Reisverslag Australië


Vrijdag 23 mei

We staan op. Het is buiten nat omdat het heeft geregend. Ik doe de afwas terwijl Michael koffie zet. In een nieuwe regenbui! Als we alles ingepakt hebben is het kwart over 9 als we op weg gaan naar Kings Canyon. Laatste view op Uluru en een regenbui voor ons uit.
We tanken bij Curtin Springs en krijgen daar van twee Australische heren een jerrycan met benzine mee voor een aboriginal familie die 30 km verderop gestrand is. Onderweg draaien we nog 1 keer snel om als we twee grote roofvogels op iets (stuk koe?) zien zitten. Helaas vliegen zij snel weg terwijl de kraaien blijven zitten. Het zijn behoorlijk grote vogels, ongeveer 40cm hoog en zwart met wit. Ze staan wel op de video maar ook ver weg. Dan zien we de aboriginals. Ze zijn blij met de benzine. De man verteld dat ze gisteravond al gestrand zijn! Een van de dames vraagt of ik een sigaret voor d'r heb, maar als fervent niet-roker kan ik d'r daar niet aan helpen. Het is een hele klus om het klepje open te krijgen van het vak waar we de jerrycan gestopt hebben. Michael moet de auto er zelfs voor keren omdat de kan tegen het slot aan ligt. En dan worden we uitgezwaaid en kunnen we verder. We stoppen om 12 uur voor lunch (broodje hamburger/Michael kameel) in Kings Creek Station en zien daar voor het eerst levende kangaroes. Vijf stuks achter een hek. En kamelen hier. Dan rijden we naar Kathleen Springs waar we de 1,2 km return wandeling doen. Mooi gravelpad geschikt voor rolstoelen, dus mijn spierpijn trekt dit nog wel.

 

Aan het eind poel met water en verhaal a la log ness over serpant. Op de weg terug probeer ik nog leuke kleine vogeltjes te fotograferen. Maar ze zitten met z'n 20-en aan de verkeerde kant van de boom en vliegen vervolgens in kleine groepjes weg. Ik maak nog wel 4 foto's van een kleine lizard die zich in het gras verschuilt. Als ik te dichtbij kom met de camera gaat hij er toch maar vandoor. We rijden nu naar de officiële ingang van Kings Canyon bij Kings Creek en gaan daar de 6 km lange loop bovenlangs de rand van de gorge wandelen. We beginnen rond drie uur met wandelen. Meteen aan het begin zit al een flinke klim en in het warme zonnetje is dat aardig zweten. Het is lekker als we boven komen en over wat vlakkere delen kunnen wandelen.

 

We genieten van de prachtige uitzichten op de Canyon en maken aardig wat foto's. Als we weer een leuke lizard zien zijn we minstens een kwartier bezig met het maken van allerlei foto's.



We mogen zo onwijs dichtbij komen, dat beide camera's en de video diverse keren geprobeerd worden. Alleen schaduwen maken 'm bang en als die op 'm valt zet ie 't even op een lopen om iets verder weer stil te gaan zitten.


Deze dode boom ligt er wel heel vreemd bij. Helemaal gekronkeld en boven op de rots tot rust gekomen.

 

We zijn allebei behoorlijk stoer en durven dicht bij de rand te gaan zitten of staan. Wel voorzichtig natuurlijk, want we hebben geen zin om over de rand te vallen en de rotswand is best indrukwekkend.

 

Wat kleuren de rotsen mooi in het avondlicht nietwaar? Wij zijn behoorlijk onder de indruk van de rode rotsen en het prachtige licht van de zon erop.

  

De wandeling wordt wel steeds zwaarder voor m'n spieren vooral de stukjes omlaag vinden m'n bovenbenen niet zo fijn. Maar het is een prachtige wandeling dus ik geniet zeker. Op het laatste stuk worden we weer vergezeld door 100 vliegen dus het is weer rennen naar de auto om ze kwijt te raken. Einde wandeling rond kwart over zes, we hebben dus toch wel lang gedaan over die zes kilometer. We stoppen ook nog even bij de viewpoint voor het toilet en vlak voor we wegrijden kleuren de rotsen van de Canyon prachtig rood. Weer foto's en video dus. Op naar Kings Canyon Resort, waar we voor 32$ een powered site nemen voor 1 nacht.


Michael begint meteen met koken, terwijl ik het bed opmaak en de tassen op hun nachtplekje installeer. Om zeven uur eten we hetzelfde als gisteravond (rijs met zoetzure saus). Mmm weer lekker. En natuurlijk port erbij. Terwijl ik kaartjes schrijf beginnen de dingo's overal om ons heen te janken en te blaffen. We weten niet zeker of ze op de campsite kunnen komen dus we bergen de vuilnis voor de zekerheid maar goed op. We nemen nog een kopje koffie terwijl de hele camping al naar bed lijkt te zijn. Wij gaan er rond half negen in en lezen nog een half uurtje. Drie uur weer een toiletstop. Ik ben wakker geworden van de vogels of vleermuizen die vlak over ons dak scheren, krijsend en wel. Om zeven uur word ik er weer wakker van en Michael deze keer ook.

Lees verder via:
Dag 7 en 8: Ayers + Olga's
Dag 9: Mereenie loop en Palm Valley
Index reis Australië


Wereldkaart Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.

Ga naar beginpagina homepage Geja en Michael Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan