Bij de ingang van Kakadu wordt de berm afgebrand, dus we staan hier aardig in de rook.
We stoppen onderweg nergens en rijden in één keer naar de campsite in Gunlom. Door relaxen we even om om half vier naar de poel en waterval te lopen.
Het blijkt een prachtige waterval te zijn van een enorme hoogte en de poel is behoorlijk groot. We zwemmen heel kort even in het ondiepe gedeelte.
Toch een beetje bang van al die croc-waarschuwingensborden. Als we een beetje opgedroogd zijn beginnen we aan de wandeling naar de lookout. Dat blijkt een behoorlijke klauterpartij te zijn. Het is slechts 500m maar toch flink zweten hoor. En geen makkelijk pad. Maar het is absoluut de moeite waard, want boven de waterval blijken diverse poelen te zijn met ertussen nog een kleine waterval. We gaan nog weer even lekker badderen en Michael loopt nog even met de video rond. De zon is hier nog lang niet onder dus de black wallibies laten zich niet zien. We besluiten niet te blijven wachten maar beginnen aan de terugtocht. Dat gaat heel wat makkelijker al moet je wel goed opletten waar je je voeten zet. Daarna kies ik voor een heerlijke douche terwijl Michael bij de camper gaat lezen.
Rond half zeven beginnen we met koken. Weer pasta vanavond. Het is veel te veel en we krijgen het dus lang niet op.
Om 20 over 7 worden we gewaarschuwd dat de diashow over bush tucker zo begint. Dat lijkt ons wel een keer aardig dus we pakken onze stoeltjes en een glas wijn en gaan bij de dia-projector zitten. De toelichting wordt gegeven door een ranger in samenwerking met twee aboriginalvrouwen (moeder en dochter). Zij vertellen over alle soorten voedsel die ze vinden in de bush en hoe ze die klaarmaken. Wel een beetje vreemd om schildpadden en guanna's op dia's gefileerd te zien. We hopen maar dat ze ze niet allemaal opeten! Rond half negen is de diashow afgelopen. We gaan vrijwel meteen naar bed en lezen nog tot half tien. Ik ben al een paar keer wakker geworden van het geluid van takken die tegen het dak slaan en ik verbeelde me al eerder dat er iets naar binnen kwam als ik ineens een klap tegen m'n voorhoofd krijg. Ik spring overeind en maak Michael wakker. Nu ik een beetje wakker ben, besef ik dat het waarschijnlijk een sprinkhaan is. Het licht is aan maar voordat Michael z'n bril heeft valt de sprinkhaan 'm in zijn nek aan. Nu is hij ook klaarwakker en springt hij door de truck om de sprinkhaan te ontwijken. Na een paar minuten is het Michael gelukt om de sprinkhaan in een handdoek te vangen en buiten te zetten (ik heb met intussen onder de lakens verstopt). Na ook het motje wat intussen binnen is gekomen verwijderd te hebben, kunnen we weer slapen. Met ons gegil hebben we wel een klein meisje bij de buren wakker gemaakt en het duurt even voordat ik weer in slaap val. Verder die nacht word ik nog diverse malen wakker van die kleine.
Woensdag 4 juni
Kwart over zeven staan we op en na het nuttigen van lunch/ontbijtreep gaan we wandelen naar de dichtbij gelegen billabong en de east alligator river. Op de heenweg zien we alleen in de verte een stel kakatus en horen we heel veel van die papagaaitjes. In de billabong staat wel water maar het wandelpad blijft er nogal uit de buurt. Bij de east alligator river is het oppassen voor crocs en je kunt maar een klein stukje van de rivier zien. Helemaal geen beesten hier. Al snel gaan we dus weer terug. Vlak bij de billabong is een wit vogeltje in een boom gaan zitten als er een sperwerachtige bij gaat zitten.
Hij zit prachtig in het zonlicht dus zeker twee foto's waard. Vervolgens wil ik een foto van de kakatu maken, maar dat blijkt geen kakatu te zijn (anders was ie natuurlijk allang weggevlogen door onze aanwezigheid en die van de sperwer).
Het is een kleine spierwitte roofvogel. Ik maak twee foto's en als ik de video pak vliegt hij helaas op. We zien dat hij een vis in zijn poten heeft. Als hij in een boom verderop gaat zitten, film ik 'm nog wel tot hij weer wegvliegt en verdwijnt. In de billabong zien we vervolgens nog een white egret en daarna niets meer tot aan de campsite. Het is kwart voor negen als we weer terug zijn bij de camper. Lekker rustig ontbijten en wat lezen. Rond kwart voor elf gaat Michael douchen terwijl ik de camper inpak en daarna gaan we op pad. Het is iets over elf als we de camping verlaten. We rijden terug naar de hoofdweg om vervolgens de hoofdweg richting Jabiru te nemen.
Bij de Bukbukluk lookout maken we een kort wandelingetje om de view te bekijken. Die is nogal tegen de zon in. Vervolgens rijden we naar Maguk wat zo'n 10 km van de hoofdweg afligt. We moeten even door een flinke waterpoel om daar te komen. Vandaar wandelen we naar de plunge pool. Ik had gerekend op een wandelingetje van 1 km naar de poel en dus mijn slippers aangehouden.
De wandeling blijkt echter veel verder te zijn en buiten een eerste stuk zand en boardwalk moeten we nogal klauteren over de rotsen.
Het is het echter allemaal zeker waard. De poel is best groot en er komt een mooie waterval in uit. We laten onszelf meteen te water genieten van de koelte. Veel grote en kleine vissen in het water hier. Ik durf niet zo erg ver te gaan omdat ik een beetje bang ben voor stromingen en zoetwatercrocs. Als we er echter even uit zijn komt er een heel groepje en zij zwemmen wel allemaal naar de waterval. Dan ga ik er toch nog maar even in en trek ik een sprintje die kant op. Ik ga ook even recht tegen de stroming in om de kant in de waterval te raken. Omdat mijn lenzen als dat water niet zo waarderen en ik bang ben ze kwijt te raken zwem ik maar gauw weer uit de stroming en terug naar Michael. Na nog even opgedroogd te zijn en nadat Michel nog even gezwommen heeft, lopen we terug naar de auto.
We missen de oversteekplaats en zien daardoor een mooi spoor van een kleine croc! De terugweg lijkt ook een stuk korter dan de heenweg! In de auto eten we wat chips en drinken we nog wat water voor we weer op weg gaan.
We komen langs een aantal prachtige termietenheuvels en Michael gaat er even naast staan om te laten zien hoe hoog ze wel niet zijn.
Langs de weg zit een black-necked stork en die vliegt bijna tegen onze auto aan. Hij vliegt terug naar dezelfde plek en gaat op de weg zitten. Als ik met de camera in de hand uitstap en een paar stappen in zijn richting doe, vliegt 'ie helaas snel weg. Op de campsite van Cooinda boeken we een boottocht voor morgenochtend 6.45 uur en we boeken een powered campsite. Dan rijden we naar Yellow Water en wandelen we over de boardwalk.
We zien wat reigers, een ibis, een kikkertje en een stork en twee visarenden met tegenlicht op hun nest. Dan wijst een man me op een mooie foto-mogelijkheid. In een holte in een boom zit een kleine boomslang!
Wauw! Natuurlijk maak ik meteen foto's en als Michael er ook is met de video en digi worden deze ook gebruikt. De slang heeft een enorm kleine en dunne kop maar het is wel een lange slang van zo'n 70 cm. Hij kruipt uit de holte omhoog langs de boom. Na een tijdje gaan we toch maar verder.
Aan het eind bij een aanlegsteiger zien we nog een giant kingfisher, een commerand en twee soorten reigers. Daar wachten we op de zonsondergang. Die vindt ivm het wolkendek in twee fases plaats en is erg mooi. Dit is absoluut de mooiste zonsondergang die we in Australië meemaken.
Meteen nadat de zon onder is rijden we naar de campsite. Michael kookt en wordt gek van de motten, ik zit erbij en wordt gek van de muggen. We gaan dus binnen eten. Aardappelen, vlees en groente weer vandaag. Michael gaat nog even douchen terwijl ik de meegebrachte vochtige doekjes gebruik. We liggen redelijk vroeg in bed en rond kwart over negen wil ik proberen te gaan slapen, maar dat is nou net het moment waarop de live muziek het volume een tandje omhoog draait. Tot half elf lig ik vervolgens wakker en dan gaat de muziek eindelijk uit.
Donderdag 5 juni
Iets voor 6-en gaat de wekker en we staan meteen op. Om vijf voor half zeven hebben we de bus naar Yellow Waters. Er vertrekken om kwart voor zeven twee boten en we mogen zelf kiezen welke we willen. We zijn één van de eersten en besluiten helemaal voorin te gaan zitten. We twijfelen wel even vanwege de natte stoelen maar alle middelste stoelen blijken nat te zijn, het is nl enorm mistig en rokerig. De boottocht duurt twee uur en is absoluut de moeite waard. In het begin is het wel erg mistig, maar na een uur begint de zon door te komen. Al vrij in het begin nog op de Yellow Waters Billabong zien we net achter het riet een grote groep vogels waaronder een jabiru, ganzen, eenden, egrets, ibis etc.
Ertussen ligt een grote krokodil te wachten tot een vogel dicht genoeg bijkomt. Ook vlak bij de boot ligt een flinke croc in het riet. We varen vervolgens over de South Aligator River waar we meer crocs zien, herons, kingfishers en white-bellied sea-eagle.
Dan komen we op de floodplains. Hier mooie waterlelies, veel crocs en over het water wandelende jacana's.
Dan zijn we ruim anderhalf uur onderweg en keren we om om in hoog tempo terug te varen naar de steiger. We nemen de bus terug naar de camping, vragen wanneer Jim Jim open gaat: zaterdag. Dan pakken we de camper in en gaan naar de camping iets zuidelijker om daar de Mardugal Billabong walk langs de rivier te gaan doen. Die is veel langer dan volgens de beschrijving zo'n 2 i.p.v. 1 kilometer return. Er zitten erg veel muggen en dat is best vervelend aan het eind krijg je echter wel een leuke view op de rivier en door de wind hier heb je er ook veel minder last van de muggen.
Helaas zien we weinig beesten tijdens de wandeling en het begint al aardig warm te worden. Vervolgens rijden we naar Jabiru. Het is een heel gezoek naar de Northern Land Council. Uiteindelijk wil Michael het ergens bij een kantoortje gaan vragen en dat blijkt nou net hun kantoortje te zijn! De vergunning voor Arnhemland kunnen we al 20 minuten later ophalen, terwijl we erop gerekend hadden dat het een dag ging duren. We gaan in die 20 minuten even boodschappen doen en halen dan de permit op. Terug bij de auto hebben we intussen nieuwe plannen gemaakt voor de rest van de dag. We rijden naar de camping Merl vlak bij Ubirr en creëren daar voldoende schaduw om van twee tot vijf te kunnen lezen. Ik maak hier foto's van een buizerd die boven ons in een boom blijft zitten.
Michael wil echter al eerder wandelen en ik laat me overhalen. We gaan eerst de Manngarre rainforest walk doen (1,5 km volgens de boekjes). Vlak voordat we gaan wandelen zien we onze eerste kangaroe in Kakadu. Opnieuw is de wandeling langer dan verwacht. Maar wel enorm mooi met af en toe uitzicht op de East Aligator River. Eén keer zien we daar een grote croc boven komen en meedrijven met de stroming. Verder aan d overkant van de rivier twee sea-eagles en een andere arend die de sea-eagles onder luid protest wegjaagd. We staan dan bij een enorme sacred boom.
In het bos lopen hoentjes die te schuw zijn om te fotograferen. Ik fotografeer nog wel een mooi vogeltje dat een beetje op een Kingfisher lijkt. Kwart voor zes zijn we klaar met de wandeling en hoewel we bang zijn dat het al te laat is gaan we toch nog naar Ubirr. Daar vinden we een parkeerplaats precies bij de ingang en we lopen snel via de art-sites naar de lookout. Vandaar heb je een prachtig uitzicht op de floodplains en op de zonsondergang.
We zien een paar kangaroes beneden in het gras. aan de horizon zien we erg veel rook. We blijven zitten tot de zon volledig verdwenen is en het grootste deel van de grote groep mensen ook. Dan ronden we de wandeling af en gaan we terug naar de camping. Het wordt weer binnen eten vanwege de muggen en terwijl ik dit opschrijf ploetert Michael met het opmaken van het bed. We hebben hierbinnen al minstens 10 muggen gedood en ik word gek van de jeuk op mijn been: 3 bulten vlak bij elkaar. Klerebeesten. Kwart voor negen is Michael klaar om te gaan slapen.
Vrijdag 6 juni
We staan redelijk vroeg op. De zon is net op. Iets van half 8 of zo. We ontbijten niet maar er is wel tijd voor een kopje thee. We gaan eerst een wandeling doen. De Barde-djilidji walk, een loop van 2,5 km. Af en toe kun je leuk op de East Aligator River kijken maar helaas zien we niet zo veel wildlife. Wel redelijk wat schaduw gelukkig, maar ook erg veel tegen de zon in. En als de zon door de bomen schijnt krijg ik het echt bloedheet. Ik heb nl een pulli aangetrokken ivm de muggen maar die blijkt toch wel erg warm.
Wel leuk aan de wandeling is de beschrijving en we lopen langs mooie rotsformaties en één keer door een tunnel en langs een grot. Ik heb de GPS voor het eerst mee en het duurt wel een km of meer voordat dat ding satellieten gevonden heeft. na de wandeling steken we met de camper de East Aligator River over. Er staat maar weinig water dus we hebben weinig last van de stroming en we zien geen crocs. Op naar Oenpelli. Hoewel ik twijfel of het wel mag, stoppen we toch ergens bij een billabong omdat er net een bus weg rijdt. We zullen toch wel even langs de weg mogen stoppen? Michael fotografeert vrijwel meteen een lizard die in het zonnetje op een rots zit.
We genieten van het prachtige uitzicht op de billabong en de vele vogels hier. Intussen eet ik brood en Michael cruesli want we hebben nog geen tijd gehad voor ontbijt. Na ongeveer een half uur komt een busje met drie toeristen aan en die krijgen uitleg over het eten van de aboriginals door een gids. Als de toeristen weer in de bus stappen komt de gids naar ons toe. Hij waarschuwt ons dat we hier niet mogen stoppen als we alleen een permit hebben voor het Arts & Crafts Centre. We kunnen een boete van $ 1000 krijgen. We waren toch al van plan om te vertrekken maar nu maken we maar wat meer haast want we hebben weinig zin in zo'n boete. Op naar het Arts & Crafts centre dus. Vlak voor Oenpelli zien we opnieuw een lizard maar hij rent meteen van de weg af en als we achteruit gaan zien we 'm niet meer. Het Arts & Crafts center stelt heel weinig voor. Er zitten buiten een paar "artiesten" te werken aan nieuwe "kunstwerken". Als we de winkel binnenkomen zijn we nog van plan wat te kopen, maar als we de prijzen gezien hebben, hebben we ons bedacht. $110 voor een klein schilderijtje op boombast vinden we echt te veel en de tasjes van riet zijn ook schrikbarend duur. Alleen de schelpen kettinkjes van $20 of $25 vind ik wel aardig, maar wat je daarmee moet? We blijven iets van een kwartier en vertrekken dan weer. Als je bedenkt dat de permit alleen geldig is voor een bezoek aan dit Arts & Crafts Centrum is het dus niet echt de moeite waard, door ons illegale bezoekje aan de billabong was het bezoek aan Arnhemland toch de moeite waard. Als we de East Aligator River opnieuw oversteken staat er nog minder water dan op de heenweg. Er staan zelfs mensen te vissen waar net nog water stond! We hebben lang getwijfeld wat we nu verder willen doen maar besluiten toch vandaag naar Mirrella park te gaan om morgen Jim Jim Falls te doen. We tanken eerst nog in Jabiru en dan gaan we naar het Bowali Visitor centre. Daar zien we een prachtige film van de BBC over de Koekabura. Ze hebben er ook veel leuke souveniers. Michael koopt een hoed voor me voor mijn verjaardag. En we bekijken de interessante expositie en drinken heerlijke koffie. Onderweg naar Mirella park zien we opnieuw een lizard op de weg. Een behoorlijk grote en hij rent op hoge poten over het asfalt als we aan komen rijden. Michael draait als een speer om en houdt 'm goed in de gaten zodat hij weet waar de lizard in het gras verdwijnt. Ik stap daar uit en zie 'm al snel in het gras liggen. Hij is plat gaan liggen maar z'n lange gelige staart verraadt z'n aanwezigheid. De superzoom vindt het echt te dichtbij. Video en digi geven wel zoekplaatjes en na een snelle wisseling van de lens kan ik ook met gewone camera een foto maken (wordt ook een zoekplaatje). Michael gaat iets lager staan met de video en ik gooi een steentje in de richting van de lizard om te zien of hij wil reageren. In eerste instantie laat hij alleen wat meer van z'n kop zien die achter een blad verscholen zat. Maar het derde steentje doet de truc. Hij zet het op een lopen: hoog op de poten rent hij net langs Michael. Die staat achteraf toch wel een beetje te shaken van de schrik. vervolgens rijden we na nog een korte stop voor een groep ibissen naar de camping. Net op de weg naar de camping zien we nog weer een kangaroe die helaas weghobt als we terugrijden. Op de camping zetten we alles klaar voor het eten van vanavond en maak ik het bed vast op. Zelfs de aardappelen zijn al geschilt als we gaan wandelen. Dit keer de Bubbawalk. We verwachten een loop van 3,5 km maar het bord bij de loop zegt 5 km. Als we een eindje gelopen hebben komen we op een onduidelijke splitsing. We kiezen het linker pad dat bij de billabong blijkt te eindigen.
Met de zon mee hebben we een mooi uitzicht op water en lelies en ik maak foto's van een overscherende visarend. We lopen terug naar de splitsing en kiezen nu voor het andere pad. Ook nu komen we bij een billabong. Deze keer kijken we tegen het licht in naar het water. De zon kleurt prachtig rood door de rook ervoor en vlak bij ons zitten heel veel bee-eaters en die gaan ook heel vaak op de foto. Benieuwd of er wat leuks bij zit. Bijna alles met flits genomen.
Als we terugkomen bij het bord met de info blijkt dat de wandeling intussen ook geen loop meer is maar een 5 km return. Waarschijnlijk stopte de route dus bij het volgende bankje aan het hoofd van de billabong en hebben we bijna alles gelopen.
We zijn in ieder geval blij dat we zo laat gegaan zijn! Vertrek half vijf want de temp was nu best aangenaam. Het is zo'n kwart voor zes als we terug zijn bij de camper. Ik maak een vuurtje, want er ligt al hout en kranten en we beginnen meteen met koken. Na het eten en koffie doe ik een mislukte poging om de prachtige sterrenhemel te fotograferen. Daarna ga ik voor een heerlijke douche. Ik zag er wel tegenop vanwege de muggen maar het was de moeite zeker waard. Om half negen schrijf ik dit verhaal af. We zijn veel eerder klaar voor bed dan normaal. Nog even tijd om te lezen dus. Gelukkig koelt het deze nacht heerlijk af dus we branden 's morgens niet uit bed.
Zaterdag 7 juni
We staan laat op, pakken op ons gemak in, doen de afwas, ontbijten met een kopje thee en gaan rond half tien op pad. Eerst ziet Michael een dingo oversteken dan een lizard, die we helaas niet terug kunnen vinden als we uitgestapt zijn. Tien uur rijden we op de weg naar Jim Jim die nu inderdaad open is. De eerste 40 kilometer is de weg uitstekend en dat doen we dan ook in een half uur. Daarna is het ng zo'n 8 kilometer zigzaggen over een echte 4WD weg. Enorm diep zand, bomen vlak langs het pad en af en toe door water. Meteen in het begin staat al een auto met een lekke band. Ze staan heel ongelukkig aan de linkerkant van de weg terwijl het rechterachterwiel volledig kapotgescheurd is. Dat wordt moeilijk verwisselen als je auto helemaal naar rechts overheld! Dit stuk weg schiet natuurlijk niet echt op, maar we zijn toch zeer ruim binnen de 2 uur bij het begin van de wandeling naar Jim Jim Falls. De wandeling is ruim 900 meter enkele reis en dat is pittig.
Enorm veel geklauter ove hoge rotsen. We houden eerst rechts aan en komen dan uit op een prachtig wit zandstrand. Echter vol in de zon dus we steken over naar de andere kant. Zodra we in de schaduw zijn gaan we lekker op een grote rots uitrusten. Een groepje volgt ons voorbeeld en die wijzen ons op iets wat aan een boom opgehangen is vlak boven het water: een rottende varkenspoot, oftewel een croctrap! Vlak ernaast zijn wij net overgestoken!
We zien hier geen kooi dus waarschijnlijk controleert men hiermee alleen of er nog salti's zijn. We lopen door naar de Falls die neerkomen in een prachtige diepe poel. Tot onze verbazing zwemmen er wel mensen. En nog wel van een groep met een ranger! Wij hadden begrepen van de info in Bowali dat men voorlopig niet mocht zwemmen ivm de waarschijnlijke aanwezigheid van salti's.
We blijven even bij de Falls zitten en klauteren dan terug naar de carpark. Deze keer nemen we de tijd voor een foto van de enorme spin die we op de heenweg ookal gespot hadden. Bij de carpark nemen we snel een lunchreep en in de auto eten we M&M's als lunch. Ik ben nog moe en de zon brand op de voorruit dus ik slaap het grootste deel van de terugrit. Michael heeft ook moeite om wakker te blijven. Gelukkig is het niet al te ver en om half vier zijn we terug op Muirrella. We gaan nog een nachtje op hetzelfde plekje staan. Ik sop de camper nog maar eens uit, pak vast de etensspullen voor vanavond en maak het bed op terwijl Michael de kussens uitklopt en zijn nagels knipt. Kwart voor vijf gaan we wandelen. Op de camping zie ik nog een vogeltje met een krom snaveltje dat door Michael wordt afgedaan als een roodborstje. We blijken niet langs het water te mogen lopen bij deze camping dus gaan we maar weer voor dezelfde wandeling als gisteren alleen nemen we nu de rechtertak. Bij de billabong zien we niet veel vogels en erg tegenlicht. Ook bij het bankje iets verderop is het niet briljant. Hier heb je maar matig zicht op de billabong en omdat je in de schaduw van de laaghangende zon zit is het er al erg donker. We besluiten nog wat verder te lopen langs de bosrand. Aan de andere kant van het bos is een klein viezige waterpoel met slechts één egret. We besluiten al snel weer terug te gaan. En dan sta ik bijna op een slang die voor me over het pad glijdt!! Het is een kleine dunne slang van ongeveer 1 meter en erg donker van kleur. Ik zeg "slang, slang, slang" tegen Michael en stap achteruit. Michael grijpt naar de camera en sprint naar de andere kant van de boom waarachter we de slang tevoorschijn verwachten te zien komen. Hij komt echter niet te voorschijn en is zeker ook niet in de boom geklommen. Michael pakt uiteindelijk een stok en schuift daarmee het gebladerte wat opzij. Er blijkt een gaatje in de grond te zitten en we vermoeden dat hij daar in is verdwenen. Na deze spannende ervaring lopen we terug naar de camping, waar Michael pasta met tonijn gaat maken en ik fikkie stook. De ranger komt geld innen en ze vraagt of we de buffel nog gezien hebben. Er schijnt hier een chagerijnig exemplaar te zitten. Gelukkig zijn we die niet tegengekomen! Ze verteld ons ook dat we in Bowali onze pas gratis kunnen laten verlengen. Dat moeten we dan maar doen. Na het eten laten we ons door de muggen met de koffie naar binnen jagen. We kletsen nog wat en dan ga ik rond 8 uur een douche opzoeken. Na de douche nog lang lezen tot kwart over 10 en dan gaan we slapen.
Zondag 8 juni
We staan redelijk op tijd op , ontbijten, doen de afwas en rijden rond kwart over 8 weg. Nog op de weg van de camping zien we een dingo op de weg. Hij verdwijnt in de bosjes aan de rechterkant. De weg is een lus rond de camping en Michael grapt dat de dingo misschien wel aan de andere kant weer uit de bosjes komt. We zien 'm eerst niet maar net voordat Michael het lusje verlaat zie ik de dingo inderdaad te voorschijn komen. We rijden nog iets achteruit om 'm te kunnen volgen. Hij blijft echter in een vlot tempo op de weg van ons af lopen, dus we laten 't er maar bij. Vlak voor Nourlangie Rock ziet Michael black Kakatu's in de bossen aan zijn kant. Het lukt 'm een foto te maken. Ik stap uit met camera en video maar krijg geen opnamen want de camera wil niet scherpstellen en de Kakatu's vliegen uit zicht. Jammer!
We gaan allereerst de 2,5 km anbangbang billabong walk doen. We verwachten enorme hitte maar gelukkig is het hard gaan waaien en dat brengt verkoeling.
Ik ben eerst al een hele tijd zoet met het fotograferen van een paar bee-eaters. Als we dan op pad willen treffen we een bord: closed due to seasonal conditions. Balen! Ik loop nog een beetje richting water om gewone kakatu's te fotograferen als er drie mensen van de andere kant komen wandelen. Je kunt dus toch een rondje lopen. We besluiten het er in ieder geval op te wagen. En daar krijgen we zeker geen spijt van.
We kunnen steeds op de track blijven lopen, hoewel ik af en toe wel iets dichter naar de vogels toe ga over een drooggevallen stuk.
Heel veel reigers, wat ganzen, eenden met jongen en commerands hier. En vooral prachtige waterlelies. Om kwart over tien zijn we hier uitgewandeld en rijden we naar Nourlangierock. Daar bewonderen we de rockart.
Duidelijk mooier dan alles wat we tot dusver gezien hebben, maar het heeft toch niet echt onze interesse.
We lopen ook nog naar de lookout en die is wel de moeite waard vanwege een mooie view op de rotsen. We horen een ranger vertellen over Jim Jim. Dit jaar 3 salti's daar en de laatste nog steeds niet gevangen. Die zal waarschijnlijk doodgeschoten gaan worden als hij op het strand gaat zonnen want vangen lukt echt niet.
We gaan na Nourlangierock richting Bowali visitor center.
We komen weer langs de plek van de black Kakatu en ze zitten er weer. Deze keer lukt het wel om vanuit de auto diverse foto's te maken. We lunchen met een sandwich en twee kopjes koffie in Bowali en laten onze pas herstempelen. Om half twee gaan we het begin van de film over de Kookabaru. ook erg de moeite waard. We ontdekken dat de film deels opgenomen is bij de Billabong waar we net gewandeld hebben.
Als we weer zijn bij het deel dat we al gezien hebben gaan we weg. We rijden naar Mamukala wetlands. Onderweg nog een lizard die de weg oversteeekt, niet supergroot en laag bij de grond. Hij verdwijnt meteen in het gras dus we gaan niet terug. Bij Mamukala zitten we eerst een tijdje bij de lookout.
We zien hier veel Jacana's, Magpie Goose en Kites en Egrets. Lekker rustig zitten genieten. Als we besluiten weg te gaan is Michael al uit zicht als ik een walibi vlak bij het platform zie.
Ik roep Michael terug maar dan hopt de walibi er al vandoor. Als we door wandelen naar de bird hide zien we nog diverse malen walibi's. Af en toe best dicht bij het pad en niet super schuw dus hopelijk leuke foto's + video.
We willen nog de circulair walk afmaken maar de palmen zijn erg verbrand en er lijkt geen wijziging in landschap te komen. Dus we gaan toch terug. Het is nu half vier. We rijden er nog even naar de picnic area aan de south aligator river.
Daar zien we maar liefst vier Kookabura's en we achtervolgen ze even voor foto's en video. Leuk om de vogels van de film nu live te zien ook nog bee-eaters/kites en vogeltjes met gele borst. Dan naar Kakadu resort. Even rustig kijken in de shop en dan auto klaarmaken voor de nacht en eten koken. We zien een dingo onder een boom vlak bij de camper! Dan plannen maken voor komende dagen en dit boekje schrijven. Nu kwart voor 8 en net schrok onze buurvrouw van de dingo! We gaan zo douchen en straks slapen. 's Nachts horen we heel veel dingo's en we worden wakker van de kraaien.
Maandag 9 juni
Rond half negen staan we op. Mijn verjaardag! We ontdekken dat er heel veel walabi's op de camping zitten en we gaan er een paar filmen en fotograferen.
Wat mag je dichtbij komen! Anderhalve meten of zo! Iets voor 10-en gaan we op weg en vrijwel meteen zien we een enorme varaan/monitor. De caravan voor ons wijkt er voor uit waardoor Michael 'm niet meteen ziet. Hij reageert wel snel en draait de camper om. De varaan blijft mooi zitten maar er komt een auto van de andere kant dus Michael wil nogmaals draaien. Nu is de varaan het zat en hij zet het op hoge poten op 'n lopen en als ik uitstap zie ik 5 m diep in de bosjes de takken nog bewegen. Jammer dat we 'm niet op de foto of video hebben. Hij was echt gaaf en zo'n 2 meter van staart tot kop. Dan verlaten we Kakadu National Park.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan