Zaterdag 27 maart 2004
Omdat ik ruim vier maanden zwanger ben van onze dochter Emma, besluiten we deze vakantie in Europa te blijven. We gaan samen met mijn ouders, die nog nooit eerder zijn wezen vliegen. In Europa zijn natuurlijk vele mooie plekjes te vinden, onze keus valt op Andalusië vanwege de combi van een aangename gemiddelde temperatuur in deze tijd van het jaar en de aanwezigheid van prachtige historische gebouwen. We vertrekken 's morgens al heel vroeg met de auto naar Duivendrecht, waar we de trein pakken naar Schiphol. Onze eerste vlucht is al om half negen naar Madrid. Mijn ouders gaan voor het eerst vliegen dus we hebben wat extra tijd uitgetrokken om ze te laten zien en uit te leggen hoe alles op een luchthaven in zijn werk gaat. De vlucht naar Madrid verloopt heel soepel. Het is flink bewolkt als we aankomen in Madrid, daar moeten we zo'n anderhalf uur wachten, want om twintig over twaalf vertrekt de vlucht naar Malaga. Op de luchthaven van Malaga staat iemand van de autoverhuur ons op te wachten met een bordje met onze naam. Het is iets over drieën als we met alle bagage in de auto zitten en op pad gaan. Het regent ontzettend hard en we staan vrijwel meteen in de file!! Heel langzaam schieten we op en dan zien we waardoor de file veroorzaakt wordt: de snelweg staat blank.Eén voor één rijden de auto's voorzichtig door de plek waar water van minstens een halve meter diep over de snelweg stroomt. Daarna kunnen we gelukkig redelijk doorrijden. Rond vier uur eten we pizza + salada (ma en ik) en gulash (michael en pa) in een dorpje onderweg. Dan doen we boodschappen bij een grote supermarkt en iets over vijf zijn we weer op pad richting Ronda. Ronda ligt aan de rand van El Tajo, een diepe kloof uitgesneden door de Río Guadalevín. De weg is af en toe heel slecht. Grote stukken weggeslagen wegdek. Rond kwart over zeven zijn we dan bij het al gereserveerde hotel, Arunda II. We vinden het hotel supersnel doordat ma borden van het hotel herkend en ik de straatnaambordjes op de kaart kan vinden. De garage is vol dus Michael moet aan de straat parkeren. Intussen checken wij in wat ook weer heel soepel gaat. We betalen voor dit hotel 172 euro voor twee nachten voor twee kamers. We spreken met mijn ouders af een half uur te wachten en dan te gaan eten. In dat half uur gaat het hard regenen, dus gaan we met de auto op zoek naar een restaurant. We rijden over de Puento Nuevo (Nieuwe Brug) uit de 18e eeuw en zien dan al snel een restaurant dat wel wat lijkt. Michael parkeert en een ober komt naar buiten om te checken of we zijn bloembakken heel houden. Daarvoor was ik ook al uitgestapt en de ober geeft aan dat we voor de bloembakken wel mogen staan. Dat doen we dus. We lopen eerst naar het restaurant dat we eerst op het oog hadden maar dat ziet er erg chique uit en we hebben niet zo'n honger. Dan gaan we naar het restaurant waar we de auto neergezet hebben. Even twijfelen we over de prijzen maar dan gaan we toch naar binnen. Het blijkt van binnen netjes en goed verzorgd, maar we zijn wel de enige gasten.
We bestellen allemaal iets kleins en eten heerlijk en we nemen koffie en thee na. Dan wandelen we in de regen nog even naar de brug over de kloof. Zelfs in het donker lijkt de kloof erg indrukwekkend! De Puento Nuevo lijkt de hoge, steile wanden uit elkaar te drukken. Deze brug overspant El Tajo (de kloof) op het smalste punt en biedt een prachtig zicht op de overdonderende kloofwanden. El Tajo is meer dan honderd meter diep. De kloof verdeelt het stadje in tweeën. Waar de Guadalevín de kloof in- en uitstroomt rijzen aan beide zijden steile wanden op. De witgekalkte woningen op de rand van de steile rotswanden lijken uitgehakte en geverfde voortzettingen van de natuurlijke rotsen.
Daarna gaan we met de auto terug naar het hotel. Dat is wel even zoeken. We raken de weg een beetje kwijt. Gelukkig vinden we het hotel toch weer. We kunnen iets minder dichtbij het hotel staan dan vanmiddag, maar wel op loopafstand. We spreken voor morgen om half negen af voor het ontbijt. Later bedenk ik dat de klok vannacht vooruit moet (i.v.m. de zomertijd). Ik ga dat nog maar even met pa en ma afstemmen. We spreken af dat we half uurtje langer blijven liggen als het erg regent. We zetten de klok vast vooruit en het is daardoor na twaalven als we gaan slapen.
Zondag 28 maart 2004
Het regent hard als we wakker worden rond acht uur. We horen nog geen geluid bij pa en ma dus blijven we ook nog even liggen. Rond kwart voor negen staan we op. Pa en ma schrikken dan ook wakker. We gaan beneden ontbijten. Goede koffie en thee en toast met boter en jam. Dan gaan we met de auto naar het oude deel van de stad, waar we wat rondwandelen.
We willen de Santa Maria la Mayor Y Tesoro kerk gaan bekijken, maar die blijkt nog dicht te zijn. We lopen daarom eerst maar naar de Palacio. Daar is niet veel te zien behalve een goede maquette van de stad. We zijn geen van allen echt museumgangers, dus we komen ook nu niet verder dan de ingang. We bezoeken iets verder wel het huis van Brosco waar vooral de tuinen leuk zijn met prachtig uitzicht op de kloof. In de tuin bevindt zich een leuke vijver met kikkers.
Het is intussen gaan regenen. We lopen terug naar de Santa Maria kerk waar we nu wel naar binnen kunnen. Het is een mooie kerk hoewel hij wel weinig ramen heeft. Er staan mooie beelden, maar de meeste indruk maakt een wand waaruit de koperen hoofden te voorschijn lijken te komen.
Na het bezoek aan de kerk gaan we terug naar de auto. Michael neemt een smal weggetje naar de onderkant van de kloof. Dat is leuk! Af en toe is het best spannend, maar gelukkig komen we nergens vast te zitten en kunnen we op het eindpunt makkelijk keren.
Als we terug zijn uit de kloof gaan we op weg voor de rondrit. Het is even zoeken naar de juiste snelweg, zodat we bij het beginpunt van de rondrit kunnen komen. De rondrit begint namelijk een eindje buiten Ronda. Vlak voor begin van de route gaan we eerst nog even koffie drinken. Het regent onderweg af en toe maar we hebben redelijk zicht. We passeren onderweg een paar leuke dorpjes, die bekend staan onder de noemer Pueblo Blanco (witte dorpen).
In één van die dorpjes gaan we lekker eten. Het restaurant heeft een grote zaal, met mooie tegels langs de onderkant van de muur. Die tegels zijn hier erg populair. Mooi hoor! Michael en ik nemen kip, ma forel en pa een varkenslapje. Het smaakt goed en het is niet al te duur. Na nemen we koffie en thee. Dan is het tijd om weer op weg te gaan. Af en toe komen we op mooie uitzichtpunten, maar het regent nog steeds. Meestal vinden we het dan ook te nat om uit de auto te gaan. Onze conclusie is dat de route langs de Pueblo Blanco zeker met mooi weer de moeite waard is. Dan kun je de diverse dorpjes wandelend bewonderen. Met de auto loop je in vrijwel elk dorp snel vast. Het laatste stuk van de route is wel ook erg mooi. We rijden langere tijd langs een stuwmeer. Langs de kant staan heel veel bomen in het water dus zo te zien is het water de laatste tijd flink gestegen. Ik slaap/dut het grootste deel van de rit terug naar het hotel. Ik ben best moe en die kleine ligt maar te draaien! We denken dat het kwart over vijf is als we weer in het zijn, maar het is al een uur later. De klok in de auto en mijn horloge blijken nog op wintertijd te hebben gestaan. Michael leest wat en gaat na een tijdje een spelletje met mijn ouders spelen (en hij wint). Rond half tien moet ik opstaan want het is etenstijd. Ik heb weinig zin en honger maar à la. Het is even zoeken naar een restaurant waar we vlakbij kunnen parkeren. Het plenst al uren en in een paar minuten word je kletsnat. We vinden uiteindelijk een restaurant bij het stadion (stierenvechten) in een hotel. Het toeristenseizoen is duidelijk nog niet begonnen, want er zit niemand anders in het restaurant. De ober schuift voor ons twee tafeltjes aan elkaar en dan kunnen we bestellen. Ik neem zalm, ma cape (vis), michael vissoep en pa varkensmedaillons. We nemen ook nog een toetje na, pa en ik milkshake, Michael caramelcake en ma cappuchino. Het eten is oke maar niet super en de berekende prijzen komen niet helemaal overeen met de prijzen op de kaart, dus het is redelijk prijzig. Rond kwart voor twaalf zijn we dan weer in het hotel.
Maandag 29 maart 2004
Ik heb vannacht heerlijk geslapen. Om kwart over acht staan we op en om kwart voor negen zitten we aan het ontbijt. Daarna pakken we de auto in (Michael rijdt hem weer voor want het is weer gaan regenen) en gaan we op weg. We gaan naar Algeciras over de A369. Dat is een bijzonder mooie route! Goede weg met af en toe scherpe s-bochten. Jammer van het slechte weer! Af en toe rijden we in de mist, om vervolgens weer redelijk uitzicht te hebben als de zon even doorbreekt. Bij een dorpje maak ik nog een fotootje vanuit de auto want het blijft regenen. In de buurt van Algeciras zien we voor het eerst ooievaars op een nest op een electriciteitsmast. Daarna staat een groepje ooievaars in een weiland en dan zien we er nog heel erg veel op de electriciteitsmasten vlak buiten Algeciras. We hebben even een mooi zicht op Gibraltar dat ook in de regen ligt, evenals op de zee en de kust bij Tarifa. Dan rijden we weer iets verder van de kust af over de N340/E5 naar Cadiz. Het regent weer heel hard nu. Op een gegeven moment worden we teruggestuurd door de politie, er is kennelijk iets gebeurd waar we niet omheen kunnen. We keren en op goed geluk gaan we achter drie kampers uit Engeland aan rechtsaf richting kust. We kunnen gelukkig inderdaad dicht langs de kust rijden en komen een aantal kilometers verderop weer op de snelweg. Als we Cadiz binnenrijden zien we in het begin alleen flats. Allemaal erg modern en het is hier behoorlijk druk. Na een flinke tijd komen we eindelijk in het oude centrum en kan ik op de kaart vinden waar we nu zijn. Ik heb al een hotel op het hoog (Hostal Bahia) vlak bij de kathedraal op een zijstraat van een groot plein. Op het plein kunnen we de goede zijstraat niet meteen vinden dus we rijden een paar rondjes. Dan vinden we toch het goede zijstraatje. Een parkeerplaats is echter ook nog niet zo makkelijk. Op de hoofdweg ziet Michael een plekje en hij weet daar handig in te draaien zodat het plekje niet door een andere auto ingepikt wordt. Een langskomende bus stopt gelukkig zodat Michael netjes in kan parkeren. We betalen bij de parkeerautomaat (tussen twee en vijf hoef je niet te betalen, dus ook daarvoor geldt de siësta) en dan wandelen we naar Hostal Bahía. Er zijn nog twee kamers vrij en we kunnen ze even bekijken. De eerste kamer ligt op de eerste verdieping. Deze ruikt nog erg naar rook, maar ze moeten hem ook nog schoonmaken. Hopelijk is de rooklucht na het luchten weg. De kamer op de tweede verdieping is al schoongemaakt. We nemen de kamers à 45 euro per nacht (flinke inflatie, volgens het boekje moest het minder dan 36 euro zijn), maar ik heb mijn paspoort in de auto laten liggen dus we moeten snel terug naar de auto. De receptionist zal de kamers vijftien minuten voor ons vrijhouden. Pa blijft wachten bij het hotel terwijl wij de bagage gaan halen. De zon is intussen flink gaan schijnen. Lekker! Michael laat zijn jas bij pa en is trots dat hij niets bij zich heeft, totdat ik halverwege vraag of hij toch wel de autosleutel heeft. Die blijkt ook in zijn jas te zitten! Michael rent terug terwijl ma en ik vast doorlopen naar de auto. We sjouwen alle bagage naar het hotel, boeken de kamers en brengen de bagage naar de schoongemaakte kamer op de tweede. Dat er geen lift is blijkt toch wel onhandig voor pa, het kost toch wel wat moeite om met zijn pijnlijke knie de bagage boven te krijgen. Als de bagage veilig staat, gaan we meteen weer op pad. We gaan eerst wat eten op het plein (Dios) naast het hotel. Op mijn verzoek kiezen we een terras in de zon bij een niet al te duur restaurant. Even genieten van het mooie weer hoor.
We hebben allemaal wel trek gekregen, dus we nemen allemaal een menu. Wij nemen Paella vooraf en gefrituurde vis (3 soorten) als hoofdgerecht en ik neem fruit (sinaasappel) als nagerecht terwijl Michael zelfde cake als gisteren neemt. Michael neemt er bier bij en ik mineraalwater. Pa en ma nemen ook een lekker menu met kip of vis. Na het lekkere eten gaan we een wandeling maken.
We doen de rondwandeling uit het Michelin boekje met een extra stukje naar de zee en door een parkje. Cadiz blijkt een leuk oud centrum te hebben. De hoge gebouwen zijn niet superoud maar wel mooi met Maltees aandoende balkonnetjes.
Bij de kathedraal gaan wij nog even op een terras zitten terwijl Michael de parkeerautomaat bijvult. Hier staat aardig wind op het terras dus je hebt je jas wel nodig. We gaan de kathedraal nog niet bezoeken want Michael heeft gelezen dat de toegang 's avonds gratis is. Rond zes uur gaan we terug naar het hotel waar we een uurtje op de kamer gaan rusten (wij zoeken vast wat info over Sevilla en de route ernaartoe). Om zeven uur zien we elkaar weer voor het hotel. Michael heeft even ervoor de parkeerautomaat vast bijgevuld. Nu de zon intussen weg is, is het een stuk frisser. We gaan naar de kathedraal die toch niet open blijkt te zijn. De openingstijden die Michael gezien had, blijken alleen in de zomer te gelden en wij zitten natuurlijk nog in het voorseizoen. Er zit niets anders op dan toch morgen maar om tien uur te gaan en dan € 3 per persoon te betalen. We gaan de rest van de rondwandeling doen, deze keer met mij als gids in plaats van Michael. Ik moet wel af en toe aan Michael vragen of ik de kaart goed interpreteer, want ik ben toch niet zo goed in kaartlezen. Tot slot wandelen we nog een beetje door het centrum. we wilden eigenlijk gaan eten bij het restaurant dat volgens de gele gids bij ons hotel in de straat moest liggen, maar dat blijkt niet meer te bestaan. Helaas geen tapas dus. Het is druk in het centrum waar de winkels allemaal open zijn. Als de kleine weer flink begint te draaien wil ik toch wel graag naar het toilet en wil ik rustig zitten. We zoeken dus een restaurant. We vinden iets waar ze van alles serveren, spaans, italiaans, mexicaans. Ik neem spaghetti carbonara en Michael een menu met zwaardvis, pa een menu met een 1/4 kip en ma pizza. Het smaakt goed. Daarna gaan we koffie drinken bij Marina's op het plein bij ons hotel. Deze zaak staat bekend vanwege zijn marsepijn, waar Michael dol op is. Michael besluit nu toch geen marsepijn te nemen, omdat hij niet genoeg honger heeft. Rond tien uur/half elf zijn we weer in het hotel. Ik ga lekker douchen, terwijl Michael nog even tv kijkt. Dan werk ik het dagboek nog even bij terwijl we genieten van een klein gaasje Amaretto. Rond half twaalf poetsen we onze tanden en gaan we naar bed. Nu maar hopen dat de airco bij de buren snel weer uitgaat want dat geluid is behoorlijk irritant.
Dinsdag 30 maart 2004
De airco van de buren ging snel uit en ik heb uitstekend geslapen. Eén keer eruit om te plassen waarbij Michael zich rot schikt als ik per ongeluk zijn voet aanraak als ik mijn weg zoek. Half negen staan we op en negen uur zitten we bij Marina's voor het ontbijt. We nemen allemaal een lekker broodje met beleg en thee of koffie. Michael koopt nu toch een halve kilo marsepijn, specialiteit van het huis. Ik ben benieuwd wanneer hij dat op gaat eten. Rond tien uur gaat Michael de parkeerautomaat nog even bijvullen nadat we al richting kathedraal gelopen zijn. Ik ben bezig foto's van de kathedraal te maken als het begint te regenen. Michael komt rennend terug van de parkeerautomaat. De ingang van de kathedraal blijkt aan de andere kant te zijn en was om tien over tien nog niet open. Bovendien kost het maar liefst € 4 per persoon om hem te bezichtigen. We schuilen aan de overkant tot de kerk open gaat. We stappen dan naar binnen en zien midden in de kerk een enorme steiger. Verder valt op hoe sober de kerk is ingericht. Witgeschilderd en hiervandaan niets bijzonders te zien. Na deze korte blik in de kerk, besluiten we het entreegeld niet te betalen, door meteen weer naar buiten te gaan. Het regent nog steeds vrij hard als we richting de kerk met de hoge koepel wandelen. We nemen nog even snel een kijkje in het kleine kerkje aan het kathedraalplein waar we gisteren ook even binnen waren toen een dienst gaande was. Nu kunnen we wel even rustig om ons heen kijken. Vervolgens bezoeken we het ziekenhuis voor de vrouwen.
Voor € 0,80 per persoon kunnen we daar een mooi kapelletje bezoeken. Een oud mannetje maakt de deur speciaal voor ons open. In het kapelletje bevindt zich een leuke kapel met beelden van het kindje Jesus, engelen etcetera en oude schilderijen onder andere geschilderd door El Greco. Na het bezoek aan het ziekenhuis van de vrouwen vervolgen we in de lichte regen de wandeling richting de koepelkerk. Bij de koepelkerk staat een groepje schoolkinderen waarvoor een toneelstuk wordt opgevoerd door drie verkleedde mensen. We kijken ook even toe. Leuk hoe ze de kinderen mee laten doen in het toneelspel. We willen niet al te nat worden, dus gaan we toch maar naar binnen. De entree is € 1,20 per persoon. De koepelkerk is een hele mooie grote kerk met veel goud en een blauw/zilveren koepel met maar liefst drie balustrades en een enorm gouden altaar.
In de kerk staan drie grote praalwagens klaar voor de processies met Palmpasen. Erop staan beelden van Maria en Jesus en ze zijn voorzien van prachtige versiering, zoals de zilveren lampen achterop één van de "praalwagens".
Na het bezoek aan de koepelkerk wandelen we weer naar het hotel. De zon is intussen weer doorgebroken. We halen onze bagage op, ik betaal de rekening van het hotel en dan gaan we naar de auto. Met uitparkeren raakt Michael de auto achter ons maar gelukkig lopen geen van beide auto's schade op. Ik was Michael aan het dirigeren met het uitparkeren en zei daarbij iets te vaak "kom maar" en dan iets te plotseling "ho".
Op de kade maak ik nog een foto van het stadsgezicht. De kathedraal steekt mooi boven de huizen uit. Door de stadsmuur verlaten we Cadiz. We gaan eerst richting Medina-Sedonia en volgen daarna Arcos naar Sevilla.
De omgeving waar we doorrijden is erg mooi, met veel akkerbouw. Af en toe liggen dorpjes prachtig op grote rotspartijen. Af en toe staan er ook prachtige cactussen in de velden. Helaas heb ik een pitoresque plaatje niet op tijd door en komt zo'n plekje niet meer terug. Het pitoresque plaatje was van een boerderij, waarbij de weilanden werden omringd door cactussen. In Sevilla rijden we uren voordat we in de buurt van het hotel zijn en we beseffen dat we echt niet dichterbij kunnen komen. Michael houdt zijn hoofd koel met drie kaartlezers die niet weten waar ze zitten! Op het laatst draait hij van de verkeerde kant een parkeergarage in, wat ook nog eens veel getoeter oplevert maar hij blijft koel wachten tot hij er verder in kan draaien. En dan is het inparkeren ook nog een hele klus want de plekken zijn gewoon veel te smal. Onze buurman kan niet meer weg zolang wij hier staan (of hij moet aan de andere kant in kunnen stappen als die auto weggaat). We nemen alle rugzakken vast mee naar hotel Goya en lopen door de smalle steegjes. Gelukkig blijken er kamers vrij en is het hotel heel netjes. Wel is de prijs twee keer zo hoog als verwacht. In plaats van minder dan € 36 kosten de kamers € 65 per nacht. Dat moet dan maar. We boeken wel maar voor twee nachten en niet voor drie zoals we ook nog even gedacht hebben. Pa en Michael gaan de rest van de bagage halen als ma en ik de rugzakken vast naar boven brengen. Als we dan allemaal klaar zijn om te vertrekken is het weer gaan regenen. Het is ook al kwart over vijf dus ik heb wel trek. We willen het liefst een sandwich eten maar het is overal vol. Uiteindelijk gaan we in een duur zaakje zitten omdat daar plek is en nemen we soep of salade.
Ik heb er te veel mayo op gekregen dus ik schep een deel van de mayo op ma haar sla (die sla zonder mayo of dressing gekregen heeft).
We gaan vervolgens nog even terug naar het hotel. In de hal en het trappenhuis van het hotel zijn de muren ook prachtig betegeld. Ik vind die tegeltjes erg leuk en zou ze thuis ook wel ergens willen, maar waar? In de hal van het hotel ligt een krant met berichten over de overstromingen van afgelopen week. Het schijnt behoorlijk ernstig geweest met verzakte huizen, weggespoelde auto's etcetera. Wij hebben dus nog geluk gehad dat we alleen maar even in de file hebben gestaan door de regen. Als we weer allemaal beneden zijn, wandelen we naar de Plaza de España. De plaza de España is een halfrond plein, een creatie van de Sevilliaanse architect Aníbal González. Er loopt een gracht over het plein, waarover bruggen zijn gebouwd met azuljoversiering. Wij vinden vooral het bakstenen paleis erg mooi. Het is een prachtig gebouw uit 1929. Het bevat mooie gallerijen waar je door heen kunt wandelen. Hier vallen met name de versieringen aan de plafonds op. Het paleis wordt geflankeerd door twee grote hoektorens en in de hal waar je naar het uitzichtpunt op de eerste verdieping kunt heb je weer een prachtig glimmende azuljo wand (tegelwand).
Vanaf de eerste verdieping kun je mooi zien dat het gebouw de vorm heeft van een halve maan. Hiervandaan vallen de tegeltableaus van azulejo's wel veel minder op.
Op het middenterrein staat een fontein, waarvan de tegels wel wat onderhoud kunnen gebruiken. Maar van een afstand met het zonlicht erop is het prachtig.
Langs de rand van het paleis en langs de fontein vind je de "provincietekens", 58 tegeltableaus van azulejo's waarop de belangrijkste gebeurtenissen uit de geschiedenis van de verschillende provincies van Spanje zijn afgebeeld.
De tuinen van het Parque de María Luisa vallen en beetje tegen dus daar lopen we vlot doorheen. Na de wandeling door de tuinen, lopen we via een andere route terug naar het hotel en dan zien we deze lieve kleine duifjes in een boom. Schattig!
Bij de duiven staat een sinaasappelboom en we hebben al diverse keren bomen vol sinaasappelen zien hangen. We zijn toch wel benieuwd hoe die smaken, dus we gaan er nu toch maar eens één proberen. Nou dan weet je meteen waarom de bomen nog volhangen. Zuur en vies!
we lopen langs een andere route terug naar hotel en achterkant kathedraal. Uurtje slapen en rond half tien weer eten. Weer erg druk overal. Vinden een tapasbar. Dat lijkt mij nu wel eens lekker! We nemen eerst 8 en daarna 3 gerechtjes. Smullen. Dit zouden wij wel elke dag willen eten!
! We maken nog wat foto's van de kathedraal bij nacht en zijn rond half 12 weer in het hotel. Rond half één heb ik mijn reisverslag weer bijgewerkt en ligt Michael al te snurken terwijl hij me nog gevraagd heeft of de voordeur dicht is..
woensdag 31 maart 2004
Weer goed geslapen vannacht. Om half negen zijn we weer klaar om te gaan ontbijten. Het restaurant van gisteravond is dicht dus we moeten even zoeken naar een ander restaurantje.
Maken eerst nog foto's van de Giralda. Er zijn niet zoveel zaakjes te vinden waar je binnen kunt zitten en niet aan de bar hoeft te eten. Uiteindelijk vinden we er toch één met een klein kamertje met vier tafeltjes. Hij heeft broodjes ham en kaas en koffie en thee en dat laten we goed smaken. Het brood is lekker warm en goed vers. Iets over half tien zijn we bij de ingang van Real Alcazar. Ma ziet nog net op tijd dat er speciale prijzen voor senioren zijn. Ze hebben de paspoorten ook nog bij zich en dan blijkt dat pa zelfs gratis naar binnen mag terwijl wij 5 euro pp moeten betalen.
Het paleis is erg mooi. Heel groot met allerlei zalen, meestal betegeld en af en toe hangen er enorme wandkleden of schilderijen. Vooral de Salón de los Embajadores is inderdaad indrukwekkend zelfs al is men op de binnenplaats druk met renovatiewerkzaamheden. Ook de tuinen zijn erg mooi. Daar kun je ook af en toe een rustig plekje vinden. Dat is ook wel nodig want het is wel erg druk in het paleis met heel veel toergroepen. We wandelen zo'n 2 uur rond door het paleis en gaan dan richting kathedraal. Voor de ingang van de kathedraal (die later de uitgang blijkt te zijn) gaan we op het terras in de zon zitten. Heerlijk. De ogen willen bijna niet meer open.
We drinken wat en genieten van het zonnetje. Dan gaan we de kathedraal bezoeken. Toch naar de ingang aan de andere kant. Pa krijgt weer korting (1,5 ipv 7 euro). Na het paleis valt de kathedraal een klein beetje tegen. De Cathedraal is gebouwd over de oude almohade moskee van Sevilla. Deze gotische tempel is qua omvang de grootste van Spanje, en de op drie na grootste, na de Sint Pieter in Rome en de Sint Paul in Londen, van het Christendom. De Patio de los Naranjos en de Giralda, het symbool van de stad, zijn de enige overblijfselen van de moskee. Het laatste gedeelte van the Giralda is gebouwd door Hernán Ruiz II in 1568. Deze prachtig gedecoreerde klokkentoren bevat een enorme hoeveelhied gewelven, versieringen en gedetailleerde ornamenten.
Het is vooral nogal matig verlicht en dat is toch jammer. Ook hier is het afgrijzelijk druk. De hoofdkapel is wel enorm indrukwekkend. Allemaal beeldengroepjes die een bijbelverhaal weergeven, omringd door gouden omlijstingen. Vervolgens gaan we de Giraldotoren beklimmen. Pa is zo verstandig om zijn knie te sparen en hij gaat beneden in het zonnetje zitten. De beklimming valt me erg mee. Het zijn geen treden maar taluds die hier zijn aangelegd waardoor je continu een beetje omhoog loopt alsof je een berg aan het beklimmen bent. Mijn knieën vinden dat heel wat plezieriger dan trappen. Na 35 van die taluds zijn we boven waar we aan alle kanten uitzicht over de stad hebben.
De stad is niet supermooi van boven maar zeker ook niet onaardig. Dan weer snel naar beneden want pa zit op ons te wachten. Vervolgens verlaten we de kathedraal en gaan we op zoek naar een lunchgelegenheid. We vinden een bar waar we ook kleine broodjes kunnen krijgen. Kiezen is even lastig omdat vertalen niet voor alles lukt maar uiteindelijk maken we toch allemaal een keuze. De broodjes zijn lekker. We hebben er allemaal twee genomen en met de chips (in patatvorm) waarop de broodjes geserveerd werden is het voldoende. We nemen nog een drankje omdat we nog wel even willen blijven zitten en als we dan weg willen is het gaan regen dus wachten we nog maar even. Als het droog lijkt rekenen we af en wandelen we naar Casa de Pilatos. La Casa de Pilatos is een Sevillaans paleis uit de Renaissance, ooit bewoond door de Duque de Medinaceli en Alcala en gebouwd door Don Fadrique Enríquez de Ribera na de terugkeer van zijn reis naar Jerusalem in 1519. Het werd gebouwd naar het voorbeeld van het huis van Pontius Pilatus in Jeruzalem. Het paleis bevat zowel renaissancistische -als mudejarelementen. Het ligt langs het gelijknamige Plaza in de Barrio de Santa Cruz, het oude stadsgedeelte van Sevilla. Je kunt het paleis en de patio's binnentreden via een 16de eeuws portaal dat uit marmer opgetrokken is. De binnenplaats is opgefleurd met tal van Griekse en Romeinse beelden en enkele fonteinen. Tegenwoordig is het de residentie van de hertogen van Medinaceli. Het imposante herenhuis telt twee verdiepingen die voor het publiek toegankelijk zijn. Onder de grote hoeveelheid prachtige ornamenten en versieringen die uit Geneve waren geïmporteerd zijn de hoofdingang, de kolommen en de fonteinen in de grote binnenplaats het meest opvallend. Helaas wordt hier in tegenstelling tot de kathedraal geen seniorenkorting verstrekt. Omdat de entree wel prijzig is, kiezen we ervoor alleen te betalen voor toegang tot de begane grond à 5 euro pp.
De binnenplaats bevat tevens een indrukwekkende collectie van 24 borstbeelden van Romeinse Keizers en o.a. die van Carlos V en Cicerón.
Wij genieten even van alle pracht en praal op de grote binnenplaats.
Via de hoofdpatio kom je in de beide stijlvolle tuinen met mooie bougainville.
De ingang van Real Maestranza (de Torro) is prachtig gekleurd in oker/wit en bordeau, met de donkerblauwe lucht erahter levert dit een prachtig plaatje.
Het water in de rivier staat hoog en het uitzicht op Sevilla vanaf de andere kant van de rivier is prachtig. Rechts op de foto kun je nog de kleuren van de Torre del Oro herkennen.
Het Palacio De San Telmo is een prachtig gebouw met een schitterende gevel. Michael is een uurtje weg en rond half zes weer terug. We proberen ons voor te bereiden op de komende dagen door flink wat te lezen over Aracena, Cordoba etc. Rond kwart voor 8 gaan we met pa en ma op hun kamer een paar potjes Coloretto doen en rond half tien zijn we op pad om te eten. We vinden een zaakje met een paar tafeltjes. De ober helpt ons aan een Duitse kaart en ma d'r Duits blijkt toch nog niet zo goed want ze besteld inktvisringen. Ze eet er braaf veel van op maar echt lekker is het niet. Michael heeft spaghetti met vis, lekker en machtig maar had wat warmer gemogen. Pa heeft varkenslapjes met veel frites en plakje tomaat, had ook warmer gemogen en mijn tonijnlasagne is perfect. Heerlijke smaak en gloeiend heet. De ober is heel aardig en vraagt of het ma wel gesmaakt heeft en vraagt of we nog cake na willen. Dat lijkt Michael wel wat. Pa en ma misschien, maar welke smaak? De ober verteld dat heeft vier smaken cake heeft en ik besluit er gewoon van elke smaak één te bestellen. Dat bevalt! Alleen de chocolade wordt vooral door Michael en ma opgegeten de rest delen we (whiskey, citroen en appel). Koffie kan de ober niet meer serveren, want de machine is al uit. Dan gaan we op zoek naar een ander cafeetje. Bij de kathedraal zie ik een geschikte zaak aan de overkant van de straat. Pa neemt warme choco en wij cappuchino. Als we net zo'n beetje willen gaan gaat het heel hard regenen (en wij hadden nog wel de indruk dat het onbewolkt en daardoor koud was vanavond). Het café stroomt ineens vol. Misschien morgen hier ook maar ontbijten, voldoende keuze. Als het weer droog lijkt rond half 12 gaan we naar het hotel. Morgen half uurtje laten op dan vanmorgen.
donderdag 1 april 2004
Het regent weer flink als we wakker worden. Beetje onrustig geslapen door mensen die met veel lawaai thuiskwamen en iemand die zat te kotsen. Om 9 uur klaar om te vertrekken voor het ontbijt. De koffers zijn ook gepakt en dus besluiten we vanwege de regen meteen uit te checken en onderweg te ontbijten. Ik betaal de rekening en we gaan naar de parkeergarage. De auto naast ons is vertrokken dus we kunnen er makkelijk uit. Zoektocht naar de gedetailleerde wegenkaart van Andalusië levert niets op. Als we bij Italica zijn regent het nog steeds hard, dus we gaan de romeinse ruines niet bekijken. Wel gaan we in Italica op zoek naar een zaakje om te eten. Eerst gaan we in een soort truckerscafé in de aanliggende zaal zitten. De man achter de bar gebaard echter dat we aan de bar moeten bestellen en het is me daar binnen echt te rokerig. Het ernaast gelegen café is rustiger en er wordt minder gerookt. Ik bestel koffie + thee en brood en dat is prima. Een dikke plak toast met boter en jam. Dan op weg naar Aracena. Het blijft de hele weg regenen. Iets voor 12-en zijn we in Aracena en we besluiten eerst de grotten te bezoeken en erna te bepalen wat we verder gaan doen. We kunnen vrijwel meteen mee met de rondleiding. Die is zeker de moeite waard. Je mag in de grotten geen foto's maken, maar er wordt wel een foto van iedereen gemaakt die je buiten voor 4 euro pp kunt kopen. Daar zit dan een "foldertje" met een paar foto's omheen. Pa en ma kopen de foto's braaf, wij trappen niet in de "toeristenval". De grotten zijn heel mooi. De mineralen hebben allerlei kleuren in het gesteente gemaakt en er zijn een paar mooie heldere waterpoelen. Het enige plantje in de grot zit vlak bij de uitgang en die wordt speciaal aangewezen door de gids. Natuurlijk verstaan we weinig van de uitleg, al begrijp ik af en toe wat woorden of zinnetjes. Na de één uur durende wandeling door de grotten stappen we weer in de auto. Het is weliswaar droog maar het lijkt niet mooi genoeg voor de autorondrit. We rijden dus naar Carmona om daar te overnachten. We rijden in één keer naar het hotel en kunnen twee kamers boeken. Het hotel is bijzonder sfeervol ingericht hoewel onze kamer wel erg krap is (je moet de deur van de badkamer dichtdoen om van het toilet bij wastafel en douche te komen en één bed staat recht voor de ingang van de badkamer). Het is iets voor drieën. Michael zal de auto ergens parkeren als ma en ik de bagage vast ophalen. Michael blijft erna wel erg lang weg want hij blijkt de hele stad door te moeten om weer aan de andere kant van de poort (op nog geen 50 meter afstand) te kunnen parkeren! We gaan eten bij een restaurantje op een leuk pleintje. Wij nemen samen een visschotel en ma kipfilet en pa varkensfilet.
Het smaakt prima. Wel vreemd dat we zomaar de rekening onder onze neus gedrukt krijgen terwijl we eigenlijk nog wel wat hadden willen drinken. Die koffie nemen we dus maar bij een cafeetje vlak bij het hotel. Vervolgens gaan we een spelletje doen op de kamer van pa en ma.
Beurtelings winnen Michael en ik met Carcasonne. Dan wil ik graag douchen en daar krijg ik spijt van. Het water is niet op één temperatuur te krijgen. Steenkoud, gloeiend heet, ik brand me zelfs omdat ik het niet snel genoeg kouder kan krijgen. Ik probeer het 15 minuten en dan heb ik het grootste deel van de tijd naast de straal gestaan. Zelfs als ik niet meer aan de kraan kom blijft de temperatuur continu variëren. Per minuut is het zo'n 10 seconden aangenaam, 20 seconden te verdragen en de rest te koud of te heet. Echt hopeloos dus.
Rond kwart over 8 gaan we wandelen. Het is eindelijk droog en de zon schijnt zelfs. Wel hangt er nog flinke bewolking in het dal naast Carmona. We gaan de San Pedro kerk vlak naast het hotel bekijken maar daar blijkt een dienst aan de gang dus we verdwijnen al snel weer naar buiten. Wel apart dat men hier zo gewend is dat er continu in- en uit wordt gelopen!
Vervolgens lopen we een rondje door de stad. Overal kerken.
Met op één een echte ooievaar! En veel gras op de kerken. Renovaties zijn wel een keer nodig en staan voor sommigen al op de planning. We lopen ook even door de 4-sterren Parador bij het kasteel Alcazar. Wauw dat is chique! Maar het lijkt me best lekker om hier een paar daagjes te verblijven. Prachtig uitzicht op de valei vanaf koffiezaal/terras en restaurant. We gaan hier maar niet eten hoewel de pijzen niet super extreem lijken. We komen uiteindelijk bij het zelfde restaurant uit als 's middags want er is gewoon niets anders. Pa en ma nemen omelet met ham en soep en Michael en ik tapas. We smullen allemaal. Wij krijgen elk 5 schaaltjes met diverse gerechten waarvan maar 2 hetzelfde bij ons samen! Echt heerlijk. Pa en ma helpen met het varkensvlees en wij smullen verder van gamba's met surimi, gehaktballetjes, aardappelen in zoetzure saus, visjes, rundvlees, spinazie etc. We nemen nog koffie na en rekenen dan af. Tot slot gaan we nog even naar de Bodega waar Michael graag een sherry wil proberen. We weten niet hoe we dat moeten bestellen, maar het lukt toch en die smaakt best goed. Meer een soort witte wijn of zo. Dan naar het hotel en het is rond kwart voor elf en ik ben tot half twaalf druk met het bijwerken van mijn dagboekje.
vrijdag 2 april 2004
We staan half negen op en zitten iets over negenen in de ontbijtzaal. Het ontbijt is perfect. Ronde geroosterde broodjes met boter en jam en heel veel thee, koffie of chocomelk. Daarna gaan we eerst langs de i voor telefoonnummers en namen van accommodaties in omgeving Cordoba en Granada. De medewerkers van de i willen helaas geen kamer voor ons regelen. Pa en ma halen intussen postzegels. Daarna wandelen we wat door de stad. De ochtendmarkt is nog niet gestart of niet vandaag. De kerk kost drie euro entree en dat hebben we niet over voor de zoveelste kerk. We maken nog wel foto's en video-opnamen van de ooievaar op de kerktoren.
Hierna gaan we de spullen ophalen in het hotel. Ik betaal en op naar Cordoba. Daar zijn we nog voor twaalven. We gaan eerst kijken of we hier nog een betaalbaar hotel kunnen vinden en dat lukt meteen. Door Michael zijn kaartleeskunst rijden we in één keer naar hotel en hostal Maestre. Als ik het goed verstaan heb kosten de kamers in het hotel 43 euro en in de hostal 35 euro. Alleen in de hostal is nog voor twee nachten te boeken, dus die kamers wil ik wel bekijken. Dat kan niet meteen, dus we gaan eerst de auto parkeren (kan gewoon recht tegenover ingang hotel) en dan eindje wandelen en vlakbij koffie/thee drinken. Dan de kamer bekijken. Prima sober ingerichte kamers.
De schoonmaaksters zijn nog bezig dus we gaan eerst nog even in de buurt rondkijken. We zitten vlakbij een leuk pleintje waar vroeger veemarkt gehouden werd. Dan de bagage in de kamers zetten. Wij nemen de kamer met de kleinste badkamer weer want daar kan pa met zijn knie echt niet op het toilet zitten. Nog even verwarring met de schoonmaaksters over de handdoeken, maar dat lost zich snel op. Deur op slot en dan op pad. Eerst lunchen. We nemen allemaal een driegangen menu. Ik salade vooraf, sole als hoofdgerecht en ijs na. Michael neemt paella vooraf en een soort kroket gevuld met varkensvlees + frites als hoofdgerecht en custard na. Het regent als we weg willen gaan. We wandelen dus door de regen naar de Mezquita-Cathedral.
Die is indrukwekkend! Het moet een hele grote moskee geweest zijn want er is een flinke kathedraal in het midden gezet. De kathedraal is ook mooi met een houten koor dat speciaal extra verlicht wordt. In de moskee zelf is het op sommige plekken helaas wel een beetje donker.
Na de moskee-kathedraal schijnt de zon weer en gaan we een eindje wandelen.
We wandelen over de brug om van het uitzicht op de moskee te genieten. Wat een witte reigers zitten hier langs de rivier! Daarna wandelen pa en ma en Michael een eindje langs de rivier terwijl ik op een muurtje in de zon blijf genieten van een rustig moment.
Daarna gaan we naar een terras bij Alcazar, lekker een biertje en ma koffie.
We genieten echt van het zonnetje. Om kwart over zes gaan we naar Alcazar. Daar blijken de openingstijden heel anders te zijn dan verwacht, ze gaan om half zeven al dicht en we mogen niet meer naar binnen. Dan gaan we maar een rondwandeling maken door de joodse wijk.
Onderweg zien we leuke tegeltjes en besluiten we een naambordje te kopen. Wij nemen Rijsman als letters en pa en ma nemen JanenGe. Daarna gaan we naar hotel voor een kort moment van rust. Het is half acht dus nog wat te vroeg om te gaan eten, dus Michael gaat nog even douchen. In het hotel is het intussen flink lawaaiig, er is een groepje jongeren in het hotel neergestreken. Rond negenen gaan we eten. We gaan in het restaurantje op het veulenpleintje vlak bij het hotel eten want ik heb zin in pasta. Ik neem dan ook pasta carbonara, Michael neemt grootmoeders spaghetti, ma koolvis en pa schnitzel + soep. Michael en pa nemen er bier bij en dat is een enorme pul. We nemen allemaal koffie na en Michael en ik delen ook nog een ijsje (chocolade + kokosijs). Rond half elf gaan we rondwandelen, over de brug naar de andere kant van de rivier voor een paar sfeerplaatjes en rond half twaalf zijn we terug in het hotel.
Ik neem lekkere douche. Is inderdaad lekker warm en meer dan voldoende druk op het water. Ik lig aardig lang wakker want het licht van de patio schijnt recht op mijn gezicht. Ik ga na een uur of twee nog kijken of het licht uitkan, maar ik kan geen knopjes vinden.
zaterdag 3 april 2004
Het is vannacht wonderbaarlijk rustig gebleven en ook 's ochtends duurt het best lang voordat er echt lawaai is. We slapen dan ook uit tot na 9-en. Dan staat Michael op en gaat hij met pa en ma naar de plaza waar op zaterdagochtend markt zou moeten zijn. Die is er echter niet dus ze zijn kwart over tien alweer terug en dan moet ik toch ook maar opstaan. We gaan naar het paleis Viena en het nonnenklooster ernaast. Daar kunnen we echter niet zitten dus slaan we hun lekkernijen over. Ik voel me niet zo lekker en heb enorme trek. Samen met pa en ma ga ik daarom op een pleintje op een bankje zitten terwijl Michel op zoek gaat naar een eetgelegenheid. Hij komt uiteindelijk terug met diverse zoete broodjes en haalt daar bij een supermarktje nog een flesje cola bij. Met wat eten in mijn maag zie ik het wel weer zitten om het paleis Viena te bezoeken.
We kiezen daar voor een bezichtiging van alleen de patio's want de rest kan alleen onder begeleiding en lijkt ons toch al niet zo interessant. De twaalf patio's zijn aardig maar we hebben al mooiere gezien en ze zijn ook nog niet optimaal omdat de meeste planten nog moeten gaan bloeien. Na het paleis lopen we op ons dooie gemak richting Alcazar. Voor de ochtend bezoeken is het al te krap en hij gaat om vijf uur pas weer open. We gaan eerst op een terras in de zon (Michael meteen schaduw, ik later ook) wat drinken.
We nemen eerst allemaal koffie dan daarna nemen wij nog een keer koffie en pa en ma bier en fanta. Daarna lopen we weer een klein eindje om vervolgens bij een kerk (daar staat net een bruidspaar buiten) op een terras te gaan lunchen. Pa en ik nemen champignonsoep, ma salade en Michael gefrituurde aubergines met stroop. Pa heeft een krant gekocht en in de spaanse krant zag ik dat ze gisteren een bom gevonden hebben op het treintraject Madrid-Sevilla. Pa en ma hadden daar ook al iets over op tv gezien. Wij niet want onze kamer heeft geen tv.
Dan wandelen we weer via de joodse wijk naar Alcazar. Rond half vijf zijn we daar. Ma heeft onderweg t-shirten voor de kleinkinderen gekocht. We gaan nog even op bankje/trapje zitten. Om half vijf gaat de poort open en stroomt er een meute mensen naar binnen. De rij wordt alleen maar langer in plaats van korter en wij hebben al helemaal geen zin meer om naar binnen te gaan. Na een kwartier groeit de rij nog steeds en willen we echt niet meer. Pa en ma zijn wel verbaasd door deze ommezwaai maar ach. Ik wil wel graag naar het hotel want ik moet naar het toilet en pa en ma gaan samen een stuk wandelen terwijl wij richting hotel gaan.
Nog even leuke foto's maken bij de moskee-kathedraal en een bezoekje aan de zakdoeksteeg, de kleinste steeg van Cordoba. Net op tijd in het hotel, wat een diarrea. Dan even schrijven in mijn dagboekje om tien over half zes tijd om naar terras te gaan (met boek). We zitten tot een uur of zeven op terras voordat pa en ma arriveren. Dan bestellen we nog wat drinken en blijven we ook nog zitten totdat het wat fris wordt en ik weer naar het toilet moet. Dan ga ik ook even heerlijk douchen. Rond half negen gaan we eten. We gaan naar de taverne om het hoekje.
Als we eenmaal binnen zijn blijkt er tegenover ons hotel ook een ingang te zijn. Het is eerst nog vrij rustig maar stroomt later op de avond helemaal vol en velen gaan zonder eten weer weg. We hebben allemaal een lekker stuk vlees met frites of aardappelen. Alleen krijgt pa varkensvlees ipv spare ribs (toch verkeerde regel gepakt bij vertaling). Lekker flesje wijn erbij en iedereen behalve ma ook nog een toetje. Ik almond magnum, pa en Michael iets te diepgevroren gebak. Elf uur terug op de kamer in bed nog even lezen.
zondag 4 april 2004
Om kwart over negen worden we wakker met gezang. Een palmpasen processie met kids trekt door onze straat. Ma krijgt een olijftakje aangeboden door één van de kinderen. We ontbijten in dezelfde taverne aan overkant. Dan pakken we alles in, betalen het hotel en rijden Cordoba uit richting Las Ermitas voor uitzicht over stad. Het is helaas heiig en nog fris. We gaan dus snel door naar Merida Azahara. Hier bezoeken we Madinat al-zahra, de archeologische site.
We wandelen omlaag en omhoog tussen de ruïnes van dit paleis/deze stad. Het wordt al aardig heet. Als we weer in de auto zitten, zetten we de airco zelfs aan! We rijden weer door Cordoba heen richting Baena en dan naar Zuheros. Een politieagent die het verkeer bij een algemene parkeerplaats regelt gevraagd waar we het door ons uitgezochte hotel Zuhayra kunnen vinden. Het ligt vlak bij de algemene parkeerplaats, dus we wandelen vanaf de parkeerplaats naar het hotel.
We regelen twee kamers voor één nacht, ze kosten samen € 108 exclusief 7% belasting. Van drie tot vier uur lunchen we op het terras naast het kasteel met uitzicht op de olijfboomterrassen. We moeten wel even wachten tot er een plekje op het terras vrijkomt. We nemen allemaal een salade met van alles (bamboe, bietjes en veel zijn/olie). Na de lunch gaan we weer een stukje rijden, we gaan over oude weg naar Chade.
We rijden over mooie weggetjes. Op de kaart zijn ze in het groen aangegeven, hetgeen betekent dat het echt toeristische routes zijn. Om half één stoppen we bij een uitkijk boven op een berg. Hier staat een klein kerkje en je hebt hier uitzicht op o.a. de Sierra Nevada. Op een speciale kaart kun je ontdekken wat je precies ziet als je een bepaalde kant op kijkt. We wilden door het dorpje Riego rijden, maar op de één of andere manier hebben we dat gemist. Omdat ik enorme hoofdpijn heb, blijven we niet lang zoeken mar rijden we via Luque terug naar het hotel.
Ik ga in bad, terwijl Michael foto's van de view maakt. Om kwart over negen gaat Michael met ma en pa eten in het restaurant van het hotel. Ik voel me nog te ziek en besluit op bed te blijven liggen. Het eten is erg sjiek maar niet duur en lekker en veel. Michael heeft de ober gevraagd om een extra bordje soep voor mij. Drie keer vraagt hij de ober om de soep, maar de soep blijft weg. Als ze klaar zijn met eten komt de ober vragen of ze de soep nu willen... Nou eigenlijk een half uur geleden, maar ala. Michael brengt de soep snel naar mij toe. Terwijl ik de soep opeet, gaan pa en ma nog een ommetje in het dorp maken en werkt Michael mijn dagboekje bij.
Maandag 5 april 2004
We staan kwart over negen op en een half uur later zitten we aan het ontbijt in het hotel. Het ontbijt is goed hoor. Koffie, chocomelk en jus d'orange, lekkere toast met jam en Michael eet maar liefst drie appelgebakjes! Na het ontbijt betalen we voor de kamers en vertrekken we naar Priego de Cordoba. Volgens ons boek moet dit dorpje een hele mooie fontein hebben. We vinden de fontein na twee rondjes door het centrum. We kunnen geen parkeerplaats vinden en laten de auto daarom kort staan op een verboden te parkeren plaats, terwijl we de fontein bekijken. We zijn wel bang voor een bon, dus gaan we snel terug naar de auto en rijden we de stad weer uit.
We gaan op weg naar Granada. Onderweg stoppen we even als we een mooie view hebben op de Sierra Nevada.
. Het is even zoeken in Granada, maar dan vinden we een parkeergarage en gaan we o pzoek naar een hotel. Onze boekjes geven niet veel goedkope/goede opties dus gaan we gewoon ergens in twee sterren hotel naar binnen. Het wordt Hostal Penelope. Er zijn twee kamers voor twee nachten te boeken op de 3e en 4e verdieping. De kamer op de 4e zit op de zolder en deze heeft een eigen dakterras, terwijl die op de 3e alleen twee hele kleine balkonnetjes heeft. Omdat je niet met lift op de 4e kunt komen, nemen wij die kamer, terwijl pa en ma de kamer op de 3e nemen. De kamer op de 3e verdieping kost € 71 per nacht en de kamer op de 4e verdieping kost € 80 per nacht (beide exclusief belasting). Best prijzig maar we zitten wel lekker dicht bij het centrum. Voordat we de bagage gaan halen, gaan we op een terras lunchen. Hmm lekker zeg. Ik neem broodje hamburger + frites, Michael broodje kaas + frites en pa en ma nemen soep en omelet. Het lukt me om het zo te bestellen dat wij onze maaltijd gelijk krijgen met de soep voor pa en ma en de omelet niet tegelijk met de soep opgediend wordt. Na de lunch vragen we bij de i naar kaartjes voor de Alhambra. Die kun je alleen om 8 uur 's morgens bij de poort proberen te krijgen en of het dan gaat lukken?! De kathedraal is ook nog dicht dus gaan we eerst de bagage halen en echt inchecken.
En dan op 'ons' terras even wat drinken en wachten tot de kathedraal genaamd Real Capilla de Granada open gaat (vier uur). Entree voor de kathedraal kost € 3 per persoon.
We lopen naar de kathedraal en doen bijna een volledig rondje voordat we de ingang vinden. De versiering in de kathedraal is niet heel bijzonder (er mag wel eens wat gepoetst worden) maar de enorme hoogte van het plafond en de witte pilaren is wel indrukwekkend. Na de kathedraal bezoeken we de ernaast gelegen grafkelders van de katholieke Spaanse koningen en koninginnen. Deze grafkelders hebben in het Spaans de prachtige naam Cripta y Mueo de Los Reyes Católicos. Entree kost € 3 per persoon. De grafkelders vallen een beetje tegen. Het afscheidingshek is mooi, evenals de beelden van de liggende koningen en koninginnen, maar het is verder erg klein en niet echt indrukwekkend. Je mag hier overigens geen foto's maken en ook niet filmen. We gaan vervolgens op het dichtbij gelegen plein koffie drinken en pa en ik gaan zelfs voor een 2e rondje met fanta. Pa en ma hebben op één van de kleine souvenirstraatjes een t-shirtje voor onze kleine gekocht en geven dat hier aan ons. Ik wil wel even uitrusten dus wordt ik vlak bij ons hotel gedropt terwijl Michael met pa en ma richting Alhambra loopt om te kijken waar de ticketoffice precies is. Als ik onze straat inloop zie ik allemaal mensen met stoelen langs de straat zitten, zou hier zo een processie langskomen? Als ik boven ben ga ik nog even in de zon zitten lezen voordat ik ga douchen. Dan begint de processie.
Over de balustrade kijk ik naar de langskomende puntmutsen en muziekkorpsen. Ik maak diverse foto's en filmpjes met de oude digi. Regelmatig komt de processie volledig tot stilstand om na een paar minuten weer op gang te komen. Als een baar met een beeld van Jezus met een kruis op zijn rug langskomt ga ik naar beneden. Ik mag van de hoteleigenaar op één van de stoelen voor de ingang gaan zitten, dus ik zit echt 1e rang. Er komen puntmutsen, muziekkorpsen, een baar met een huilende Maria en zwartgeklede vrouwen langs. Leuk allemaal. Na een tijdje lijkt er een eind aan te komen dus ga ik maar eens naar binnen om te douchen. Juist dan komt Michael terug. Zij hebben nog weinig van de processie gezien, behalve een deel dat nu net onze straat indraait. Ik ga mee naar buiten naar pa en ma (die staan te filmen). Na een tweede baar met Maria lijkt de processie echt ten einde. Ons hotel wordt geblokkeerd dus gaan we eerst eten. We gaan naar hetzelfde restaurant als waar we vanmiddag wat gedronken hebben. Wij nemen salade + medium pizza. Pa een verzamelschotel met vlees, tortilla, broquettes + salade en ma kip met frites. Na koffie met melk. Dan terug naar het hotel. Er staat nog steeds procesie op straat. Ons hotel is nog steeds geblokt. We lopen deels mee en banen ons deels een weg door de stilstaande groep naar het hotel. Vanaf onze kamer geniet Michael nog van de laatste baren die langskomen (Maria en Jezus aan het kruis). Als ik gedoucht heb zet ik tv aan en zie daar een straatje op tv (alleen vanaf andere kant). Michael gaat ook douchen. Rond half 12 kunnen we slapen. We gaan morgen vroeg opstaan om te proberen kaartjes voor Alhambra te bemachtigen.
Dinsdag 6 april 2004
Half zeven gaat de wekker en om tien voor zeven zijn we onderweg na bij pa en ma op de deur geklopt te hebben. het Is een flinke klim naar Alhambra waar we tien over zeven bij de ingang zijn. Michael rent nog even hard om voor een buslading in de rij te staan, dat maakt niet veel er staan minstens 100 à 150 mensen voor hem in de rij. Rond half acht gaat een zaakje open waar ik koffie en broodjes haal om acht uur gaat dan de kassa open. Als we wat dichter bij de kaartverkoop komen zien we dat we toch hier naar binnen moeten en niet op de plek waar pa en ma op ons staan te wachten. Ik bel ze en ze zijn er nog voordat we aan de beurt zijn. Terwijl wij nog voor de kaartverkoop wachten gaan zij voor zichzelf broodjes + koffie halen. We zijn tegelijk klaar (ik heb nog een snelle toiletstop gedaan), maar pa en ma mogen niet naar binnen met het drinken en de croissants. We betalen met zijn viertjes € 37 entree voor Alhambra Y Genrealife. Even snel eten dus want we moeten wel voor half 10 in de Neszazerpaleizen zijn. Nou dat lukt dus makkelijk. Die paleizen zijn echt fantastisch.
Eén en al Moorse kunst. Wat moet men hier een werk voor verzet hebben! Zaal na zaal vol prachtige uitgehakte muren. Het Alcazar in Sevilla was al indrukwekkend maar hier lijkt er geen einde aan te komen. Na de paleizen gaan we naar de Parado voor koffie mar daar zitten we een kwartier voor niets op bediening te wachten. Dan eerst nog naar paleis Karel V weinig bijzonders dan naar Kasteel. Dan gaan we maar richting kasteel en drinken we de meegebrachte Fanta met sultana's voordat we het kasteel bezoeken. Kasteel is niet mooi maar wel groots en prachtige uitzichten op de stad en de tuinen. De klim naar de toren valt niet mee voor pa want de treden zijn wel erg hoog. Na het kasteel gaan we weer op de binnenplaats wat drinken, dit keer gekochte fanta en cola. Wat is het toch heerlijk weer de laatste dagen! Marjanne had nog sms gestuurd dat het in Nederland nu regende dus we genieten extra. Dan lopen we nog even door het Alhambra museum in het Karel V paleis toch aardig zelfs al zijn we geen museummensen. En we bekijken de kleden die uit de generalife in een grote zaal zijn uitgestald. Dan wandelen we naar de generalife waarbij we in de tuinen regelmatig een bankje opzoeken om lekker uit te rusten. Mooi uitzicht vanaf de tuinen van het kasteel op de tuinen van generalife. De coniferen lijken allemaal afgetopt. De tuinen van generalife zijn erg mooi. Heel erg veel bloemen en leuke vijvers met fonteinen en het paleis zelf is ook weer een mooi voorbeeld van Moorse kunst. Dan wandelen we terug naar de ingang van Alhambra en vervolgens onderlangs (door de gracht) naar de wijk Albazyn.
Daar vinden we een lekker plekje op een terras waar we de lunch nuttigen. Ma neemt (broodje) hamburger met frites en sla, pa 4 snee brood met ham en kaas + frites en sla, wij menu van brood, wijn, sla en paella. Ik sla de wijn over want ik heb al een biertje gehad. Ze vergeten onze paella en we krijgen echt alles na elkaar geleverd, alleen de salade van mij en Michael komt tegelijk. Geen fooi vandaag. Vervolgens wandelen we naar de Plaza Nueba waar we weer een terras opzoeken. Michael wandelt omhoog naar het uitzichtpunt (met video en fotocamera) terwijl wij van een eerste kop koffie genieten.
Als Michael er is nemen we allemaal nog een kopje. Na nog een tijdje gezeten te hebben is het zo'n zes uur en willen pa en ma en Michael nog wel wandelen maar daar heb ik niet meer zo'n zin in (te veel pijn in de voeten). Dan maar naar het hotel voor een spelletje. Eerst nog even pinnen en drankjes kopen. Bij het hotel blijkt dat men weer in afwachting is van een processie door onze straat. We gaan op ons balkon afwachten tot ze dichtbij komen.
Rond kwart over zeven staan de eersten in de straat en rond half 8 gaan ze lopen. Eerst Jezus aan het kruis (andere dan gisteren) en dan een zwartgeklede Maria, dan tijd niets en dan paarse hoeden met kruizen en daarna Jezus met kruis op de rug op rood bloembed met zilver op plaza Nueva waar we vanmiddag koffie gedronken hebben). Er komen nog diverse baren langs maar rond 10 uur is het toch wel afgelopen. Wij gaan dan naar bed terwijl pa en ma nog een tijdje gaan wandelen. Ze zien nog weer een muziekcorps dat uren geleden al in onze straat was.
Woensdag 7 april 2004
Uitslapen vandaag. Om kwart over 9 worden we wakker en dan gaan we ook maar meteen douchen en de spullen inpakken. Pa en ma zijn ook wakker geworden en opgestaan dus we gaan gezamenlijk ontbijten. We krijgen opgestaan dus we gaan gezamenlijk ontbijten. We krijgen wel koffie maar het brood volgt maar niet. Als de eigenaar zelf verschijnt en de nachtwaker weggaat vraag ik nog maar eens aan hem om brood. Hij lijkt verbaasd en constateert dat we inderdaad nog niets gehad hebben. Dan maakt hij snel broodjes en de dame die hem helpt regelt ook nog koffie voor ons. Na het ontbijt halen we de koffers. Reken ik af en gaan we naar de auto. We rijden de stad uit richting Jaén. Een eindje voor Jaén gaan we van de hoofdweg af en via Huelma en Jádar en Jimena rijden we naar Baeza en Úbeda. Mooie omgeving met weer heel veel olijfbomen.
We zien European bee-eaters en leuke vogeltjes met kuifje. Daarna rijdt ik lange tijd met open raam speurend naar vogeltjes maar we zien niet veel meer (horen ze wel). In Baèza zoeken naar het hotel. Dat blijkt volgeboekt. We hebben geen ander hotel in Baeza in het boekje en zien ook geen bordjes met hotel dus rijden we naar Úbeda. Opnieuw flink zoeken, alle steegjes lijken éénrichting de verkeerde kant op en het loopt ook regelmatig dood. Uiteindelijk vinden we het dan toch. Michael en ik gaan op de 2e verdieping kijken. De vriendelijke dame verteld ons dat er maar één kamer is, maar ze gaat wel voor ons bellen met de eigenaar van hostal Castillo op de Avd Ramón y Cajal 26 en daar zijn nog wel twee kamers. Hij zal ze een uur voor ons vrijhouden. We rijden er meteen heen, maar rijden ondanks het kaartje toch nog fout omdat een straatje niet getekend is. Gelukkig wijst een aardige dame ons de weg en dan vinden we het hotel toch snel. De eigenaar is de lunch aan het opdienen waardoor we nogal even moeten wachten. Uiteindelijk loopt een andere man (die een beetje op de vader van Mei lijkt) met ons mee om de kamer te laten zien op de 3e verdieping, redelijk netjes erg eenvoudig, voor één nacht geen probleem. De eigenaar verteld ons de prijs (34 euro per kamer) en houdt een heel verhaal over de auto en parkeren waar we maar weinig van begrijpen. We gaan de spullen meteen naar boven brengen en daarna
gaan we nog wat toeren.
We hopen een leuk restaurant met een terras te vinden, maar dat blijkt nog niet zo makkelijk. In Torreperogil vinden we alleen café/bars die er niet aantrekkelijk uitzien. In Cazorla gaan we dan bij een net zaakje binnen zitten want terrasjes zijn niet te vinden. We nemen allemaal een broodje ham of kaas en dat smaakt ook prima. Balen dat pa zo'n hoofdpijn heeft. Vervolgens toeren we door het Nationale Park Sierra de Cazorla. Bij een uitzichtpunt aan het begin van het park zien we twee hele grote roofvogels zweven. De onder- en bovenkant van de vleugels zijn aan de uiteinden zwart terwijl ze voor de rest veel lichterbuin van kleur zijn. Dit zijn echt joekels. Zouden het arenden of vale gieren zijn? Een eindje verder spot ma een rood hert, wat lekker staat te grazen zo'n 10 meter van de weg. Er blijken nog 3 andere herten bij te staan (één met een prachtig gewei). Daarna vooral veel campings langs het riviertje. En het stuwmeer is enorm groot. Nog één keer een hertje dat door mij gespot wordt. Die ligt lekker op een vlak stukje. Als Michael naar hem toeloopt voor een foto gaat hij er rustig wandelend vandoor. Bij een uitzichtpunt aan het eind van de sierra nog een keer 3 roofvogels, veel kleiner dan de vorige, ze hebben een plekje in een gat in de rotsen waar ze gaan zitten (wellicht een nest?). We willen graag een restaurant vinden voor we in Ubeda terug zijn, want het is al rond negenen en pa voelt zich nog steeds niet lekker. Lukt echter ook niet. Geen geluk met de restaurants vandaag! Dan in Ubeda beter opletten. Redelijk dicht bij hotel zien we iets waar we heenlopen nadat we wat warmers aangedaan hebben. We verplaatsen ons 2 x naar ander tafeltjes vanwege rokers en lawaai van tv (die dan wat zachter gezet wordt). Helaas de zalm die op de kaart staat hebben ze niet meer. Dan maar Gamba's geroosterd. Ik krijg er iets van 8 voor 12 euro! En aleen beetje citroen erbij. Flink pelwerk en de eerste smaakt nog erg naar grond dus daarna beter opletten met poep verwijderen. Als toetje neem ik een magnum bij de ijssalon naast het hotel. Michael zijn tonijnomelet was ook aan de kleine kant en hij heeft flink meegegeten van de frites van ma. Hij wil ook wel een ijsje (schepijs). Stuk beter geprijsd dan de vorige keer. Hij krijgt een flinke bak vol voor iets meer dan 2 euro. Uiteindelijk eet ma er ook nog wat van mee. We gaan nog even voor een wandeling richting centrum. We hebben geen kaart van de stad en ik wil niet verdwalen. mijn enkel is dik en doet aardig pijn hoewel het met mijn bergschoenen wel een stuk beter gaat dan op de slippers. Michael heeft er een flink tempo in en wil eigenlijk wel verder wandelen, maar pa en ik hebben er wel genoeg van. Als het vlak voor het hotel ineens aardig klimt krijgt pa het benauwd en moet hij echt even stilstaan. zijn hart gaat als een razende tekeer. Toch teveel geweest allemaal, terwijl hij zich al niet lekker voelde. Ook nog de trappen in het hotel op, maar dan kan er geslapen worden. Wat piepen die bedden zeg. Elke keer als we ons omdraaien zijn we klaarwakker. Toch slapen we best goed.
Donderdag 8 april 2004
Iets voor half 10 klopt ma bij ons aan de deur. Meteen erna horen we een muziekkorps dichterbij komen. Ik ga op het dakterras kijken terwijl Michael onder de douche stapt. Blijken ze intussen aan de achterkant van het hotel te zijn (aan onze kant). Daar stoppen ze met de muziek. Alle leden van het muziekcorps dragen een puntmuts. Dat hebben we nog niet eerder gezien. Ze krijgen drinken en wat snacks op de parkeerplaats achter ons hotel en gaan na ongeveer een half uur weer op pad. Ze hebben geen baar bij zich.
We nemen de bagage meteen mee naar beneden en zetten grootste deel in de auto. Daarna ontbijten we in het hotel met koffie en brood met marmelade. Dan rekenen we af. Het ontbijt blijkt toch niet in de prijs van de kamer te zitten en het is niet mogelijk om met een credit card te betalen. Gelukkig hebben we genoeg contant geld bij ons. We gaan richting pottenbakkersmuseum met de auto want het is aardig ver en het regent weer eens. We rijden de hele rondweg rond het centrum maar komen nergens het centrum in. Het is overal afgezet. Waarschijnlijk voor de feestactiviteiten later vandaag. De regen nodigt echter niet uit om het van dichtbij te gaan bekijken, dus besluiten we de stad te verlaten. We nemen de snelweg richting Jaén en dan Granada.
Vlak voor de kust rijden we achterop een file. Michael neemt meteen de afslag en via Pinos de Valle en Guájar Faragüit snijden we een stukje af. De weg kronkelt eerst omhoog en later weer omlaag via enorme s-bochten. De omgeving is echt prachtig. Onvoorstelbaar dat er op deze hoogte zoveel fruit geteeld wordt op mini-terrasjes en in kassen. Wat moet het moeilijk zijn om hier de oogst binnen te halen. Vlak voor de afslag bij de kust gaan we lunchen bij een hotel/restaurant met uitzicht op zee (een roofvogel zweeft een keer vlak voor ons raam langs). het Weer lijkt hier ietsje beter dan onderweg. Dan door naar Nerja. Ik heb intussen barstende koppijn en ook pa voelt zich niet best. Het hotel uit het boekje kent geen receptie en we vragen naar kamers bij een hotel op de punt en die is vol. Ze geeft ons wel de namen van drie andere hotels. Bij de eerste 2 ook geen succes. Hooguit één klein kamertje beschikbaar. Dan gaan we het maar vragen bij hotel Puerta del Mar waarvan we niet weten hoeveel sterren het is. Ze heeft nog twee kamers maar ze zijn erg duur (85 euro per nacht ex BTW). Ze zijn echter mooi, groot en nette badkamers en ik heb geen zin om nog uren te zoeken. Het is ook al half 6 geweest. We boeken hier dus voor 2 nachten twee kamers. Dan pa en ma van terras halen, bagage halen en Michael gaat auto herparkeren (naar gratis plek) terwijl ik in bad ga. Daarna moet ik alweer mee om te gaan eten. We gaan Italiaans eten en zelfs pa neemt een pizza en vindt hem nog lekker ook. Rond 10 uur terug naar hotel. Pa hoopt nog voetbal te zien (PSV), wij gaan nog wat wandelen. Dan begint processie vanuit de kerk bij ons hotel en dat wachten we af. Ik sta op muurtje zodat ik over de mensenmassa heen kan kijken (heel druk hier). Het gaat allemaal niet bepaald vlot en maar 2 baren (één met Jezus en één met Maria). De dragers lopen hier niet onder de baar maar ervoor en erachter en een paar ernaast. Wel potige jongens! Ik heb gelezen dat een baar zijn 3 ton kan wegen en men per persoon 80 kg draagt. Ze beginnen al met de kerst te trainen. Als de processies afgelopen is, gaan we terug naar het hotel.
Vrijdag 9 april 2004
Heerlijk (uit)geslapen. Rond negen uur op en naar ontbijt in vlakbij gelegen hotel. Luxe met allerlei lekkere broodjes, fris, melk, koffie, thee , beleg, gekookte eitjes, muesli etc etc. Echt goed! Dan gaan we eindje rijden. het Is echt pokkenweer. We rijden naar Frigiliana. Boven zien we echt helemaal niets door wolken en regen, beneden gaat het wel. Ik vindt het niets om tegen beslagen ruit aan te kijken, dus we gaan terug naar het hotel. We spelen in de hal een paar potjes carcazonne dan gaan we even shoppen (los van elkaar omdat we elkaar mislopen en pa en ma denken dat we in kamer 102 zitten ipv 103). Daarna gaan pa en ma lunchen en ik in bad. Michael tv kijken en lezen. Om 6 uur weer afgesproken. Pa en ma net terug. het regent hun te hard.
Wij gaan even buiten kijken voor souvenirs. Het regent minder hard dan verwacht. Weinig winkels open dus geen souvenirs. Dan alle restaurants af op zoek naar menukaart met champignonsoep. Eén gevonden. Dan naar hotel nog 2 potjes carcazonne en dan uit eten bij Pinocchio. Soep valt tegen (geen cremesoep) maar wij smikkelen (ik garnalencocktail, Michael salade met mozzarella, ma saladebak met tonijn). Hoofdgerecht ook heerlijk. Helaas geen zalm maar zwaardvis ook prima. Ma prachtige sole (enorm groot) en Michael visspies met kabeljauw en gamba's, pa varkensfilet. Erna koffie voor pa en ma, irish koffie voor mij en Michael. Dan naar hotel Even krantje lezen (he is van vandaag ontdek ik op het eind) en dagboekje bijwerken. het Is al 12 uur.
Zaterdag 10 april 2004
Uitslapen. Opnieuw heerlijk ontbijten en daarna nog een beetje relaxen. We hebben alle tijd vandaag. Uitchecken en betalen. Dan via bergweggetje richting Marbella. Het regent weer flink en we zien veel aardverschuivingen. Soms moeten we wachten tot de aarde en stenen aan de kant zijn geschoven voordat we er langs kunnen.
Lunchen bij zaakje aan de kust met omeletten. Waarom moet het zolang duren voordat we het krijgen!? We moeten de ober tot een beetje snelheid manen omdat we echt onze vlucht moeten halen. Op de luchthaven staan de mensen van de autoverhuur ze al te zwaaien als we aan komen rijden. Alles gaat daarna supersnel. Auto inleveren (geen problemen), inchecken, overstappen in Madrid en dan naar Amsterdam.
Helaas blijkt in Amsterdam één van onze koffers beschadigd (pootjes eronder weg), daar gaan we toch maar even aangifte van doen. Dan met de trein naar Duivendrecht en vervolgens met de auto naar huis.
Klik op de foto om een andere bestemming in Spanje te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de kaart van Europa een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om via de wereldkaart een ander land te kunnen selecten.
Klik op de foto om naar de beginpagina van de homepage van Geja en Michael te gaan