de Railing staat maar zonder kwaad in de zin. Als we nog even bij de auto staan en een aapje vlak voor ons zit, schrik ik enorm als een aapje een enorme grimas naar Ruben trekt. Mijn moederinstinct komt meteen boven dus ik trek Ruben achter me en verhef mijn stem tegen het aapje. Dan legt de man die de banaantjes verkocht uit dat de aap naar Ruben lachte. Oeps foutje. We gaan eerst een stukje naar beneden en stoppen voor lunch bij restaurant met uitzicht op de vulkaan. Nog steeds kun je goed de lavastromen zien, die zijn nog vsn de uitbarsting van 1963! Er lijkt nog maar weinig op te groeien. Vervolgens rijden we door naar ubud. Ons hotel zit ten oosten van ubud in een ander dorpje, nog flink ver van het centrum van ubud en er is weinig te beleven op onze straat. Het hotel is wel weer erg mooi. We hebben twee tweepersoonskamers, echt bedoeld voor gezinnen. Beide hebben een mooie grote badkamer, bij de kinderen met bad bij ons met douche, helaas blijken we echter nooit warm water te hebben.. Het hotel heeft maar liefst vijf zwembaden. De kids ontdekken er meteen twee en als ze horen dat het er vijf zijn gaan ze snel op onderzoek uit. Ze zijn dolenthousiast en willen meteen zwemmen. Het grote zwembad zal de favoriet blijven vanwege de leuke springplank. Wij vinden het wel een beetje eng want door de hoogteverschillen zijn de afgronden rond de zwembaden aanzienlijk en heel briljant val je als je van een randje valt niet in het zwembad, maar op een randje eronder. Gratis wifi weer in dit hotel, dus ik kan lekker internetten en pk-en bij het zwembad en in de koelte van de kamer. De kids zitten deze dagen heel veel in het zwembad. 'S middags is hèt wel bewolkt en krijgen we wat regen, maar dat weerhoudt de kids niet. We eten in het hotel. De bediening is ontzettend vriendelijk hier.
dinsdag 3 mei 2011
We hebben een voucher die zegt dat we tussen 8 en 8.30 am opgehaald worden om te gaan fietsen. We hebben dus de wekker gezet. Was niet nodig want Ruben was al ervoor wakker. We ontbijten en staan dan klaar maar niemand komt ons halen. De receptioniste van het hotel gaat voor ons bellen en na een paar telefoontjes blijkt er iets mis te zijn met de reservering. Na wat heen en weer bellen, blijken we morgen alsnog te kunnen gaan. Ook prima. Het is vandaag wel prachtig weer, nu maar hopen dat het morgen niet zal regenen. De hele dag hebben we eigenlijk mooi weer. De kinderen worden dus goed gesmeerd en we vinden het niet erg als ze af en toe binnnen willen spelen. Ze hebben naast het zwembad een aantal hele mooie witte stenen gevonden en daar spelen ze graag mee. Verder wordt er veel gezwommen vandaag. Lunch en avondeten gebruiken we heel relaxed ook in het hotel.
woensdag 4 mei 2011
Weer bijtijds op om te ontbijten en deze keer worden we wel rond kwart over acht opgehaald. Er zitten nog drie mensen in hèt busje, ook nederlanders en ze gaan met dezelfde gids mee. Ze hebben een zoontje van een jaar of acht. Echt toeschietelijk zijn ze niet, dus laten wij ze ook maar met rust. Na een korte stop bij hèt kantootje in ubud gaan we naar de locatie waar de fietsen staan (denken we). Jeetje ik ben vandaag al vijf keer naar het toilet geweest en moet nu alweer zooo nodig. Als ik voorin had gezeten had ik vast al gevraagd of er even gestopt kon worden voor een plaspauze, nu weet ik het net tot het restaurant uit te houden. Ondérweg een en al souvenierwinkeltjes, we hebben nog nooit zon lange straat met winkeltjes gezien. Er lij ken echter helemaal geen klanten tussen te lopen... We komen dus bij een restaurant ipv de fietsenlocatie. Daar gaan we eerst nog koffie drinken. We blijken een paar honderd meter verwijderd van de locatie waar we gisteren geluncht hebben. Uitzicht op de vulkaan wederom. We vertrekken al snel weer en nu is het echt niet meer heel ver naar de fietsenlocatie. Daar komen diverse groepen aan die allemaal fietsen uigedeeld krijgen. En helmen want die zijn wettelijk verplicht. Emma krijgt een eigen fiets toegewezen. Oeps handremmen dat is ze helemaal niet gewend, evenals versnellingen. Ik probeer haar een beetje uit te leggen hoe het werkt en haar wat te laten oefenen. De handremmen worden opnieuw afgesteld want in eerstee instantie kan ze haar hand niet eens om de rem krijgen. Michael krijgt een fiets met een goed kinderzitje achterop en ik krijg er een met een wat minder zitje zonder ruggesteun. Ik vraag wel of Emma eventueel alsnog achterop kan en de gids geeft àan dat dat geen probleem is omdat het busje ons zal volgen. Voorzichtig gaan we op weg en ik vraag of we Emma eerst een paar keer kunnen laten oefenen met remmen. De eerste keer vlieg ik meteen bijna bovenop haar omdat ze in een klap stilstaat. We proberen het nog een paar keer, maar al snel zie ik dat ze het doodeng vindt en het huilen haar nader staat dan het lachen. Ik stel daarom voor dat ze toch bij mij achterop gaat, dat vindt ze een goed idee. De bus kan dus meteen Emma's fiets oppikken en ze klimt bij mij achterop. Wel goed vasthouden meisje! Het is een fantasische rit. Vrijwel alles bergaf, soms flink stijl waardoor we haard moeten bijremmen om niet te hard te gaan. Het Nederlandse jongetje fietst wel zelf en hoewel hij af en toe even wat achterblijft gaat het heel goed. We stoppen regelmatig voor wat uitleg en om de benen weer even te strekken. Halverwege geef ik Emma de kleine camera, die we om haal pols vastmaken. Ze maakt diverse foto's en twee filmpjes terwijl ze achterop zit. Een keer rijd ik door een kuil net als ze een foto wil maken. Door de beweging grijpt ze mij verschrikt vast, waardoor ze de camera loslaat. Die wil ze dan weer snel grijpen waardoor ze bijna van de fiets valt. Gelukkig zit de camera stevig om haar pols en had ze me goed vastgepakt. We zijn wel allebei even goed geschrokken. Ruben zit stevig in zijn stoeltje en vind het sllemaal prima. Een leuke stop maken we bij een huis vsn mensen waar we het toilet mogen gebruiken. De gids vertelt ons een aantal zaken over de structuur van hèt huis, hoe gezinnen samenleven etc. De oma is een prachtige oude dame die wel op de foto wil. niet veel later zijn we overwacht al bij het eindpunt. De truc met de fietsen staat hier te wachten evenals ons eigen busje. We zouden 25 km gaan fietsen maar ik kan me niet voorstellen dat we dat nu al gedaan hebben. Het is intussen wel half een geworden. We worden naar een restuarant gebracht voor de lunch. De andere Nederlanders gaan niet bij ons aan de grote tafel zitten. Nou ja, dan niet. Onderweg heeft iemand foto's van ons gemaakt en hier kunnen we die bekijken en kopen. Ze zijn best leuk en maar 2 euro, dus we nemen ze allebei. Na de lunch worden we teruggebracht naar het hotel. Michael loopt nog even langs de straat om te kijken of hij pin en winkeltje met frisdrank kan vindne. Voor beide slaagt hij niet. Ik ben intussen al met kids in zwembad. Leuke foto's maken vsn kids die vsn duikplank springen. Net of ze over het huis heen springen. 'S avond weer eten in hotel. Nieuwe jongen in bediening waardoor het allemaal wat minder soepel loopt.
donderdag 5 mei 2011
We gaan bijtijds ontbijten zodat we nog weer even kunnen zwemmen voordat we opgehaald worden. De kids wilen met papa en mama vsn de duikplank. Diverse foto's gemaakt, met mij erbij niet zo succesvol. Ik kijk niet of Emma niet in beeld. Tien uur opgehaald door budi. Hij was er al wel, maar we zagen hem nog niet. Kort ritje naar Sanur. Tijd voor bekijken van wat winkels. Eerst schilderijen. Vind Emma erg leuk. Die wil ze echt allemaal bekijken. Ruben loopt intusssen als een olifantje in de porseleinkast. Wanneer sneuvelt er wat? Ik vind sommige werken best mooi, maar die vind Michael niets en hèt enige werk dat Michael mooi vindt vind ik niets. Er wordt dus niets gekocht. Stukje verder gaan we bij zilversmederij kijken. Buiten geven ze net als bij schilderijen uitleg over proces. Leuk om weer te zien en te horen. Binnen ziet Emma leuk kettinkje. Oeps witgoud. Nee dat ben je echt nog niet waard dame. De zilveren dingetjes vindt ze niet speciaal genoeg om er serieus over in onderhandeling te gaan. Zelf zie ik ook niets interessants dus weer zonder aankoop verder. Tot slot een batik ewinkel. Zeer korte uitleg deze keer en dan winkel in. Enige wat ik zie wat intessant is zijn portemonnees. Emma lijkt dat eerst ook wa. Uiteindelijk vindt ze het toch niet leuk genoeg. Ruben wel dus daar koop ik er dan maar een voor. Om zijn dinosaurussen in te doen. Boze reactie in de auto als zijn armbandje van het fietsen er niet bij in past. Gelukkig krijg ik m alleen met dinosaurus erin wel dicht. Op naar het laatste hotel vsn de vakantie. Eerst nog even een zeer matige lunch bij een restaurantje. Kort erna zijn we bij hotel. Voor het eerst geen legertje mensen die aanbiedt de koffers naar de kamer te brengen. Wel vriendelijke man bij receptie die ons een blosje ketting geeft en de koffers helpt dragen naar de kamer. We hebben een dubbele kamer, onze achter die van de kinderen met grote badkamer met bad en douche. Wel een beetje donker. Meer Balinees dan westers denken we. Natuurlijk hebben de kids alweer gezien dat er drie zwembaden in het eerste stukje tuin zitten. Dat is vlak bij onze kamer. Meteen omkleden en een frisse duik natuurlijk. Het is echter wat regenachtig en daardoor wat frisser. Na een poosje gan we aan het strand kijken en daar blijkt nog een dubbel zwembad. Maar eerst een zandkasteel bouwen. Als Michael bij de zee komt, doen de kids stoer doornover de in het ondiepe water groeiende plantjes te lopen opmzoek naar een stukje om te zwemmen. Dat wordt helaas niet gevonden en de plantjes beginnen in de voeten te prikken. Even afspoelen onder de dóuche bij het zwembad daar en dan eventjes zwemmen in het bad daar. Dan weer terug naar het andere bad. 'S avonds gaan we aan de straat eten.restaurant met wifi zodat ik even kan internetten. Veel vliegjes hier. Met een elektrische vliegenmepper maakt de bediening indruk op de kids. Oef het prinicpe van plain pasta en pannenkoek is niet duidelijk. Ze hebben er pasta carbonara van gemaakt. We leggen het uit en dan krijgt Emma nieuwe past en Ruben pannekoek zonder. Hij wil de honing erop die erbij is geleverd en vindt de pannenkoek vervolgens toch niet lekker, grrr. Ik geef mijn frites en diverse stukken van mijn schnitzel dus maar aan Ruben. Bij het toetje zijn de kids ook niet echt blij want de drie scoops zijn echt drie theelepels of zo. Tja duur is het gelukkig ook niet en wel gratis wifi.
vrijdag 6 mei 2011
Emma is al vroeg wakker met jeuk aan haar enkel. Daar loopt ze al paar dagen mee. Weer assaron erop en ze slaapt gelukkig nog wat. Rond acht uur zijn ze echt wakker en dan staan wij ook maar op. Ontbijt in het seasidehotel. Ontbijt is goed met drie pannenkoeken voor de kids, maar wel slechte bediening. Ik heb mijn eieren allang en moet drie keer vragen voordat ik er ook nog de bestelde toast bij krijg, dan zijn de eieren allang koud. Na het ontbijt natuurlijk zwemmen. Dan kids badderen terwijl ik nog even in zon blijf liggen, oeps beetje verbrand. Lunchen in restaurantje in stad. Gratis wifi op rand restaurant. Daar sta ik met. iPad tot er eten is. Nog geen inchecken mogelijk helaas. Eten is wel lekker en goedkoop. Het is een beetje Nederlands heet Amsterdam en je kunt er echt frietje met bestellen en zelfs kroket... Ernaast ligt een winkelcentrum en daar kopen we dan eindelijk wat souvenirs. Kettingen, t shirt van spiderman voor Ruben en met veel zoeken setje van strawberry voor Emma. Kadooje voor Michaels ouders, rugzak van strawberry voor Emma en aantal autootjes voor Ruben. Michael gaat met kids naar zwembad terwijl ik nog even van gratis wifi profiteer. Als ik terugkom in hotel zwem ik ook nog even met Ruben en à douchen we samen. Erns maak ik nog even nieuwe glittertattoos en schmink bij kids. Eten in hotel. Lekkerste deze vakantie voor Michael. Wel iets prijziger. Michael en Ruben nemen taart na, emma ijs. Lekker grote scoupe. Intussen gaat het opnieuw regenen. Het regende steeds al eventjes maar nu gaat het hard en harder en harder. Het stopt ook niet meer. Na poosje willen Ruben en ik echt niet meer wachten. Ik ben alleen ongerust over Emma's nieuwe stawberryspullen als het maar niet gaat uitlopen. Had het graag eerst in azijn gewassen.. Ww rekenen af en dan gaan we rennen. Ik neem Emma op de arm voor me en michael neemt Ruben. Ik had wel beter eerst slippers uit kunnen doen, worden spekglad en ik stap er al snel half uit. Ga dus niet echt hard. Terug op de kamer blijkt er iets uitgelopen op het shirt van Emma en op mijn vest wat ze er overheen had, was het de schmink of het t shirt. Ik hoop het eerste, maar ben niet zeker. Koffers vast klaarmaken voor morgen terwijl Michael kids klaarmaakt voor bed. Het blijft maar hozen buiten, water staat dicht voor de deur. Ik leg alles voor de veiligheid toch maar hoog. Ik werk aantal dagen verslag bij. Nu twee uur later dan toen we uit resturant kwamen en nog steeds veel regen en onweer.
zaterdag 7 mei 2011
Jeetje Emma is al om half zeven wakker vanmorgen. Pfff ik wilde nog wel even slapen.. Half uurtje later is Ruben ook wakker en niet veel later staan we maar op. We ontbijten weer in het restaurant. Ontbijt is wederom ok en deze keer bestel ik schrambled eggs en speciale broodjes zodat ik niet zolang op mijn toast hoef te wachten. Vervolgens is het natuurlijk tijd om te zwemmen, maar ruben en michael gaan eerst naar het strand, terwijl ik met emma naar het zwembad ga. Na de heftige regen van gisteren is het nu superzonnig. Dat betekent goed smeren met het laatste beetje factor 30 en de kids al snel een tshirtje aan. Wij blijven gewoon veel uit de zon. We zwemmen tot een uurtje of elf dan is het tijd om te douchen en aan te kleden. Ik pak de laatste spullen in en nadat ik nog even de sleutels van de auto kwijt ben, verlaten we vlak voor twaalf uur onze kamer. De bagage kunnen we bij de lobby laten en we vertrekken eerst naar het restaurant. Weer naar Amsterdam voor wifi en na het eten tijd om nog wat geld uit te geven. Het eten smaakt weer goed. We kopen nog wat laatste souveniers en dan gaan we voor een. Ijsje voor de kids terug naar de Amsterdam. Dan gaan we terug naar het hotel. Zwempakken weer aan en weer in het zwembad waar het des smodder flink druk is. Ik heb al wat
zondag 8 mei 2011
thuiskomst
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan