Ze willen echter ook heel graag in de betaalde speeltuin. Voor deze keer mogen ze in de draaimolen (dat kost 2 pesos per kind). Het luchtkussen moet nog schoongemaakt worden, dus daar ontsnappen we weer aan. We slepen de kids mee richting het congresgebouw, waar erg veel duiven zitten. Ik speel intussen wat met de fotocamera. Probeer foto's van een beeld te maken met op de achtergrond het congres ik speel wat met de lichtinstellingen bij het parlement. Achteraf ben ik niet helemaal tevreden over resultaat. Ik heb onvoldoende gelet op het juiste standpunt.
Daarna naar de metro met de A lijn vanaf Saenz Pena naar Plaza de Mayo. Die metro is inderdaad antiek! Houten bankjes etc. Het heeft wel wat.
We lopen eerst de verkeerde kant op en gaan de kinderen in de schaduw insmeren met zonnecreme. Niet zo´n handige plek, want er zitten zwervers die natuurlijk naar ons toekommen. Snel verder lopen dus maar. Langs de Casa Rosada over de Plaza de Mayo en langs de Cathedral. Onderweg zien we een set beelden die het laatste avondmaal met Jesus moeten voorstellen. Onze kids willen graag hetzelfde als alle andere mensen die hier staan: samen met de beelden op de foto. Voor deze keer dan maar.
We gaan ijsjes voor de kids halen bij de Burger King op de avenida Florida. We lopen vervolgens de hele winkelstraat af, maar vinden alleen een boekhandel waar we enveloppen halen. We vinden echter geen supermarkt of kinderschoenenwinkel. Daarom gaan we met de metro naar Carlos Cardel. Daar is een groot winkelcentrum. We moeten even zoeken voordat we een kinderschoenenwinkel gevonden hebben, maar daar slagen we snel voor schoenen voor Ruben. Niet supergoedkoop voor 100 Argentijnse Pesos maar ala. Daarna gaan we naar de foodplaza boven waar we twee maaltijden halen. de kids snoepen van de frites en nacho chips en vooral Emma eet veel van de rubersnitzel. Erna naar het museum voor de kinderen. Twee keer hadden we bijna met Ruben naar het ziekenhuis gemoeten. Eén keer is hij in iets geklommen wat voor kinderen ouder dan 7 jaar is. Het eruit klimmen blijkt moeilijk. Michael geeft hem door een rek heen een handje en dat blijkt niet handig, want Ruben laat zich gewoon vallen aan Michaels hand. Daar hangt hij dan! Gelukkig breken nog Michael's pols nog Ruben's arm! Op deze foto's het deel van het speeltoestel waar Ruben ingeklommen was: de waterleiding.
Erna vermaken de kindjes zich lange tijd bij een theater, waar ze zich kunnen verkleden en op het podium gaan dansen. Het tweede ongeluk wordt veroorzaakt door de cape van Ruben. Die verschuift op een gegeven moment van zijn rug naar zijn buik en als hij dan besluit van het podium af te springen, springt hij op de cape en valt hij vervolgens recht voorover. Gelukkig weet hij zich ontzettend goed op te vangen en blijkt hij uiteindelijk alleen een heel klein schaafwondje op zijn voorhoofd te hebben.
Op de bovenste verdieping gaan de kinderen nog even in het vliegtuig.
Tot slot zijn ze echt nog een uur zoet op het bouwterrein. Ruben takelt allerlei stukjes via een soort lopende band naar boven en Emma takelt dingen in een emmer naar boven en gaat die boven uitladen etc. Emma geeft later ook aan dat dit het leukste deel van het kindermuseum was.
We moeten ons in de metro terug naar het hotel proppen. Dat gaat vrij goed. Opvallend dat de Argentijnen heel hoffelijk zijn voor mensen met kinderen. Ze bieden je altijd een zitplaats aan. We gaan vlak bij het hotel nog wat eten. We bestellen twee pannekoeken waar de kids vervolgens nauwelijks iets van eten. Michael neemt ook nog een salade, wat een enorme bak blijkt te zijn. De kids snoepen vooral van de chips en overige snacks.
Bij thuiskomst de kids in bad. Daarna Ruben insmeren tegen wratjes. Dat doet zeer. Hij heeft ook erg veel plekjes. Hij weet van ellende niet waar hij heen moet. Hij klimt in mijn armen en herhaalt maar steeds: Ruben niet fijn. We doen maar niet alle plekjes want dat is echt te veel van het goede.
woensdag 29 april 2009
Ruben is rond acht uur wakker. Dan komt hij bij ons in bed liggen. Hij wil knuffelen en rent een beetje rond ons bed. Om negen uur vinden we het wel tijd om op te staan en dan mag Ruben Emma ook wakker maken.
We gaan eerst ontbijten. Dan gaan de kinderen op hun kamer verven. Ze gaan wat moois maken voor Lonneke en Valesca. Dat lukt aardig. Ik ga op een gegeven moment naar de bar omdat we graag een auto willen reserveren voor de periode na Buenos Aires. Ik ben daar aardig wat tijd zoet met het uitzoeken van een goede optie. Ik boek uiteindelijk een categorie C bij Avis via de KLM site, zodat we er nog weer frequent flyer miles op sparen. Dat kost iets meer dan 400 euro. Ik hoop maar dat die auto groot genoeg zal zijn voor alle bagage. Michael komt langs met de kids die naar de speeltuin willen. Hij denkt dat de categorie C groot genoeg is. Michael gaat met de kids naar de speeltuin terwijl ik de boeking af maak en ook nog wat info over hotels in de omgeving van La Plata probeer te vinden. Als Michael met de kids terugkomt, hebben ze een surprise-ei gekregen. Ruben had zand in zijn oog gekregen, dus ze mochten van Michael wat uitzoeken. Hij had alleen niet verwacht dat die dingen 5 pesos per stuk zouden kosten!! We gaan naar de kamer waar we de spullen verzamelen en dan gaan we naar buiten.
We gaan vandaag met de metro naar plaza Dorrego in San Telmo. Dat moet volgens de footprint een leuke kunstenaarswijk zijn. We nemen metro C naar San Juan en lopen vanaf daar naar de Plaza. Onderweg eten we bij restaurant esquinita (het Hoekje). We nemen allebei een menu del dia, wat bestaat uit gebakken aardappelen met spareribs. Goed groot stuk mals vlees. De kids willen de aardappelen helaas niet proeven, maar eten uiteindelijk toch flink wat van het vlees en een groot stuk brood. Na het eten lopen we verder naar de Plaza. Het vergt wat tijd en moeite om Ruben ervan te overtuigen dat hij ook zelf kan lopen. Hij vindt het de laatste dagen wel erg makkelijk om op papa's nek rondgedragen te worden. Gelukkig blijkt onze overtuigingskracht voldoende. Samen met Emma rent hij vervolgens van hoek naar hoek, vele kilometers extra makend. De plaza valt helaas nogal tegen. Er zitten inderdaad wat "kunstenaars" met sierraden etc maar verder heeft het niet zoveel.
We gaan even op een trap zitten om wat te drinken. We lopen vervolgens door naar de Plaza Eva Perón. Onderweg nog één keer een aardig doorkijkje.
Op de Plaza Eva Perón legt een Argentijn ons met goede bedoelingen de weg naar de Tranvía del Este uit. Hij beweert alleen dat we nog helemaal niet op de Plaza Eva Perón zitten, wat al wel zo blijkt te zijn. Michael gelooft de man niet en hij blijkt weer eens gelijk te hebben. Bij het station van de Tranvía del Este blijkt de trein net weg en daar moeten we veel langer wachten dan we verwacht hadden. Uiteindelijk arriveert de tram dan toch. We stappen meteeen over naar de metro en gaan bij onze vaste pizzaria op de hoek van Plaza de Mayo en 9 de Julio. We nemen weer pizza en deze keer pasta voor de kids. We laten het ons weer goed smaken. Vervolgens keren we terug naar het hotel. De kids gaan weer uitgebreid in bad (Emma gaat in dit diepe bad echt onder water zwemmen). En vervolgens douchen we zelf ook nog. Als de kids naar bed gaan, ga ik nog even naar beneden om te internetten, terwijl Michael tv kijkt en zijn boek leest.
donderdag 30 april 2009
Ruben en Emma slapen beide lekker uit to na achten. Dan staan we allemaal op en gaan we naar beneden om te ontbijten. Ik heb mijn laptop meegenomen om nog even mail te kunnen checken en de laatste aanpassingen aan de site te doen en dan lezen we op internet het afgrijzelijk bericht over de aanslag op de koninklijke familie in Nederland. Op dat moment is nog veel onduidelijk over het aantal slachtoffers. Ik blijf nog een poosje in de bar om nog wat meer op internet te kunnen kijken, terwijl Michael vast met de kids naar boven gaat. De kinderen gaan lekker spelen met de popjes en het meegenomen playmobiel. Als ik boven kom zitten ze nog lekker te spelen. We pakken de tas in en gaan naar het grote park vlak bij retiro met de Hollandse tuin. Eerst weer met de metro naar winkelstraat op zoek naar een kaart van La Plata en omgeving. Het kost wat moeite maar uiteindelijk vinden we toch een redelijke kaart van ACA (automovil club argentina). Als we de kaart hebben gaan we met de metro richting het park. vanaf de metrohalte is het nog wel een flink stukje lopen. We gaan eerst ijsjes eten en capuchino drinken vlak bij de metro. Wat een drukte met bussen hier! Vervolgens lopen we naar het park. We willen onderweg gaan eten maar eerst een flik stuk lopen. Als we vlak bij het park komen, blijken er natuurlijk geen restaurants meer te zitten. Alleen tegenover het park vinden we een chique koffiebar. Daar eten we dan maar muffins en nemen we een fatsoenlijke capuchino. De vorige was echt bocht, maar die was dan ook veel en veel goedkoper! We wandelen flink door het park. Het is groot en heeft mooie oude bomen, rozentuinen, fonteinen en bruggen.
Vlak na aankomst in de rozentuin komt een bewaker ons waarschuwen dat we goed moeten oppassen met onze camera. Kennelijk worden er nogal eens mensen beroofd. Wij passen in ieder geval maar goed op onze spullen.
Ik probeer de dingen die ik op de fotocursus heb geleerd toe te passen bij het krijgen van scherpe foto's van de prachtige boven de grond uitstekende boomwortels van oude bomen.
De kids vinden vooral de bruggetjes en fonteintjes erg leuk. Je kunt in het park overigens ook met waterfietsen over het meertje varen. Dat doen we met onze kids die niet kunnen zwemmen maar liever niet.
Verderop probeer ik nog maar eens wat leuke foto's van donkere objecten te maken. Voor mijn gevoel lukken ze geleidelijk toch steeds beter. Het is trouwens heel apart dat het in het par niet toegestaan is om op het gras te lopen en dat er bewakers rondlopen die meteen op hun fluitje blazen als iemand een stap op het gras zet of zijn hand in het water van een fontein steekt!
We zien veel leuke vogeltjes en ik probeer er een aantal te fotograferen.
Als Ruben midden in het park een schone luier krijgt, komt een nieuwsgierige eend toekijken.
Het is vandaag een stukje kouder dan gisteren en rond vijf uur begint het echt fris te worden. We lopen daarom op het laatst wat harder door, want vooral Emma klaagt dat ze het koud heeft. Nadat we het park hebben verlaten lopen we ook in hoog tempo naar de metro terug. Opnieuw valt het op dat de argentijnen in de metro buitengewoon galant zijn voor mensen met kinderen. we krijgen echt altijd een zitplaats aangeboden! Opnieuw gaan we bij "onze" pizzaria eten. we nemen deze keer alleen geen pizza maar een vleesgerecht en een salade en voor de kinderen opnieuw pasta. Het smaakt weer prima. Zelfs op de Chileense tv zien we het nieuws van de aanslag in Nederland. Intussen zijn vier van de slachtoffers overleden en verkeren een aantal anderen in levensgevaar. Na het eten gaan we naar het hotel voor een bad voor de kids, terwijl ik de spullen zoveel mogelijk inpak. We willen eigenlijk dat de kids wat eerder gaan slapen, maar dat weigeren ze. Ik ga intussen wel vast naar beneden om nog even te internetten. Als ik weer bovenkom blijkt Emma zelfs nog wakker. Na een reprimande gaat ze eindelijk slapen.
vrijdag 1 mei 2009
Ik wordt om 10 minuten over 8 wakker. Vreemd dat het alarm van de mobiel niet is afgegaan, dat had ik op 8.00 uur gezet. We staan vrij snel op en gaan ontbijten. Nog weer even snel internetten onder het ontbijt en dan pakken we boven echt alles in. Vervolgens gaan we met alle bagage naar beneden, betalen de rekening, 803 pesos, en vragen de receptionist een taxi voor ons te bellen. Die komt al snel en gaat 40 pesos kosten. We worden snel naar de luchthaven gebracht. Daar moet ik wel even geld wisselen, want anders krijgen we dollars als wisselgeld en ik heb niet zo veel zin om nu snel te proberen uit te rekenen wat we als wisselgeld zouden moeten krijgen. Gelukkig kan ik bij een snoeptentje geld wisselen. We vragen waar we het kantoor van Avis kunnen vinden en nadat we even de verkeerde kant op gewezen zijn, vinden we het toch al vlot. We zijn meteen aan de beurt en de aardige medewerker geeft ons een Chevrolet Vectra mee omdat we wel veel bagage hebben. Dat is volgens mij een categorie D terwijl we een C geboekt hebben en ook een C moeten betalen. Het afkopen van het eigen risico kost nog wel weer aardig wat extra, maar dat moet dan maar. Totaal komt het op iets meer dan 2100 pesos voor bijna 8 dagen. We krijgen een mooie zilverkleurige auto mee, van ons hadden er wel een paar deukjes in mogen zitten... Als we alles hebben ingepakt gaan we rustig op weg.
Lees verder over onze reis door de Pampas rond Buenos Aires op vervolg.
Klik op de foto om via de kaart van Zuid Amerika een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan