Om half 8 worden we wakker als de zon al lekker op de auto schijnt. We ontbijten met boterhammen met gebakken aardappelen. Ik wil een wit/zwarte darter op de foto zetten, maar net als ik de superzoom geïnstalleerd heb en scherpstel gaat hij er vandoor. Ik maak wel 2 foto's van 2 papagaai-achtigen.
De eerste heel onscherp want toen stond de camera op de zelftimer en ik wist niet meer hoe die eraf moest. Twintig over negen gaan we op weg. Eerst weer het 4 WD stuk terug naar de Larapinta Drive, naar Hermannsberg om te tanken. Dan op naar de West McDonnall Ranges. Het eerste stuk van de Namatjira drive heeft prachtig asfalt en golft door kaal landschap. We zien meteen een kameel de weg oversteken. We gaan eerst via de 4WD route naar Gosse Bluff. We hebben de 4WD echter niet nodig.
De meteoorinslag bij Gosse Bluff is behoorlijk indrukwekkend.
Al van grote afstand kun je de bergen zien die de plek van de inslag markeren.
We gaan even naar de lookout en lopen een rondje over het parkeerterrein. Mooi en lekker rustig hier.
Hierna rijden we via de Tyler Pass waar je een mooie lookout hebt op de Gosse Bluff. Het wordt weer een gravelweg waar Michael met een flinke vaart overheen stuitert, af en toe echt wat te hard wat mij betreft. We zien een dingo en die gaat op de foto.
We stoppen nog even bij de Mt Sonder lookout waar je een mooi zicht op de Finke river met de McDonnall Ranges hebt. Vijfhonderd meter later zijn we bij Glen Helen Gorge. We lopen eerst even naar de gorge.
Er is een soort Canyon ontstaan rondom een meertje. Aardig maar niet echt spectaculair.
We nemen een lunch hier en die is wel spectaculair, ik neem de Caesar Salade met kip en Michael de Finke steak burger met chips. We krijgen allebei een enorm bord vol en het smaakt zalig. Michael heeft op z'n burger zelfs twee biefstukjes, een gebakken ei, sutkken rosbief, spek, ananasschijf en kaas. Superluxe dus. Wel $13,50 pp maar goed dan heb je ook wat. Dan rijden we naar Ormiston Gorge. Een asfaltweg hierheen zelfs! Weer een dingo, maar Michael rijdt te hard om te stoppen. Het duurt even voor de de camper een beetje vlak hebben staan, maar dan maken we thee en gaan we wat lezen. Ik knip de interessante blaadjes uit alle meegenomen folders zodat we al een kilo bagage minder hebben. Michael gaat nog even op verkenning uit, maar ik blijf bij de camper. Wel jammer van alle vliegen die op je gezicht gaan zitten! Rond vijf uur lopen we nog even samen naar de gorge en ondanks het tegensputteren van Michael sta ik erop ook nog even naar de zandbank te lopen. Vandaar heb je een mooi zicht in de gorge. De loop van 7 km komt hierlangs terug en we kunnen nu al zien dat dat vrij onbegaanbaar is. Het is nogal koud door de harde wind, dus als we terugkomen gaan we maar in de camper zitten lezen. Michael maakt nog een kommetje soep en we liggen vroeg in bed, omdat we van plan zijn morgen vroeg te vertrekken.
Maandag 26 mei
De wekker gaat wel vroeg, maar omdat mijn spierpijn niet minder is geworden besluiten we toch maar niet te gaan wandelen. We blijven iets langer liggen en gaan dan meteen (zonder ontbijt) op weg naar Serpentine Gorge. Geen foto's van Ormiston Gorge dus. Serpentine Gorge is een hele smalle gorge. We komen bij de gorge door een wandeling van 1,3 km over een vlak pad.
Onderweg houden de vogeltjes ons zoet. Ze cirkelen aan alle kanten om ons heen en ik doe heftige pogingen ze op de gevoelige plaat vast te leggen. Op de terugweg naar de hoofdweg zien we een dingo.
Op de highway onderweg naar Ellery Creek Big Hole zien we een dode kangeroe met grote vogels erop die helaas wegvliegen en niet terugkomen als we draaien. We slaan de echte wandeling bij Ellery Creek Big Hole weer over.
We gaan alleen even naar de waterhole, die inderdaad behoorlijk groot is. En natuurlijk weer een gorge. We rijden vervolgens naar Standley Chasm. Daar vragen ze $6 om de gorge te kunnen zien en we hebben geen zin om dat te bedrag te betalen voor de zoveelste gorge. Na een korte stop rijden we dus toch maar terug.
Op de weg terug zien we een mooie kleine roofvogel die rustig in een boom vlak bij de weg blijft zitten. We stoppen ook nog even bij Simpsons Gap. We moeten hier wel lachen om het bordje verboden te zwemmen op de zandvlakte! Er staat verder weinig water en de gorge/gap is niet super indrukwekkend.
Lees verder via:
Dag 9: Mereenie loop en Palm Valley
Dag 11 + 13: Highway
Index reis Australië
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan